U nas zapłacisz kartą
Zmiany skórne na szyi - Zdjęcia i Ich Interpretacja
Pokrzywka to nie tylko bąble na szyi. Na co jeszcze może wskazywać?
Wysypka pojawiająca się na szyi w postaci bąbli może być stanowić tzw. pokrzywkę. Zmiany skórne są wtedy następstwem powstania obrzęku skórnego poprzedzonego rozszerzeniem włosowatych naczyń krwionośnych. Prowadzi to do zwiększenia ich przepuszczalności, co z kolei jest przyczyną wystąpienia opuchlizny sygnalizującej stan zapalny.
Bąble pokrzywkowe najczęściej pojawiają się na szyi, w okolicy nosa i jamy ustnej, obejmując wierzchnie lub w głębsze partiach skóry. Mogą przybrać formę niewielkich zmian o średnicy kilku milimetrów, jednak zdarza się, że osiągają wielkość nawet kilkunastu centymetrów. Charakteryzują się różowym kolorem i wywołują silne uczucie świądu.
Zmiany skórne tego typu mogą objąć też inne części ciała, a do współtowarzyszących objawów mogą należeć zawroty głowy, nudności i wymioty. Wystąpienie pokrzywki może być następstwem kontaktu z alergenami. W takim przypadku za wywołanie objawów mogą odpowiadać pokarmy, jad owadów, sierść zwierząt, pyłki roślin czy leki.
Pokrzywka może też pojawić się w następstwie zaburzenia funkcji układu immunologicznego, w przebiegu schorzeń tarczycy. Objawy mogą zaostrzać się pod wpływem stresu i w następstwie spożycia alkoholu.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Co może oznaczać wysypka na szyi, karku i twarzy? Czerwone plamy i krosty mogą być pokrzywką lub objawem choroby. Co na swędzącą wysypkę?
Wysypka na szyi może mieć podłoże hormonalne, dermatologiczne i alergiczne. Zdarza się też, że wysypka na szyi i dekolcie wynika z groźnej infekcji lub stanowi objaw choroby ogólnoustrojowej. Może przybrać postać krost, czerwonych plam lub bąbli. Zobacz, jakie są możliwe przyczyny wysypki. Podpowiadamy, jak złagodzić jej niegroźne postaci oraz jak można wyleczyć wywołujące ją schorzenia.
- Wysypka na szyi – co może oznaczać?
- Czerwone krostki, guzki i obrzęki na szyi mogą być objawem alergii
- Pokrzywka to nie tylko bąble na szyi. Na co jeszcze może wskazywać?
- Rodzaje pokrzywki – słoneczna, naczyniowa, kontaktowa. Jak je odróżnić?
- Jak leczyć pokrzywkę?
- Wysypka na szyi może być objawem trądziku młodzieńczego. Jak rozpoznać ten problem?
- Jak leczyć trądzik?
- Wysypka na szyi a choroby ogólnoustrojowe
- Domowe sposoby, które pomogą poradzić sobie z wysypką na szyi
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Choroby skóry u kota domowego
- Grzybica – problemy skórne w przypadku grzybicy to wyłysienia, którym początkowo nie towarzyszy świąd. Drapanie lub wylizywanie zmienionych obszarów jest skutkiem wtórnych infekcji bakteryjnych. Zdjęcia chorych osobników wskazują, że zwykle pierwsze zmiany pojawiają się w obrębie głowy.
- Alergie – to jedno z najczęstszych schorzeń kotów! Alergia pojawia się, gdy układ odpornościowy nadmiernie reaguje na obce substancje, czyli alergeny (białka). Nadwrażliwość ta może objawiać się jako katar u kota lub świąd skóry.
- Alergiczne pchle zapalenie skóry – u niektórych kotów ślina pcheł powoduje silny świąd, a kot wylizuje lub wygryza sierść głównie w okolicy nasady ogona oraz ud. U kocich alergików wystarczy jedna pchła, by wywołać znaczące objawy, dlatego bardzo istotna jest ciągła profilaktyka przeciwpchelna.
- Świerzb u kota- choroba pasożytnicza (parch), której zmiany lokalizują się przy podstawie ucha, na szyi i karku oraz na łapkach, później stopniowo przechodzą na brzuch i w kierunku odbytu. Świerzb u kota leczy się poprzez podawanie preparatów typu spot-on na kark.
- Atopowe zapalenie skóry - to nadwrażliwość na ogólnie nieszkodliwy czynnik znajdujący się w środowisku. Świąd może być sezonowy lub niesezonowy. Atopowe zapalenie skóry najczęściej dotyka kotów rasowych i tych o dłuższej sierści.
- Ropne zapalenie skóry – może być spowodowane infekcją, stanem zapalnym lub rakiem. Odpowiadają za nie bakterie, które normalnie występują na skórze. Najczęstszym objawem jest nadmierne łuszczenie się skóry, szczególnie na grzbiecie i w pobliżu ogona. Na skórze rozwijają się krosty, a nawet czyraki.
- Rak skóry – rak skóry u kotów może przybierać różne formy jak wrzody, strupy, krosty i guzy. Mogą być one czarne, brązowe, szare, różowe lub czerwone. W przypadku nowotworów w obrębie nosa możesz zauważyć katar u kota, krwawienia lub trudności w oddychaniu.
