U nas zapłacisz kartą
Zmiany na skórze - Jak interpretować zdjęcia i zrozumieć ich znaczenie
Skórne objawy nowotworów. Objawy raka, które widać na skórze
Swędzenie, brodawki, nietypowe krostki, włoski wyrastające w dziwnych miejscach – zazwyczaj je ignorujemy, przypisując błahym problemom ze skórą. Tymczasem zdarza się, że to właśnie one przez długi czas są jedynym objawem nowotworów: raka płuc, raka trzustki, raka żołądka, chłoniaka czy nawet białaczki. Jakie skórne objawy nowotworów pojawiają się najczęściej? Na co zwrócić uwagę, przeglądając się w lustrze?
Spis treści
- Przewlekły świąd
- Obrzęk, pęcherzyki, owrzodzenia
- Brodawki łojotokowe
- Rogowacenie ciemne
- Łuszcząca się skóra
- Zmiany koloru języka
- Dziwne włoski na skórze
- Zmiany rumieniowo-obrzękowe
Skórne objawy nowotworów są jedną z postaci tzw. zespołu paraneoplastycznego (inaczej paranowotworowego) i często wyprzedzają pojawienie się charakterystycznych dla danego nowotworu objawów nawet o kilka, kilkanaście miesięcy – z szacunków wynika, że występują nawet u co dziesiątego pacjenta dotkniętego chorobą nowotworową.
Powstają bądź na skutek procesów autoimmunologicznych (kiedy organizm do walki z komórkami nowotworowymi kieruje przeciwciała, które jednak mogą atakować również zdrowe komórki), bądź na skutek wytwarzania przez komórki nowotworowe cząsteczek, które wraz z krwią docierają do innych tkanek, w tym do skóry.
Łatwo je przeoczyć, ponieważ pozornie nie mają związku z nowotworem. Tymczasem ich właściwe rozpoznanie przyspiesza postawienie właściwej diagnozy, a tym samym znacząco zwiększa powodzenie leczenia onkologicznego.
Jakie skórne objawy nowotworów pojawiają się najczęściej? Których, dla własnego zdrowia, lepiej nie lekceważyć – i skontrolować podczas najbliższej wizyty u lekarza?
Dziwne włoski na skórze
O toczącym się w organizmie procesie nowotworowym może również świadczyć gwałtowny porost jasnych, cienkich i dość długich (3-4 cm) włosków w miejscach, w których być ich nie powinno: na twarzy, małżowinach usznych, następnie na skórze ciała (bez okolic dłoni, podeszew stóp, okolic narządów płciowych). Ten objaw może zwiastować raka płuc, raka jelita, trzustki, raka pęcherza moczowego, a także ostrą białaczkę.
Skórnym objawem nowotworu może być również rumień, któremu towarzyszy obrzęk. Zmiany rumieniowo-obrzękowe w okolicach twarzy (zwłaszcza wokół oczu) i w obrębie kończyn może świadczyć o raku sutka, płuc albo nosogardzieli. Z kolei złuszczający się rumień z niewielkim wysiękiem na brodawce sutkowej i w jej okolicy może sugerować raka odbytu, prostaty, pęcherza moczowego lub szyjki macicy. Okrągłe lub owalne zmiany rumieniowe układające się w ogniska przypominające przekrój pnia mogą zwiastować raka przełyku, płuca, piersi lub jelita. Natomiast fioletowy rumień w okolicy powiek z towarzyszącym mu obrzękiem oczodołów może towarzyszyć rakowi jajnika lub piersi u kobiet oraz rakowi płuca lub przewodu pokarmowego u mężczyzn.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.