Blizna po zadrapaniu paznokciem - Jak zapobiegać i leczyć?

JAK ROZPOZNAĆ NIEPRAWIDŁOWE GOJENIE?

Niektóre miejsca po bliznach są określane jako potencjalnie trudne.

Blizna hipertroficzna jest blizną „czynną”, która nabrzmiewa od 6 tygodni do 3 miesięcy od zabiegu, staje się czerwona. Może powoli ewoluować do bliznowca. Anormalne przypadki gojenia się można zaobserwować też tam, gdzie napływ komórek i naczyń wciąż rozwija się obok zgrubienia.

We wszystkich przypadkach należy obserwować ranę przez 3 miesiące od zabiegu i konsultować z lekarzem, czy blizna nie puchnie i nie staje się czerwona.

CO MOGĘ ZROBIĆ?

NA CO DZIEŃ

Trzeba chronić uszkodzone miejsce zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku mniejszego skaleczenia, przy którym nie było konsultacji lekarskiej, trzeba rozpocząć od dezynfekcji rany, zanim wybierze się leczenie dostosowane do rodzaju skaleczenia.

Nie należy wahać się przed konsultacją z farmaceutą.

Jeżeli uszkodzone miejsce jest eksponowane na światło dzienne, trzeba je chronić przed promieniami UV aż do momentu całkowitej regeneracji w celu uniknięcia przebarwień, które mogą spowodować przebarwienia skóry trudne bądź niemożliwe do usunięcia.

HIGIENA

Ważne jest, aby wszystkie rany zostały oczyszczone i zdezynfekowane przed jakimkolwiek leczeniem.

PIELĘGNACJA

3 duże typy skaleczeń wymienione powyżej wymagają różnego leczenia, które pomoże stworzyć środowisko przyjazne regeneracji skóry, ale również zaspokoić jej fundamentalne potrzeby: osuszyć, nawilżyć, odżywić… Wybierz środki lecznicze zawierające łagodzące substancje czynne, żeby walczyć z uczuciem dyskomfortu i uczuciem podrażnienia, częstym na etapie regeneracji. Odpowiednie środki muszą również zawierać antybakteryjne substancje aktywne, które uniemożliwiają ewentualnemu rozprzestrzenianiu się bakterii. Środki takie są przewidziane do niewielkich skaleczeń i dla zoptymalizowania regeneracji po zakończonym leczeniu zaleconym przez lekarza.

Postępowanie w przypadku rany u dziecka

Pierwszym działaniem w postępowaniu z raną powinno być dokładne obejrzenie miejsca zranienia i ocena czy konieczna jest konsultacja lekarska. Należy ocenić ranę pod kątem jej typu, głębokości, nasilenia krwawienia (gdy krwawienie jest nasilone konieczne jest zeszycie rany), stopnia jej zabrudzenia oraz obecności ciał obcych [1-3].

W sytuacji gdy rana nie wymaga konsultacji lekarskiej pierwszym działaniem powinno być oczyszczenie powierzchni rany , czyli opłukanie jej powierzchni wodą lub solą fizjologiczną. Następnie powierzchnię rany należy zdezynfekować za pomocą preparatu bakteriobójczego. Kolejnym etapem powinno być założenie opatrunku. Przy niewielkich skaleczeniach i otarciach wystarczający jest plaster z opatrunkiem, w przypadku większych skaleczeń doskonałym rozwiązaniem jest jałowy gazik przyklejony plastrem. Ponadto u dzieci powyżej 2 roku życia doskonale sprawdzają się opatrunki żelowe , które poza zabezpieczeniem rany i zmniejszeniem ryzyka infekcji, przyspieszają gojenie, zmniejszają ból oraz ryzyko powstania blizn [1-3].

W przypadku pozostałych ran zachodzi potrzeba konsultacji lekarskiej. W przypadku głębszych ran, gdzie zachodzi potrzeba zatamowania krwawienia, należy wykorzystać opatrunek chłonący . Jeżeli krwawienie jest nasilone, konieczny może okazać się opatrunek uciskowy, który wygląda tak, jak chłonący, jednak gaziki są tu owinięte ciaśniej (np. bandażem elastycznym). Opatrunek, który ma zapobiegać obfitemu krwawieniu, powinien być dociśnięty do rany, dodatkowo należy na jego zewnętrznej części przymocować kolejny, który nie przesiąknie [1-3].

Pod żadnym pozorem nie wolno usuwać widocznych ciał obcych, które znajdują się w ranie dziecka. Należy jedynie w miarę możliwości obmyć okolice zranienia, a materiałami opatrunkowymi ustabilizować ciało obce. Jego obecność tamuje potencjalne krwawienie [1-3].

Co decyduje o tym, jak wygląda blizna?

Na to, jak wygląda blizna, wpływ ma wiele czynników.

• Ważne są: rodzaj urazu (zranienie, oparzenie, cięcie chirurgiczne), miejsce na ciele, gdzie skóra została uszkodzona, i indywidualne cechy organizmu, czyli skłonności do tzw. bliznowacenia.

• Każda blizna jest na początku mniej lub bardziej różowa, z czasem blednie, by ostatecznie przybrać perłową barwę. Nigdy jednak nie uzyskuje naturalnego koloru skóry. Dzieje się tak, ponieważ w tkankach blizny nie ma pigmentu nadającego jej właściwy dla danej osoby koloryt.

• Blizny skórne są pozbawione tzw. przydatków skóry, czyli gruczołów łojowych i mieszków włosowych.

• Najmniej widoczne są zazwyczaj blizny po operacjach, czyli po przecięciu skóry skalpelem, wzdłuż prostych linii, często zgodnych z naturalnymi bruzdami lub fałdami skóry.

• Blizny rozległe zwane płaszczyznowymi są bardziej widoczne. Ich powierzchnia jest zwykle nierówna, skóra często przyjmuje różowy, czerwony, a nawet sinawy odcień. To zwykle blizny po zmiażdżeniach lub oparzeniach. Im wcześniej zaczniemy prawidłowo dbać o bliznę, tym mniej będzie ona widoczna.

Epidemiologia i przyczyny

Rany stanowią jedną z najczęstszych przyczyn wizyt lekarskich w trybie ostro dyżurowym na całym świecie. Dane z ośrodków medycyny ratunkowej wskazują, że stanowią one około 5,4% przyczyn wszystkich wizyt. W 2006 roku w oddziałach medycyny ratunkowej w Stanach Zjednoczonych odnotowano 11 milionów ran urazowych. Przy czym należy pamiętać, że wiele powierzchownych i niewielkich ran jest zaopatrywanych przez samych pacjentów lub ich opiekunów w warunkach domowych i nie jest uwzględniana w bazach medycznych. Ogólnopolskie dane na temat ran urazowych skóry u dzieci nie były jak dotąd przedmiotem doniesienia w literaturze medycznej [1-3].

U dzieci najczęściej spotykane są otarcia naskórka, rany tłuczone oraz rany kąsane. Najczęściej rany powstają w trakcie aktywności ruchowej, w przedszkolu czy też w szkole oraz podczas wyjazdów wakacyjnych.

---

paznokci zadrapaniu