U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<
Czerwone krostki na penisie – przyczyny
Czerwone krostki na penisie najczęściej są objawem alergii kontaktowej, która może być spowodowana np. uczuleniem na prezerwatywy oraz środki, którymi są one nawilżane, uczuleniem na lubrykanty, a także uczuleniem na środki plemnikobójcze i przedłużające stosunek. Reakcje alergiczne mogą też powodować środki myjące, środki do prania oraz płyny do płukania tkanin. Czasami reakcję alergiczną mogą wywołać barwniki do tkanin, dlatego przed założeniem nowej bielizny trzeba ją najpierw wyprać.
Czerwone plamki na penisie mogą pojawić się także wskutek przegrzewania męskich okolic intymnych i być skutkiem podrażnienia, które powoduje pot.
W przypadku reakcji alergicznych lub niegroźnych stanów zapalnych, które spowodowane są np. przegrzaniem lub otarciami naskórka zwykle nie występują żadne dodatkowe dolegliwości, może pojawić się jedynie niewielki świąd i zaczerwienie podrażnionego naskórka, które mijają po zaprzestaniu stosowania uczulających produktów.
Czerwone krostki a grzybica penisa
Czerwone krostki mogą wskazywać także na grzybicę penisa. Może się ona rozwinąć pod wpływem działania kilku czynników np. nieprzestrzegania zasad higieny, noszenia nieprzepuszczającej powietrza bielizny i odzieży ze sztucznych włókien oraz stosowania do wycierania okolic intymnych wspólnych ręczników. Warto pamiętać, że higiena intymna nie może ograniczać się jedynie do umycia penisa, musi ona także uwzględniać stosowanie czystego ręcznika, który przeznaczony będzie do osuszania okolic intymnych, aby nie przenosić niebezpiecznych drobnoustrojów, które bytują np. na stopach.
W przypadku grzybicy pojawieniu się krostek na penisie towarzyszy także uporczywy świąd, pieczenie i zaczerwienienie naskórka, pieczenie w trakcie oddawania moczu oraz nieprzyjemnie pachnąca wydzielina.
Infekcje intymne u mężczyzn nie należą do rzadkości, jednak można im skutecznie zapobiegać poprzez właściwą higienę oraz unikanie przygodnych kontaktów płciowych bez zabezpieczenia, które mogą zakończyć się o wiele poważniejszymi problemami np. zakażeniem wirusem HIV.
Krostki na penisie – diagnostyka
Jeśli zaobserwujesz krostki na penisie lub w okolicy narządów płciowych, umów się na wizytę u urologa, dermatologa lub lekarza rodzinnego.
Już po samej rozmowie i dokładnym obejrzeniu zmian lekarz może postawić diagnozę. Niekiedy jednak potrzebne jest wykonanie dodatkowych badań. Jeśli istnieje podejrzenie kiły, lekarz zleca badania serologiczne. W przypadku AZS istnieje duże prawdopodobieństwo, że w badaniu krwi obecne będzie podwyższenie stężenia IgE. Czasami pomocna okazuje się biopsja, np. przy stwierdzeniu kłykcin kończystych lub przy podejrzeniu przewlekłej grzybicy. Badanie histopatologiczne wykluczy lub potwierdzi diagnozę także w razie podejrzenia zmian nowotworowych.
Zmiany na prąciu o przypuszczalnym podłożu łuszczycowym powinny skłonić do poszukiwania zmian w innych częściach ciała. Łuszczyca rzadko kiedy zajmuje jedynie narządy płciowe. Opryszczka narządów płciowych powinna być jak najszybciej poddana leczeniu, gdyż w przeciwnym razie grozi to powikłaniami zdrowotnymi. Zawsze powinno się także zachować czujność onkologiczną.
Choć nowotwory prącia nie należą do częstych, grudki i krostki na penisie, czy jakiekolwiek nowopowstałe zmiany skórne mogą być jego wczesnym objawem.
Pryszcz na prąciu - leczenie
Pryszcz na penisie jest traktowany jako niegroźny defekt kosmetyczny, który po pewnym czasie znika samoistnie i nie wymaga leczenia. Nie ma leku, maści, płynu, który pomógłby poradzić sobie z tym problemem, zmniejszył ilość i wygląd zmian skórnych. Najlepszym rozwiązaniem jest zadbanie o prawidłową higienę - stosowanie mydła przeciwtrądzikowego i łagodnego płynu do higieny intymnej. Pryszczy na prąciu nie wolno wyciskać, wyduszać, ani przekłuwać. Może to spowodować zainfekowanie zmiany skórnej i rozsianie stanu zapalnego. Wtedy pryszcz się powiększy, podbiegnie ropą, pojawi się obrzęk, zaczerwienienie i ból. Taki stan najczęściej wymaga konsultacji z lekarzem i zastosowania miejscowego antybiotyku.
Pryszcz na penisie nie jest groźny ani zaraźliwy. Niepowikłany prosak nie jest także przeciwwskazaniem do podejmowania aktywności seksualnej.
