U nas zapłacisz kartą
Blizna po zadrapaniu paznokciem - Jak zapobiegać i leczyć?
Epidemiologia i przyczyny
Rany stanowią jedną z najczęstszych przyczyn wizyt lekarskich w trybie ostro dyżurowym na całym świecie. Dane z ośrodków medycyny ratunkowej wskazują, że stanowią one około 5,4% przyczyn wszystkich wizyt. W 2006 roku w oddziałach medycyny ratunkowej w Stanach Zjednoczonych odnotowano 11 milionów ran urazowych. Przy czym należy pamiętać, że wiele powierzchownych i niewielkich ran jest zaopatrywanych przez samych pacjentów lub ich opiekunów w warunkach domowych i nie jest uwzględniana w bazach medycznych. Ogólnopolskie dane na temat ran urazowych skóry u dzieci nie były jak dotąd przedmiotem doniesienia w literaturze medycznej [1-3].
U dzieci najczęściej spotykane są otarcia naskórka, rany tłuczone oraz rany kąsane. Najczęściej rany powstają w trakcie aktywności ruchowej, w przedszkolu czy też w szkole oraz podczas wyjazdów wakacyjnych.
Kosmetyki na blizny i przebarwienia – jak wybrać odpowiednie?
Jaki wybrać krem na blizny na twarzy, a jaki na przebarwienia? Jaki krem na blizny na twarzy będzie z kolei wspomagał ich gojenie? Dobór odpowiedniego produktu jest kluczowy, gdyż gwarantuje on skuteczne działanie i wsparcie skóry przy konkretnym problemie.
Stąd w przypadku przebarwień (zarówno posłonecznych, potrądzikowych czy hormonalnych) doskonale sprawdzi się seria kosmetyków Mela B3, w skład której wchodzą:
Po jakie kosmetyki na blizny po trądziku warto sięgnąć?
Tutaj idealnym rozwiązaniem okażą się produkty z gamy Effaclar. Do oczyszczania skóry warto wybrać Effaclar Micro-Peeling żel oczyszczający do twarzy i ciała. Skutecznie oczyszcza z zanieczyszczeń, redukuje nadmiar sebum i odblokowuje pory. Jego formuła zawierająca wysokie stężenie składników aktywnych (kwas salicylowy, LHA, cynk), pomaga trwale zredukować uciążliwe niedoskonałości, w tym przebarwienia potrądzikowe.
Sposób na blizny po trądziku
Trądzik młodzieńczy nie zawsze jest tylko wspomnieniem okresu dojrzewania. Jeśli wyciskaliśmy ropne krostki, nie korzystaliśmy z porad dermatologa lub doszło do ogólnego zakażenia skóry na twarzy, mamy głębokie, zaczerwienione lub sinawe bruzdy. Można się ich pozbyć z pomocą chirurga plastycznego. Lekarz zmieniony przez chorobę naskórek odparuje za pomocą lasera na dwutlenek węgla. Zabieg robi się w narkozie. Zdjęcie naskórka z całej twarzy zostawia dużą ranę, która łatwo może ulec zakażeniu. By się ochronić przed infekcją, trzeba przyjmować antybiotyk i heviran - lek przeciwwirusowy, który będzie stanowił osłonę przed opryszczką. Gdyby się pojawiła, błyskawicznie rozniesie się na całą twarz i gojenie będzie zdecydowanie trudniejsze. Po odparowaniu naskórka na twarz zakłada się maseczkę z przezroczystej, perforowanej folii, która przypomina drobniutką siateczkę. Przez tydzień ma ona zastępować naskórek, bo tyle skóra potrzebuje, aby wytworzyć nowy i gładki. Twarz jest mocno zaczerwieniona i opuchnięta. Z operowanych miejsc sączy się płyn surowiczy, który można ścierać tylko jałowym gazikiem. Nie wolno skóry niczym przemywać ani się drapać, mimo że mocno swędzi. Dzięki siateczkowej maseczce nie tworzą się strupki. Po tygodniu chirurg ją delikatnie zdejmuje i starannie naciera skórę maścią nawilżającą. Później przed każdym wyjściem z domu, niezależnie od pogody, trzeba smarować twarz kremem z filtrem przeciwsłonecznym. Po dwóch, trzech miesiącach skóra jest gładka, wraca jej normalny wygląd. Już po jednym zabiegu płytkie blizny wyrównują się, a głębokie stają się mniej widoczne. Całkowicie można się ich pozbyć, powtarzając zabieg po 2 latach. Efekty są szybciej widoczne u osób z jasną karnacją. Na ciemniejszej skórze dłużej utrzymuje się zaczerwienienie, mogą się też pojawić brązowawe przebarwienia, które znikają pod wpływem odpowiednich kremów. Likwidacja blizn po trądziku kosztuje 5,5 tys. złotych.
