U nas zapłacisz kartą
Objawy alergii na mleko u dorosłych - Skórne symptomy i ich rozpoznawanie
Różnica między nietolerancją mleka a alergią na mleko
Pomimo że nietolerancja i alergia na mleko posiadają różny schemat działania, to często bywa że są ze sobą mylone. Wspólnym mianownikiem w obu przypadkach konieczne będzie wykluczenie mleka z diety lub zastąpienie go innymi produktami.
Nietolerancja
Nietolerancja mleka (czyli innymi słowy nietolerancja laktozy) związana jest z wadliwym trawieniem laktozy, która nie jest rozkładana na dwa cukry proste, czyli glukozę i galaktozę. Wynika to z faktu, że brakuje enzymu laktazy, który jest niezbędny do trawienia cukru mlekowego ( laktozy).
Osoby, u których organizm nie jest zdolny do trawienia laktozy nie będzie mógł rozłożyć jej na cukry proste takie jak galaktozę i glukozę. Pomimo, że nietolerancja jest schorzeniem uciążliwym to nie jest zaburzeniem zagrażającym życiu.
Objawy jakie towarzyszą nietolerancji na laktozę to:
- wzdęcia,
- biegunka,
- nudności,
- ból brzucha.
Alergia na mleko
Natomiast, alergia na mleko jest związana z białkami, które występują w mleku i jest nieprawidłową odpowiedzią układu immunologicznego na uczulający czynnik.
Różnicą między nietolerancją a alergią na mleko jest również to, że w nietolerancji niewielka ilość pokarmu przeważnie nie powoduje wystąpienia objawów. Natomiast jeśli chodzi o alergię, to już najmniejsza ilość może się przyczynić do wystąpienia objawów.
Jak sobie radzić i czego unikać?
Jednym ze skutecznych sposobów na alergię jest wykluczenie z diety mleka krowiego, jak również innych produktów które zawierają białka mleka krowiego odpowiedzialnych za alergię.
Osoby z alergią na mleko powinny wystrzegać się produktów takich jak:
- śmietana,
- masło,
- margaryna,
- makaron,
- produkty piekarnicze,
- słodycze np. czekolada,
- lody,
- pieczywo,
- ser,
- jogurt,
- pasztet,
- wędliny, które zawierają białka mleka,
- a także inne dania czy potrawy, które zawierają białka mleka.
Osoby uczulone na białko mleka krowiego powinny stosować inne zamienniki mleka do spożywania (np. z mlekiem ryżowym czy mlekiem migdałowym) jak również do przygotowywania pożywienia.
Ważne jest także aby przez suplementacje uzupełniać niedobory składników odżywczych, które występują w mleku a których nie będzie w zamiennikach mleka czy jego przetworach.
Alergia na białka mleka krowiego jest dolegliwością uciążliwą. Dlatego jeśli wystąpią niepokojące objawy trzeba usunąć mleko z diety przynajmniej na parę dni. Jeśli objawy ustąpią będzie to sygnałem do przeprowadzenia testów diagnostycznych w celu ustalenia konkretnego alergenu.
Co robić, aby uniknąć alergii na pokarmy?
Nie ma jednej całkowicie skutecznej metody obrony przed powstaniem alergii pokarmowej, która jest chorobą o podłożu rodzinnym. Wykazano jednak, że karmienie piersią co najmniej 4–6 miesięcy może chronić przed pojawieniem się tej choroby (u niektórych niemowląt objawy pojawiają się po zjedzeniu przez matkę uczulającego je pokarmu). Po 6. miesiącu życia należy ostrożnie wprowadzać do diety dziecka nowe pokarmy, zwłaszcza mleko czy jaja (najlepiej zaczynać od małych ilości, a następnie je zwiększać, uważnie obserwując dziecko, czy np. nie pojawią się zmiany skórne na twarzy).
