Acyklowir na pryszcze - skuteczny sposób na zwalczanie opryszczki

Acyklowir - przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania acyklowiru:

• Niewydolność nerek - acyklowir może negatywnie wpływać na nerki, doprowadzając do zatrzymania ich pracy, co może być niebezpieczne dla życia. Pacjenci mający jakiekolwiek problemy z nerkami powinni przed zastosowaniem tego leku skonsultować się z lekarzem.
• Niska liczba czerwonych krwinek lub płytek krwi - acyklowir może wywoływać zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP) oraz zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS). Stany te związane są z pojawieniem się niebezpiecznie niskiego poziom czerwonych krwinek oraz płytek krwi w organizmie pacjenta. Taka sytuacja może być bezpośrednim zagrożeniem dla życia. Pierwszymi objawami są zmęczenie i ogólny niski poziom energii. Osoby z obniżoną liczbą czerwonych krwinek lub płytek krwi przed zastosowaniem leku powinny skonsultować się z lekarzem.
• Kobiety w ciąży - acyklowir nie przeszedł wystarczających badań klinicznych na kobietach w ciąży, aby możliwe było określenie jego szkodliwości dla płodu. Testy in vivo leku na ciężarnych zwierzętach nie wykazały takiego zagrożenia. Pacjentki w ciąży przed zastosowaniem acyklowiru powinny porozmawiać z lekarzem, który indywidualnie oceni czy korzyści płynące z zastosowania preparatu są większe od potencjalnych zagrożeń. Kobiety, które zaszły w ciążę w trakcie przyjmowania acyklowiru również powinny skonsultować się z lekarzem prowadzącym.
• Kobiety karmiące piersią - acyklowir może przenikać do mleka matki wywołując działania niepożądane u dziecka. Pacjentki karmiące piersią powinny omówić sytuację z lekarzem. W wielu przypadkach konieczne jest przerwanie karmienia piersią.
• Osoby starsze - wraz z wiekiem wydajność pracy nerek się pogarsza. Prowadzi to do spowolnionego wydalania leku z organizmu. Zwiększa to ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.
Acyklowir – działanie i właściwości

Acyklowir należy do grupy leków przeciwwirusowych. Zatrzymuje namnażanie się wirusa opryszczki (HSV) występującego w dwóch typach: 1 i 2. Wykazuje również działanie niszczące wobec m.in. półpaśca oraz wirusów, takich jak wirus Epsteina, wirus cytomegalii czy wirus ospy wietrznej. Acyklowir w organizmie osoby chorej, w komórkach zakażonych wirusem, przyjmuje postać czynnego trifosforanu acyklowiru. Przekształca się zatem w cząsteczkę związku chemicznego niezbędnego do syntezy kwasu nukleinowego. Zmodyfikowany w ten sposób zastępuje nukleotyd wirusa w jego łańcuchu DNA i zaburza jego syntezę. Konsekwencją działania cząsteczek acyklowiru jest zahamowanie namnażania wirusa, przy jednoczesnym braku wpływu na metabolizm komórek osoby zakażonej.

Acyklowir, oprócz zwykłej opryszczki, zwalcza opryszczkowe zakażenie narządów płciowych. Pomaga leczyć zakażenia skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej. U osób z prawidłową odpornością lek ten zapobiega nawrotom.

Jeżeli acyklowir jest podawany długotrwale bądź cykle leczenia są wielokrotnie powtarzane u osób ze znacznym osłabieniem (upośledzeniem) wrodzonej odporności, może nastąpić selekcja szczepów wirusa, której skutkiem będzie zmniejszenie wrażliwości na działanie leku.



Stosowanie acyklowiru

W nawrocie choroby acyklowir podawany jest w dawce 400 mg p.o. 3 razy dziennie lub 200 mg p.o. 5 razy dziennie lub 800 mg 2 razy dziennie przez 5 dni. W leczeniu supresyjnym nawrotów acyklowir należy stosować w dawce 400 mg p.o. 2 razy dziennie przez 4-6 miesięcy. Przed zabiegami medycyny estetycznej u osób z grupy ryzyka zaleca się acyklowir w dawce 2 razy 400 mg przez 5 dni. Przeprowadzona w 2008 r. analiza według dostępnego piśmiennictwa wykazała, że stosowanie acyklowiru w dawce 400 mg 5 razy dziennie skraca czas trwania infekcji o 1 dzień i zmniejsza czas trwania dolegliwości bólowych o 1-3 dni. Natomiast stosowanie doustne acyklowiru w dawce 400 mg 2 razy dziennie przez okres 4 miesięcy zmniejsza liczbę nawrotów choroby o 53%. Istotnym elementem terapii wydaje się także stosowanie preparatów miejscowych zawierających acyklowir – skraca czas trwania choroby o 2 dni.

