U nas zapłacisz kartą
Białe blizny po cięciu - Jak je leczyć i zapobiegać?
Rozejście się blizny po cesarce
Rozejście blizny jest jednym z powikłań po cięciu cesarskim. Jest to tzw. objaw Niche. Może dotyczyć śladu pooperacyjnego na całej długości lub tylko na jego fragmencie. Objawami rozejścia się blizny są plamienia i nieprawidłowe krwawienia, bóle podbrzusza oraz zaburzenia seksualne. Objawy te powinny skłonić kobietę do natychmiastowej konsultacji z ginekologiem.
Do rozejścia może dojść szczególnie w początkowym etapie gojenia, gdy blizna nie jest jeszcze dość wytrzymała.
- Po 2 tygodniach od porodu wytrzymałość tkanki wynosi 5% wytrzymałości sprzed zabiegu,
- po 4 tygodniach 40%,
- a w końcowym etapie gojenia osiąga maksymalnie 80%.
Dlatego w okresie połogu tak ważne jest, żeby kobieta się nie przeciążała i prosiła o pomoc, gdy nie czuje się na siłach, aby wykonać zadanie w pojedynkę.
Czym jest blizna i jak powstaje? Etapy rozwoju blizn
Blizna to pozostałość po zagojonej ramię, którą stanowią nowe tkanki oraz włókna kolagenowe, które zastępują te, które uległy przerwaniu oraz uszkodzeniu. Proces prawidłowego gojenia ran i powstawania blizn opiera się na trzech etapach. Pierwszy z nich to faza zapalna, która trwa od dwóch do trzech dób. Drugi etap to proliferacyjna, która trwa kilka tygodni i wtedy właśnie mamy do czynienia z tworzeniem się nowego naskórka. Trzeci etap to faza remodelingu lub dojrzewania, kiedy to nowe włókna kolagenowe zastępują stare. Ostatni etap trwa aż do tego momentu, kiedy blizna przestaje się jakkolwiek zmieniać, czyli aż do dwóch lat.
Niektóre z blizn, mogą z czasem całkowicie zaniknąć - dzieje się tak w przypadku, kiedy rana była niewielka i bardzo powierzchowna. Istnieją trzy podstawowe rodzaje blizn (w rozróżnieniu ich wyglądu):
Blizny i ich rodzaje:
1. blizny keloidowe - inaczej zwane "bliznowcami", to blizny, które charakteryzuje wypukłość, są twarde i zwykle przybierają nieregularny kształt, bliznowce są wynikiem nieprawidłowego gojenia się rany, a właściwie można by to nazwać zbyt nadgorliwym gojeniem się - w efekcie czego powstaje zbyt wiele nowych włókien kolagenowych, które sprawiają, że blizna rozrasta się,
2. blizny przerostowe - podobnie jak blizna keloidowa jest wypukła oraz twarda, a do tego zwykle zaczerwieniona, co pocieszające, blizny te mogą nawet całkowicie zaniknąć wraz z upływającym czasem, jednakże jeśli nie będziesz mieć szczęścia, blizna przerostowa może nawet rozszerzyć się i zająć zdrowe tkanki skóry,
3. blizny zanikowe - można by je nazwać odwrotnością blizn keloidowych, gdyż powstają na skutek zaburzonego gojenia rany, które to z kolei spowodowane jest zbyt niskim poziomem kolagenu, przykładem blizny zanikowej są na przykład blizny potrądzikowe, blizny zanikowe to także rozstępy, które spowodowane są gwałtownym rozciągnięciem skóry, a co za tym idzie, rozerwaniu włókien kolagenowych.
Blizna po cesarskim cięciu
Wiele się mówi o korzyściach płynących z porodu przez cięcie cesarskie, zapominając o jego negatywnych konsekwencjach. Jak w przypadku każdej interwencji chirurgicznej, tak i po cięciu pozostaje ślad w postaci blizny . Choć blizny są ukryte na poziomie bikini, to niestety w procesie gojenia często tworzą się bolesne zrosty tkanek głębiej położonych oraz związane z tym nieestetyczne nawisy skórne powyżej nacięcia. Zrosty pooperacyjne są na tyle powszechną dolegliwością, że według badań dotyczą od 46% do nawet 100% pacjentek po CC .
Do najpoważniejszych konsekwencji zrostów po CC należą:
- przewlekłe bóle miednicy mniejszej,
- bolesne miesiączki,
- niedrożność jelita cienkiego,
- niepłodność,
- inne niespecyficzne dolegliwości przewodu pokarmowego, układu rozrodczego i moczowego.
Aby uniknąć przykrych konsekwencji związanych z przerośniętą blizną, warto prawidłowo ją pielęgnować.
Cięcie cesarskie – co to za operacja?
Zgodnie z danymi statystycznymi 1 na 5 kobiet na świecie rodzi metodą cięcia cesarskiego, a z roku na rok odsetek ciężarnych rodzących tą drogą jest coraz większy. Cięcie cesarskie powinno być jednak wykonywane ze ściśle określonych wskazań, które możemy podzielić na:
- elektywne (a więc planowe, kiedy to cięcie cesarskie zaplanowane jest z wyprzedzeniem i nie ma aktualnego ryzyka utraty zdrowia i życia kobiety lub dziecka),
- pilne (gdy istnieje potencjalne zagrożenie życia ciężarnej i/lub płodu),
- a także wskazania nagłe, które obejmują bezpośrednie zagrożenie życia matki i/lub płodu.
