U nas zapłacisz kartą
Blizna na policzku u dziecka - Przyczyny, leczenie i porady dla rodziców
Podział na typy blizn ze względu na przyczynę:
- Potrądzikowe – najczęściej powstałe po ciężkich odmianach trądziku grudkowego.
- Pourazowe – następstwo urazów mechanicznych, również tych, gdzie nie była konieczna interwencja chirurgiczna (szycie, stapler – zszywanie rany, stripy – sklejanie rany plastrem chirurgicznym, klejenie rany – klej tkankowy).
- Pooperacyjne – powstałe w wyniku celowych działań chirurgicznych (implantacja w chirurgii plastycznej i ortopedii, cięcie cesarskie, operacje w obrębie jamy brzusznej i inne). W zależności od tego, jak przebiegało gojenie, może w efekcie powstać blizna delikatna, cienka i jasna lub przebarwiona, ciemna i gruba. W przypadku rozejścia się tkanki włóknistej po zdjęciu szwów powstaje cienka i jasna blizna.
- Pooparzeniowe – sięgające różnej głębokości, zależnie od czynnika parzącego: woda, olej, ogień, substancje chemiczne (kwasy, zasady) oraz stopnia oparzenia (I-IV). Blizny pooparzeniowe są trudne w leczeniu ze względu na zwykle rozległy charakter – zabiegi są drogie i wymagają wielu sesji.
- Rozstępy – rodzaj blizny powstałej w czasie nadmiernego napięcia i uszkodzenia skóry do warstwy właściwej w okolicy np. brzucha (otyłość, ciąża) lub bioder.
Po wstępnym zagojeniu rany i zdjęciu szwów pacjenci zazwyczaj sądzą, że to koniec problemu. Niestety, właśnie od tego momentu należy zwrócić szczególną uwagę na dalszy przebieg gojenia. Należy obserwować zmiany zachodzące w strukturze blizny, takie jak: ścieńczenie, pogrubienie lub zmiana koloru.
Zobacz też: Blizny - jak je usuwać?
- I etap gojenia: we wstępnym etapie gojenia dbamy o tzw. niepowikłane zarastanie. Należy dbać o aseptykę w obrębie rany, nie dopuszczać do przedwczesnego zerwania strupa oraz unikać nadmiernego rozciągania skóry w miejscach gojenia. W tym okresie warto stosować opatrunki specjalistyczne hydrokoloidowe, a w miarę potrzeby dołączyć zaopatrzenie w opatrunki pochłaniające wysięk surowiczy lub ropny – to zwykle rola lekarza.
- II etap gojenia: to czas od momentu zdjęcia szwów lub w przypadku innych ran zejścia strupa, do powstania tkanki najbardziej zbliżonej kolorem i strukturą do skóry normalnej, otaczającej miejsce wygojenia – to jest już rola w głównej mierze pacjenta lub rodzica dziecka. Polecane są dostępne na rynku preparaty zawierające: silikon, wyciąg z masy perłowej (z muszli ostryg) lub cebuli oraz heparynę zapobiegają powstawaniu twardej blizny. Wymienione składniki mają za zadanie zmiękczanie struktury blizny oraz zapobieganie nadmiernemu przerostowi tkanki włóknistej w obrębie uszkodzenia skóry. W sprzedaży dostępne są plastry silikonowe, naklejone na bliznę ograniczają jej przerost. Są to preparaty bezpieczne dla dzieci.
Jak leczyć rumień zakaźny?
Przede wszystkim, gdy tylko zauważymy czerwone policzki u dziecka z charakterystycznym, „koronkowym” typem zmian, musimy jak najszybciej udać się do lekarza. Zwykle rumień zakaźny udaje się trafnie zdiagnozować po oględzinach skóry dziecka. Lekarz nie przepisuje antybiotyków – chorobę wywołuje wirus, więc nie są one skuteczne w leczeniu. Na podwyższoną temperaturę zwykle zaleca się paracetamol, z kolei zapalenie stawów wymaga leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. Ważne jest, by dziecko mogło przez kilka dni odpocząć.
Z pewnością pomoże lekkostrawna, bogata w witaminy dieta.
Czy można wychodzić z dzieckiem na zewnątrz?
Podobnie jak w przypadku wielu innych chorób dzieci mamy zastanawiają się czy mogą z nimi wychodzić na dwór. Pamiętaj, że gorączka powoduje osłabienie, więc odporność dziecka jest przez kilka dni obniżona. Lepiej unikać w tym czasie spacerów i zabaw na świeżym powietrzu. Jeśli już zdecydujesz się na spacer to z dala od zgiełku, które jest siedliskiem chorób. Im mniejszy kontakt z innymi ludźmi tym lepiej.
Rumień zakaźny to jedna z częstych chorób maluchów, którą łatwo jest się zarazić. Profilaktyka powinna dotyczyć głównie przyszłych mam, które w dzieciństwie przeszły tę chorobę. Będąc w ciąży lepiej unikać dzieci zarażonych rumieniem, ponieważ wirus może zaszkodzić rozwijającemu się płodowi. U dziecka ta zakaźna choroba nie stanowi poważnego zagrożenia. Czerwone policzki u pięciolatka czy też malucha w zbliżonym wieku wymagają wizyty u lekarza, nie są jednak podstawą do obaw.