Alergia pokarmowa w pytaniach i odpowiedziach
Uczulenie na pomidora Na pomidora stosunkowo często są uczulone są osoby stale zawodowo przygotowujące kanapki oraz sprzedawcy żywności.
Alergia na orzeszki ziemne (arachidowe) Zarówno same orzechy, jak i masło arachidowe są bardzo silnymi alergenami pokarmowymi.
Uczulenie na seler Seler należy do częstych alergenów pokarmowych. W większości przypadków alergizuje osoby z nieżytem nosa wywołanym nadwrażliwością na pyłek roślin.
Alergia na pszenicę Ze wszystkich gatunków zbóż pszenica alergizuje najczęściej.Alergia na mleko krowie Alergia na mleko krowie w znacznie większym stopniu niż uczulenie na inne pokarmy zależy od wieku. W pierwszych kilkunastu miesiącach życia mleko krowie jest najczęstszym alergenem dziecka.
Uczulenie na białko jaja kurzego Białko jaja kurzego należy do najczęstszych alergenów pokarmowych. W dodatku powoduje ono niekiedy bardzo burzliwe reakcje i może uczulać na odległość.
Nietolerancja laktozy - objawy
Objawy nietolerancji laktozy są niespecyficzne i przypominają objawy wielu chorób przewodu pokarmowego (zwłaszcza zespołu jelita drażliwego). Pojawiają się bowiem:
- biegunki (stolce mają charakterystyczny kwaśny zapach),
- wzdęcia
- bóle brzucha
- "przelewanie" w jamie brzusznej
- oddawanie nadmiernej ilości gazów
- kolki
- nudności i wymioty (u niektórych),
Stopień nasilenia tych objawów w głównej mierze zależy od ilości spożytej laktozy (im większa dawka, tym objawy są bardziej nasilone), a także od stopnia niedoboru laktazy i postaci spożytego pokarmu zawierającego laktozę.
Należy zaznaczyć, że objawy nietolerancji laktozy pojawiają się najczęściej po kilku lub nawet kilkunastu godzinach od spożycia tego cukru. W związku z tym chorzy często nie widzą związku między dolegliwościami a spożywaniem mleka i jego przetworów.
Nietolerancja laktozy - leczenie
W przypadku wrodzonego niedoboru laktazy leczenie polega na dożywotnim wyeliminowaniu z diety produktów, które zawierają cukier mleczny.
Pacjenci z wrodzonym niedoborem laktazy nie tolerują nawet niewielkich ilości pożywienia zawierającego laktozę, a nieleczona choroba może zagrażać ich życiu. Laktaza w tabletkach pomaga w trawieniu pokarmów mlecznych. Należy ją spożyć przed posiłkiem zawierającym mleko i jego przetwory.
Przy pierwotnym niedoborze laktazy leczenie może polegać na całkowitej eliminacji z jadłospisu produktów zawierających laktozę lub zmniejszeniu ich spożywanej ilości. W niektórych przypadkach do diety można włączyć tabletki z laktazą.
Podobnie jak w przypadku wrodzonego niedoboru laktazy, zasad diety przy nietolerancji laktozy należy przestrzegać przez całe życie.
W przypadku wtórnej nietolerancji laktozy terapia obejmuje okresową eliminację produktów zawierających cukier mleczny, a u niemowląt i małych dzieci zastosowanie mieszanek mlecznych bezlaktozowych.
Dieta przy nietolerancji laktozy powinna być stosowana do czasu, aż nie zostanie wyleczona choroba, która spowodowała uszkodzenie nabłonka jelita (wyjątek może stanowić np. choroba Leśniowskiego-Crohna).
Po jego zregenerowaniu objawy nietolerancji powinny ustąpić. Wówczas można wrócić do normalnej diety.
U dzieci z nietolerancją laktozy istnieje zagrożenie rozwoju chorób, u podłoża których występuje niedobór wapnia, tj. krzywicy, osteoporozy i nadczynności przytarczyc.
