U nas zapłacisz kartą
Zmiany skórne u osób starszych - zdjęcia i wyjaśnienia
Zmiany skórne u seniora – co powinno budzić niepokój?
Opiekując się osobą starszą warto poznać charakterystykę najczęściej spotykanych u seniorów chorób skórnych. Wczesne rozpoznanie objawów takiej choroby pozwoli na szybkie rozpoczęcie leczenia i odpowiednią pielęgnację.
Grzybica
Jedną z najczęstszych chorób skóry u osób starszych jest grzybica, schorzenie wywoływane przez zakażenie grzybicze. Sygnałem alarmowym dla opiekunki powinno być pojawienie się czerwonej, swędzącej wysypki, szczególnie w miejscach ciepłych i wilgotnych – między palcami stóp, w pachwinach lub na skórze głowy. W zaawansowanym stadium mogą pojawić się ogniska zapalne, brunatne łuski skórne i pęknięcia. Grzybica może dotknąć również paznokcie. Płytka paznokci przybiera wtedy charakterystyczną żółto-brązową barwę. Paznokcie stają się też grubsze i łamliwe. Do leczenia grzybicy zazwyczaj stosuje się antygrzybicze kremy lub maści, a w bardziej zaawansowanych przypadkach leki doustne.
Łuszczyca
Gdy opiekunka osoby starszej zauważy na skórze podopiecznego czerwone, swędzące plamy, pokryte srebrzystymi łuskami może to wskazywać na łuszczycę. Ta przewlekła choroba skóry najczęściej pojawia się na łokciach, kolanach, na skórze głowy pod włosami oraz na dolnej części pleców. Leczenie łuszczycy może obejmować stosowanie maści kortykosteroidowych, preparatów zawierających witaminę D, a w cięższych przypadkach fototerapię lub leki przeciwzapalne.
Łojotokowe zapalenie skóry
Tłuste, żółte łuski, zaczerwienienie skóry, zwłaszcza na twarzy w okolicach nosa, brwi, za uszami, a także na skórze głowy może wskazywać na łojotokowe zapalenie skóry. Schorzenie może być wywołane wzmożoną aktywnością gruczołów łojowych, zaburzeniami pracy układu odpornościowego, ale także nieodpowiednią dietą, higieną osobistą czy zaburzeniami hormonalnymi. W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry stosuje się szampony przeciwgrzybicze, maści kortykosteroidowe oraz maści zawierające kwas salicylowy.
Przyczyny nowotworów skóry
Do najważniejszych przyczyn należą także:
- narażanie skóry na działanie czynników chemicznych,
- poddawanie skóry podrażnieniom mechanicznym,
- narażanie na działania o charakterze termicznym,
- blizny poparzeniowe,
- nadmierne zrogowacenia,
- róg skórny,
- pergaminowa skóra,
- uwarunkowania genetyczne,
- owrzodzenia w obrębie miejsc zranienia na skórze,
- promieniowanie emitowane przez solarium.
Pewne czynniki zdecydowanie zwiększają ryzyko zachorowania na nowotwór skóry. Do takich należy jasna karnacja. Bardzo często osoby z I fototypem skóry doświadczają takich negatywnych zmian na skórze. Ale nie oznacza to, iż osoby z ciemną karnacją nie chorują na raka skóry. Ten nowotwór może rozwinąć się u każdego, nawet u osób o ciemnej karnacji. Czynnikiem sprzyjającym jest także ukończenie 40 roku życia.
Zmiany skórne nowotworowe
Wielu lekarzy twierdzi, iż skóra to zwierciadło ciała człowieka. Zmiany, jakie się na niej pojawiają, bardzo często wiele mówią o rozwijających się stanach chorobowych. Jest to też w wielu przypadkach sygnał o pojawieniu się choroby nowotworowej skóry. Dlatego tak istotne znaczenie ma obserwacja i konsultowanie takich zmian. Skóra zmienia się w trakcie rozwoju nowotworu.