Co stosować na blizny u dzieci? Maści i inne preparaty
Co stosować na blizny u dzieci? Takie pytanie najczęściej zadają sobie rodzice i opiekunowie maluchów, u których nietrudno o ślady po różnego rodzaju urazach, oparzeniach czy medycznych interwencjach. Warto zatem wiedzieć, po jakie preparaty na blizny można sięgnąć i jakie domowe sposoby mogą być bezpiecznie stosowane. Dowiedz się, dlaczego chirurgiczne lub laserowe usuwanie szpecących pamiątek może nie być skutecznym rozwiązaniem. Sprawdź, jak ważna jest właściwa pielęgnacja blizn od pierwszych chwil.
- Co stosować na blizny u dzieci? Warto sięgnąć po preparaty zawierające heparynę, alantoinę i wyciąg z cebuli.
- Wczesna terapia blizn zmniejsza ryzyko powstawania patologicznych i bardzo szpecących blizn przerostowych i keloidów.
- Usuwanie blizn skalpelem lub laserem to ostateczność. Zdecydowanie lepiej jest działać profilaktycznie i farmakologicznie, niż inwazyjnie.
Blizny u dzieci – co zrobić, żeby je usunąć?
Blizny to zazwyczaj nic pięknego. Jednak czasami na skutek różnych zdarzeń musimy się z nimi liczyć i albo je zaakceptować, albo próbować je usunąć. Tylko jeśli decydujemy się na tę drugą drogę to jakimi sposobami? Jaka jest dobra metoda na blizny u dzieci? I czy da się blizny usunąć w 100%?
Blizny mogą mieć różny kolor, kształt i fakturę. Powstają po uszkodzenia skóry, w momencie jej regeneracji. Mogą być bladoróżowe, brązowe, z czasem zazwyczaj stają się srebrzyste.
Blizna to ślad po upadku, skaleczeniu, uszkodzeniu struktury skóry. Powstaje w efekcie regeneracji naskórka.
Gdy dochodzi do przerwania ciągłości skóry, organizm zaczyna proces regeneracji. W miejscu uszkodzenia gromadzi się kolagen, czyli twarde białe tkanki białkowe. Tworzy się mostek między uszkodzenimi fragmentami skóry, czyli strup, który ma chronić wewnętrzne warstwy skóry. Po odpadnięciu strupa, można obserwować efekt regeneracji. Jest nim czysty naskórek albo właśnie blizna, czyli ślad po urazie.
Rodzaje blizn
Jak można zauważyć, blizny mogą mieć różne pochodzenie, a co za tym idzie, różnić się wyglądem czy procesem gojenia. Dlatego też, by wiedzieć, jak sobie z nimi radzić, warto dowiedzieć się, z czym mamy do czynienia:
- blizny zwykłe – niewielkie ślady po zadrapaniach, przyjmujące postać jasnych zabliźnień. W pierwszym etapie mogą być twardsze niż niezmieniona skóra i powodować swędzenie. Z czasem ulegają zmiękczeniu i rozjaśnieniu i stają się mniej widoczne (np. blizna na twarzy po zadrapaniu czy blizna na brodzie)
- blizny przerostowe – powstają w momencie zaburzonego procesu gojenia się rany. Blizny przerostowe są wyraźnie odgraniczone, nieregularne i wyniesione ponad powierzchnię zdrowej skóry. Co więcej, mogą ulegać zgrubieniu i stawać się nieelastyczne,
- blizny atroficzne (zanikowe) – przyjmują postać niewielkiego zagłębienia na powierzchni skóry. Mają nieregularny kształt, ale ich granice są wyraźnie zaznaczone. Charakterystyczne wgłębienie spowodowane jest najczęściej utratą struktur podtrzymujących naskórek, w tym tkanki tłuszczowej czy mięśni. Ich kolor jest znacznie jaśniejszy od niezmienionej skóry (np. blizny po ospie na twarzy, blizna po trądziku),
- bliznowce (keloidy) – powstają po zagojeniu się rany. Mogą wystąpić w przypadku osób, których organizm wykazuje predyspozycje do nadprodukcji kolagenu. Bliznowce wykazują tendencje do rozrastania się,
- blizny pooperacyjne – powstają w wyniku przecięcia skóry skalpelem. Najczęstszym rodzajem blizny pooperacyjnej jest blizna po cięciu cesarskim,
- blizny pourazowe – powstają w wyniku różnorakich urazów. Przykładem może być blizna po oparzeniu, ugryzieniu zwierzęcia, czy poważnym skaleczeniu.
Jak można zauważyć, trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie skąd biorą się blizny, gdyż przyczyny ich występowania są złożone i mogą mieć różne źródło. Innym przykładem często występujących blizn są rozstępy, blizny po strupach czy blizna po szwach na twarzy. Co ciekawe do blizn zaliczamy również bliznę pępowinową powszechnie nazywaną pępkiem.
