U nas zapłacisz kartą
Zmiany grudkowo krostkowe - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Krostkowica, czyli łuszczyca krostkowa. Na jakich częściach ciała występuje i jak ją leczyć?
Krostkowica to odmiana łuszczycy. Objawia się suchą skórą i wzmożonym namnażaniem się komórek naskórka, który w efekcie się łuszczy. Łuszczyca krostkowa nie jest zakaźna, ale powinna być leczona przez specjalistę.
Krostkowica, znana również jako łuszczyca krostkowa, to jedna z najcięższych odmian łuszczycy. Jest chorobą przewlekłą i jednocześnie trudną do leczenia. Osoba nią dotknięta powinna być pod stałą kontrolą specjalisty i przygotować się na długie leczenie. Dobrą wiadomością jest to, iż podobnie jak w przypadku innych odmian łuszczycy, również łuszczyca krostkowa nie jest zakaźna i niemożliwe jest jej przenoszenie przez dotyk. W zależności od umiejscowienia zmian na ciele, wyróżnia się następujące rodzaje krostkowicy: łuszczyca krostkowa uogólniona (występująca na obszarze całego ciała), łuszczyca krostkowa dłoni i stóp.
Łuszczyca głowy – jak przebiega leczenie skóry głowy?
Łuszczyca krostkowa: leczenie
Leczenie łuszczycy krostkowej przebiegać może wyjątkowo różnie - wszystko zależne jest od postaci choroby u danego pacjenta i stopnia jej zaawansowania.
Najgroźniejsza jest łuszczyca krostkowa uogólniona, która zwykle wymaga leczenia w warunkach szpitalnych. W jej przypadku konieczne jest przeciwdziałanie zakażeniom (w tym celu pacjentom mogą być podawane antybiotyki), dbałość o odpowiednie nawodnienie chorych, a także stosowanie leków miejscowych na skórę. Może zachodzić konieczność leczenia pacjentami doustnymi glikokortykosteroidami.
Inaczej przebiega z kolei leczenie innych rodzajów łuszczycy krostkowej - łuszczycy krostkowej dłoni i stóp czy ciągłego krostkowego zapalenia skóry kończyn. W ich przypadku typowo wystarczające jest zdecydowanie mniej zaawansowane leczenie, dodatkowo do poprawy stanu chorych może wystarczyć samo tylko stosowanie leków miejscowych.
Ogólnie ciężko jest się natknąć na konkretne schematy leczenia poszczególnych postaci łuszczycy krostkowej - zazwyczaj, analizując wszelkie korzyści dla pacjenta, wdraża się u niego kombinację różnych metod ogólnie stosowanych w leczeniu łuszczycy.
Wleczeniu łuszczycy krostkowej wykorzystywane są m.in.:
- cygnolina
- dziegcie
- glikokortykosteroidy
- retinoidy
- metotreksat
- cyklosporyny
- fototerapia
- fotochemioterapia
- leki biologiczne
Łuszczyca krostkowa: rodzaje
Do grupy łuszczyc krostkowych zalicza się kilka jednostek, w których zmiany skórne pojawiające się u chorych zasadniczo są podobne, aczkolwiek umiejscowione są one w różnych rejonach ciała. Różnice obejmują również obecność dodatkowych (poza dermatologicznymi) objawów danej postaci łuszczycy krostkowej, a także stopień ciężkości choroby. Biorąc pod uwagę powyższe, wymieniane są: Łuszczyca krostkowa uogólniona (nazywana również łuszczycą typu von Zumbuscha) - uznawana jest za najcięższą postać łuszczycy. W jej przypadku u chorych ropne krosty pojawiają się zasadniczo na całej powierzchni ciała (zwykle z wyjątkiem twarzy), poza nimi u pacjentów zauważalne może być również znaczne zaczerwienienie skóry i objaw Nikolskiego (zjawisko, w którym po pocieraniu skóry dochodzi do spełzania naskórka). Charakterystyczne dla łuszczycy krostkowej uogólnionej jest to, że pacjenci doświadczają również i tzw. objawów ogólnych, takich jak gorączka, ból głowy, nudności czy ogólne poczucia osłabienia, bóle stawów i dreszcze. Łuszczycę krostkową dłoni i stóp - zmiany pojawiają się w obrębie dłoni i palców rąk, a także w obrębie podeszew i palców stóp. Charakterystyczne dla niej jest to, że pacjenci doświadczają bólu (ze względu na umiejscowienie krost we wspomnianych lokalizacjach) oraz że częściej na łuszczycę krostkową dłoni i stóp cierpią kobiety. Łuszczyca krostkowa dłoni i stóp może współistnieć u chorego z innymi zmianami łuszczycowymi (np. wynikającymi z chorowania na łuszczycę zwykłą) lub może ona je poprzedzać. Ciągłe krostkowe zapalenie skóry kończyn - najbardziej ograniczona postać łuszczycy krostkowej - w jej przypadku zmiany łuszczycowe pojawiają się w obrębie paliczków dalszych palców rąk i stóp.
