U nas zapłacisz kartą
Zmiany grudkowo krostkowe - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Trądzik różowaty - dlaczego się pojawia? Sposoby leczenia trądziku różowatego
Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione m.in. przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji Medonet.pl honorowy tytuł Wielkiego Edukatora.
Trądzik różowaty (z łac. rosacea) według definicji to rumieniowe, grudkowate i krostkowe zmiany na twarzy, których podłożem jest łojotok i zaburzenia naczynioruchowe. Dotyka on w głównej mierze kobiet będących w dojrzałym wieku. Zaliczany jest do chorób genetycznych.
Trądzik różowaty | sruilk / Shutterstock
SPIS TREŚCI
- Trądzik różowaty - co to jest?
- Trądzik różowaty — przyczyny
- Rodzaje trądziku różowatego
- Trądzik różowaty — objawy i przebieg
- Trądzik różowaty - jak wygląda rozpoznanie?
- Leczenie trądziku różowatego
- Domowe sposoby na trądzik różowaty
- Czy trądzik różowaty można wyleczyć odpowiednią dietą?
- Jak dbać o skórę po zakończeniu leczenia trądziku różowatego?
- Trądzik różowaty — profilaktyka
Łuszczyca krostkowa – leczenie
Leczenie łuszczycy krostkowej wymaga stałej kontroli dermatologicznej. Terapia jest dostosowana indywidualnie i zależy od stopnia zaawansowania choroby, ogólnej kondycji pacjenta, a także stanu zdrowia. Krostkowica to choroba będąca skutkiem ubocznym słabej odporności organizmu, dlatego terapia skierowana jest na wygaszenie zmian skórnych, przy jednoczesnym nieobciążaniu organizmu lekami. Leczenie łuszczycy krostkowej obejmuje antybiotykoterapię i miejscowe działanie przeciwzapalne.
Pozytywne efekty przynosi stosowanie maści salicylowych, które wyciszają zaognione miejsca i przyspieszają odpadanie martwego naskórka. Nieoceniona przy leczeniu krostkowicy jest fototerapia, która łagodzi stan zapalny pojawiających się wykwitów. Łuszczyca krostkowa jest najtrudniejszą formą łuszczycy i bardzo często dochodzi do jej nawrotów. Zaleczona, pozostaje w uśpieniu i może powrócić nawet za kilkanaście lat.
Łuszczyca krostkowa – jakie są objawy?
Krostkowica objawy to postać krostek wypełnionych ropą. Osiągają one różną wielkość, od kilku milimetrów do 1 cm. Wykwitom towarzyszą zaczerwienienie skóry, świąd. Pojawiające się krosty mają różną intesywność, ale też szybkość zajmowania ciała. Przy zaognionych objawach łuszczyca krostkowa pojawia się szybko, nawet w ciągu kilku godzin. Różny jest również jej przebieg. Niekiedy krostkowica ogranicza się tylko do zmian skórnych, natomiast grono pacjentów skarży się na bóle głowy, mdłości, gorączkę i dreszcze – objawy typowe dla przeziębienia. Krostkowica jest uciążliwa, bowiem krostki występują równolegle z łuskami skóry, charakterystycznymi dla podstawowej odmiany łuszczycy. Stąd bardzo często pojawiający się objaw Nikolskiego – czyli spełzanie naskórka podczas pocierania. Jest on objawem ostrego przebiegu krostkowicy i powinien być niezwłocznie skonsultowany z lekarzem.
Krostkowica jest rzadkim typem łuszczycy, dotykającym zazwyczaj ludzi w średnim wieku. Zdarzają się zachorowania u dzieci, jednak wówczas choroba ma łagodną postać i w miarę szybko poddaje się leczeniu. Krostkowica to łuszczyca, więc genezy jej rozwoju trudno szukać w jednym, konkretnym źródle. Ma ona podłoże genetyczne, ale jej rozwój podyktowany jest spadkiem odporności organizmu.
Łuszczyca krostkowa jest chorobą autoimmunologiczną – układ odpornościowy zaczyna wytwarzać limfocyty i przeciwciała skierowane przeciw antygenom własnego organizmu. Charakteryzuje się wzmożoną produkcją komórek naskórka. Wpływ na rozwój choroby mają również czynniki środowiskowe, bezpośrednio działające na kondycję organizmu. Są to: palenie papierosów i regularne picie alkoholu, przyjmowanie silnych leków (antybiotyków, sterydów, interferonu, leków hormonalnych), niewyleczone i zaniedbane stany zapalne skóry z wykwitami, ciąża, niewystarczająca ilość snu, chroniczne zmęczenie i brak odpoczynku, choroby przewlekłe (cukrzyca typu 1, dna moczanowa), silny stres.
Leczenie trądziku różowatego
Niestety, nie jest to dobra wiadomość dla chorych, ale nie da się całkowicie wyleczyć trądziku różowatego. Wykorzystując dobrze dobrane środki miejscowe, leki doustne, zabiegi chirurgiczne lub laserowe, można w pewnym stopniu ograniczyć rozwój choroby i chronić się przed pojawianiem się kolejnych zmian na skórze.
