U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Przyczyny białych krostek na penisie
Białe krosty na penisie mogą mieć różne podłoże, aczkolwiek najczęściej związane są z zaburzeniami układu wydzielania zewnętrznego, odpowiedzialnego za pracę gruczołów łojowych.
Wysypka na penisie może być manifestacją takich dolegliwości jak:
Więcej na temat dwóch pierwszych schorzeń w dalszej części artykułu. Natomiast wspomniane plamki to nic innego, jak gruczoły łojowe o charakterze ektopowym, czyli występujące w niewłaściwych miejscach.
Nie łączą się z mieszkami włosowymi, lecz powstają na powierzchni skóry. Są niewielkimi wykwitami, wypełnionymi łojem. Z reguły mają kolor biały lub lekko żółtawy. Ich średnica wynosi od 1 do 3 milimetrów.
Tego typu białe krostki na członku, po raz pierwszy opisane przez amerykańskiego dermatologa Johna Addison Fordyce’a, najczęściej lokują się na trzonie prącia, natomiast rzadziej na żołędzi.
Może też występować na worku mosznowym. Zmiany te są niebolesne, nie powodują świądu ani pieczenia, nie towarzyszą im żadne inne objawy miejscowe ani ogólnoustrojowe. Skóra wokół jest niezmieniona chorobowo.
Przyczyny powstawania krostek Fordyce'a nie są znane. Wiadomo, że nie mają one podłoża wirusowego, bakteryjnego ani grzybiczego.
Ponieważ często występują w wieku noworodkowym, część hipotez zakłada, iż są one powodowane czynnikami genetycznymi oraz hormonalnymi.
Endokrynologiczne tło potwierdzałoby pojawianie się ich także w wieku dojrzewania, a także w późniejszych fazach życia.
Wykazuje się też pewien związek tego schorzenia z gospodarką lipidową - u starszych pacjentów stosunkowo często korelują one z podniesionym stężeniem cholesterolu całkowitego oraz złej frakcji LDL, a także trójglicerydów.
Generalnie jednak ich podłoże wciąż uznawane jest za idiopatyczne, a więc nie znajdujące wyjaśnienia na gruncie obecnej wiedzy naukowej i dostępnych metod diagnostycznych.
Wiadomo jedynie, że krostki te nie są w żaden sposób zaraźliwe - nie przenoszą się z człowieka na człowieka w czasie zbliżeń seksualnych ani poprzez kontakty fizyczne innego typu.
Pryszcz na prąciu - leczenie
Pryszcz na penisie jest traktowany jako niegroźny defekt kosmetyczny, który po pewnym czasie znika samoistnie i nie wymaga leczenia. Nie ma leku, maści, płynu, który pomógłby poradzić sobie z tym problemem, zmniejszył ilość i wygląd zmian skórnych. Najlepszym rozwiązaniem jest zadbanie o prawidłową higienę - stosowanie mydła przeciwtrądzikowego i łagodnego płynu do higieny intymnej. Pryszczy na prąciu nie wolno wyciskać, wyduszać, ani przekłuwać. Może to spowodować zainfekowanie zmiany skórnej i rozsianie stanu zapalnego. Wtedy pryszcz się powiększy, podbiegnie ropą, pojawi się obrzęk, zaczerwienienie i ból. Taki stan najczęściej wymaga konsultacji z lekarzem i zastosowania miejscowego antybiotyku.
Pryszcz na penisie nie jest groźny ani zaraźliwy. Niepowikłany prosak nie jest także przeciwwskazaniem do podejmowania aktywności seksualnej.
Krostki na penisie – leczenie
Leczenie zmian skórnych na prąciu zależy przede wszystkim od postawionej diagnozy.
W przypadku kandydozy żołędzi i napletka stosuje się leki przeciwgrzybicze – najczęściej w formie kremów. Terapia przynosi w większości przypadków pełne wyleczenie. W razie niepowodzenia włącza się kremy z nystatyną , a w przypadku towarzyszącego stanu zapalnego – steryd.
W leczeniu łuszczycy stosuje się sterydy w maści, a przy opryszczce narządów płciowych włącza się acyklowir (lek przeciwwirusowy), doustnie lub dożylnie w zależności od stanu pacjenta.
Trwają badania kliniczne nad szczepionką chroniącą przed infekcją HSV. Wrzód miękki zwalcza się antybiotykoterapią ogólnoustrojową, przy czym niezbędne jest również objęcie leczeniem partnera seksualnego. Gdy lekarz stwierdzi zakażenie kiłą, zaleci terapię penicyliną benzatynową.
Czasami w przypadku krostek na penisie wystarczy zmiana kosmetyku do higieny intymnej lub środka piorącego na delikatniejszy, hipoalergiczny.
Kaszaki na penisie
Białe grudki na penisie i jądrach mogą też być kaszakami. Podobnie jak prosaki, są one torbielami (cystami) zastoinowymi, wypełnionymi zbierającym się łojem.
Różnią się między innymi wielkością - są w stanie osiągnąć rozmiar kilku, a w skrajnych przypadkach nawet kilkunastu milimetrów.
Częściej niż na samym członku, występują na worku mosznowym. W odróżnieniu od prosaków, raczej nie pojawiają się u małych dzieci, lecz prawie wyłącznie u młodzieży i osób dorosłych.
Kaszaki na penisie mogą się wywodzić albo z mieszków włosowych (nazywane są wówczas tricholemmalnymi), albo powstawać na powierzchni skóry (epidermalne). Te pierwsze są częstsze.
Wykształcają się wskutek zapychania kanalików gruczołów łojowych złuszczającymi się komórkami naskórka. W efekcie gromadzący się wewnątrz łój tworzy wypukłą torbiel. Jest ona miękka i przesuwa się pod naciskiem.
Ma kolor biały, żółtawy, albo cielisty, a na jej szczycie może być widoczne ujście mieszka włosowego. Tego typu podskórne krostki na penisie z reguły nie bolą ani nie powodują innych dolegliwości, poza dyskomfortem natury estetycznej i psychicznej.
Czy kaszaki są zaraźliwe? Nie, podobnie jak prosaki i plamki Fordyce'a nie mają charakteru zakaźnego. Także są zjawiskiem na swój sposób fizjologicznym, nie mają podłoża infekcyjnego czy alergicznego. Aczkolwiek może dochodzić do ich bakteryjnych nadkażeń i miejscowych stanów zapalnych.
Prawdopodobną przyczyną powstawanie większości tego zmian są buzujące hormony. Często dochodzi do nich bowiem w okresie dojrzewania płciowego. Podłoże może też stanowić stosowanie niewłaściwych kosmetyków zapychających ujścia mieszków włosowych.
