U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć łysienie androgenowe?
Jak zapobiegać i leczyć łysienie typu żeńskiego?
Jeśli zauważymy pierwsze objawy wskazujące na łysienie androgenowe, warto jak najszybciej udać się do specjalisty, który po przeprowadzeniu dokładnych badań nakreśli szczegółowy schemat leczenia. Im wcześniej rozpoczniemy leczenie, tym większa szansa na lepsze efekty. Najczęściej jest to leczenie miejscowe poprzez stosowanie różnych ampułek, lotionów, koncentratów czy wcierek do włosów, których celem jest zapobieganie miniaturyzacji mieszków włosowych i w konsekwencji zwiększenie odrostu nowych włosów.
Ponadto lekarze włączają leczenie hormonalne polegające na przyjmowaniu preparatów zawierających octan cyproteronu oraz estradiole. Pozwala to uregulować poziom androgenów w surowicy. W zaawansowanych stadiach tej choroby lekarz może dołączyć doustne leki hamujące łysienie androgenowe. Niestety kuracja nimi niesie ze sobą spore ryzyko działań ubocznych. Leki te są przeciwwskazane dla kobiet będących w ciąży lub planujących poczęcie dziecka.
Warto zadbać także o odpowiednią dietę lub suplementację bogatą w składniki odżywcze i mineralne wzmacniające włosy oraz odżywiające skórę głowy.
Podsumowując, łysienie androgenowe typu żeńskiego poprzez stosowanie odpowiednich preparatów do pielęgnacji włosów, dietę, suplementację oraz zdrowy tryb życia można efektywnie leczyć. Dlatego warto zadbać o swoje włosy, a w razie niepokojących objawów udać się do specjalisty.
Przyczyny rozwoju łysienia androgenowego
Jak sama nazwa wskazuje łysienie androgenowe spowodowane jest negatywnym wpływem hormonów androgenowych (męskich hormonów) - przede wszystkim dihydrotestosteronu , najsilniejszego metabolitu testosteronu, na mieszek włosowy. Jednak każdy z nas produkuje ten hormon, dlaczego więc wszyscy nie jesteśmy łysi?
Łysienie androgenowe to choroba wieloczynnikowa, a predyspozycja do niej zapisana jest w naszych genach . Jeśli bliski członek rodziny borykał się z problemem samoistnego wypadania włosów, istnieje szansa, że nas też to dotknie. Do tej pory udowodniono, że za zwiększone ryzyko rozwoju łysienia androgenowego odpowiedzialny jest chromosom Y czyli de facto płeć męska oraz polimorfizmy (charakterystyczne formy) genów receptorów androgenowych, estrogenowych, enzymu 5?-reduktazy (enzymu, który przekształca testosteron w dihydrotestosteron) i czynników wzrostu.
Rozwój i nasilenie łysienia androgenowego zależy także od indywidualnych cech naszego organizmu. Ilość i wrażliwość receptorów androgenowych mieszków włosowych, a także siła, z jaką działa enzym 5?-reduktaza są różne u każdego z nas. U kobiet łysienie związane jest prawdopodobnie także ze stężeniem estrogenów w organizmie.
Do łysienia androgenowego predysponuje również przewlekłe zapalenie okołomieszkowe . Wśród czynników środowiskowych, które są w stanie doprowadzić do rozwoju stanu zapalnego wyróżniamy m.in. dym tytoniowy, promieniowanie UV, chemiczne środki drażniące, zanieczyszczenia środowiska, zaburzenia składu flory fizjologicznej skóry.
Łysienie androgenowe u mężczyzn
Pierwsze objawy łysienia androgenowego pojawiają się u mężczyzn zwykle po okresie dojrzewania i prowadzą do utraty włosów o charakterystycznym obrazie. W obrazie histopatologicznym dochodzi do zmian w cyklu włosowym a także miniaturyzacji mieszka włosowego. Zaczyna się produkcja włosów delikatniejszych oraz krótszych. Na poziomie komórkowym miniaturyzacja mieszka włosowego postępuje w skutek redukcji objętości brodawki włosa w wyniku czego zmniejsza się liczba jej komórek.
