U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie az na stopach - Jak pozbyć się tego problemu?
Zmiany skórne a choroby
Można wyróżnić trzy podstawowe przyczyny zmian skórnych na nogach i stopach: alergiczne, chorobowe (miejscowe lub ogólnoustrojowe) oraz uszkodzenia mechaniczne. Pojawienie się czerwonych kropek na piszczelach i łydkach najczęściej jest spowodowane nieprawidłową depilacją. Brak odpowiedniej pielęgnacji nóg przed i po zabiegu oraz używanie zanieczyszczonej lub stępionej maszynki prowadzą do powstawania mikrokrwiaków. Można się ich pozbyć po jakimś czasie, jeżeli będziemy stosować odpowiednie kosmetyki do depilacji i dbać o higienę w czasie zabiegu.
Czerwone plamy na stopach zwykle należą do objawów wywołanych chorobami miejscowymi lub zaburzeniami metabolizmu. Przyczyną czerwonych wykwitów, połączonych z opuchlizną i swędzącymi obszarami w okolicy palców jest rozwijająca się grzybica. Jeżeli jednak zauważyliśmy rozprzestrzenianie czerwonych plam na nogach, to może być też tzw. stopa cukrzycowa. Zaniedbanie objawów może prowadzić nawet do amputacji kończyny, dlatego warto się przebadać i zacząć leczenie cukrzycy.
Inną przyczyną zaczerwienienia w okolicach palców u stopy mogą być miejscowe stany zapalne, również wywołane otarciami. Najlepiej zadbać o higienę i wygodę stóp. Jeżeli przyczyną są stany reumatoidalne, to trzeba się skupić na leczeniu i łagodzeniu objawów reumatyzmu.
Wiele schorzeń objawia się raczej czerwonymi plamami na nogach. W przypadku zaburzeń krążenia są to czerwone i sine plamy nad kostkami i w okolicach podudzia. Zaawansowane zaburzenia układu krążenia mogą prowadzić do krwistych plam na nogach. Są to wybroczyny, czyli drobne miejscowe wylewy. Mogą mieć postać kropek lub plamek. Szczególnie niebezpieczne są czerwone plamy na udach.
Przyczyną wykwitów może być również atopowe zapalenie skóry. Najczęściej objawia się swędzącymi zmianami skórnymi, przede wszystkim w postaci błyszczących plam, kropek i rogowaciejącego naskórka. Rzadko występuje wyłącznie na nogach, dlatego łatwo odróżnić je od plam innego rodzaju.
Co to jest atopowe zapalenie skóry (AZS)? U kogo może się pojawić? Czy jest zaraźliwe?
Atopowe zapalenie skóry (łac. dermatitis atopica) jest przewlekłą chorobą zapalną skóry, która charakteryzuje się suchą skórą, uporczywym świądem oraz nawracającymi zmianami skórnymi, zwanymi wypryskiem atopowym. Osoby z AZS mają nieprawidłową warstwę lipidową skóry, która u osób zdrowych tworzy szczelną barierę między środowiskiem a naskórkiem. Na skutek zaburzeń nawodnienia skóry i rozluźnienia połączeń pomiędzy budującymi ją komórkami, skóra osób z atopowym zapaleniem skóry nie stanowi już szczelnej bariery dla drobnoustrojów, alergenów i innych czynników. Objawy AZS rozwijają się po kontakcie z uczulającym alergenem, czyli obcej substancji znajdującej się w środowisku zewnętrznym. AZS nie jest chorobą, którą można się zarazić od innej osoby.
W przypadku chorych na atopowe zapalenie skóry często obserwuje się podwyższone poziomy przeciwciał klasy IgE, które są skierowane przeciwko alergenom zawartym w pokarmach lub alergenom wziewnym.
Atopowe zapalenie skóry jest alergiczną chorobą, która zazwyczaj rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie (zazwyczaj przed ukończeniem piątego roku życia) i charakteryzuje się tendencją do nawrotów, nawet po dłuższym okresie bezobjawowym. Przyczyny AZS najczęściej są genetyczne, wyprysk atopowy występuje dwukrotnie częściej u dzieci, których oboje rodzice mają alergię. Dorośli chorują na atopowe zapalenie skóry zadecydowanie rzadziej niż dzieci.
