U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Prosaki na penisie
Nieco innego rodzaju krostami występującymi na narządach płciowych są prosaki. Czym są te wykwity? To torbiele zastoinowe związane z nadaktywnością gruczołów łojowych, będące efektem niewłaściwego, nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych.
Prosaki na prąciu, jądrach i w innych miejscach ciała mogą powstawać spontanicznie i bez wyraźnej przyczyny, ale też pojawiają się:
- po ustąpieniu ran pęcherzykowych,
- po zabiegach dermabrazji (mechanicznego ścierania skóry) i radioterapii,
- w wyniku długotrwałego leczenia środkami sterydowymi oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Dzielą się na pierwotne, które są niemal powszechne u noworodków (występują u około 40-50 procent maluchów, głównie na twarzy ale też na narządach płciowych - dane: D. Berk i S.J. Bayliss) oraz wtórne, pojawiające się w późniejszych latach życia.
W pierwszym z wymienionych przypadków podłoże najprawdopodobniej jest genetyczne.
Jak wyglądają prosaki? Są podobnie do plamek Fordyce'a. Zbierający się pod skórą łój powoduje niewielkie uwypuklenia w kolorze białym. Po mocniejszym naciśnięciu albo przebiciu, tłusta i kleista wydzielina powinna uchodzić na zewnątrz. Ich średnica z reguły wynosi 1-2 mm.
Prosaki na członku także nie są związane z żadnym zakażeniem, alergią czy kwestiami natury higienicznej. Nie bolą, nie swędzą, nie szczypią, nie utrudniają też współżycia seksualnego, przynajmniej w czysto technicznym aspekcie.
Czy są zaraźliwe? Nie, nie ma możliwości przenoszenia ich, aczkolwiek tak, jak większość zmian chorobowych występujących w strefach intymnych, mogą budzić nie najlepsze skojarzenia i obawy.
Z tego też powodu dotknięte nimi osoby często powstrzymują się od aktywności seksualnej lub też spotykają z niechęcią ze strony partnerów. Stąd liczne zapytania o diagnostykę i metody leczenia.
Krostki na penisie – przyczyny
Grzybica
Grzybica penisa najczęściej dotyczy żołędzi i napletka. Jej przyczyną są chorobotwórcze grzyby, przede wszystkim drożdżaki z rodzaju Candida . Oprócz krostek na penisie, które zwykle występują z rumieniem, często obserwuje się niewielkie pęcherzyki. Zmiany te mogą się zlewać. Objawy towarzyszące to swędzenie, pieczenie, biały nalot, a nawet sącząca się wydzielina.
Grudki perliste prącia
Kłykciny kończyste
Na początku kłykciny kończyste przybierają postać niewielkich czerwonych krostek na penisie, które z czasem zlewają się w kalafiorowate wykwity. Są one wynikiem infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Choć specjaliści określają je jako wykwity łagodne, w ich obrębie mogą rozwijać się zmiany nowotworowe. Czujność powinny wzbudzić owrzodzenia na narządach płciowych i krwawienie.
Wyprysk (egzema)
Krostki na penisie mogą być także wynikiem podrażnienia lub alergii. Do czynników wywołujących należą m.in.: leki, środki myjące, kosmetyki, czynniki mechaniczne (w tym prezerwatywy), środki antyseptyczne, konserwanty.
W rzadkich przypadkach krostki na penisie są objawem atopowego zapalenia skóry (AZS). Typową cechą dla tej choroby są różnie wyglądające zmiany skórne.
Łuszczyca
To najbardziej powszechna choroba zapalna narządów płciowych. Jej cechą charakterystyczną jest przewlekły, nawrotowy przebieg z okresami zaostrzeń i remisji. W przebiegu łuszczycy występują czerwone, czasami swędzące grudki. Zmiany mogą pojawiać się po urazie mechanicznym, co nazywane jest objawem Koebnera. Można zaobserwować złuszczanie się zmian, jednak nie jest ono bardzo widoczne w obrębie narządów płciowych.
Kiła
Wczesny objaw zakażenia Treponema pallidum pojawia się w okolicach żołędzi lub na napletku. Jest to zmiana twarda, niebolesna, z lśniącym dnem. Gdy pojawi się owrzodzenie, zmiana zanika w ciągu 4 tygodni. Objaw towarzyszący to powiększenie okolicznych węzłów chłonnych, które stają się twarde i ruchome.
Czy białe krostki na penisie zdarzają się często?
Białe krostki na penisie budzą poważne obawy u wielu mężczyzn, a także ich partnerek(ów) seksualnych i życiowych. Nieodzownie widok ten przywodzi na myśl skojarzenia związane z zakażeniami przenoszonymi drogą płciową, często bardzo poważnymi.
Niekiedy też myśli koncentrują się wokół zaniedbań higienicznych, alergii czy zaburzeń hormonalnych - zwłaszcza, gdy tego zmiany u swoich maleńkich dzieci obserwują rodzice.
W rzeczywistości białe kropki na penisie najczęściej nie mają nic wspólnego z chorobami wenerycznymi, odczynami uczuleniowymi czy skutkami nie mycia się.
Z reguły są to zmiany fizjologiczne, które dotykają ogromną część męskiej populacji. Nie ma w tym zakresie danych epidemiologicznych, jednak stwierdza się, że na różnych etapach życia białe plamki w mniejszym lub większym natężeniu ma większość chłopców i mężczyzn.
Wiadomo też, że bardzo często objawiają się one w wieku noworodkowym/niemowlęcym, a także kilkanaście lat później, w okresie dojrzewania. Aczkolwiek są też możliwe tego typu symptomy w późniejszych fazach życia, także w czasie aktywnym seksualnie - stąd takie a nie inne skojarzenia.
Gdzie dokładnie lokalizują się wykwity, jakie są ich przyczyny, czy są groźne i zakaźne, czy wymagają leczenia? Pytań jest wiele - odpowiedzi na najważniejsze z nich znajdziesz poniżej.
Białe krostki na penisie u dziecka
Białe krostki na napletku u dziecka, a także w innych lokalizacjach w strefie intymnej, z reguły nie powinny stanowić powodu do zaniepokojenia
Niegroźne prosaki oraz plamki Fordyce'a są w pierwszych momentach życia zjawiskiem niemal powszechnym. Natomiast nieco groźniejszy kaszak na siusiaku u dziecka występuje rzadko przed wejściem w okres dojrzewania. Nie jest to zatem typowa dolegliwość w wieku noworodkowym czy niemowlęcym.
Oczywiście, warto jest wszelkie tego typu zmiany skonsultować z pediatrą, a w przypadku większych wątpliwości z dermatologiem lub urologiem.
Warto też zachować w tej materii pewien rygor pojęciowy, wyraźnie odróżniając krostki, plamki i grudki od na przykład białego nalotu, który nierzadko pojawia się pod napletkiem u najmłodszych pacjentów.
Przyczyną tego może być bowiem groźna grzybica penisa, typowa dla dzieci w związku z dużą niedojrzałością układu odpornościowego.
Może to być również tzw. mastka, czyli serowata wydzielina pokrywająca przestrzeń pod napletkiem, składająca się ze złuszczonego nabłonka, łoju, moczu, drobnoustrojów i brudu.
Stanowi ona wynik zaniedbań higienicznych, ale zdarza się u dzieci stosunkowo często, zwłaszcza jeśli nie ma możliwości płynnego odciągania napletka z żołędzi.
Taki nalot może być nieco mylący, ponieważ zbijając się w grudki i przyklejając do członka przypomina wykwity skórne.
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<
