U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na penisie - przyczyny i sposoby leczenia
Pryszcz na penisie, jak leczyć?
Najlepszym sposobem leczenia pryszczy jest pozostawienie ich w spokoju. Pryszcz na penisie prawdopodobnie ustąpi sam, jeśli obszar będzie czysty i suchy. Choć może to być kuszące, nigdy nie powinieneś go wyciskać. To może je pogorszyć i spowodować infekcję. Może to również rozprzestrzenić bakterie, co może prowadzić do jeszcze większej liczby pryszczy. Jeśli guzek nie zniknie sam, porozmawiaj z dermatologiem o metodach leczenia.
Nie wyleczysz pryszcza prącia za pomocą leków dostępnych bez recepty, tak jak w przypadku pryszczów na innych częściach ciała. Ponieważ skóra w tym obszarze jest cieńsza i bardziej wrażliwa. Typowe produkty trądzikowe, takie jak nadtlenek benzoilu i kwas salicylowy, mogą być zbyt ostre dla tego obszaru. W rezultacie może dojść do znacznej wysypki i swędzenia.
Jeśli masz ogniska pryszczy w okolicy narządów płciowych, możesz rozważyć rozmowę z lekarzem na temat leków przeciwtrądzikowych, które możesz przyjmować doustnie. Antybiotyki mogą pomóc usunąć nadmierne bakterie, które mogą przyczyniać się do powstawania trądziku, ale są one przyjmowane tylko przez krótki okres czasu.
Inną opcją jest izotretynoina, silna pochodna witaminy A. Ten lek na receptę jest przyjmowany na ciężki trądzik (zwykle torbielowaty trądzik guzkowy).
Kaszaki na penisie
Białe grudki na penisie i jądrach mogą też być kaszakami. Podobnie jak prosaki, są one torbielami (cystami) zastoinowymi, wypełnionymi zbierającym się łojem.
Różnią się między innymi wielkością - są w stanie osiągnąć rozmiar kilku, a w skrajnych przypadkach nawet kilkunastu milimetrów.
Częściej niż na samym członku, występują na worku mosznowym. W odróżnieniu od prosaków, raczej nie pojawiają się u małych dzieci, lecz prawie wyłącznie u młodzieży i osób dorosłych.
Kaszaki na penisie mogą się wywodzić albo z mieszków włosowych (nazywane są wówczas tricholemmalnymi), albo powstawać na powierzchni skóry (epidermalne). Te pierwsze są częstsze.
Wykształcają się wskutek zapychania kanalików gruczołów łojowych złuszczającymi się komórkami naskórka. W efekcie gromadzący się wewnątrz łój tworzy wypukłą torbiel. Jest ona miękka i przesuwa się pod naciskiem.
Ma kolor biały, żółtawy, albo cielisty, a na jej szczycie może być widoczne ujście mieszka włosowego. Tego typu podskórne krostki na penisie z reguły nie bolą ani nie powodują innych dolegliwości, poza dyskomfortem natury estetycznej i psychicznej.
Czy kaszaki są zaraźliwe? Nie, podobnie jak prosaki i plamki Fordyce'a nie mają charakteru zakaźnego. Także są zjawiskiem na swój sposób fizjologicznym, nie mają podłoża infekcyjnego czy alergicznego. Aczkolwiek może dochodzić do ich bakteryjnych nadkażeń i miejscowych stanów zapalnych.
Prawdopodobną przyczyną powstawanie większości tego zmian są buzujące hormony. Często dochodzi do nich bowiem w okresie dojrzewania płciowego. Podłoże może też stanowić stosowanie niewłaściwych kosmetyków zapychających ujścia mieszków włosowych.
Białe krostki na penisie - prosaki i kaszaki. Jak się ich pozbyć?
Białe krostki na penisie to najczęściej prosaki, kaszaki lub plamki Fordyce'a. Czy są groźne? Kiedy należy się martwić? Sprawdź, jakie są skuteczne metody leczenia białych plamek na członku oraz poznaj domowe sposoby na tę dolegliwość.
- Białe krostki na penisie zazwyczaj są objawem niegroźnej choroby gruczołów łojowych.
- Prosaki, kaszaki i plamki Fordyce'a występują powszechnie u noworodków, chłopców w wieku dojrzewania i dorosłych mężczyzn.
