U nas zapłacisz kartą
Objawy alergii na mleko u dorosłych - Skórne symptomy i ich rozpoznawanie
Różnica między nietolerancją mleka a alergią na mleko
Pomimo że nietolerancja i alergia na mleko posiadają różny schemat działania, to często bywa że są ze sobą mylone. Wspólnym mianownikiem w obu przypadkach konieczne będzie wykluczenie mleka z diety lub zastąpienie go innymi produktami.
Nietolerancja
Nietolerancja mleka (czyli innymi słowy nietolerancja laktozy) związana jest z wadliwym trawieniem laktozy, która nie jest rozkładana na dwa cukry proste, czyli glukozę i galaktozę. Wynika to z faktu, że brakuje enzymu laktazy, który jest niezbędny do trawienia cukru mlekowego ( laktozy).
Osoby, u których organizm nie jest zdolny do trawienia laktozy nie będzie mógł rozłożyć jej na cukry proste takie jak galaktozę i glukozę. Pomimo, że nietolerancja jest schorzeniem uciążliwym to nie jest zaburzeniem zagrażającym życiu.
Objawy jakie towarzyszą nietolerancji na laktozę to:
- wzdęcia,
- biegunka,
- nudności,
- ból brzucha.
Alergia na mleko
Natomiast, alergia na mleko jest związana z białkami, które występują w mleku i jest nieprawidłową odpowiedzią układu immunologicznego na uczulający czynnik.
Różnicą między nietolerancją a alergią na mleko jest również to, że w nietolerancji niewielka ilość pokarmu przeważnie nie powoduje wystąpienia objawów. Natomiast jeśli chodzi o alergię, to już najmniejsza ilość może się przyczynić do wystąpienia objawów.
Jakie są objawy alergii na mleko? Co powoduje uczulenie na mleko?
Objawy alergii na mleko ze strony przewodu pokarmowego to przede wszystkim nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia, bóle brzucha, śluz lub krew w stolcu. Pojawić się mogą dolegliwości ze strony układu oddechowego, nerwowego i zmiany skórne.
Mianem alergii określa się nadmierną, swoistą odpowiedź układu immunologicznego na czynniki zewnętrzne. Jedną z częściej występujących alergii jest pokarmowa, a popularnym alergenem, czyli czynnikiem uczulającym – białka mleka krowiego. Objawy alergii na mleko mogą uwidocznić się ze strony różnych układów, przy czym dominują te związane z przewodem pokarmowym.
Objawy skórne uczulenia na mleko
- atopowego zapalenia skóry – uporczywego świądu, pogrubienia, zaczerwienienia, suchości, ucieplenia, łuszczenia się skóry, z czasem wypełnionych płynem surowiczym pęcherzy, które po rozdrapaniu sączą się,
- obrzęku naczynioruchowego – niezapalnych, niebolesnych, niepoddających się uciskowi, bez świądu, obejmujących najczęściej twarz, okolice stawów, kończyny ograniczonych obrzęków,
- pokrzywki – bezbolesnego, miejscowego, o czerwonej barwie, swędzącego, z uczuciem pieczenia, płasko-wyniosłego obrzęku skóry.
U uczulonych na mleko wystąpić mogą dolegliwości ze strony układu nerwowego, w tym m.in.: bóle głowy, nadpobudliwość, zaburzenia snu, drgawki, omdlenia, zaburzenia koncentracji. Możliwe są także: niedokrwistość z niedoboru żelaza, powiększenie obwodowych węzłów chłonnych, izolowane, okresowe zwyżki temperatury ciała, nocne poty. Dodatkowo w przypadku dzieci zdarza się prężenie pleców, trudności w przyjmowaniu pokarmu, nadmierna płaczliwość.
Jakie są sposoby leczenia?
Najważniejsze w postępowaniu u chorego na alergię pokarmową jest unikanie uczulającego pokarmu. Lekarz dobiera specjalną dietę pozbawioną najczęściej uczulających pokarmów (tzw. dietę eliminacyjną), dbając o to, by pokrywała zapotrzebowanie chorego na składniki odżywcze (np. w przypadku alergii na białko mleka krowiego zaleca się preparaty soi). Na rynku istnieje wiele specjalnych mieszanek przeznaczonych dla niemowląt i małych dzieci (m.in. Nutramigen, Humana SL, Bebilon pepti 1 i 2, Sinlac i inne). Dietę eliminacyjną stosuje się zwykle przez kilka lat. Prawidłowo stosowana dieta umożliwia normalny rozwój dziecka i zabezpiecza przed powstaniem niedoborów pokarmowych. Korzyścią z leczenia jest uniknięcie niedożywienia i groźnych reakcji alergicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Dieta eliminacyjna pozwala na odbudowę ściany jelita i uzyskanie z czasem tolerancji na uczulające chorego pokarmy oraz na przykład na aminy biogenne.
Dietę wspomaga się niekiedy leczeniem farmakologicznym, zwłaszcza w przypadku współistnienia innych postaci alergii (żaden lek nie będzie jednak skuteczny bez diety). Stosuje się kromony i ketotifen.
Doustne leki przeciwhistaminowe są zwykle skuteczne w razie występowania zespołu jamy ustnej lub zmian skórnych. Glikokortykosteroidy (w postaci tabletek lub zastrzyków) zaleca się krótkotrwale w przypadku nasilonych objawów zapalenia przewodu pokarmowego (np. żołądka). Chorzy zagrożeni wystąpieniem wstrząsu anafilaktycznego powinni nosić ze sobą ampułkostrzykawkę z adrenaliną.
