Zmiany skórne na szyi - Zdjęcia i Ich Interpretacja

Wykwity wtórne

Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.

Przeczos

Fot. 9. Przeczos

Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.

Pęknięcie, szczelina

Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).

Rozpadlina

Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.

Łuska

Fot. 10. Łuska

Fot. 11. Strup

Fot. 12. Owrzodzenie

Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.

Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).

Strup

Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.

Wysypka na szyi – co może oznaczać?

Wysypka na szyi, a także wszelkie inne zmiany w tym obszarze ciała, w tym krosty na szyi, mogą stanowić zarówno objaw alergii, jak i chorób ogólnoustrojowych. Wysypka to przy tym zmiany skórne, które przyjmują formę jedno- i wielopostaciową. W niektórych przypadkach obejmują również dekolt i ramiona. Niektórzy chorzy odczuwają silny świąd, wypryski mogą być też bolesne, natomiast u innych problem ogranicza się przede wszystkim do dyskomfortu estetycznego.

Jeżeli wykwity skórne utrzymują się przez dłuższy czas, a żaden z domowych sposobów nie doprowadza do złagodzenia objawów, należy udać się do lekarza dermatologa. W niektórych przypadkach konieczna będzie też konsultacja z alergologiem, hepatologiem lub reumatologiem.

Te choroby widać na skórze. Wypryski czy bladość mogą świadczyć o złym stanie zdrowia

Obserwujesz u siebie bladą cerę, wysypkę lub trądzik? To mogą być nie tylko defekty kosmetyczne, ale też oznaki wielu chorób. W ich przypadku nie wystarczy używanie dobrych kremów czy zabiegi…

Wykwity pierwotne

Plama

Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem

Fot. 2. Plamy rumieniowe

Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.

1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
  • plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
  • rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
  • erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.

Choroby skóry szyi: przyczyny, rodzaje i leczenie

Choroby skóry szyi są częstym problemem, który dotyczy wielu osób niezależnie od wieku czy płci. Większość z nich ma charakter łagodny, jednak pewne zmiany na skórze szyi mogą wskazywać na poważniejsze problemy zdrowotne. Zrozumienie przyczyn, symptomów i dostępnych form leczenia może pomóc w prawidłowym zarządzaniu tymi stanami.

Powstają w pemfigoidzie, w nabytym pęcherzowym oddzielaniu się naskórka, opryszczkach ciężarnych, chorobie Duhringa zobacz Pemfigoid pęcherzowy, Zapalenie opryszczkowate skóry, Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka.

Czytaj dalej...

Bywa, że zmiany skórne są sprowokowane ekspozycją na promieniowanie UV Pemfigoid pęcherzowy może także współistnieć z innymi chorobami, takimi jak łuszczyca, cukrzyca, liszaj płaski oraz z innymi chorobami pęcherzowymi pęcherzycą zwykłą i liściastą, chorobą Duhringa, i innymi.

Czytaj dalej...

Nie zawsze jednak tak się dzieje - istnieją różne przyczyny niegojących się ran, w tym choroby układu krążenia czy niewłaściwa pielęgnacja rozdrapywanie rany, aplikowanie bezpośrednio na nią nieodpowiednich preparatów.

Czytaj dalej...

Jest to najbardziej zewnętrzna warstwa naskórka, która chroni skórę przed wpływem wszystkich szkodliwych czynników, a także przeciwdziała parowaniu wody ze skóry, tworząc tak zwaną barierę okluzyjną na naskórku.

Czytaj dalej...