U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Krostki na penisie – leczenie
Leczenie zmian skórnych na prąciu zależy przede wszystkim od postawionej diagnozy.
W przypadku kandydozy żołędzi i napletka stosuje się leki przeciwgrzybicze – najczęściej w formie kremów. Terapia przynosi w większości przypadków pełne wyleczenie. W razie niepowodzenia włącza się kremy z nystatyną , a w przypadku towarzyszącego stanu zapalnego – steryd.
W leczeniu łuszczycy stosuje się sterydy w maści, a przy opryszczce narządów płciowych włącza się acyklowir (lek przeciwwirusowy), doustnie lub dożylnie w zależności od stanu pacjenta.
Trwają badania kliniczne nad szczepionką chroniącą przed infekcją HSV. Wrzód miękki zwalcza się antybiotykoterapią ogólnoustrojową, przy czym niezbędne jest również objęcie leczeniem partnera seksualnego. Gdy lekarz stwierdzi zakażenie kiłą, zaleci terapię penicyliną benzatynową.
Czasami w przypadku krostek na penisie wystarczy zmiana kosmetyku do higieny intymnej lub środka piorącego na delikatniejszy, hipoalergiczny.
Krosty na prąciu na wirusy HPV
Krosty czy brodawki na penisie (nazywane też jako kłykciny kończyste) pojawiają się także na skutek zakażenia wirusami HPV. Zdarza się to jednak rzadko, a brodawki występują jedynie u 1 procenta mężczyzn. U większości mężczyzn zakażenie HPV nie wywołuje większych problemów zdrowotnych, może jedynie powodować dyskomfort estetyczny czy odbierać pewność siebie.
Grzybica prącia najczęściej wywołuje charakterystyczne objawy. Objawy grzybicy to plamki, które występują na napletku i żołędzi. Na prąciu może występować również biały nalot, a mężczyzna może odczuwać nieprzyjemny zapach. U niektórych osób plamki na penisie przyjmują postać pęcherzyków, z których zaczyna sączyć się przezroczysty płyn lub ropna wydzielina.
Jeśli podejrzewamy u siebie grzybicę prącia, powinniśmy jak najszybciej zapisać się do lekarza. Oceni on charakter zmian i wdroży odpowiednie leczenie. Niekiedy wystarczy sięgnąć po maść bez recepty, która działa hamując syntezę ergosterolu, ograniczając w ten sposób wzrost grzybów. W niektórych przypadkach trzeba jednak sięgnąć po leki na receptę, dlatego tak istotne jest, by w porę udać się do lekarza.
Warto także zmienić dietę, unikać cukru i skrobi, które sprzyjają nie tylko grzybicy prącia, ale i wszystkim infekcjom grzybiczym. Dobrze też pamiętać, że w czasie infekcji grzybiczej należy powstrzymać się od kontaktów seksualnych. Grzybica prącia jest chorobą skóry, która może być przenoszona drogą płciową – np. w czasie seksu oralnego.
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<