Blizna po zadrapaniu paznokciem - Jak zapobiegać i leczyć?

Pielęgnacja blizny: maści zmiękczające i masaż

Niewielkie zranienie czy zadrapanie wystarczy zabezpieczyć przed zakażeniem. Jeśli przeszłaś operację tarczycy, brzucha lub miałaś cesarskie cięcie, powinnaś bliznę starannie pielęgnować. Po zdjęciu szwów pooperacyjnych raz dziennie zmiękczaj ją oliwką dla dzieci. Uzgodnij z lekarzem, kiedy rozpocząć delikatne masaże. Niewielkimi kolistymi ruchami masuj bliznę, lekko przyciskając do niej palce. Używaj maści lub żelu do blizn. W aptekach można dostać wiele specyfików, np. cepan, contractubex, alcepalan, zeraderm. Po 3 miesiącach blizna stanie się elastyczna i mniej widoczna. Przez rok nie należy jej opalać, także w solarium. Lekarze zalecają branie 300 mg wit. C dziennie. Przyspiesza gojenie ran i wytwarzanie kolagenu w skórze. Źle zszyta rana lub blizna uszkodzona w trakcie gojenia może wymagać zoperowania. Tak postępuje się z widocznymi bliznami przerośniętymi. Po kolejnej operacji także pozostaje blizna, ale jest ona mniej wyraźna.

Jeżeli przerośnięte lub pooparzeniowe blizny mają dużą powierzchnię, zmniejsza się je nie tylko operacyjnie. Coraz częściej stosuje się tzw. rozległą presoterapię, czyli uciskanie. Choremu szyje się wówczas na miarę specjalny kostium zakrywający uszkodzoną skórę. Tkanina oblepia ciało jak folia, ale skóra może oddychać. Kostium nosi się w dzień i w nocy, co najmniej przez 3 miesiące. W ciągu dnia można go zdjąć tylko na pół godziny, by w tym czasie wziąć kąpiel i wyprać kostium. Po wyciśnięciu w ręczniku jest suchy. Większość nawet bardzo dużych blizn spłaszcza się, blednie i kolorem przypomina zdrową skórę.

Rodzaje blizn

Jak można zauważyć, blizny mogą mieć różne pochodzenie, a co za tym idzie, różnić się wyglądem czy procesem gojenia. Dlatego też, by wiedzieć, jak sobie z nimi radzić, warto dowiedzieć się, z czym mamy do czynienia:

  • blizny zwykłe – niewielkie ślady po zadrapaniach, przyjmujące postać jasnych zabliźnień. W pierwszym etapie mogą być twardsze niż niezmieniona skóra i powodować swędzenie. Z czasem ulegają zmiękczeniu i rozjaśnieniu i stają się mniej widoczne (np. blizna na twarzy po zadrapaniu czy blizna na brodzie)
  • blizny przerostowe – powstają w momencie zaburzonego procesu gojenia się rany. Blizny przerostowe są wyraźnie odgraniczone, nieregularne i wyniesione ponad powierzchnię zdrowej skóry. Co więcej, mogą ulegać zgrubieniu i stawać się nieelastyczne,
  • blizny atroficzne (zanikowe) – przyjmują postać niewielkiego zagłębienia na powierzchni skóry. Mają nieregularny kształt, ale ich granice są wyraźnie zaznaczone. Charakterystyczne wgłębienie spowodowane jest najczęściej utratą struktur podtrzymujących naskórek, w tym tkanki tłuszczowej czy mięśni. Ich kolor jest znacznie jaśniejszy od niezmienionej skóry (np. blizny po ospie na twarzy, blizna po trądziku),
  • bliznowce (keloidy) – powstają po zagojeniu się rany. Mogą wystąpić w przypadku osób, których organizm wykazuje predyspozycje do nadprodukcji kolagenu. Bliznowce wykazują tendencje do rozrastania się,
  • blizny pooperacyjne – powstają w wyniku przecięcia skóry skalpelem. Najczęstszym rodzajem blizny pooperacyjnej jest blizna po cięciu cesarskim,
  • blizny pourazowe – powstają w wyniku różnorakich urazów. Przykładem może być blizna po oparzeniu, ugryzieniu zwierzęcia, czy poważnym skaleczeniu.

Jak można zauważyć, trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie skąd biorą się blizny, gdyż przyczyny ich występowania są złożone i mogą mieć różne źródło. Innym przykładem często występujących blizn są rozstępy, blizny po strupach czy blizna po szwach na twarzy. Co ciekawe do blizn zaliczamy również bliznę pępowinową powszechnie nazywaną pępkiem.

JAKIE CZYNNIKI ODGRYWAJĄ WAŻNĄ ROLĘ W GOJENIU?

Przede wszystkim istotne jest wzięcie pod uwagę lokalizacji blizny. Niektóre części ciała goją się trudniej od innych.

W związku z tym rana znajdująca się na plecach lub na tułowiu powoduje ryzyko rozszerzenia się brzegów rany, przerostu lub bliznowca.

Gojenie ran znajdujących się na kolanach i kostkach wymaga dużo czasu. Trzeba koniecznie uważnie obserwować takie rany i dbać o nie regularnie w celu prawidłowego gojenia.

Podłoże genetyczne odgrywa również bardzo ważną rolę. Trzeba zawsze sprawdzać, jak ewoluowały poprzednie blizny, żeby ocenić ryzyko nieprawidłowego gojenia. Nie należy też zapominać, że gojenie nie kończy się na zamknięciu się rany – jest liczone w miesiącach i różni się u każdego.

Niezależnie jednak od tego, kto jest w danej sytuacji winny, gdy zwierzę szykuje się do ataku, dając wcześniej łatwo rozpoznawalne sygnały warczenie, napięte ciało, uniesiony ogon, najeżona sierść, wyszczerzone zęby, świdrujący wzrok , należy zareagować w określony sposób.

Czytaj dalej...

Rana postrzałowa od pocisku dużego kalibru jest rozległa, często bardziej postrzępiona i z reguły groźniejsza, ponieważ kula o dużej średnicy jest w stanie zniszczyć choćby większą ilość naczyń krwionośnych.

Czytaj dalej...

Swędząca blizna jest jednym z objawów, przy czym jest to sygnał, że nasza skóra się regeneruje i naturalna bariera chroniąca organizm przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych jest odbudowywana.

Czytaj dalej...

Blizny u dzieci są niechcianą pamiątką po różnego typu urazach mechanicznych oraz oparzeniach termicznych i chemicznych, na które maluchy są narażone w czasie zabawy i innych aktywności w domu, przedszkolu czy szkole.

Czytaj dalej...