Warto w tym miejscu dodać, że leczenie trądziku różowatego powinno odbywać się pod regularną opieką dermatologa. Przeprowadzanie jakichkolwiek zabiegów eliminujących objawy na własną rękę lub zabiegów upiększających może przynieść znacznie więcej szkód niż korzyści.
U pacjentów z trądzikiem różowatym niewskazane są zabiegi złuszczające z użyciem kwasów owocowych, kwasu trójchlorooctowego czy salicylowego, ponieważ utrwalają rumień. Podobnie z zabiegami rozgrzewającymi. Przeciwwskazane są również wszelkie formy pielęgnacji skóry, które polegają na tarciu lub uciskaniu zmian chorobowych.
Leczenie trądziku różowatego można podzielić na trzy podstawowe grupy. Jest to leczenie miejscowe, doustne oraz za pomocą właściwej pielęgnacji skóry, w tym odpowiedni dobór kosmetyków.
- Leczenie miejscowe trądziku różowatego polega na stosowaniu odpowiednich kremów lub żeli, których zadaniem jest pozbycie się zmian zapalnych, czyli grudek i krostek. Czasami w razie konieczności, lekarz zaleca miejscowe stosowanie odpowiednio dobranych antybiotyków. Wykorzystuje się metronidazol 0,75% i 1% w postaci żelu lub kremu. Dobre działanie wykazuje również kwas azelainowy, który usuwa głównie zmiany zapalne - grudki i krosty. 10% sulfacetamid sodowy z 5% siarką oraz nadtlenek benzoilu, który przyspiesza eliminację zmian grudkowo-krostkowych i może być zalecany u pacjentów z postacią guzowatą oraz odmianą ziarniniakową trądziku różowatego. Działanie łagodzące rumień mają wyciągi z roślin, m.in. miłorzębu, kasztanowca oraz arniki górskiej. W aptece dostępne są produkty zawierające specjalnie opracowane składniki łagodzące objawy trądziku różowatego. W leczeniu ważne jest również odpowiednie przygotowanie skóry przed ekspozycją na słońce. Na kwadrans przed wyjściem na słońce należy nanieść na twarz krem z filtrami, które blokują szkodliwe promieniowanie UVB/UVA. SPF powinien być nie mniejszy niż 30, a najlepiej gdy będzie to 50. W aptekach znajdują się preparaty ze specjalnym filtrem IR, które są przeznaczone szczególnie do cery naczynkowej i nadwrażliwej.
- Leczenie ogólne trądziku różowatego to działanie celowane w usunięcie objawów choroby,a więc zwalczanie niedokwaśności soku żołądkowego, leczenie Helicobacter pylori, zaburzeń hormonalnych czy schorzeń, które je wywołują. W przypadku grudek i krostek, lekarz przepisuje antybiotyki tetracyklinowe (np. tetracyklina, doksycyklina, limecyklina). Jeśli istnieją przeciwwskazania do przyjmowania tetracyklin zaleca się makrolidy: erytromycynę, azytromycynę, klarytromycynę. U osób, u których zawodzą tradycyjne metody leczenia trądziku różowatego, niekiedy wdraża się terapię retinoidami, ale metoda ta jest obarczona wieloma działaniami niepożądanymi. Zalicza się do nich, np. wysuszenie błony śluzowej ust i nosa, krwawienie z nosa, wypadanie włosów,a także zaburzenia funkcji wątroby oraz zaburzenia lipidowe. Jednak efekty terapeutyczne takiej kuracji są zadowalające.
- Leczenie chirurgiczne trądziku różowatego jest rzadko wdrażane. Tylko w przypadku znacznych zmian degeneracyjnych skóry nosa, czyli występowania rhinophyma. Zmiany skórne usuwane są zazwyczaj za pomocą lasera lub noża chirurgicznego. Na ogół do pozbycia się zmian skórnych potrzebne są dwie sesje zabiegu laserowego.
Jakie są sposoby leczenia zapalenia okołoustnego?
W leczeniu zapalenia okołoustnego podstawową rolę odgrywa wyeliminowanie czynników potencjalnie wywołujących i zaostrzających chorobę. Dlatego niezbędne jest odstawienie miejscowych glikokortykosteroidów, unikanie innych substancji powodujących podrażnienie i zastosowanie pielęgnacji preparatami nawilżająco-natłuszczającymi (emolientami). Można zastosować miejscowo antybiotyki, a także inhibitory kalcyneuryny. Natomiast lekiem z wyboru są antybiotyki z grupy tetracyklin podawane doustnie. W przypadku zmian opornych na leczenie lekarz może rozważyć doustną izotretynoinę (ze zwrócenieniem szczególnej uwagi na jej teratogenność i inne możliwe działania niepożądane).
W przypadku zapalenia okołoustnego możliwe jest całkowite ustąpienie zmian skórnych bez trwałych następstw, np. w postaci bliznowacenia. Choroba może być jednak przewlekła i wymagać okresowej kontroli dermatologicznej.
