U nas zapłacisz kartą
Badania i leczenie zmian skórnych na podeszwach
Ogólne leczenie łuszczycy
Pacjenci z ciężką postacią łuszczycy skóry oraz w przypadku, gdy zmiany zajmują ponad 10% powierzchni ciała, wprowadzane jest leczenie ogólne. To zaawansowane preparaty medyczne o silnym działaniu. Leczenie tego typu stosowane jest też w sytuacji, gdy terapia miejscowa nie działa.
Jedną z metod zaawansowanego leczenia łuszczycy są leki doustne. To preparaty cytostatyczne takie jak np. metotreksat, przed których podaniem wykonać należy szereg badań. Innym produktem jest cyklosporyna A, czyli preparat immunosupresyjny stosowany i skuteczny we wszystkich rodzajach łuszczycy. To dobra opcja dla zmian o charakterze łuszczycowym szczególnie opornych. Wśród leków doustnych znajdują się też retinoidy stosowane najczęściej w łuszczycy krostkowej.
W leczeniu ogólnym łuszczycy stosuje się też leki biologiczne w postaci iniekcji podskórnych bądź dożylnych. Preparaty te oddziałują na wybrane cytokiny i biorą udział w procesie immunopatogenezy łuszczycy.
Łuszczyca – leczenie miejscowe
Czynnikiem, który decyduje o wyborze sposobu leczenia, są objawy. Leczenie poszczególnych rodzajów łuszczycy nieco się od siebie różni. W leczeniu łuszczycy o stosunkowo niewielkim obszarze, jaki zajmują zmiany skórne, stosuje się maści i pasty na bazie pochodnych węgla kamiennego, preparaty keratolityczne zawierające kwas salicylowy, czy cygnolinę nanoszoną na zmiany łuszczycowe na kilka minut. Substancje te działają przeciwzapalnie i hamują namnażanie zmian.
W leczeniu ogólnym stosuje się również preparaty, które ograniczają stan zapalny (m.in. pochodne witaminy A), analogi witaminy D3 w postaci takalcytolu i kalcypotriolu oraz glikokortykosteroidy mające silne właściwości przeciwzapalne. Stosowane są wyłącznie pod kontrolą lekarza. Stosowanie leków tego typu przynosi dobre efekty.
Jeżeli łuszczyca występuje u danego Pacjenta ze względu na uwarunkowania genetyczne, trzeba liczyć się z faktem, że leczenie sprowadzać się będzie jedynie do stosowania preparatów, których działanie łagodzi stany zapalne. Jednak całkowite wyleczenie takiej łuszczycy skóry nie jest możliwe.
Leczenie i leki
W leczeniu świerzbu stosuje się preparaty przeciwświerzbowcowe po kąpieli trwającej >10 min, która powoduje lepsze przenikanie leku do naskórka. Preparat wsmarowuje się dokładnie w skórę całego ciała od szyi w dół, ze zwróceniem szczególnej uwagi na fałdy, przestrzenie międzypalcowe, okolice narządów płciowych i przestrzenie podpaznokciowe. U chorych w podeszłym wieku oraz u małych dzieci lek nakłada się także na głowę, z pominięciem okolicy ust i oczu. Leczenie stosuje się jednoczasowo u wszystkich domowników oraz partnerów seksualnych, niezależnie od tego, czy występują u nich objawy.
Do preparatów do stosowania zewnętrznego należą: permetyna, benzoesan benzylu, krotamiton i maść siarkowa.
Ponadto lekarz może zalecić przyjmowanie leków doustnych, takich jak iwermektyna.
Leczenie świerzbu norweskiego
Leczenie świerzbu norweskiego jest trudniejsze. Zazwyczaj klasyczna terapia jest niewystarczająca, dlatego lekarz zaleci pacjentowi bardziej intensywne leczenie. Przed kuracją należy wziąć gorącą kąpiel, trwającą >10 min, w celu zmiękczenia nawarstwionych łusek lub zastosować zgodnie ze wskazaniem lekarza środki zmiękczające i rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka.
- maść siarkową przez kilka dni,
- po 1 tygodniu wykonanie kontrolnego badania zeskrobin naskórka,
- zmianę i wypranie ręczników i całej pościeli, także koców i narzut,
- wypranie ubrań noszonych w ostatnim tygodniu w temperaturze ≥60°C lub wyprasowanie gorącym żelazkiem,
- umieszczenie rzeczy, których nie można wyprać (buty, zabawki pluszowe) w szczelnej folii i przechowywanie w temperaturze pokojowej przez 72 godziny lub zamrożenie w temperaturze –20°C przez 12 godzin,
- dokładne odkurzenie dywanów i tapicerki (można korzystać ze specjalnych środków do prania przeciwko pasożytom).
