Zmiany grudkowo krostkowe - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Łuszczyca krostkowa: rodzaje
Do grupy łuszczyc krostkowych zalicza się kilka jednostek, w których zmiany skórne pojawiające się u chorych zasadniczo są podobne, aczkolwiek umiejscowione są one w różnych rejonach ciała. Różnice obejmują również obecność dodatkowych (poza dermatologicznymi) objawów danej postaci łuszczycy krostkowej, a także stopień ciężkości choroby. Biorąc pod uwagę powyższe, wymieniane są: Łuszczyca krostkowa uogólniona (nazywana również łuszczycą typu von Zumbuscha) - uznawana jest za najcięższą postać łuszczycy. W jej przypadku u chorych ropne krosty pojawiają się zasadniczo na całej powierzchni ciała (zwykle z wyjątkiem twarzy), poza nimi u pacjentów zauważalne może być również znaczne zaczerwienienie skóry i objaw Nikolskiego (zjawisko, w którym po pocieraniu skóry dochodzi do spełzania naskórka). Charakterystyczne dla łuszczycy krostkowej uogólnionej jest to, że pacjenci doświadczają również i tzw. objawów ogólnych, takich jak gorączka, ból głowy, nudności czy ogólne poczucia osłabienia, bóle stawów i dreszcze. Łuszczycę krostkową dłoni i stóp - zmiany pojawiają się w obrębie dłoni i palców rąk, a także w obrębie podeszew i palców stóp. Charakterystyczne dla niej jest to, że pacjenci doświadczają bólu (ze względu na umiejscowienie krost we wspomnianych lokalizacjach) oraz że częściej na łuszczycę krostkową dłoni i stóp cierpią kobiety. Łuszczyca krostkowa dłoni i stóp może współistnieć u chorego z innymi zmianami łuszczycowymi (np. wynikającymi z chorowania na łuszczycę zwykłą) lub może ona je poprzedzać. Ciągłe krostkowe zapalenie skóry kończyn - najbardziej ograniczona postać łuszczycy krostkowej - w jej przypadku zmiany łuszczycowe pojawiają się w obrębie paliczków dalszych palców rąk i stóp.
Charakterystycznym dla łuszczycy krostkowej objawem są właśnie krosty, które mają różną wielkość (sięga ona zwykle kilka milimetrów) i które są wypełnione treścią ropną. Choć pozornie może wydawać się inaczej, to tak naprawdę zawartość krost jest jałowa - nie są w niej obecne bakterie, a znajdują się w niej białe krwinki. Dość interesujące jest to, że u chorego zmiany skórne mogą pojawiać się w bardzo krótkim czasie - chociażby w przypadku łuszczycy krostkowej uogólnionej krosty mogą pojawić się na większości powierzchni ciała nawet w ciągu niecałej jednej doby. Poza krostami u chorych na łuszczycę krostkową objawy obejmują również zaczerwienienie skóry czy różne inne zmiany skórne - może być tak, że u pacjenta będą obecne również i typowe płytki łuszczycowe. Występować mogą również i wspominane wcześniej ogólne objawy łuszczycy krostkowej (w postaci uogólnionej).
Trądzik różowaty — przyczyny
Przyczyny trądziku różowatego mają swoje podłoże w zaburzeniach naczynioruchowych, czyli łatwym czerwienieniu się skóry pod wpływem bodźców fizycznych i emocjonalnych. Zaliczany jest do chorób genetycznych. Występowanie zmian lub ich zaostrzenia w głównej mierze powodują:
- stres,
- ekspozycja na słońce,
- duża ilość ciężkostrawnych potraw w diecie,
- nadużywanie alkoholu,
- zaburzenia miesiączkowania,
- drożdżaki,
- zakażenie nużeńcem,
- posiadanie wirusa opryszczki wargowej,
- przyjmowanie dużych dawek witaminy B6 i B12,
- częste korzystanie z sauny i basenów (chlorowana woda),
- przyjmowanie zewnętrznych preparatów m.in. glikokortykosteroidów na skórę twarzy,
- stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu oraz kwasu nikotynowego.
Trądzik różowaty jest przypadłością, która ujawnia się u około 10% populacji, u osób w wieku od 30. do 35. lat. Zazwyczaj na trądzik zapadają osoby o jasnej karnacji, włosach i oczach, mający I lub II fototyp skóry. U mężczyzn trądzik przebiega o wiele ciężej niż u kobiet.