Preparaty miejscowe z acyklowirem zaleca się w leczeniu nawrotowej opryszczki warg i twarzy. Krem należy aplikować 5 razy na dobę na chorobowo zmienione miejsca na skórze w odstępach około czterogodzinnych, z przerwa nocną. Preparat działa najskuteczniej, jeśli leczenie rozpoczyna się jak najszybciej po pojawieniu się pierwszych objawów opryszczki, takich jak pieczenie, swędzenie lub zaczerwienienie.

Leczenie kremem z acyklowirem można rozpocząć także w późniejszym okresie choroby, jak pojawia się już pęcherzyki. Preparat miejscowy można stosować od 6 lat, a jego aplikację należy kontynuować przez 4 kolejne dni. Jeżeli zmiany skórne nie zagoją się, można przedłużyć jego stosowanie do 10 dni. Jeśli zmiany chorobowe nie ustąpią po 10 dniach, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Leczenie opryszczki wargowej

W leczeniu opryszczki wargowej lekarz musi podjąć decyzję, jaki schemat dawkowania acyklowiru wybierze w konkretnym przypadku. Czy u pacjenta zastosować leczenie objawowe, tzw. epizodyczne tylko w momencie występowania czynnej choroby, czy zastosować leczenie przewlekłe, tzw. supresyjne? Leczenie objawowe doustnym lekiem przeciwwirusowym zawsze powinno być uzupełnione o leczenie miejscowe, a leczenie supresyjne z reguły polega na przewlekłym stosowaniu leków doustnych (4-6 miesięcy). Preparaty miejscowe powinno dołączać się w okresie ponownego pojawienia się zmian skórnych.

Leczenie objawowe zaleca się w przypadku:

• rzadkich nawrotów,
• łagodnego lub umiarkowanego przebiegu choroby,
• braku objawów rumienia wielopostaciowego,
• dobrze zdefiniowanych objawów prodromalnych,
• gdy leczenie supresyjne nie zmniejszyło liczby nawrotów.

Leczenie supresyjne natomiast w przypadku:

• częstych nawrotów,
• ciężkiego przebiegu choroby,
• występowania objawów rumienia wielopostaciowego,
• braku objawów prodromalnych,
• gdy leczenie supresyjne zmniejszyło liczbę nawrotów.

Ponadto acyklowir można stosować w tzw. zapobieganiu doraźnym. Dotyczy to pacjentów, u których przy danym czynniku dochodzi do nawrotów, np. w okresie miesiączki lub przed wyjazdem – wówczas lek można włączyć tydzień przed danym wydarzeniem.

U pacjentów z częstymi nawrotami można zlecić terapię ciągłą – 6-miesięczną. W literaturze istnieją opisy przypadków reaktywacji infekcji po zabiegu powiększenia ust, a także opis ciężkich przebiegów zakażenia, np. o typie reakcji na ciało obce lub obrzęku naczyniowo-ruchowego. Dlatego też, u pacjentek z dodatnim wywiadem w kierunku HSV, poddających się zabiegom z zakresu medycyny estetycznej (powiększanie ust, laser frakcyjny CO2, mezoterapia igłowa, osocze bogatopłytkowe), powinno się profilaktycznie podawać lek.



Czym jest acyklowir?

Acyklowir to organiczny związek chemiczny należący do grupy analogów nukleozydowych, który za pomocą białka transportującego wprowadzany jest do komórek, gdzie ulega przekształceniu do biologicznie aktywnej pochodnej fosforanowej.

Lek ulega aktywacji głównie w komórkach zakażonych wirusem opryszczki, co sprawia że jego poziom jest tutaj 40-100 razy wyższy w porównaniu do stężenia w komórkach niezakażonych. Jego aktywna forma zostaje wbudowana do cząsteczki DNA wirusa, co przyczynia się bezpośrednio do zakończenia namnażania wirusa.

Acyklowir może być stosowany doustnie, miejscowo – jako krem lub w postaci wstrzyknięć. Lek stosowany jest przede wszystkim w leczeniu zakażeń wirusem opryszczki pospolitej, wirusem ospy wietrznej i półpaśca, ale także w leczeniu zakażeń wirusem cytomegalii czy też zakażenia wirusem Epsteina-Barr. W praktyce acyklowir najczęściej stosowany jest w przypadku zakażeń wirusem opryszczki pospolitej. Schorzenie to cechuje się dużą nawrotowością, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym oraz w przypadku obniżenia odporności (choroby, stres).



---

pryszcze acyklowir