Jakie zmiany skórne pojawiają się w przypadkach chorób nowotworowych? Oto najważniejsze:
● zmiany guzkowe- niekiedy przybierają postać zmian guzkowo-wrzodziejących. Pojawiają się wtedy na skórze pojedyncze zmiany w formie nieregularnego uwypuklenia, często połączone z owrzodzeniem,
● zmiany powierzchowne- swoim wyglądem przypominają łuszczycę i głównie pojawiają się na tułowiu,
● zmiany wrzodziejące- wtych przypadkach nowotwór jest osadzony głęboko w tkankach. Pojawiają się zmiany przypominające wyglądem typowe wrzody, otoczone specyficzną walcowatąobwolutą (brzegiem),
● zmiany bliznowate- są najtrudniejszedo wykrycia i skojarzenia z chorobą nowotworową. Swym wyglądem takie zmiany niewiele różnią się od normalnej skóry. To nieostre odgraniczenie bardzo utrudnia ich diagnostykę. W tym przypadku zmiany nowotworowe są raczej rozległe i płaskie,
● zmiany barwnikowe- charakteryzują się ciemnym wyglądem (barwnikiem) i przypominają płaski lub lekko guzkowaty odczyn.
Choroby skóry u osób starszych
Plamy wątrobowe
Powstają one na skutek nadmiernego odkładania się pigmentu skóry – melaniny. Zmiany te mają nieregularny kształt, są płaskie. Duży wpływ na powstanie plam mają promienie słoneczne, a także niekóre z leków przyjmowane przy leczeniu chorób przewlekłych. Najczęściej plamy pojawiają się na dłoniach, karku oraz dekolcie. Tego rodzaju plamy nie sią niebezpieczne, jeśli jednak pojawi się swędzenie, mrowienie, a plama zmeni kolor lub zacznie krwawić - należy niezwłocznie udać się do lekarza. Aby nieco rozjaśnić przebariwnienia możemy plamę posmarować sokiem z cytryny, zmiksowanym jogurtem z miodem lub żelem z aloesu.
Róża to choroba bakteryjna wywoływana przez paciorkowce. Jest to ostry stan zapalny skóry i tkanki podskórnej. Jej objawy pojawiają się nagle, a schorzenie ma szybki przebieg. Główym objawem róży jest rumień oraz towarzyszący mu obrzęk. Zmiany są umiejscowione najczęściej na twarzy lub podudziu. Powikłaniem róży może być zapalenie naczyń limfatycznych i żylnych, ropowica, słoniowacizna. W przypadku róży ważne jest szybkie i sprawne leczenie. Po pojawieniu się pierwszych objawów, należy udać się do lekarza, który oceni stan pacjenta oraz dobbierze odpowiednie leki.
Grzybicy towarzyszy zaczerwienienie, swędzenie oraz stopniowo powiększające się pękające ogniska. U seniorów występuje najczęściej grzybica stóp i paznokci. Wynika to z częściej występujących u osób starszych zaburzeń krążenia obwodowego, powodujących gorsze ukrwienie stóp, urazów kończyn, otyłości i cukrzycy. W przypadku grzybicy stóp chory odczuwa silne swędzenie między palcami. Pojawiają się brunatne łuski skórne lub pęknięcia. Grzybica paznokci to gruba żółtobrązowa płytka oraz wrażliwość paznokcia na ucisk. Z leczeniem grzybicy nie należy zwlekać. Jeśli paznokcie zmieniają barwe i kształt, jak najszybciej należy udać się do dermatologa.
Wynikiem przesuszenia skóry zwykle jest świąd. Należy pamiętać o odpowiednim natłuszczeniu oraz nawilżeniu skóry seniora. Przyczyną swędzenia skóry mogą być także rozwijające się choroby wewnętrzne. Świąd świadczyć może o cukrzycy, problemami z krążeniem, wątrobą oraz układem trawienym. Przy świądzie skóry należy ograniczyć kąpiele i regularnie natłuszczać skórę.
Co robić w razie wystąpienia objawów?
W razie wystąpienia objawów należy udać się szybko do lekarza, najlepiej dermatologa lub, w przypadku nasilonych zmian skórnych, do szpitala na Oddział Dermatologiczny.
Aby postawić rozpoznanie pemfigoidu pęcherzowego lekarz musi stwierdzić obecność na skórze dobrze napiętych pęcherzy oraz wykwitów rumieniowych i obrzękowych. Dodatkowo ważnym czynnikiem rozpoznawczym jest przewlekły przebieg choroby i jej występowanie w wieku starszym. Rozstrzygające dla ustalenia rozpoznania jest jednak badanie histologiczne wycinka skóry (w którym stwierdza się pęcherz podnaskórkowy) łącznie z badaniem immunologicznym surowicy na obecność przeciwciał i badaniem immunologicznym fragmentu skóry pacjenta (jest to tzw. badanie immunopatologiczne).
U osób starszych wskazane są dodatkowe badania w celu wykluczenia lub też wykrycia nowotworów złośliwych.