Badania i leczenie zmian skórnych na podeszwach

Dermatozy stóp – kiedy udać się do podologa?

Niezależnie od przyczyny dermatozy stóp wymagają odpowiedniego leczenia, które ma na celu złagodzenie nieprzyjemnych objawów i zapobieganie powikłaniom. Osoby, które zaobserwują zmiany skórne lub inne dolegliwości, powinny niezwłocznie umówić się na konsultację podologiczną. Podolog wykona niezbędne badania i na ich podstawie zaproponuje indywidualny plan terapii.

P. Nockowski, Charakterystyka najczęstszych dermatoz skóry stóp, “Kosmetologia Estetyczna” 2016, nr 5, s. 223-229.

Systematycznie korzystam z profesjonalnej opieki INSTYTUTU PODOLOGII w Poznaniu i nie mam problemu z paznokciami, pęcherzami na stopach czy odciskami. Mogę skoncentrować się na odpowiednim odbiciu i kroku biegowym, nie przenosząc zbędnego obciążenia na biodra i kręgosłup. A co najważniejsze czerpać radość z biegania.

podwójny mistrz Europy Masters w maratonie, dziennikarz

W trakcie naszej kilkuletniej już współpracy pani mgr Agnieszka Nowaczyk, właścicielka Instytutu Podologii, dała się poznać jako osoba profesjonalna i kompetentna, która z dużym zaangażowaniem podchodzi do swojej pracy zawodowej.

W codziennej praktyce wykorzystuje sprzęt wysokiej klasy i utrzymuje wysoki poziom świadczonych usług

…polecamy Instytut Podologii i Klinikę Medskin Agnieszka Nowaczyk, z siedzibą w Poznaniu, jako odpowiedzialnego i profesjonalnie przygotowanego do współpracy partnera w organizowaniu szkoleń.

Szkolenie zostało wykonane sprawnie, przez wykwalifikowaną kadrę, a w programie kursu zostały uwzględnione zarówno zajęcia teoretyczne, jak i praktyczne. Szkolenie w pełni spełniło oczekiwania kursantów

Szkolenie zostało zrealizowane zgodnie z ustaleniami zawartej umowy dotyczącej organizacji szkolenia i spełniało oczekiwania uczestników.

Zlecona usługa szkoleniowa wykonana została należycie, terminowo oraz zgodnie z zawartą umową, z dochowaniem wszelkiej staranności w zapewnieniu wysokiego poziomu szkolenia. Organizację szkolenia oraz sposób prowadzenia zajęć oceniamy pozytywnie.

Jakie są rodzaje świerzbu?

  1. świerzb dziecięcy – często występują objawy na podeszwach stóp i powierzchniach dłoniowych rąk, może też pojawić się na owłosionej skórze głowy. U małych dzieci mogą pojawić się krostki, pęcherzyki i guzki
  2. świerzb wieku podeszłego – słabsza odpowiedź układu odpornościowego może być przyczyną mniej nasilonych objawów skórnych. Świąd bywa nieadekwatny do rozległości zmian skórnych. Zmiany mogą pojawić się na skórze głowy.
  3. świerzb guzkowy – pojawiają się fioletowe lub brunatne, spoiste guzki. Typowa lokalizacja tych zmian to moszna, pośladki, fałdy skórne. Guzki stanowią reakcję, nie zawierają pasożytów, ale są silnie swędzące. Utrzymują się długo po zakończeniu skutecznego leczenia.
  4. świerzb pęcherzowy – występuje przede wszystkim u osób w starszym wieku. Na skórze widocznych jest wiele drobnych pęcherzyków i nadżerek.
  5. świerzb norweski – występuje szczególnie często u osób z upośledzoną odpornością, osób z zaburzeniami psychicznymi oraz u osób zaniedbanych i obłożnie chorych. Zaburzona odpowiedź układu odpornościowego gospodarza pozwala na wyjątkowo intensywne namnażanie się pasożyta. W wyniku bytowania w naskórku bardzo dużej liczby pasożytów dochodzi do rozwoju nadmiernego rogowacenia i powstawania grubych nawarstwionych łusek oraz przerosłych brodawkujących wykwitów. Może dojść do uogólnionego zapalenia skóry (erytrodermii). Zajęta jest cała skóra, a świąd jest słaby lub nie występuje. Świerzb nieleczony może trwać bardzo długo i nie obserwuje się samowyleczenia.

