U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Kaszaki na penisie
Białe grudki na penisie i jądrach mogą też być kaszakami. Podobnie jak prosaki, są one torbielami (cystami) zastoinowymi, wypełnionymi zbierającym się łojem.
Różnią się między innymi wielkością - są w stanie osiągnąć rozmiar kilku, a w skrajnych przypadkach nawet kilkunastu milimetrów.
Częściej niż na samym członku, występują na worku mosznowym. W odróżnieniu od prosaków, raczej nie pojawiają się u małych dzieci, lecz prawie wyłącznie u młodzieży i osób dorosłych.
Kaszaki na penisie mogą się wywodzić albo z mieszków włosowych (nazywane są wówczas tricholemmalnymi), albo powstawać na powierzchni skóry (epidermalne). Te pierwsze są częstsze.
Wykształcają się wskutek zapychania kanalików gruczołów łojowych złuszczającymi się komórkami naskórka. W efekcie gromadzący się wewnątrz łój tworzy wypukłą torbiel. Jest ona miękka i przesuwa się pod naciskiem.
Ma kolor biały, żółtawy, albo cielisty, a na jej szczycie może być widoczne ujście mieszka włosowego. Tego typu podskórne krostki na penisie z reguły nie bolą ani nie powodują innych dolegliwości, poza dyskomfortem natury estetycznej i psychicznej.
Czy kaszaki są zaraźliwe? Nie, podobnie jak prosaki i plamki Fordyce'a nie mają charakteru zakaźnego. Także są zjawiskiem na swój sposób fizjologicznym, nie mają podłoża infekcyjnego czy alergicznego. Aczkolwiek może dochodzić do ich bakteryjnych nadkażeń i miejscowych stanów zapalnych.
Prawdopodobną przyczyną powstawanie większości tego zmian są buzujące hormony. Często dochodzi do nich bowiem w okresie dojrzewania płciowego. Podłoże może też stanowić stosowanie niewłaściwych kosmetyków zapychających ujścia mieszków włosowych.
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<
Krostki na penisie – leczenie
Leczenie zmian skórnych na prąciu zależy przede wszystkim od postawionej diagnozy.
W przypadku kandydozy żołędzi i napletka stosuje się leki przeciwgrzybicze – najczęściej w formie kremów. Terapia przynosi w większości przypadków pełne wyleczenie. W razie niepowodzenia włącza się kremy z nystatyną , a w przypadku towarzyszącego stanu zapalnego – steryd.
W leczeniu łuszczycy stosuje się sterydy w maści, a przy opryszczce narządów płciowych włącza się acyklowir (lek przeciwwirusowy), doustnie lub dożylnie w zależności od stanu pacjenta.
Trwają badania kliniczne nad szczepionką chroniącą przed infekcją HSV. Wrzód miękki zwalcza się antybiotykoterapią ogólnoustrojową, przy czym niezbędne jest również objęcie leczeniem partnera seksualnego. Gdy lekarz stwierdzi zakażenie kiłą, zaleci terapię penicyliną benzatynową.
Czasami w przypadku krostek na penisie wystarczy zmiana kosmetyku do higieny intymnej lub środka piorącego na delikatniejszy, hipoalergiczny.
Przyczyny białych krostek na penisie
Białe krosty na penisie mogą mieć różne podłoże, aczkolwiek najczęściej związane są z zaburzeniami układu wydzielania zewnętrznego, odpowiedzialnego za pracę gruczołów łojowych.
Wysypka na penisie może być manifestacją takich dolegliwości jak:
Więcej na temat dwóch pierwszych schorzeń w dalszej części artykułu. Natomiast wspomniane plamki to nic innego, jak gruczoły łojowe o charakterze ektopowym, czyli występujące w niewłaściwych miejscach.
