Badania diagnostyczne w przypadku łysienia androgenowego

Jakie są metody leczenia łysienia androgenowego typu męskiego?

Łysienie androgenowe typu męskiego można pozostawić bez leczenia. Jest ono wskazane, jeżeli łysienie powoduje dyskomfort u pacjenta.

W leczeniu ogólnym stosuje się finasteryd. To substancja, która blokując enzym 5α-reduktazy, hamuje powstawanie pochodnej testosteronu – DHT. Lek zatrzymuje wypadanie włosów oraz indukuje odrost. Lek należy stosować długoterminowo. Jego odstawienie prowadzi do powrotu – w ciągu roku – do stanu wyjściowego. Około 2% pacjentów zgłasza działania niepożądane zaburzenia czynnościowe sfery seksualnej.

Lekiem zmniejszającym stężenie DHT w surowicy jest też dutasteryd. Ponieważ w Polsce jest on zarejestrowany do leczenia umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, jego stosowanie w leczeniu AGA jest off-label, czyli niezgodnie z Kartą Charakterystyki Produktu Leczniczego (jest to dopuszczalna praktyka).

W leczeniu miejscowym najszersze zastosowanie znalazł minoksydyl dostępny w dwóch stężeniach: 2% i 5%. Wywiera on efekt rozszerzający naczynia mieszków włosowych, powoduje stymulację mitoz komórek mieszka włosowego i przedłuża okres wzrostu włosów. Nie działa na drodze hormonalnej i należy go stosować w sposób ciągły.

Alternatywnym leczeniem jest leczenie chirurgiczne, polegające na przeszczepieniu włosów. Należy jednak pamiętać, że metoda ta nie hamuje postępu choroby, a jedynie łagodzi jej skutki.

W jaki sposób lekarz rozpoznaje łysienie androgenowe typu męskiego?

Podstawą diagnostyki jest wywiad i badanie przedmiotowe. Lekarz pyta pacjenta o początek wystąpienia objawów, przebieg wypadania włosów, łysienie androgenowe w rodzinie, choroby współistniejące. Następnie ogląda owłosioną skórę głowy i ocenia wzór łysienia. Może przeprowadzić test pociągania. Badanie polega na pociągnięciu w kilku lokalizacjach na owłosionej skórze głowy pęków 40–60 włosów. Jeśli wyrwanych zostanie w ten sposób ponad 10 włosów (z jednego lub kilku miejsc), wynik testu jest dodatni. Badanie to trudno przeprowadzić u osób z krótkimi włosami.

W diagnostyce łysienia androgenowego (a także do monitorowaniu leczenia) wykorzystuje się trichoskopię, która za pomocą dermatoskopu i wideodermatoskopu pozwala na ocenę stanu łodyg włosów, mieszków włosowych oraz skóry głowy. Badanie jest nieinwazyjne i bezbolesne (nie wymaga wyrywania włosów).

W sytuacjach wątpliwych wskazana jest biopsja – badanie histopatologiczne kilkumilimetrowego wycinka pobranego z okolicy czołowo-ciemieniowej.

Dokładność porównywalną do osiąganej metodami histologicznymi daje refleksyjna mikroskopia konfokalna in vivo (in vivo reflectance confocal microscopy – RMC). To nowoczesna, nieinwazyjna technika obrazowania włosów i skóry owłosionej. Do jej ograniczeń należy m.in. wysoki koszt.

Łysienie androgenowe u kobiet

Zabiegi przeciwko łysieniu należy powtarzać w seriach, nie można poprzestać na jednej wizycie u specjalisty. Średnio zabiegi wykonuje się w seriach 3-4 zabiegi co 4 tygodnie. Po około roku kuracje należy powtórzyć.

Łysienie androgenowe to bardzo nieprzyjemna przypadłość. Mimo że nie daje dolegliwości bólowych, to może mocno uprzykrzyć życie i stać się poważnym problem. Nieleczone będzie postępować i pogłębiać się.

Na szczęście są różne sposoby na walkę z chorobą, trzeba tylko wykazać się dyscypliną i samozaparciem. Na pomoc wychodzi medycyna estetyczna. Należy pamiętać, aby korzystać z leczenia w renomowanych klinikach, u sprawdzanych specjalistów.