Rozpoznanie ustala się na podstawie wywiadu i typowego obrazu klinicznego, najlepiej z dodatnim wynikiem badania mikroskopowego zeskrobin naskórka. Zmiany na skórze są zazwyczaj dość charakterystyczne i lekarz może łatwo rozpoznać świerzb.

Test wykrywający świerzb

W celu potwierdzenia rozpoznania wykonuje się badanie zeskrobin naskórka pod mikroskopem – można w nim zobaczyć pasożyty w zeskrobinach naskórka. Należy jednak pamiętać, że ich niewykrycie nie wyklucza świerzbu.

Modzele a nagniotki – czym się różnią

Warto wspomnieć, że modzele są bardzo często mylone z nagniotkami i nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ do ich rozwoju może dojść w ten sam sposób. Jednak wystarczy im się przyjrzeć bliżej, by dojść do wniosku, że to dwie różne przypadłości. Modzele są duże, twarde i otacza je zaczerwieniona skóra. Ich przyczyną jest nacisk lub tarcie wywierane przez niedopasowane obuwie, czy wcześniej wspomniane zaburzenia, więc tego typu odciski pojawiają się najczęściej na podeszwach stóp.

Z kolei nagniotki są małe, twarde i bezbarwne, a odcisk na palcu najczęściej się tworzy. Dodatkowo to właśnie nagniotkom towarzyszy ostry ból, którego przyczyną jest wrastający w skórę rdzeń. Uciska zakończenia nerwowe skóry, a efektem tego niestety są właśnie dolegliwości bólowe, które mogą utrudniać wykonywanie nawet podstawowych ruchów.

Jak często występuje świerzb?

Świerzb występuje powszechnie na całym świecie, najczęściej w klimacie tropikalnym i subtropikalnym (do 50% populacji). W środowiskach uboższych najczęściej chorują dzieci i młodzi dorośli. W krajach wysoko rozwiniętych świerzb dotyka także osób w wieku podeszłym, z upośledzeniem odporności. Choroba szerzy się przede wszystkim w skupiskach ludzkich (np. w żłobkach, przedszkolach, internatach, domach dziecka, domach opieki społecznej, szpitalach). Zachorowania endemiczne obserwuje się w miejscach gęsto zaludnionych, szczególnie wśród ludności o niskim statusie ekonomicznym.

Głównym objawem świerzbu jest świąd, nasilający się szczególnie pod wpływem wzrostu temperatury ciała, np. w nocy po przykryciu ciała. Świąd zakłóca sen, uniemożliwia wypoczynek nocny, co powoduje rozdrażnienie i zmęczenie chorego. Taki stan może zaburzać codzienne funkcjonowanie i zmniejszać wydajność w pracy lub w uczeniu się.

  1. charakterystyczne nory świerzbowcowe – kilkumilimetrowe korytarzyki w naskórku, głównie na bocznych powierzchniach palców, w fałdach skórnych, na pośladkach, czasami trudno jest je znaleźć,
  2. liczne, rozsiane grudki, nadżerki, strupki oraz ślady po drapaniu. Zmiany te nie występują między łopatkami, na głowie, na podeszwach stóp i powierzchni dłoniowej rąk. U mężczyzn na mosznie i prąciu mogą występować swędzące guzki. U kobiet często zajęte są brodawki sutkowe.

Objawy chorobowe są szczególnie nasilone u osób z zaniedbaniami higienicznymi, ale również u osób w stanie immunosupresji lub z atopowym zapaleniem skóry.

Osoby z omfalofobią unikają patrzenia na pępki i dotykania okpic własnego pępka, gdyż wywołuje to u nich objawy paniki przyspieszenie rytmu serca, spłycenie i przyspieszenie oddechu, mdłości i wymioty, drżenie rąk i nóg, osłabienie.

Czytaj dalej...

Barwa plam zależy od głębokości, na której one występują powierzchowne barwa czerwona, głębsze barwa sina i od upływu czasu początkowo są czerwone, następnie sine, a później przybierają kolor brunatny.

Czytaj dalej...

Nie zawsze jednak tak się dzieje - istnieją różne przyczyny niegojących się ran, w tym choroby układu krążenia czy niewłaściwa pielęgnacja rozdrapywanie rany, aplikowanie bezpośrednio na nią nieodpowiednich preparatów.

Czytaj dalej...

Naturalne i holistyczne podejścia Niektóre osoby mogą odkryć, że naturalne środki, takie jak aloes, olej kokosowy czy masło shea, mogą łagodzić suche i swędzące skórne bez skutków ubocznych związanych z lekami sterydowymi.

Czytaj dalej...