Ryzyko wystąpienie tego typu łysienia u mężczyzny zwiększa się przy pozytywnym wywiadzie rodzinnym konkretnie kiedy stwierdzono podobne objawy u ojca lub u dziadka ze strony matki.
Do dokumentowania łysienia typu męskiego służy skala Norwood
Leczenie
Łysienie androgenowe nie jest chorobą zagrażającą zdrowiu i życiu, nie ma tu konieczności włączania leczenia. Terapię proponuje się osobom, które odczuwają dyskomfort z powodu utraty włosów i chcą temu zaradzić. Należy jednak pamiętać, że im wcześniej rozpocznie się stosowanie leków, tym większa jest szansa na odwrócenie patologicznych zmian w obrębie mieszków włosowych.
Sposoby leczenia u mężczyzn
Powszechnym preparatem do miejscowego stosowania na skórę głowy jest minoksydyl w formie 2% lub 5% roztworu (DX2, Alocutan, Loxon, Minovivax). Rozszerza on naczynia krwionośne skóry głowy co zwiększa napływ substancji odżywczych i tlenu do mieszka włosowego oraz sprzyja produkcji nowych naczyń.
Pierwsze efekty terapii w postaci zwiększenia ilości włosów meszkowych i ograniczenia wypadania obserwuje się po około 2 miesiącach, jednak na intensywny wzrost włosów trzeba poczekać co najmniej 12 miesięcy.
Najlepsze rezultaty osiąga się u mężczyzn z przerzedzeniem włosów czubka głowy, lek gorzej działa w przypadku zakoli. Warto także wspomnieć, że równoczesne lub wcześniejsze stosowanie kwasu salicylowego (aspiryny) ogranicza skuteczność minoksydylu.
Minoksydyl początkowo używano był doustnie jako lek na nadciśnienie, jednak zauważono, że wywołuje on hipertrychozę - nadmierny porost włosów na całym ciele lub w niektórych jego okolicach.
Jest to również jedno z działań niepożądanych miejscowej formy leku, szczególnie jeśli stosuje się zbyt dużą dawkę, która wchłania się do krwiobiegu lub włosy potraktowane roztworem mają kontakt z twarzą. Wśród innych częstych działań niepożądanych leku wyróżniamy wyprysk kontaktowy oraz przejściowe wzmożone wypadanie włosów, które ustępuje samoistnie.
Drugim lekiem zarejestrowanym w terapii łysienia androgenowego u mężczyzn jest finasteryd (Finahit, Finaster, Hyplafit) w dawce 1 mg stosowany doustnie. Jest to substancja hamująca enzym 5alfa-reduktazę i tym samym przejście testosteronu w dihydrotestosteron.
Przeszczep włosów
Pacjentom, którzy szczególnie źle czują się z powodu zmian w ilości i jakości włosów polecany jest zabieg z zakresu medycyny estetycznej - autoprzeszczep włosów. Najczęściej wykonuje się go metodą FUE - follicular unit extraction.
Jak wygląda przeszczep włosów?
Lekarz za pomocą specjalnych mikrochirurgicznych narzędzi pobiera około 2500 jednostek włosowo-łojowych (jest to grupa 1-5 mieszków włosowych) z okolicy dawczej - zazwyczaj potylicy i wszczepia je w miejscu przerzedzenia. Włosy w miejscu pobierania graftu powinny być przycięte na długość 1 mm. Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym , nie pozostawia po sobie widocznych blizn.
Przez kilka tygodni od przeszczepu włosy będą przyrastały na długość, jednak w pewnym momencie wypadną ! Nie należy się tym martwić, od razu zaczną rosnąć nowe. Ostateczny efekt obserwuje się około 9-12 miesięcy po zabiegu. W związku z tym, że do przeszczepienia wybieramy mieszki włosowe z okolicy niewrażliwej na androgeny, po przeszczepie nie ma ryzyka, że ponownie wypadną.
