U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Krostki na penisie – diagnostyka
Jeśli zaobserwujesz krostki na penisie lub w okolicy narządów płciowych, umów się na wizytę u urologa, dermatologa lub lekarza rodzinnego.
Już po samej rozmowie i dokładnym obejrzeniu zmian lekarz może postawić diagnozę. Niekiedy jednak potrzebne jest wykonanie dodatkowych badań. Jeśli istnieje podejrzenie kiły, lekarz zleca badania serologiczne. W przypadku AZS istnieje duże prawdopodobieństwo, że w badaniu krwi obecne będzie podwyższenie stężenia IgE. Czasami pomocna okazuje się biopsja, np. przy stwierdzeniu kłykcin kończystych lub przy podejrzeniu przewlekłej grzybicy. Badanie histopatologiczne wykluczy lub potwierdzi diagnozę także w razie podejrzenia zmian nowotworowych.
Zmiany na prąciu o przypuszczalnym podłożu łuszczycowym powinny skłonić do poszukiwania zmian w innych częściach ciała. Łuszczyca rzadko kiedy zajmuje jedynie narządy płciowe. Opryszczka narządów płciowych powinna być jak najszybciej poddana leczeniu, gdyż w przeciwnym razie grozi to powikłaniami zdrowotnymi. Zawsze powinno się także zachować czujność onkologiczną.
Choć nowotwory prącia nie należą do częstych, grudki i krostki na penisie, czy jakiekolwiek nowopowstałe zmiany skórne mogą być jego wczesnym objawem.
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<
Krostki na penisie – przyczyny
Grzybica
Grzybica penisa najczęściej dotyczy żołędzi i napletka. Jej przyczyną są chorobotwórcze grzyby, przede wszystkim drożdżaki z rodzaju Candida . Oprócz krostek na penisie, które zwykle występują z rumieniem, często obserwuje się niewielkie pęcherzyki. Zmiany te mogą się zlewać. Objawy towarzyszące to swędzenie, pieczenie, biały nalot, a nawet sącząca się wydzielina.
Grudki perliste prącia
Kłykciny kończyste
Na początku kłykciny kończyste przybierają postać niewielkich czerwonych krostek na penisie, które z czasem zlewają się w kalafiorowate wykwity. Są one wynikiem infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Choć specjaliści określają je jako wykwity łagodne, w ich obrębie mogą rozwijać się zmiany nowotworowe. Czujność powinny wzbudzić owrzodzenia na narządach płciowych i krwawienie.
Wyprysk (egzema)
Krostki na penisie mogą być także wynikiem podrażnienia lub alergii. Do czynników wywołujących należą m.in.: leki, środki myjące, kosmetyki, czynniki mechaniczne (w tym prezerwatywy), środki antyseptyczne, konserwanty.
W rzadkich przypadkach krostki na penisie są objawem atopowego zapalenia skóry (AZS). Typową cechą dla tej choroby są różnie wyglądające zmiany skórne.
Łuszczyca
To najbardziej powszechna choroba zapalna narządów płciowych. Jej cechą charakterystyczną jest przewlekły, nawrotowy przebieg z okresami zaostrzeń i remisji. W przebiegu łuszczycy występują czerwone, czasami swędzące grudki. Zmiany mogą pojawiać się po urazie mechanicznym, co nazywane jest objawem Koebnera. Można zaobserwować złuszczanie się zmian, jednak nie jest ono bardzo widoczne w obrębie narządów płciowych.
Kiła
Wczesny objaw zakażenia Treponema pallidum pojawia się w okolicach żołędzi lub na napletku. Jest to zmiana twarda, niebolesna, z lśniącym dnem. Gdy pojawi się owrzodzenie, zmiana zanika w ciągu 4 tygodni. Objaw towarzyszący to powiększenie okolicznych węzłów chłonnych, które stają się twarde i ruchome.
Krostki na penisie – leczenie
Leczenie zmian skórnych na prąciu zależy przede wszystkim od postawionej diagnozy.
W przypadku kandydozy żołędzi i napletka stosuje się leki przeciwgrzybicze – najczęściej w formie kremów. Terapia przynosi w większości przypadków pełne wyleczenie. W razie niepowodzenia włącza się kremy z nystatyną , a w przypadku towarzyszącego stanu zapalnego – steryd.
W leczeniu łuszczycy stosuje się sterydy w maści, a przy opryszczce narządów płciowych włącza się acyklowir (lek przeciwwirusowy), doustnie lub dożylnie w zależności od stanu pacjenta.
Trwają badania kliniczne nad szczepionką chroniącą przed infekcją HSV. Wrzód miękki zwalcza się antybiotykoterapią ogólnoustrojową, przy czym niezbędne jest również objęcie leczeniem partnera seksualnego. Gdy lekarz stwierdzi zakażenie kiłą, zaleci terapię penicyliną benzatynową.
Czasami w przypadku krostek na penisie wystarczy zmiana kosmetyku do higieny intymnej lub środka piorącego na delikatniejszy, hipoalergiczny.
