U nas zapłacisz kartą
Zmiany skórne na szyi - Zdjęcia i Ich Interpretacja
Przyczyny zmian skórnych
Zmiany skórne mogą wynikać z różnych czynników, które mogą obejmować czynniki środowiskowe, reakcje alergiczne, stan zdrowia i styl życia.
- Czerwone plamy. Czerwone plamy mogą być spowodowane przez różne czynniki. Jednym z nich są reakcje alergiczne. Skóra może reagować na różne alergeny, takie jak pokarmy, leki, kosmetyki, rośliny lub sierść zwierząt. Objawy mogą obejmować czerwone plamy, swędzenie i obrzęk. Infekcje skórne, zarówno bakteryjne, jak i grzybicze, mogą również powodować czerwone plamy. Choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń lub reumatoidalne zapalenie stawów, mogą również prowadzić do czerwonych plam na skórze. Stres jest innym czynnikiem, który może prowadzić do czerwonych plam na skórze. Często obserwuje się to zwłaszcza u osób cierpiących na chroniczne stany lękowe. Stres może wywoływać reakcje fizyczne, takie jak wysypka, która może objawiać się w postaci czerwonych plam.
- Brązowe plamy. Nadmierne opalanie jest jednym z głównych czynników prowadzących do pojawienia się brązowych plam na skórze. Słońce powoduje produkcję melaniny, pigmentu, który ciemnieje pod wpływem promieniowania UV. Gdy melanina gromadzi się w pewnych obszarach skóry, może to prowadzić do pojawienia się brązowych plam. Brązowe plamy mogą również być oznaką pewnych schorzeń. Na przykład, cukrzyca może powodować ciemnienie skóry w niektórych obszarach, a zaburzenia pracy wątroby mogą prowadzić do ciemnienia skóry i występowania brązowych plam.
- Plamy po alkoholu. Nadmierne spożywanie alkoholu może prowadzić do różnych zmian skórnych, w tym do pojawienia się plam. Alkohol prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, co może powodować przekrwienie skóry i pojawienie się plam. W niektórych przypadkach te plamy mogą być wynikiem uszkodzenia wątroby spowodowanego przez nadużywanie alkoholu.
- Wybroczyny. Wybroczyny, które pojawiają się niespodziewanie, mogą być wynikiem urazu, ale mogą również wskazywać na problemy z krzepliwością krwi. W niektórych przypadkach mogą one być oznaką poważniejszych schorzeń, takich jak leukemia lub choroba von Willebranda.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Choroby skóry u kota domowego
- Grzybica – problemy skórne w przypadku grzybicy to wyłysienia, którym początkowo nie towarzyszy świąd. Drapanie lub wylizywanie zmienionych obszarów jest skutkiem wtórnych infekcji bakteryjnych. Zdjęcia chorych osobników wskazują, że zwykle pierwsze zmiany pojawiają się w obrębie głowy.
- Alergie – to jedno z najczęstszych schorzeń kotów! Alergia pojawia się, gdy układ odpornościowy nadmiernie reaguje na obce substancje, czyli alergeny (białka). Nadwrażliwość ta może objawiać się jako katar u kota lub świąd skóry.
- Alergiczne pchle zapalenie skóry – u niektórych kotów ślina pcheł powoduje silny świąd, a kot wylizuje lub wygryza sierść głównie w okolicy nasady ogona oraz ud. U kocich alergików wystarczy jedna pchła, by wywołać znaczące objawy, dlatego bardzo istotna jest ciągła profilaktyka przeciwpchelna.
- Świerzb u kota- choroba pasożytnicza (parch), której zmiany lokalizują się przy podstawie ucha, na szyi i karku oraz na łapkach, później stopniowo przechodzą na brzuch i w kierunku odbytu. Świerzb u kota leczy się poprzez podawanie preparatów typu spot-on na kark.
- Atopowe zapalenie skóry - to nadwrażliwość na ogólnie nieszkodliwy czynnik znajdujący się w środowisku. Świąd może być sezonowy lub niesezonowy. Atopowe zapalenie skóry najczęściej dotyka kotów rasowych i tych o dłuższej sierści.