Do wskazań planowych należy na przykład:
● nieprawidłowe położenie płodu,
● stan po więcej, niż dwóch cięciach cesarskich (względnie),
● wady anatomiczne macicy,
● niektóre wady serca ciężarnej,
● rozejście się spojenia łonowego,
● zaburzenia psychiatryczne, na przykład tokofobia, a więc strach przed porodem.
Z kolei do wskazań nagłych należy między innymi wypadnięcie pępowiny, pęknięcie macicy, objawy zagrożenia życia płodu, czy też przedwczesne oddzielenie się łożyska. Wówczas cięcie cesarskie wykonuje się natychmiastowo.
Sam zabieg operacyjny cięcia cesarskiego obejmuje takie czynności jak otwarcie jamy brzusznej, przecięcie przedniej ściany jamy macicy, następnie dochodzi do wydobycia znajdującego się macicy płodu oraz do zszycia ścian macicy i zamknięcia powłok jamy brzusznej. Najczęściej wykonuje się poprzeczne cięcie macicy w jej dolnym odcinku. Wzrastająca częstość wykonywania cięcia cesarskiego nierozerwalnie wiąże się również z większym odsetkiem powikłań pozabiegowych, do których należy między innymi rozejście blizny.
starannie dobrane składniki wspierają prawidłowy rozwój dziecka i dbają o zdrowie mamy bezpieczne i innowacyjne składniki wysokiej jakościPrzed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Fizjoterapia blizny po cesarskim cięciu
Fizjoterapia ma za zadanie wspieranie gojenia, poprawę ukrwienia, przywrócenie czucia, zapewnienie odpowiedniej ruchomości tkance bliznowatej oraz zapobieganie powstawania zrostów. Fizjoterapię skoncentrowaną na terapii blizny można rozpocząć już na bardzo wczesnym etapie. Początkowo praca fizjoterapeuty skupia się na tkankach okolicznych, na redukcji obrzęku w obrębie rany lub blizny, doborze bezpiecznych ćwiczeń oraz na edukacji, jak obchodzić się ze świeżą raną, a następnie z blizną.
Mobilizacja blizny po CC
Kolejnym elementem, który można wprowadzić, jest mobilizacja pośrednia blizny. Jest to mobilizacja nie bezpośrednio na bliźnie, ale w niedalekiej odległości od niej. W ten sposób pracuje się z blizną już od pierwszych tygodni. Mobilizację bezpośrednio na bliźnie można wprowadzić po ok. 6 tygodniach.
Czas rozpoczęcia mobilizacji bezpośredniej będzie zależał od stanu blizny oraz od tego, czy wcześniej była prowadzona inna terapia. Akcesoriami przydatnymi do terapii są: bańki chińskie, wałek igłowy, igły do suchego igłowania, tejpy do kinezjotapingu, a nawet miód.
Zabiegi z zakresu fizykoterapii, które można zastosować do pracy z blizną, to zabieg z użyciem prądu stałego o wysokiej częstotliwości i laser wysokoenergetyczny. Każdy fizjoterapeuta ma inne metody pracy, ale bez wątpienia najważniejszym narzędziem są dłonie terapeuty. Wyczucie jakości i ruchomości tkanki oraz dopasowanie odpowiednich technik mobilizacji jest możliwe tylko dzięki dobrej palpacji. Ogromną wartością jest też mobilizacja własna wykonywana przez pacjenta. Na wizycie fizjoterapeutycznej pacjent zazwyczaj poznaje techniki do wykonywania w domu i dzięki temu nie musi tak często zgłaszać się na wizytę.
O czym warto pamiętać?
- Stabilizuj bliznę dłonią podczas wstawania, kładzenia się, kichania i kasłania.
- Wietrz bliznę i unikaj przedłużającego się namaczania tego obszaru.
- Unikaj odzieży drażniącej ranę.
- Kompresuj bliznę. Kompresja przyspiesza gojenie i zapobiega obrzękom. Użyj do tego dłoni, poduszki lub po prostu połóż się na brzuchu (po tygodniu od porodu).
- Ruszaj się. Na tyle, na ile masz siłę i do granicy możliwości. Unikaj pozycji, w których czujesz bolesne ciągnięcie.
- Unikaj przedłużającej się pozycji zgarbionej. W takim ustawieniu włókna kolagenowe będą się inaczej układały i mogą negatywnie wpłynąć na proces gojenia. Postaraj się pamiętać o postawie wyprostowanej.
- Kieruj oddech do blizny – będzie to pierwsza pośrednia mobilizacja.
- Jeśli brzegi blizny są zasklepione i nie obserwujesz żadnych niepokojących objawów, możesz zacząć dotykać obszaru dookoła blizny. Warto skupić się szczególnie na obszarach o zaburzonym czuciu. Dotyk będzie poprawiał czucie i przyzwyczai tkankę do późniejszej mobilizacji.
- Wybierz się na wizytę do fizjoterapeuty.
