U nas zapłacisz kartą
Zmiany grudkowo krostkowe - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Trądzik różowaty — przyczyny
Przyczyny trądziku różowatego mają swoje podłoże w zaburzeniach naczynioruchowych, czyli łatwym czerwienieniu się skóry pod wpływem bodźców fizycznych i emocjonalnych. Zaliczany jest do chorób genetycznych. Występowanie zmian lub ich zaostrzenia w głównej mierze powodują:
- stres,
- ekspozycja na słońce,
- duża ilość ciężkostrawnych potraw w diecie,
- nadużywanie alkoholu,
- zaburzenia miesiączkowania,
- drożdżaki,
- zakażenie nużeńcem,
- posiadanie wirusa opryszczki wargowej,
- przyjmowanie dużych dawek witaminy B6 i B12,
- częste korzystanie z sauny i basenów (chlorowana woda),
- przyjmowanie zewnętrznych preparatów m.in. glikokortykosteroidów na skórę twarzy,
- stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu oraz kwasu nikotynowego.
Trądzik różowaty jest przypadłością, która ujawnia się u około 10% populacji, u osób w wieku od 30. do 35. lat. Zazwyczaj na trądzik zapadają osoby o jasnej karnacji, włosach i oczach, mający I lub II fototyp skóry. U mężczyzn trądzik przebiega o wiele ciężej niż u kobiet.
Badania wykazały, że trądzik różowaty ma również związek z alergią, do której dochodzi na drodze oddechowej. Najczęstszymi alergenami są:
- pyłki chwastów,
- kurz domowy,
- pyłki drzew,
- pierze,
- alergeny wziewne A1 (pleśni),
- Dermatophagoides pteronyssimus (skórożarłoczek skryty - gatunek z rzędu roztoczy bytujący w ludzkim otoczeniu),
- Dermatophagoides farinae (roztocze kurzu domowego).
Łuszczyca krostkowa: leczenie
Leczenie łuszczycy krostkowej przebiegać może wyjątkowo różnie - wszystko zależne jest od postaci choroby u danego pacjenta i stopnia jej zaawansowania.
Najgroźniejsza jest łuszczyca krostkowa uogólniona, która zwykle wymaga leczenia w warunkach szpitalnych. W jej przypadku konieczne jest przeciwdziałanie zakażeniom (w tym celu pacjentom mogą być podawane antybiotyki), dbałość o odpowiednie nawodnienie chorych, a także stosowanie leków miejscowych na skórę. Może zachodzić konieczność leczenia pacjentami doustnymi glikokortykosteroidami.
Inaczej przebiega z kolei leczenie innych rodzajów łuszczycy krostkowej - łuszczycy krostkowej dłoni i stóp czy ciągłego krostkowego zapalenia skóry kończyn. W ich przypadku typowo wystarczające jest zdecydowanie mniej zaawansowane leczenie, dodatkowo do poprawy stanu chorych może wystarczyć samo tylko stosowanie leków miejscowych.
Ogólnie ciężko jest się natknąć na konkretne schematy leczenia poszczególnych postaci łuszczycy krostkowej - zazwyczaj, analizując wszelkie korzyści dla pacjenta, wdraża się u niego kombinację różnych metod ogólnie stosowanych w leczeniu łuszczycy.
Wleczeniu łuszczycy krostkowej wykorzystywane są m.in.:
- cygnolina
- dziegcie
- glikokortykosteroidy
- retinoidy
- metotreksat
- cyklosporyny
- fototerapia
- fotochemioterapia
- leki biologiczne
Łuszczyca krostkowa: przyczyny i czynniki ryzyka
Podobnie jak etiologia innych rodzajów łuszczycy, tak i przyczyny łuszczycy krostkowej nie są do końca jasne.
Dotychczas medykom udało się zaobserwować, iż łuszczyca jest chorobą autoimmunizacyjną, czyli taką, w której powstawanie zaangażowane są nieprawidłowe reakcje układu odpornościowego człowieka.
Charakterystyczne dla jednostki jest także to, że w jej przebiegu dochodzi do wyjątkowego przyspieszenia namnażania się komórek naskórka.Co jednak bezpośrednio doprowadza do pojawiających się w przebiegu łuszczycy zaburzeń - tego tak naprawdę nie wiadomo. Obecnie dominuje pogląd, iż wpływ na występowanie choroby mają obciążenia genetyczne i uwarunkowania środowiskowe.
W przypadku pierwszych z wymienionych pogląd taki wysunięto na podstawie tego, iż zauważalne jest chociażby to, że ludzie, w których rodzinach ktoś chorował na łuszczycę, sami mają zwiększone ryzyko wystąpienia tej choroby. Jeżeli zaś chodzi o czynniki środowiskowe, które mają wpływ na występowanie różnych postaci łuszczycy - w tym również i łuszczycy krostkowej - to tutaj można wymienić szereg różnych problemów.
Otóż zauważono powiązanie pomiędzy łuszczycą krostkową a wieloma różnymi aspektami - jako czynniki ryzyka łuszczycy wymieniane są:
- palenie papierosów
- stosowanie różnych leków (m.in. niesteroidowych leków przeciwzapalnych - NLPZ, leków normotymicznych - np. preparatów litu czy preparatów interferonu)
- nagłe zaprzestanie przyjmowania, wcześniej stosowanych przez długi czas, glikokortykosteroidów
- urazy skóry
- przeżywanie silnego stresu
- podrażnienia skóry (zarówno przez różne substancje chemiczne, jak i przez promieniowanie UV)
- ciąża
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Jakie są sposoby leczenia zapalenia okołoustnego?
W leczeniu zapalenia okołoustnego podstawową rolę odgrywa wyeliminowanie czynników potencjalnie wywołujących i zaostrzających chorobę. Dlatego niezbędne jest odstawienie miejscowych glikokortykosteroidów, unikanie innych substancji powodujących podrażnienie i zastosowanie pielęgnacji preparatami nawilżająco-natłuszczającymi (emolientami). Można zastosować miejscowo antybiotyki, a także inhibitory kalcyneuryny. Natomiast lekiem z wyboru są antybiotyki z grupy tetracyklin podawane doustnie. W przypadku zmian opornych na leczenie lekarz może rozważyć doustną izotretynoinę (ze zwrócenieniem szczególnej uwagi na jej teratogenność i inne możliwe działania niepożądane).
W przypadku zapalenia okołoustnego możliwe jest całkowite ustąpienie zmian skórnych bez trwałych następstw, np. w postaci bliznowacenia. Choroba może być jednak przewlekła i wymagać okresowej kontroli dermatologicznej.
