U nas zapłacisz kartą
Blizna na policzku u dziecka - Przyczyny, leczenie i porady dla rodziców
Blizny u dzieci – co zrobić, żeby je usunąć?
Blizny to zazwyczaj nic pięknego. Jednak czasami na skutek różnych zdarzeń musimy się z nimi liczyć i albo je zaakceptować, albo próbować je usunąć. Tylko jeśli decydujemy się na tę drugą drogę to jakimi sposobami? Jaka jest dobra metoda na blizny u dzieci? I czy da się blizny usunąć w 100%?
Blizny mogą mieć różny kolor, kształt i fakturę. Powstają po uszkodzenia skóry, w momencie jej regeneracji. Mogą być bladoróżowe, brązowe, z czasem zazwyczaj stają się srebrzyste.
Blizna to ślad po upadku, skaleczeniu, uszkodzeniu struktury skóry. Powstaje w efekcie regeneracji naskórka.
Gdy dochodzi do przerwania ciągłości skóry, organizm zaczyna proces regeneracji. W miejscu uszkodzenia gromadzi się kolagen, czyli twarde białe tkanki białkowe. Tworzy się mostek między uszkodzenimi fragmentami skóry, czyli strup, który ma chronić wewnętrzne warstwy skóry. Po odpadnięciu strupa, można obserwować efekt regeneracji. Jest nim czysty naskórek albo właśnie blizna, czyli ślad po urazie.
Jak przebiega gojenie się blizn?
W jaki sposób dochodzi do gojenia się blizny? Uszkodzenie skóry prowadzi do serii skomplikowanych procesów naprawczych, których zadaniem jest odbudowa skóry i przywrócenie jej fizjologicznych właściwości. Ubytek powstały po przerwaniu anatomicznej ciągłości skóry, zostaje zastąpiony unaczynioną tkanką ziarninującą, z dużą ilością włókien kolagenowych. Po pewnym czasie uszkodzona skóra ulega bliznowaceniu i zostaje zastąpiona tkanką łączną włóknistą, co właśnie wpływa na jej odmienny wygląd.
Proces powstawania blizny na twarzy i ciele to również częściowy proces gojenia się rany, który można podzielić na następujące etapy:
- hemostaza - faza krzepnięcia krwii
- faza stanu zapalnego,
- faza proliferacyjna - wzrost nowej tkanki,
- faza dojrzewania - w której dochodzi do przebudowy kolagenu .
Rodzaje blizn
Jak można zauważyć, blizny mogą mieć różne pochodzenie, a co za tym idzie, różnić się wyglądem czy procesem gojenia. Dlatego też, by wiedzieć, jak sobie z nimi radzić, warto dowiedzieć się, z czym mamy do czynienia:
- blizny zwykłe – niewielkie ślady po zadrapaniach, przyjmujące postać jasnych zabliźnień. W pierwszym etapie mogą być twardsze niż niezmieniona skóra i powodować swędzenie. Z czasem ulegają zmiękczeniu i rozjaśnieniu i stają się mniej widoczne (np. blizna na twarzy po zadrapaniu czy blizna na brodzie)
- blizny przerostowe – powstają w momencie zaburzonego procesu gojenia się rany. Blizny przerostowe są wyraźnie odgraniczone, nieregularne i wyniesione ponad powierzchnię zdrowej skóry. Co więcej, mogą ulegać zgrubieniu i stawać się nieelastyczne,
- blizny atroficzne (zanikowe) – przyjmują postać niewielkiego zagłębienia na powierzchni skóry. Mają nieregularny kształt, ale ich granice są wyraźnie zaznaczone. Charakterystyczne wgłębienie spowodowane jest najczęściej utratą struktur podtrzymujących naskórek, w tym tkanki tłuszczowej czy mięśni. Ich kolor jest znacznie jaśniejszy od niezmienionej skóry (np. blizny po ospie na twarzy, blizna po trądziku),
- bliznowce (keloidy) – powstają po zagojeniu się rany. Mogą wystąpić w przypadku osób, których organizm wykazuje predyspozycje do nadprodukcji kolagenu. Bliznowce wykazują tendencje do rozrastania się,
- blizny pooperacyjne – powstają w wyniku przecięcia skóry skalpelem. Najczęstszym rodzajem blizny pooperacyjnej jest blizna po cięciu cesarskim,
- blizny pourazowe – powstają w wyniku różnorakich urazów. Przykładem może być blizna po oparzeniu, ugryzieniu zwierzęcia, czy poważnym skaleczeniu.
Jak można zauważyć, trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie skąd biorą się blizny, gdyż przyczyny ich występowania są złożone i mogą mieć różne źródło. Innym przykładem często występujących blizn są rozstępy, blizny po strupach czy blizna po szwach na twarzy. Co ciekawe do blizn zaliczamy również bliznę pępowinową powszechnie nazywaną pępkiem.
Rodzaje blizn u dzieci
Istnieją różne rodzaje blizn u dzieci. Jeśli uraz był mały, a proces gojenia przebiega właściwie, konsekwencją są prawidłowe blizny - mało widoczne, miękkie, płaskie, z czasem blednące, wykazujące tendencję do samoistnego zanikania.
W sytuacji, gdy zachodzi nadprodukcja kolagenu, efektem są patologiczne blizny przerostowe lub bliznowce (keloidy). Jedne i drugie są twarde, ciemne, wyniesione ponad powierzchnię skóry, niekiedy zmniejszające mobilność i powodujące ból (zwłaszcza jeśli znajdują się w pobliżu stawów).
Te pierwsze są ograniczone swoim zasięgiem do obszaru zranienia, drugie zajmują też zdrowe tkanki wokół. Blizny przerostowe i keloidy tworzą się zwykle w miejscu poważnych i rozległych obrażeń, w tym po:
- dużych urazach ciętych,
- oparzeniach,
- operacjach,
- założonych szwach.
Do tego typu nieprawidłowości może dochodzić z powodu różnych zaburzeń i predyspozycji genetycznych, ale też często stanowi to konsekwencję tego, w jaki sposób funkcjonuje ludzki organizm. W pierwszych latach życia produkcja kolagenu jest wyższa, niż u osób starszych. Przyczyną bywa też niewłaściwa pielęgnacja.
Oprócz tego wyróżnia się jeszcze blizny atroficzne, które są wklęsłe i stanowią konsekwencję mechanizmów odwrotnych do wyżej opisanych. W tym przypadku produkcja kolagenu jest niewystarczająca. W praktyce najczęściej powstają one po:
- ospie wietrznej,
- trądziku,
- ukąszeniach komarów i innych owadów.