Do zmniejszania rozległych, ale płytkich blizn, niezależnie od tego, jak powstały, stosuje się peelingi chemiczne lub tzw. dermabrazję - mechaniczne ścieranie naskórka. To dość brutalne zabiegi i trzeba je powtarzać, żeby uzyskać widoczne rezultaty. Naskórek usuwa się aż do skóry właściwej, czyli tkanki, która potrafi się zregenerować.Zabiegiem mniej inwazyjnym niż tradycyjna dermabrazja jest tzw. mikrodermabrazja, w której do ścierania naskórka używa się maleńkich kryształków wodorotlenku glinu wyrzucanych pod ciśnieniem ze specjalnego urządzenia bezpośrednio na skórę. Strumień kryształków widocznie ściera i spłaszcza ją.
Definicja
Rana, czyli skaleczenie lub zadrapanie to anatomiczne przerwanie ciągłości powłok zewnętrznych, czyli skóry lub błony śluzowej oraz głębiej położonych tkanek pod wpływem działania czynnika uszkadzającego, którym najczęściej jest uraz mechaniczny. Ponadto czynnikiem uszkadzającym może być uraz chemiczny (np. środki chemiczne stosowane w gospodarstwie domowym), uraz termiczny (odmrożenie, oparzenie) oraz energia promienista [1-2].
Ranom towarzyszy ból, krwawienie oraz rozwarcie ich brzegów, co w grupie najmłodszych dzieci wywołuje duży niepokój. Najlżejszy uraz to otarcie, w którym to uszkodzeniu ulega tylko powierzchowna warstwa naskórka. Ponadto wyróżniamy rany powierzchowne, czyli takie których głębokość nie przekracza tkanki podskórnej oraz rany głębokie, które sięgają głębiej, poza tkankę podskórną. W zależności od sposobu działania siły, mechanizmu jej działania rozróżniamy następujące typy ran: cięte, kłute, tłuczone, szarpane, kąsane, postrzałowe. Rany cięte mają równe brzegi a otaczające tkanki nie są uszkodzone. Brzegi rany tłuczonej są nieregularne, a tkanki znajdujące się w jej sąsiedztwie są uszkodzone (stłuczenia, krwiaki). Rany szarpane łączą w sobie cechy ran ciętych i tłuczonych. W okresie wakacyjnym szczególnie częstym problemem są także rany kąsane.
Ponadto wyróżniamy: rany proste (dotyczą skóry lub błony śluzowej i mają niewielkie rozmiary, goją się bez powikłań), rany złożone (rany, którym towarzyszy uszkodzenie głębiej położonych struktur np. ścięgien i/lub struktur kostno-stawowych) oraz rany powikłane (w przypadku których współwystępuje zakażenie przyranne, ropień lub ropowica). Z uwagi na ryzyko zakażenia wyróżniamy rany o małym oraz dużym ryzyku zakażenia. Ponadto wyróżniamy rany ostre, które goją się w ciągu 2-7 dni oraz rany przewlekłe, których gojenie trwa dłużej niż 7-14 dni pomimo zachowania zasad higieny [1-3].