Badania wykazały, że trądzik różowaty ma również związek z alergią, do której dochodzi na drodze oddechowej. Najczęstszymi alergenami są:
- pyłki chwastów,
- kurz domowy,
- pyłki drzew,
- pierze,
- alergeny wziewne A1 (pleśni),
- Dermatophagoides pteronyssimus (skórożarłoczek skryty - gatunek z rzędu roztoczy bytujący w ludzkim otoczeniu),
- Dermatophagoides farinae (roztocze kurzu domowego).
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia zapalenia okołoustnego?
Istotne jest ograniczenie stosowania jakichkolwiek preparatów na skórę twarzy, w tym kosmetyków mogących potencjalnie podrażniać lub uczulać (zawierających środki konserwujące, substancje zapachowe). Wskazane jest odstawienie miejscowych glikokortykosteroidów, nawet tych najsłabszych. Skóra wymaga delikatnej pielęgnacji z zastosowaniem odpowiednio dobranych dermokosmetyków.
Tak jak wspomniano, zapalenie okołoustne mogą powodować miejscowe gllkikortykosteroidy, zwłaszcza te fluorowane, dlatego stosowanie ich na skórę twarzy jest przeciwwskazane. Do stosowania glikokortykosteroidów na twarz istnieją ścisłe wskazania, ale o takim leczeniu decyduje dermatolog.
Zobacz także
Trądzik pospolity - rodzaje i przyczyny. Jak pozbyć się trądziku? Trądzik jest powszechną chorobą skóry, w przebiegu której dochodzi do pojawienia się zmian skórnych – zaskórników, grudek, krost. Najczęściej trądzik pojawia się u młodzieży, ale może też wystąpić u niemowląt, dzieci oraz dorosłych. Trądzik najczęściej lokalizuje się na twarzy, szyi, górnej części pleców, ramionach, klatce piersiowej. W leczeniu stosuje się odpowiednią pielęgnację i higienę skóry, leki stosowane miejscowo (np. retinoidy, kwas azelainowy, nadtlenek benzoilu oraz antybiotyki), a także antybiotyki i inne leki przyjmowane doustnie.
Wybrane treści dla Ciebie
Zapalenie żołędzi i napletka Zapalenie żołędzi to częsty problem, występujący w każdym wieku. Szczególnie często spotykany u małych chłopców, u których napletek nie odprowadza się całkowicie (nie można go zsunąć tak, aby cała żołądź była widoczna), co stwarza trudności skutecznego usuwania mastki. U mężczyzn częstość zapalenia żołędzi rośnie w starszym wieku, również z powodu problemów z higieną oraz w związku z innymi chorobami (np. cukrzyca).
Łuszczyca krostkowa: przyczyny i czynniki ryzyka
Podobnie jak etiologia innych rodzajów łuszczycy, tak i przyczyny łuszczycy krostkowej nie są do końca jasne.
Dotychczas medykom udało się zaobserwować, iż łuszczyca jest chorobą autoimmunizacyjną, czyli taką, w której powstawanie zaangażowane są nieprawidłowe reakcje układu odpornościowego człowieka.
Charakterystyczne dla jednostki jest także to, że w jej przebiegu dochodzi do wyjątkowego przyspieszenia namnażania się komórek naskórka.Co jednak bezpośrednio doprowadza do pojawiających się w przebiegu łuszczycy zaburzeń - tego tak naprawdę nie wiadomo. Obecnie dominuje pogląd, iż wpływ na występowanie choroby mają obciążenia genetyczne i uwarunkowania środowiskowe.
W przypadku pierwszych z wymienionych pogląd taki wysunięto na podstawie tego, iż zauważalne jest chociażby to, że ludzie, w których rodzinach ktoś chorował na łuszczycę, sami mają zwiększone ryzyko wystąpienia tej choroby. Jeżeli zaś chodzi o czynniki środowiskowe, które mają wpływ na występowanie różnych postaci łuszczycy - w tym również i łuszczycy krostkowej - to tutaj można wymienić szereg różnych problemów.
Otóż zauważono powiązanie pomiędzy łuszczycą krostkową a wieloma różnymi aspektami - jako czynniki ryzyka łuszczycy wymieniane są:
- palenie papierosów
- stosowanie różnych leków (m.in. niesteroidowych leków przeciwzapalnych - NLPZ, leków normotymicznych - np. preparatów litu czy preparatów interferonu)
- nagłe zaprzestanie przyjmowania, wcześniej stosowanych przez długi czas, glikokortykosteroidów
- urazy skóry
- przeżywanie silnego stresu
- podrażnienia skóry (zarówno przez różne substancje chemiczne, jak i przez promieniowanie UV)
- ciąża
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
U nas zapłacisz kartą