Charakterystycznym dla łuszczycy krostkowej objawem są właśnie krosty, które mają różną wielkość (sięga ona zwykle kilka milimetrów) i które są wypełnione treścią ropną. Choć pozornie może wydawać się inaczej, to tak naprawdę zawartość krost jest jałowa - nie są w niej obecne bakterie, a znajdują się w niej białe krwinki. Dość interesujące jest to, że u chorego zmiany skórne mogą pojawiać się w bardzo krótkim czasie - chociażby w przypadku łuszczycy krostkowej uogólnionej krosty mogą pojawić się na większości powierzchni ciała nawet w ciągu niecałej jednej doby. Poza krostami u chorych na łuszczycę krostkową objawy obejmują również zaczerwienienie skóry czy różne inne zmiany skórne - może być tak, że u pacjenta będą obecne również i typowe płytki łuszczycowe. Występować mogą również i wspominane wcześniej ogólne objawy łuszczycy krostkowej (w postaci uogólnionej).
Łuszczyca krostkowa – jakie są objawy?
Krostkowica objawy to postać krostek wypełnionych ropą. Osiągają one różną wielkość, od kilku milimetrów do 1 cm. Wykwitom towarzyszą zaczerwienienie skóry, świąd. Pojawiające się krosty mają różną intesywność, ale też szybkość zajmowania ciała. Przy zaognionych objawach łuszczyca krostkowa pojawia się szybko, nawet w ciągu kilku godzin. Różny jest również jej przebieg. Niekiedy krostkowica ogranicza się tylko do zmian skórnych, natomiast grono pacjentów skarży się na bóle głowy, mdłości, gorączkę i dreszcze – objawy typowe dla przeziębienia. Krostkowica jest uciążliwa, bowiem krostki występują równolegle z łuskami skóry, charakterystycznymi dla podstawowej odmiany łuszczycy. Stąd bardzo często pojawiający się objaw Nikolskiego – czyli spełzanie naskórka podczas pocierania. Jest on objawem ostrego przebiegu krostkowicy i powinien być niezwłocznie skonsultowany z lekarzem.
Krostkowica jest rzadkim typem łuszczycy, dotykającym zazwyczaj ludzi w średnim wieku. Zdarzają się zachorowania u dzieci, jednak wówczas choroba ma łagodną postać i w miarę szybko poddaje się leczeniu. Krostkowica to łuszczyca, więc genezy jej rozwoju trudno szukać w jednym, konkretnym źródle. Ma ona podłoże genetyczne, ale jej rozwój podyktowany jest spadkiem odporności organizmu.
Łuszczyca krostkowa jest chorobą autoimmunologiczną – układ odpornościowy zaczyna wytwarzać limfocyty i przeciwciała skierowane przeciw antygenom własnego organizmu. Charakteryzuje się wzmożoną produkcją komórek naskórka. Wpływ na rozwój choroby mają również czynniki środowiskowe, bezpośrednio działające na kondycję organizmu. Są to: palenie papierosów i regularne picie alkoholu, przyjmowanie silnych leków (antybiotyków, sterydów, interferonu, leków hormonalnych), niewyleczone i zaniedbane stany zapalne skóry z wykwitami, ciąża, niewystarczająca ilość snu, chroniczne zmęczenie i brak odpoczynku, choroby przewlekłe (cukrzyca typu 1, dna moczanowa), silny stres.
