U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie pozbyć się białych pryszczy?
Białe krostki na penisie u dziecka
Białe krostki na napletku u dziecka, a także w innych lokalizacjach w strefie intymnej, z reguły nie powinny stanowić powodu do zaniepokojenia
Niegroźne prosaki oraz plamki Fordyce'a są w pierwszych momentach życia zjawiskiem niemal powszechnym. Natomiast nieco groźniejszy kaszak na siusiaku u dziecka występuje rzadko przed wejściem w okres dojrzewania. Nie jest to zatem typowa dolegliwość w wieku noworodkowym czy niemowlęcym.
Oczywiście, warto jest wszelkie tego typu zmiany skonsultować z pediatrą, a w przypadku większych wątpliwości z dermatologiem lub urologiem.
Warto też zachować w tej materii pewien rygor pojęciowy, wyraźnie odróżniając krostki, plamki i grudki od na przykład białego nalotu, który nierzadko pojawia się pod napletkiem u najmłodszych pacjentów.
Przyczyną tego może być bowiem groźna grzybica penisa, typowa dla dzieci w związku z dużą niedojrzałością układu odpornościowego.
Może to być również tzw. mastka, czyli serowata wydzielina pokrywająca przestrzeń pod napletkiem, składająca się ze złuszczonego nabłonka, łoju, moczu, drobnoustrojów i brudu.
Stanowi ona wynik zaniedbań higienicznych, ale zdarza się u dzieci stosunkowo często, zwłaszcza jeśli nie ma możliwości płynnego odciągania napletka z żołędzi.
Taki nalot może być nieco mylący, ponieważ zbijając się w grudki i przyklejając do członka przypomina wykwity skórne.
Prosaki pod oczami – czym są i dlaczego powstają?
Prosaki pod oczami są często mylone z trądzikiem, jednak wszelkie próby ich wyciśnięcia nie przynoszą oczekiwanego efektu. To właśnie różni je od zwykłych krost – nie można ich samodzielnie wydusić. Prosaki to twarde i bardzo małe cysty, które mają biały lub żółtawy kolor. Choć występują w grupach, to nie są rozsiewane przez dotyk. W medycynie prosaki dzieli się na pierwotne (zaczerwienione, znikają po pewnym czasie), wtórne (pojawiają się w wyniku uszkodzenia skóry), a także wysiewowe. Ostatni rodzaj jest często związany z zaburzeniami o podłożu genetycznym lub autoimmunologicznym.
Prosaki pod oczami powstają w wyniku zrogowacenia mieszków włosowych, które prowadzi do zatkania ujść gruczołu łojowego. W wyniku tego sebum nie jest wydzielane na zewnątrz, a zbiera się właśnie w nich. Efekt? Białe, twarde cysty pojawiające się najczęściej w skupiskach na twarzy. Do innych przyczyn możemy zaliczyć zaburzenia gospodarki hormonalnej lub predyspozycje genetyczne.
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<