U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Pryszcz na penisie i opryszczka na prąciu. Czy są groźne?
Każda krostka, opryszczka czy pryszcz na penisie budzi niepokój i zdziwienie. Zwłaszcza jeśli dodatkowo towarzyszą im inne objawy, takie jak ból, pieczenie lub świąd. Opryszczka na penisie to powszechnie występująca choroba weneryczna, która jest wysoce zaraźliwa i wymaga leczenia, natomiast pryszcze i krostki na prąciu nie są aż tak poważnym problemem i pojawiają się z tych samych powodów, co na skórze całego ciała. Należy wiedzieć, jak odróżnić pryszcz od opryszczki, aby podjąć odpowiednie leczenie.
Pryszcze na penisie , chociaż pojawiają się rzadko, nie są niczym niezwykłym. Skóra człowieka zawiera pory, czyli mikroskopijne otwory w skórze, które są ujściem dla gruczołów łojowych. Z powodu nieodpowiedniej pielęgnacji, stresu, przyjmowania niektórych leków, problemów hormonalnych lub w okresie dojrzewania z powodu burzy hormonów dochodzi do nadmiernej aktywności gruczołów łojowych i wzmożonej produkcji sebum. Sebum wraz ze złuszczającym się naskórkiem zatykają pory, co skutkuje pojawieniem się cyst, krostek i pryszczy, także na penisie.
Krostki na penisie – przyczyny
Grzybica
Grzybica penisa najczęściej dotyczy żołędzi i napletka. Jej przyczyną są chorobotwórcze grzyby, przede wszystkim drożdżaki z rodzaju Candida . Oprócz krostek na penisie, które zwykle występują z rumieniem, często obserwuje się niewielkie pęcherzyki. Zmiany te mogą się zlewać. Objawy towarzyszące to swędzenie, pieczenie, biały nalot, a nawet sącząca się wydzielina.
Grudki perliste prącia
Kłykciny kończyste
Na początku kłykciny kończyste przybierają postać niewielkich czerwonych krostek na penisie, które z czasem zlewają się w kalafiorowate wykwity. Są one wynikiem infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Choć specjaliści określają je jako wykwity łagodne, w ich obrębie mogą rozwijać się zmiany nowotworowe. Czujność powinny wzbudzić owrzodzenia na narządach płciowych i krwawienie.
Wyprysk (egzema)
Krostki na penisie mogą być także wynikiem podrażnienia lub alergii. Do czynników wywołujących należą m.in.: leki, środki myjące, kosmetyki, czynniki mechaniczne (w tym prezerwatywy), środki antyseptyczne, konserwanty.
W rzadkich przypadkach krostki na penisie są objawem atopowego zapalenia skóry (AZS). Typową cechą dla tej choroby są różnie wyglądające zmiany skórne.
Łuszczyca
To najbardziej powszechna choroba zapalna narządów płciowych. Jej cechą charakterystyczną jest przewlekły, nawrotowy przebieg z okresami zaostrzeń i remisji. W przebiegu łuszczycy występują czerwone, czasami swędzące grudki. Zmiany mogą pojawiać się po urazie mechanicznym, co nazywane jest objawem Koebnera. Można zaobserwować złuszczanie się zmian, jednak nie jest ono bardzo widoczne w obrębie narządów płciowych.
Kiła
Wczesny objaw zakażenia Treponema pallidum pojawia się w okolicach żołędzi lub na napletku. Jest to zmiana twarda, niebolesna, z lśniącym dnem. Gdy pojawi się owrzodzenie, zmiana zanika w ciągu 4 tygodni. Objaw towarzyszący to powiększenie okolicznych węzłów chłonnych, które stają się twarde i ruchome.
Krostki na penisie – diagnostyka
Jeśli zaobserwujesz krostki na penisie lub w okolicy narządów płciowych, umów się na wizytę u urologa, dermatologa lub lekarza rodzinnego.
Już po samej rozmowie i dokładnym obejrzeniu zmian lekarz może postawić diagnozę. Niekiedy jednak potrzebne jest wykonanie dodatkowych badań. Jeśli istnieje podejrzenie kiły, lekarz zleca badania serologiczne. W przypadku AZS istnieje duże prawdopodobieństwo, że w badaniu krwi obecne będzie podwyższenie stężenia IgE. Czasami pomocna okazuje się biopsja, np. przy stwierdzeniu kłykcin kończystych lub przy podejrzeniu przewlekłej grzybicy. Badanie histopatologiczne wykluczy lub potwierdzi diagnozę także w razie podejrzenia zmian nowotworowych.
Zmiany na prąciu o przypuszczalnym podłożu łuszczycowym powinny skłonić do poszukiwania zmian w innych częściach ciała. Łuszczyca rzadko kiedy zajmuje jedynie narządy płciowe. Opryszczka narządów płciowych powinna być jak najszybciej poddana leczeniu, gdyż w przeciwnym razie grozi to powikłaniami zdrowotnymi. Zawsze powinno się także zachować czujność onkologiczną.
Choć nowotwory prącia nie należą do częstych, grudki i krostki na penisie, czy jakiekolwiek nowopowstałe zmiany skórne mogą być jego wczesnym objawem.
Pryszcz na prąciu - leczenie
Pryszcz na penisie jest traktowany jako niegroźny defekt kosmetyczny, który po pewnym czasie znika samoistnie i nie wymaga leczenia. Nie ma leku, maści, płynu, który pomógłby poradzić sobie z tym problemem, zmniejszył ilość i wygląd zmian skórnych. Najlepszym rozwiązaniem jest zadbanie o prawidłową higienę - stosowanie mydła przeciwtrądzikowego i łagodnego płynu do higieny intymnej. Pryszczy na prąciu nie wolno wyciskać, wyduszać, ani przekłuwać. Może to spowodować zainfekowanie zmiany skórnej i rozsianie stanu zapalnego. Wtedy pryszcz się powiększy, podbiegnie ropą, pojawi się obrzęk, zaczerwienienie i ból. Taki stan najczęściej wymaga konsultacji z lekarzem i zastosowania miejscowego antybiotyku.
Pryszcz na penisie nie jest groźny ani zaraźliwy. Niepowikłany prosak nie jest także przeciwwskazaniem do podejmowania aktywności seksualnej.
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<
