U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Plamki na penisie objawem choroby wenerycznej
Kiła jest przenoszona drogą płciową, atakuje cały organizm. Czerwone plamki to nie jedyny niepokojący objaw, ponieważ objawy kiły są ogólnoustrojowe - choroba np. obejmuje układ nerwowy, wywołując zaburzenia widzenia, zaburzenia słuchu, zawroty głowy, osłabienie odruchów. Może dojść nawet do zmian zachowania czy zaburzeń osobowości, dlatego kiła wymaga pilnej diagnostyki i leczenia.
Czerwone krosty na prąciu mogą świadczyć o zakażeniu wirusem HSV2. Czerwone plamki mogą przyjmować postać grudkową lub pęcherzykową i wykraczać poza okolice narządów rodnych – m.in. występować w pachwinach czy w dolnej części brzucha.
Wirus opryszczki wywołuje ból prącia, swędzenie i uczucie pieczenia penisa. Zdarza się, że infekcji towarzyszy również gorączka, bóle głowy i powiększenie węzłów chłonnych. Może powodować podrażnienia w czasie noszenia bielizny i dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu.
Aby pozbyć się tych nieprzyjemnych objawów, trzeba wdrożyć leczenie przeciwwirusowe. Należy też nosić przewiewną bieliznę, najlepiej wykonaną z naturalnych materiałów oraz dbać o higienę intymną. Ważne jest również unikanie przegrzewania narządów rodnych oraz. stresu. Może on wyzwolić infekcję wirusową.
Profilaktyka
Plamki na penisie mogą pojawić się na skutek wielu przyczyn. Warto dbać o higienę intymną, nie stosować drażniących preparatów do mycia narządów płciowych i tym bardziej nie myć ich żelami pod prysznic. Dobrze jest także zwracać uwagę na to, by czynnikiem uczulającym i wywołującym reakcję alergiczną nie były środki do prania. Jeśli plamki na penisie pojawiły się po zmianie środku do prania bielizny, sytuacja jest jasna – są wynikiem reakcji alergicznej. Należy zrezygnować z prania odzieży w tym płynie i sięgnąć po produkt hipoalergiczny.
Chorobom wirusowym nie da się zapobiec, ale warto zwracać uwagę na przestrzeganie zasad higieny intymnej także przed i po stosunku seksualnym. Nie należy także obawiać się wizyty u lekarza pierwszego kontaktu, jeśli pojawią się u nas choroby skóry lub objawy infekcji grzybiczej. Najczęściej leczy się je za pomocą odpowiednich maści.
Co ciekawe, aby nie dopuścić do rozwoju chorób skóry na penisie, warto. spać nago. Spanie bez bielizny pozwala oddychać narządom płciowym, zmniejsza ryzyko rozwoju chorób skóry i reakcji alergicznych. U mężczyzn może to przynieść dodatkowe korzyści - jądra lubią niższą temperaturę niż naturalne 36,6 stopnia Celsjusza. Spanie nago może przyczynić się do produkcji lepszej jakości spermy, a zatem wzmocnienia męskiej płodności. Oprócz tego oczywiście zmniejsza ryzyko występowania infekcji intymnych.
Krostek na penisie nie wolno lekceważyć, bo mogą one świadczyć o chorobie wenerycznej. W takiej sytuacji występują na skutek wniknięcia bakterii w skórę. Najpierw występuje podrażnienie i zaczerwienienie skóry, później może pojawić się obrzęk lub owrzodzenie. Kolejnym etapem choroby mogą być objawy infekcji ogólnej: gorączka, złe samopoczucie, ogólne osłabienie. Są to sygnały, które świadczą, że krosty, plamki na penisie i zmiany skórne w okolicach narządów płciowych nie są wynikiem alergii, ale też chorób wenerycznych. Jeśli chorobą weneryczną jest kiła, może obciążyć układ krążenia lub układ nerwowy.
Przyczyny białych krostek na penisie
Białe krosty na penisie mogą mieć różne podłoże, aczkolwiek najczęściej związane są z zaburzeniami układu wydzielania zewnętrznego, odpowiedzialnego za pracę gruczołów łojowych.
Wysypka na penisie może być manifestacją takich dolegliwości jak:
Więcej na temat dwóch pierwszych schorzeń w dalszej części artykułu. Natomiast wspomniane plamki to nic innego, jak gruczoły łojowe o charakterze ektopowym, czyli występujące w niewłaściwych miejscach.
Nie łączą się z mieszkami włosowymi, lecz powstają na powierzchni skóry. Są niewielkimi wykwitami, wypełnionymi łojem. Z reguły mają kolor biały lub lekko żółtawy. Ich średnica wynosi od 1 do 3 milimetrów.
Tego typu białe krostki na członku, po raz pierwszy opisane przez amerykańskiego dermatologa Johna Addison Fordyce’a, najczęściej lokują się na trzonie prącia, natomiast rzadziej na żołędzi.
Może też występować na worku mosznowym. Zmiany te są niebolesne, nie powodują świądu ani pieczenia, nie towarzyszą im żadne inne objawy miejscowe ani ogólnoustrojowe. Skóra wokół jest niezmieniona chorobowo.
Przyczyny powstawania krostek Fordyce'a nie są znane. Wiadomo, że nie mają one podłoża wirusowego, bakteryjnego ani grzybiczego.
Ponieważ często występują w wieku noworodkowym, część hipotez zakłada, iż są one powodowane czynnikami genetycznymi oraz hormonalnymi.
Endokrynologiczne tło potwierdzałoby pojawianie się ich także w wieku dojrzewania, a także w późniejszych fazach życia.
Wykazuje się też pewien związek tego schorzenia z gospodarką lipidową - u starszych pacjentów stosunkowo często korelują one z podniesionym stężeniem cholesterolu całkowitego oraz złej frakcji LDL, a także trójglicerydów.
Generalnie jednak ich podłoże wciąż uznawane jest za idiopatyczne, a więc nie znajdujące wyjaśnienia na gruncie obecnej wiedzy naukowej i dostępnych metod diagnostycznych.
Wiadomo jedynie, że krostki te nie są w żaden sposób zaraźliwe - nie przenoszą się z człowieka na człowieka w czasie zbliżeń seksualnych ani poprzez kontakty fizyczne innego typu.