Świąd poświerzbowcowy, czyli świąd po wyleczeniu świerzbu może się utrzymywać nawet kilkanaście tygodni. W celu jego opanowania lekarz może zalecić stosowanie emolientów, preparatów z glikokortykosteroidem na skórę lub leków doustnych przeciwhistaminowych lub glikokortykosteroidów doustnych.
Dermatozy stóp
Do najczęstszych dermatoz stóp zalicza się:
Wyprysk alergiczny
Wyprysk alergiczny to stan zapalny w obrębie skóry, który nie jest związany z infekcją. Rozwija się na skutek reakcji alergicznej, gdy organizm ma kontakt z alergenem (substancją, na którą wykazuje nadwrażliwość). Ma postać czerwonych grudek lub pęcherzyków na podłożu rumieniowo-obrzękowym. Zmiany skórne przy wyprysku alergicznym pojawiają się w ciągu 1–3 dni i mogą utrzymywać się nawet przez kilka tygodni – nawet gdy organizm nie ma już kontaktu z alergenem.
Wyprysk z podrażnienia
Wyprysk z podrażnienia również nie jest związany z infekcją. Powstaje na skutek długotrwałego kontaktu z substancjami drażniącymi (np. detergentami). Zmiany na skórze powstają dokładnie w tym miejscu, które było poddawane działaniu czynnika drażniącego. Ustępują po zakończeniu ekspozycji.
Grzybica stóp
Grzybica jest dermatozą stóp wywołaną infekcją grzybiczą. Do zakażenia dochodzi na skutek bezpośredniego kontaktu ze skórą osoby chorej lub używanymi przez nią przedmiotami (np. butami). Jej rozwojowi sprzyja wzmożona potliwość oraz noszenie nieprzewiewnego obuwia. Choroba może obejmować skórę, przestrzenie między palcami, a także paznokcie. Do jej objawów zalicza się: macerację naskórka, świąd i pieczenie stóp, zaczerwienienie skóry, nieprzyjemny zapach stóp.
Brodawki wirusowe
Ta dermatoza stóp jest wywołana działaniem wirusów brodawczaka ludzkiego HPV. W jej przebiegu na skórze pojawiają się niewielkie grudki, które są nieco jaśniejsze od koloru skóry. Występują one pojedynczo lub w grupie. Zdarza się, że są bolesne.
Łuszczyca
To dermatoza stóp, która ma podłoże autoimmunologiczne. W jej przebiegu na skórze obserwuje się czerwonobrunatną grudkę, która jest pokryta srebrzystą łuską. Zmiany skórne mogą się szerzyć obwodowo i zlewać ze sobą. Wykwity są obecne głównie na podeszwach stóp.
Keratoliza dziobata
To choroba stóp wywołana bakteriami, które mają właściwości keratolityczne (trawią keratynę). Infekcji sprzyja wzmożona potliwość stóp. Jej charakterystycznym objawem są wgłębienia w naskórku, którym mogą towarzyszyć: świąd, pieczenie, ból, maceracja naskórka i nieprzyjemny zapach stóp.
Akcesoria ortopedyczne
W sklepie Bio Stopa znajdziesz wygodne obuwie zdrowotne najlepszych europejskich producentów oraz profesjonalne akcesoria ortopedyczne dla mężczyzn i kobiet.
Akcesoria to produkty zdrowotne, które chronią nasze stopy i mają właściwości lecznicze. W asortymencie sklepu znajdziesz m.in. półwkładki na płaskostopie podłużne i poprzeczne, wkładki, zapiętki, podpiętki, peloty, kliny, osłony na haluksy. Jeśli masz modzele na stopach, najlepszym rozwiązaniem będzie zastosowanie plastrów na modzele niemieckiego producenta Berkemann. Plaster na nagniotki czy modzele odciążą odgniecenia występujące przy odciskach. Ten wysokiej jakości oddychający produkt został wyposażony w jony srebra przez ma działanie antybakteryjne. Dodatkowo plastry na odciski, modzele i nagniotki marki Berkemann pochłaniają wilgoć. Przyniosą ulgę i umożliwią normalne poruszanie się bez uczucia dyskomfortu. Plastry ortopedyczne są wygodne w użyciu i sprawdzą się przy każdym rozmiarze stopy. Wybór markowych plastrów wysokiej jakości gwarantuje skuteczność oraz pełną ochronę naszych stóp. To nalepsze rozwiązanie w przypadku modzeli stóp polecane przez lekarzy ortopedów.