AZS a atopia
Atopią nazywamy wrodzoną predyspozycję do występowania reakcji alergicznych po kontakcie z uczulającym antygenem. Układ immunologiczny u osób z atopią jest nadwrażliwy i nastawiony na zwalczanie nawet nieszkodliwych antygenów, co powoduje powstanie stanu zapalnego.
Atopia jest związana z występowaniem objawów atopowego zapalenia skóry, astmy oskrzelowej, alergii pokarmowych oraz alergicznego nieżytu nosa czy zapalenia spojówek. Choroby te mogą ze sobą wzajemnie współistnieć.
Żywienie a AZS
Osoby z atopowym zapaleniem skóry, powinny być zbadane pod kątem ewentualnych alergii pokarmowych, gdyż dieta ma znaczący wpływ na przebieg i nasilenie AZS. Do najczęściej uczulających pokarmów u dzieci zalicza się białka mleka krowiego, białko i żółtko jaja kurzego, pszenicę, soję oraz orzeszki ziemne, natomiast u dorosłych pszenicę, jabłka, orzechy, seler, owoce morza oraz cytrusy. Prawidłowa dieta pozwala złagodzić objawy atopowego zapalenia skóry, dlatego osoby ze stwierdzoną alergią pokarmową powinny stosować dietę eliminacyjną, która wyklucza spożywanie uczulających pokarmów.
Jeśli objawy alergiczne nie pojawiają się zaraz po spożyciu uczulającego pokarmu, można wykonać próbę prowokacyjną, która polega na wyeliminowaniu danego pokarmu na okres 4–6 tygodni oraz doustnej prowokacji tym pokarmem. Jeśli objawy AZS nawrócą po ponownym wprowadzeniu danego pokarmu do diety, jest to sygnał, że organizm nie toleruje danego składnika pokarmowego i powinien on być wykluczony z dalszej diety.
Atopowe zapalenie skóry u niemowląt
Jednym z pierwszych objawów atopowego zapalenia skóry u niemowląt jest sucha, szorstka i oczywiście swędząca skóra. Na dalszym etapie mogą pojawić się mocno swędzące grudki i pęcherzyki, z których powstają ranki z sączącym płynem surowiczym. Zmiany zapalne zlokalizowane są przeważnie na policzkach, czole i głowie. W bardziej zaawansowanych postaciach przechodzą na szyję i tułów.
W tym okresie życia atopowe zapalenie skóry również związane jest z jej suchością i swędzeniem. Dalsze zmiany związane z AZS u dzieci, rzadziej niż w przypadku niemowląt, przybierają postać sączących się ranek. Częściej są to grudki i blaszki z lichenizacją. Również umiejscowienie zmian jest inne: częściej pojawiają się w zgięciach łokciowych i podkolanowych, na rękach, stopach oraz wokół nadgarstków i kostek.
Jak zmniejszyć suchość skóry?
Każdy rodzaj skóry wymaga nawilżenia. Aby zniwelować suche plamy, należy znaleźć przyczynę ich powstania i ją wyeliminować. Zazwyczaj wystarczy wprowadzenie kilku zmian w trybie życia, włączenie innych kosmetyków czy emolientów. Czasem jednak konieczne jest spotkanie się ze specjalistą i ustalenie planu działania. Należy też pamiętać, że wraz z wiekiem skóra traci kolagen i elastynę, które są odpowiedzialne za jędrność i sprężystość. U kobiet spada także poziom estrogenów i progesteronu, które sprawiają, że skóra jest nawilżona i miękka w dotyku.
Brązowe, suche plamy na skórze to najprawdopodobniej przebarwienia powstałe w wyniku nadmiernej ekspozycji na słońce. Aby się ich pozbyć, konieczne jest unikanie słońce i ochrona skóry przed jego szkodliwym działaniem. Można również zastosować kosmetyki z witaminą C, która ma właściwości rozjaśniające. Czerwone, suche plamy na skórze mogą wskazywać na trądzik różowaty. Jego leczenie wymaga odpowiedniej pielęgnacji mającej na celu zmniejszenie rumienia, świądu i pieczenia. Wprowadzenie zmian w pielęgnacji i systematyczne stosowanie się do nich pozwala poprawić kondycję skóry, zmniejszyć suchość i inne problemy skórne.
Autor: Sylwia Brodniewska
