U nas zapłacisz kartą
Badania diagnostyczne w przypadku łysienia androgenowego
Najbardziej popularne zabiegi trychologiczne
- Mezoterapia – to jeden z najczęściej stosowany zabiegów w leczeniu łysienia androgenowego. Może odbyć się jako zabieg igłowy lub bezigłowy, jest to zależne od sprzętu na jakim wykonywany jest zabieg. Polega na dostarczeniu do skóry głowy specjalnych odżywczych substancji, które odżywiają cebulki włosa, wzmacniają je i powodują wzrost. W mezoterapii można stosować również osocze bogatopłytkowe, które uzyskiwane jest z krwi pacjenta. Działa ono pobudzająco na cebulki włosów.
- Karboksyterapia – to nowoczesny zabieg, który polega na podaniu w skórę głowy dwutlenku węgla. Powoduje on rozszerzenie naczyń krwionośnych , co wywołuje szybszy porost włosów oraz hamuje ich wypadnie. Karboksyterapia zwiększa wchłanialność składników odżywczych, dotlenia cebulki włosów. Istotne jest aby zabieg był wykonywany na sprawdzonym certyfikowanym sprzęcie. W Polsce certyfikowanym urządzeniem jest sprzęt produkowany przez firmę Medika Premium.
- Kriomasaż – zabieg polegający na działaniu na skórę głowy ujemną temperaturą za pomocą tlenku azotu. Zimno skutkuje pobudzeniem cebulek do aktywności i powoduje wzrost nowych włosów. Zabieg jest bezbolesny i całkowicie bezpieczny.
- Terapia UVA/UVB/PUVA – zabieg polegający na poddaniu skóry działaniu promieni UV. Wspomaga odrastanie włosów.
- Peptydowa terapia włosów (Dr.CYJ Haik Fille) to nowoczesna metoda, polegają na podaniu w skórę głowy specjalnego zestawu substancji (peptydów i kwasu hialuronowego), który stymuluje odrastanie nowych włosów oraz hamuje proces wypadania. Efekty działania metody są widoczne po około 2 miesiącach.
- Metody laserowe– laser pobudza aktywność meszków włosowych , powoduje ich odżywienie i dotlenienie.
Łysienie androgenowe – leczenie
Leki doustne
Łysienie androgenowe można leczyć farmakologicznie poprzez stosowanie leków o działaniu ogólnoustrojowym. O wyborze odpowiedniego leku zawsze powinien decydować lekarz, który dobierze odpowiednią substancję i określi sposób dawkowania.
Obecnie w leczeniu łysienia androgenowego najczęściej stosuje się finasteryd. Substancja ta hamuje powstawanie pochodnej testosteronu – DHT. Ma to miejsce dzięki blokowaniu enzymu 5-α-reduktazy, który powoduje przemianę testosteronu w dihydrotestosteron. Należy pamiętać, że lek ten działa, gdy jest przyjmowany regularnie, a pierwsze zauważalne efekty obserwowane są po około 6 miesiącach leczenia. Niestety wykazuje on wiele działań niepożądanych. Finasteryd nie posiada rejestracji w stosowaniu u kobiet, ponieważ wykazuje działanie teratogenne.
Innym lekiem zmniejszającym stężenie DHT w surowicy jest dutasteryd . Badania wskazują, że substancja ta działa silniej od finasterydu, dlatego niektórzy lekarze rekomendują dutasteryd jako lek pierwszego rzutu w leczeniu łysienia androgenowego. Powoduje on wiele skutków ubocznych, dlatego jego stosowanie należy skonsultować z lekarzem. Ponadto silnie uszkadza płód, dlatego jest całkowicie przeciwwskazany dla kobiet w ciąży i planujących dziecko.
Niektórzy lekarze zalecają kobietom stosowanie spironolaktonu . Badania dowodzą, że wykazuje on również silne powinowactwo do receptorów androgenowych, zmniejszając wytwarzanie testosteronu. Efektem tego procesu jest zahamowanie wypadania włosów, lecz substancja ta nie wykazuje żadnego wpływu na wzrost włosów.
Doustne środki antykoncepcyjne stosowane u kobiet zawierające w swoim składzie pochodne progesteronu i estrogeny zmniejszają produkcje androgenów, regulując ich poziom w surowicy krwi.
Leki o działaniu miejscowym
W leczeniu miejscowym najczęściej stosowane są preparaty zawierające w swoim składzie minoksidyl . Związek ten występuje w licznych lekach w stężeniu 2% i 5%. Stosowany jest w postaci wcierek i szamponów pobudzających wzrost włosów poprzez zwiększenie przepływu krwi przez łożysko naczyniowe skóry. Pierwsze rezultaty leczenia pod warunkiem systematycznej aplikacji można zaobserwować po około 2 miesiącach od rozpoczęcia leczenia. Podobne właściwości wykazuje aminexil , który jest obecny w licznych wcierkach, szamponach i odżywkach. Dodatkowo wzmacnia i uelastycznia włosy.
Łysienie androgenowe – jak je zdiagnozować?
Przed przystąpieniem do leczenia konieczna jest dokładna diagnoza, aby poznać przyczynę tego procesu. Pozwoli to uniknąć błędów w doborze odpowiedniego leku, a także zwiększy efektywność leczenia.
Zarówno u mężczyzn, jak i kobiet lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad w celu dokładnego rozpoznania specyfiki i przyczyn łysienia . Wykonane badanie przedmiotowe obejmuje ocenę lokalizacji i wzoru łysienia.
Badania laboratoryjne są wykonywane w celu diagnostyki różnicowej i są szczególnie istotne w przypadku kobiet, gdyż obraz kliniczny nie jest tak charakterystyczny, jak u mężczyzn. Diagnostyka obejmuje następujące badania:
- morfologia z rozmazem,
- poziom ferrytyny i żelaza,
- OB, CRP, białko całkowite,
- glukoza na czczo,
- TSH, FT4, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej i tyreoglobulinie,
- progesteron, prolaktyna, estradiol, testosteron.
Badaniem diagnostycznym, które zaleca się wszystkim chorym, jest trichoskopia . Zostają nią objęte trzy okolice – czołowo-ciemieniowa, skroniowa i potyliczna. Specjalista ocenia:
- grubość włosów (znaczenie ma mniejsza grubość w okolicy czołowej w porównaniu z potyliczną i powyżej 10% cienkich włosów w okolicy czołowej),
- odsetek włosów meszkowych,
- przebarwienia okołomieszkowe,
- liczba jednostek włosa z pojedynczą łodygą,
- liczba żółtych kropek będących pustymi ujściami mieszków włosowych [2,3].