Nie łączą się z mieszkami włosowymi, lecz powstają na powierzchni skóry. Są niewielkimi wykwitami, wypełnionymi łojem. Z reguły mają kolor biały lub lekko żółtawy. Ich średnica wynosi od 1 do 3 milimetrów.
Tego typu białe krostki na członku, po raz pierwszy opisane przez amerykańskiego dermatologa Johna Addison Fordyce’a, najczęściej lokują się na trzonie prącia, natomiast rzadziej na żołędzi.
Może też występować na worku mosznowym. Zmiany te są niebolesne, nie powodują świądu ani pieczenia, nie towarzyszą im żadne inne objawy miejscowe ani ogólnoustrojowe. Skóra wokół jest niezmieniona chorobowo.
Przyczyny powstawania krostek Fordyce'a nie są znane. Wiadomo, że nie mają one podłoża wirusowego, bakteryjnego ani grzybiczego.
Ponieważ często występują w wieku noworodkowym, część hipotez zakłada, iż są one powodowane czynnikami genetycznymi oraz hormonalnymi.
Endokrynologiczne tło potwierdzałoby pojawianie się ich także w wieku dojrzewania, a także w późniejszych fazach życia.
Wykazuje się też pewien związek tego schorzenia z gospodarką lipidową - u starszych pacjentów stosunkowo często korelują one z podniesionym stężeniem cholesterolu całkowitego oraz złej frakcji LDL, a także trójglicerydów.
Generalnie jednak ich podłoże wciąż uznawane jest za idiopatyczne, a więc nie znajdujące wyjaśnienia na gruncie obecnej wiedzy naukowej i dostępnych metod diagnostycznych.
Wiadomo jedynie, że krostki te nie są w żaden sposób zaraźliwe - nie przenoszą się z człowieka na człowieka w czasie zbliżeń seksualnych ani poprzez kontakty fizyczne innego typu.
Czy białe krostki na penisie są niebezpieczne?
Czy prosaki na penisie są groźne? Nie. Nie stanowią żadnego zagrożenia ani dla pacjenta, ani dla osób się z nim stykających, w tym partnerów seksualnych.
Wprawdzie w latach pięćdziesiątych minionego stulecia pojawiły się w środowisku naukowym głosy, jakoby tego rodzaju cysty należało traktować jako łagodne i powszechne nowotwory skóry, współcześnie jednak pogląd ten nie znajduje potwierdzenia i akceptacji.
Plamki Fordyce'a na mosznie i członku także same w sobie nie są w żaden sposób niebezpieczne. W ostatnim czasie zwraca się jednak uwagę na to, iż pośrednio mogą one wskazywać na zagrożenie zupełnie innego rodzaju.
Jeśli bowiem miałby być związane z niewłaściwym stężeniem cholesterolu całkowitego oraz LDL, a także trójglicerydów, to należy pamiętać, iż parametry te są kluczowe dla licznych schorzeń układu naczyniowego.
Podniesione wartości mogą bowiem świadczyć o postępujących zmianach miażdżycowych, a co za tym idzie - wzrastającym ryzyku zawału i udaru.
Zmiany na penisie i jądrach będące kaszakami także z reguły nie są groźne. W sytuacji jednak, gdy pojawia się stan zapalny, zaleca się interwencję chirurgiczną.
Powinny być też usuwane, gdy rozrastają się do bardzo dużych rozmiarów. W takich przypadkach wskazane też może być oddanie próbki do badań histopatologicznych, pod kątem ewentualnych schorzeń onkologicznych.
W codziennej praktyce, niewielkie białe zmiany na penisie najczęściej różnicuje się symptomami mięczaka zakaźnego. Jest to choroba wywoływana przez wirusy MCV.
Nie jest szczególnie dotkliwa, jednak ze względu na wirusowe podłoże, jest silnie zakaźna. Do czasu wyleczenia infekcji, zarazki te są przenoszone z człowieka na człowieka w czasie zbliżeń intymnych i poprzez inne formy fizycznego kontaktu.