- Ropne zapalenie skóry – może być spowodowane infekcją, stanem zapalnym lub rakiem. Odpowiadają za nie bakterie, które normalnie występują na skórze. Najczęstszym objawem jest nadmierne łuszczenie się skóry, szczególnie na grzbiecie i w pobliżu ogona. Na skórze rozwijają się krosty, a nawet czyraki.
- Rak skóry – rak skóry u kotów może przybierać różne formy jak wrzody, strupy, krosty i guzy. Mogą być one czarne, brązowe, szare, różowe lub czerwone. W przypadku nowotworów w obrębie nosa możesz zauważyć katar u kota, krwawienia lub trudności w oddychaniu.
O jakich chorobach mogą świadczyć zmiany skórne?
Zmiany skórne pojawiające się na ciele mogą być objawem zaburzeń hormonalnych lub chorób autoimmunologicznych. Mogą również świadczyć o reakcji alergicznej lub zakażeniu, a także mieć podłoże nowotworowe. Proces złośliwy w szczególności sugerują wykwity o charakterze guzów, ulegające owrzodzeniom.
Zmiany skórne w zaburzeniach hormonalnych
Do zmian skórnych sugerujących zaburzenia hormonalne należą:
Zmiany skórne o charakterze alergicznym
Silny świąd, zaczerwienienie, wysypka oraz bąble pokrzywkowe to zmiany skórne z dużym prawdopodobieństwem sugerujące alergię. Mogą się one lokalizować na różnych częściach ciała. Najczęściej swędzące zmiany skórne są zlokalizowane na szyi, tułowiu oraz twarzy. Alergenem, czyli substancją wywołującą reakcję tego typu, może być pokarm np. mleko krowie, jajka, składniki zawarte w kosmetykach, a także w lekach.
Zmiany skórne w chorobach autoimmunologicznych
Zmiany skórne w chorobach autoimmunologicznych mogą mieć wiele postaci. Rumień w kształcie motyla zlokalizowany na policzkach, nasilający się po ekspozycji na światło słoneczne to jeden z charakterystycznych objawów tocznia rumieniowatego układowego. Wypadanie włosów, niebolesne nadżerki i owrzodzenia w obrębie błony śluzowej jamy ustnej, a także wysypka pojawiająca się w okolicach narażonych na promieniowanie UV, również są symptomami tego schorzenia.
Pokrzywka to nie tylko bąble na szyi. Na co jeszcze może wskazywać?
Wysypka pojawiająca się na szyi w postaci bąbli może być stanowić tzw. pokrzywkę. Zmiany skórne są wtedy następstwem powstania obrzęku skórnego poprzedzonego rozszerzeniem włosowatych naczyń krwionośnych. Prowadzi to do zwiększenia ich przepuszczalności, co z kolei jest przyczyną wystąpienia opuchlizny sygnalizującej stan zapalny.
Bąble pokrzywkowe najczęściej pojawiają się na szyi, w okolicy nosa i jamy ustnej, obejmując wierzchnie lub w głębsze partiach skóry. Mogą przybrać formę niewielkich zmian o średnicy kilku milimetrów, jednak zdarza się, że osiągają wielkość nawet kilkunastu centymetrów. Charakteryzują się różowym kolorem i wywołują silne uczucie świądu.
Zmiany skórne tego typu mogą objąć też inne części ciała, a do współtowarzyszących objawów mogą należeć zawroty głowy, nudności i wymioty. Wystąpienie pokrzywki może być następstwem kontaktu z alergenami. W takim przypadku za wywołanie objawów mogą odpowiadać pokarmy, jad owadów, sierść zwierząt, pyłki roślin czy leki.
Pokrzywka może też pojawić się w następstwie zaburzenia funkcji układu immunologicznego, w przebiegu schorzeń tarczycy. Objawy mogą zaostrzać się pod wpływem stresu i w następstwie spożycia alkoholu.
