U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Pryszcz na penisie, jak leczyć?
Najlepszym sposobem leczenia pryszczy jest pozostawienie ich w spokoju. Pryszcz na penisie prawdopodobnie ustąpi sam, jeśli obszar będzie czysty i suchy. Choć może to być kuszące, nigdy nie powinieneś go wyciskać. To może je pogorszyć i spowodować infekcję. Może to również rozprzestrzenić bakterie, co może prowadzić do jeszcze większej liczby pryszczy. Jeśli guzek nie zniknie sam, porozmawiaj z dermatologiem o metodach leczenia.
Nie wyleczysz pryszcza prącia za pomocą leków dostępnych bez recepty, tak jak w przypadku pryszczów na innych częściach ciała. Ponieważ skóra w tym obszarze jest cieńsza i bardziej wrażliwa. Typowe produkty trądzikowe, takie jak nadtlenek benzoilu i kwas salicylowy, mogą być zbyt ostre dla tego obszaru. W rezultacie może dojść do znacznej wysypki i swędzenia.
Jeśli masz ogniska pryszczy w okolicy narządów płciowych, możesz rozważyć rozmowę z lekarzem na temat leków przeciwtrądzikowych, które możesz przyjmować doustnie. Antybiotyki mogą pomóc usunąć nadmierne bakterie, które mogą przyczyniać się do powstawania trądziku, ale są one przyjmowane tylko przez krótki okres czasu.
Inną opcją jest izotretynoina, silna pochodna witaminy A. Ten lek na receptę jest przyjmowany na ciężki trądzik (zwykle torbielowaty trądzik guzkowy).
Białe krostki na penisie u dziecka
Białe krostki na napletku u dziecka, a także w innych lokalizacjach w strefie intymnej, z reguły nie powinny stanowić powodu do zaniepokojenia
Niegroźne prosaki oraz plamki Fordyce'a są w pierwszych momentach życia zjawiskiem niemal powszechnym. Natomiast nieco groźniejszy kaszak na siusiaku u dziecka występuje rzadko przed wejściem w okres dojrzewania. Nie jest to zatem typowa dolegliwość w wieku noworodkowym czy niemowlęcym.
Oczywiście, warto jest wszelkie tego typu zmiany skonsultować z pediatrą, a w przypadku większych wątpliwości z dermatologiem lub urologiem.
Warto też zachować w tej materii pewien rygor pojęciowy, wyraźnie odróżniając krostki, plamki i grudki od na przykład białego nalotu, który nierzadko pojawia się pod napletkiem u najmłodszych pacjentów.
Przyczyną tego może być bowiem groźna grzybica penisa, typowa dla dzieci w związku z dużą niedojrzałością układu odpornościowego.
Może to być również tzw. mastka, czyli serowata wydzielina pokrywająca przestrzeń pod napletkiem, składająca się ze złuszczonego nabłonka, łoju, moczu, drobnoustrojów i brudu.
Stanowi ona wynik zaniedbań higienicznych, ale zdarza się u dzieci stosunkowo często, zwłaszcza jeśli nie ma możliwości płynnego odciągania napletka z żołędzi.
Taki nalot może być nieco mylący, ponieważ zbijając się w grudki i przyklejając do członka przypomina wykwity skórne.
Jak odróżnić pryszcz od opryszczki penisa?
Opryszczka różni się od pryszczy na penisie objawami, przyczyną powstawania i postępowaniem. Opryszczka penisa jest zawsze wywołana wirusem HSV (Herpes simplex virus), tym samym, który odpowiada za występowanie opryszczki na wargach lub błonie śluzowej jamy ustnej. Do zakażenia opryszczką narządów płciowych dochodzi podczas stosunku płciowego bez zabezpieczenia z osobą, która jest nosicielem tego wirusa, także podczas seksu oralnego.
Objawy opryszczki na penisie pojawiają się po pewnym czasie od odbycia stosunku płciowego. Na początku mężczyzna odczuwa świąd, pieczenie i lekki ból na skórze prącia. Po kilku dniach pojawiają się bolesne, tkliwe i piekące pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, które w ostatecznej fazie przekształcają się w owrzodzenia. Opryszczka narządów płciowych pojawia się najczęściej na żołędzi penisa, trzonie prącia i w okolicy odbytu. Zmianom skórnym może towarzyszyć gorączka, osłabienie, powiększenie się węzłów chłonnych.
Opryszczka prącia wymaga leczenia objawowego, ponieważ wirusa HSV nie można trwale usunąć z organizmu. Leczenie polega na przyjmowaniu miejscowym i doustnym leków przeciwwirusowych. Opryszczki nie wolno dotykać, aby nie rozsiewać jej na inne miejsca, np. oczy lub usta. Należy unikać przemęczenia i osłabienia organizmu, ponieważ wtedy opryszczka ma skłonności do nawrotów. Opryszczka prącia jest bezwzględnym wskazaniem do zachowania wstrzemięźliwości seksualnej do momentu ustąpienia zmian skórnych oraz do stosowania zabezpieczenia w postaci prezerwatywy.
Zobacz film: Wzrost zachorowań na choroby weneryczne. Źródło: Dzień Dobry TVN.Autor: Redakcja Dzień Dobry TVN
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<