- Leczenie tego typu zmian ma charakter zabiegowy, z reguły jednak w ogóle nie jest wymagane.
Czy białe krostki na penisie zdarzają się często?
Białe krostki na penisie budzą poważne obawy u wielu mężczyzn, a także ich partnerek(ów) seksualnych i życiowych. Nieodzownie widok ten przywodzi na myśl skojarzenia związane z zakażeniami przenoszonymi drogą płciową, często bardzo poważnymi.
Niekiedy też myśli koncentrują się wokół zaniedbań higienicznych, alergii czy zaburzeń hormonalnych - zwłaszcza, gdy tego zmiany u swoich maleńkich dzieci obserwują rodzice.
W rzeczywistości białe kropki na penisie najczęściej nie mają nic wspólnego z chorobami wenerycznymi, odczynami uczuleniowymi czy skutkami nie mycia się.
Z reguły są to zmiany fizjologiczne, które dotykają ogromną część męskiej populacji. Nie ma w tym zakresie danych epidemiologicznych, jednak stwierdza się, że na różnych etapach życia białe plamki w mniejszym lub większym natężeniu ma większość chłopców i mężczyzn.
Wiadomo też, że bardzo często objawiają się one w wieku noworodkowym/niemowlęcym, a także kilkanaście lat później, w okresie dojrzewania. Aczkolwiek są też możliwe tego typu symptomy w późniejszych fazach życia, także w czasie aktywnym seksualnie - stąd takie a nie inne skojarzenia.
Gdzie dokładnie lokalizują się wykwity, jakie są ich przyczyny, czy są groźne i zakaźne, czy wymagają leczenia? Pytań jest wiele - odpowiedzi na najważniejsze z nich znajdziesz poniżej.
Przyczyny białych krostek na penisie
Białe krosty na penisie mogą mieć różne podłoże, aczkolwiek najczęściej związane są z zaburzeniami układu wydzielania zewnętrznego, odpowiedzialnego za pracę gruczołów łojowych.
Wysypka na penisie może być manifestacją takich dolegliwości jak:
Więcej na temat dwóch pierwszych schorzeń w dalszej części artykułu. Natomiast wspomniane plamki to nic innego, jak gruczoły łojowe o charakterze ektopowym, czyli występujące w niewłaściwych miejscach.
Nie łączą się z mieszkami włosowymi, lecz powstają na powierzchni skóry. Są niewielkimi wykwitami, wypełnionymi łojem. Z reguły mają kolor biały lub lekko żółtawy. Ich średnica wynosi od 1 do 3 milimetrów.
Tego typu białe krostki na członku, po raz pierwszy opisane przez amerykańskiego dermatologa Johna Addison Fordyce’a, najczęściej lokują się na trzonie prącia, natomiast rzadziej na żołędzi.
Może też występować na worku mosznowym. Zmiany te są niebolesne, nie powodują świądu ani pieczenia, nie towarzyszą im żadne inne objawy miejscowe ani ogólnoustrojowe. Skóra wokół jest niezmieniona chorobowo.
Przyczyny powstawania krostek Fordyce'a nie są znane. Wiadomo, że nie mają one podłoża wirusowego, bakteryjnego ani grzybiczego.
Ponieważ często występują w wieku noworodkowym, część hipotez zakłada, iż są one powodowane czynnikami genetycznymi oraz hormonalnymi.
Endokrynologiczne tło potwierdzałoby pojawianie się ich także w wieku dojrzewania, a także w późniejszych fazach życia.
Wykazuje się też pewien związek tego schorzenia z gospodarką lipidową - u starszych pacjentów stosunkowo często korelują one z podniesionym stężeniem cholesterolu całkowitego oraz złej frakcji LDL, a także trójglicerydów.
Generalnie jednak ich podłoże wciąż uznawane jest za idiopatyczne, a więc nie znajdujące wyjaśnienia na gruncie obecnej wiedzy naukowej i dostępnych metod diagnostycznych.
Wiadomo jedynie, że krostki te nie są w żaden sposób zaraźliwe - nie przenoszą się z człowieka na człowieka w czasie zbliżeń seksualnych ani poprzez kontakty fizyczne innego typu.