Mogłeś nas znaleźć szukając: mieszki włosowe, mieszka włosowego, zespół policystycznych jajników, owłosionej skóry głowy, utrata włosów, szczytu głowy, wzrost włosów, wzrostu włosa, pierwsze objawy przerzedzenie włosów, typu łysienia, badania laboratoryjne, uwarunkowane genetycznie, skóry owłosionej, łysieniem androgenowym, czubku głowy.

Poznaj sprzęt medyczny wielofunkcyjny, który pozwoli wykonać szereg zabiegów z zakresu medycyny estetycznej i kosmetologii.

Przyczyny łysienia androgenowego

Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.

Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.

Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT). Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne. Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy. Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy. W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa. Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.

Najbardziej popularne zabiegi trychologiczne

  • Mezoterapia – to jeden z najczęściej stosowany zabiegów w leczeniu łysienia androgenowego. Może odbyć się jako zabieg igłowy lub bezigłowy, jest to zależne od sprzętu na jakim wykonywany jest zabieg. Polega na dostarczeniu do skóry głowy specjalnych odżywczych substancji, które odżywiają cebulki włosa, wzmacniają je i powodują wzrost. W mezoterapii można stosować również osocze bogatopłytkowe, które uzyskiwane jest z krwi pacjenta. Działa ono pobudzająco na cebulki włosów.
  • Karboksyterapia – to nowoczesny zabieg, który polega na podaniu w skórę głowy dwutlenku węgla. Powoduje on rozszerzenie naczyń krwionośnych , co wywołuje szybszy porost włosów oraz hamuje ich wypadnie. Karboksyterapia zwiększa wchłanialność składników odżywczych, dotlenia cebulki włosów. Istotne jest aby zabieg był wykonywany na sprawdzonym certyfikowanym sprzęcie. W Polsce certyfikowanym urządzeniem jest sprzęt produkowany przez firmę Medika Premium.
  • Kriomasaż – zabieg polegający na działaniu na skórę głowy ujemną temperaturą za pomocą tlenku azotu. Zimno skutkuje pobudzeniem cebulek do aktywności i powoduje wzrost nowych włosów. Zabieg jest bezbolesny i całkowicie bezpieczny.
  • Terapia UVA/UVB/PUVA – zabieg polegający na poddaniu skóry działaniu promieni UV. Wspomaga odrastanie włosów.
  • Peptydowa terapia włosów (Dr.CYJ Haik Fille) to nowoczesna metoda, polegają na podaniu w skórę głowy specjalnego zestawu substancji (peptydów i kwasu hialuronowego), który stymuluje odrastanie nowych włosów oraz hamuje proces wypadania. Efekty działania metody są widoczne po około 2 miesiącach.
  • Metody laserowe– laser pobudza aktywność meszków włosowych , powoduje ich odżywienie i dotlenienie.

Niestety, nie jest możliwe całkowite wyleczenie, jednak obecnie dostępne metody leczenia, o ile są systematycznie przestrzegane, pozwalają na zahamowanie łysienia, a tym samym poprawę wyglądu i samopoczucia.

Czytaj dalej...

Leczenie łysienia androgenowego w przeważającej części opiera się na terapii zewnętrznej, czyli stosowanie różnego rodzaju ampułek, lotionów, koncentratów, które mają zminimalizować wypadanie włosów, stymulować podziały komórkowe w mieszku włosowym więc zwiększać odrost nowych włosów i najważniejsze zapobiegać miniaturyzacji mieszków włosowych.

Czytaj dalej...

Poprzez wpływ androgenów u osób z predyspozycją genetyczną następuje miniaturyzacja mieszka włosowego, gdyż metabolit testosteronu dihydrotestosteron, powstający na skutek działania enzymu 5α-reduktazy, wpływa na receptory znajdujące się w mieszkach, skracając fazę wzrostu włosa 2,3.

Czytaj dalej...

Rozpoznanie łysienia androgenowego w głównej mierze opiera się na dobrze przeprowadzonym wywiadzie medycznym - należy ustalić kiedy nastąpił początek choroby, jaka jest jej dynamika, czy w rodzinie były już przypadki łysienia.

Czytaj dalej...