Blizny po oparzeniach - Jak się ich pozbyć i zapobiegać?
Tatuaż na blizny po oparzeniu
Tatuaż stanowi jedną z metod zakrywania śladów po bliznach, również tych powstałych w wyniku oparzenia. To bardzo kreatywny sposób zakrywania blizn. Czy jest on bezpieczny?
Tatuaż na bliźnie po oparzeniu może zostać wykonany dopiero wtedy, gdy blizna całkowicie się już wygoi. Ten proces jest dość wydłużony w czasie, dlatego przed wykonaniem tatuażu lepiej skonsultować się z lekarzem.
Czy istnieją przeciwwskazania do wykonania tatuażu na bliźnie? Tak, jest nimi skłonność do keloidów, czyli bliznowaceń. Polega ona na patologicznym charakterze gojenia się skóry. Oznacza to tyle, że keloid może rozrosnąć się nawet po długim czasie od oparzenia. Nie należy zatem ruszać takiej tkanki, ponieważ tatuaż może spowodować jej ponowny przyrost.
Czym smarować oparzenie żeby nie było blizny?
Aby blizny pooparzeniowe nie zagościły na skórze, należy od początku leczenia oparzenia dbać o odpowiednią aseptykę rany, systematyczną wymianę opatrunków, a także nawilżanie i natłuszczanie uszkodzonego rejonu skóry właściwymi preparatami.
Jak uniknąć blizny po oparzeniu? Warto w tym celu zastosować żel hydrokoloidowy, który może zmniejszyć ryzyko tworzenia się blizn i strupów . Ponadto dzięki niemu nie dochodzi do zerwania strupa lub odbudowujących się tkanek podczas zmiany opatrunku. Stosuje się go na oparzenia powierzchniowe naskórka i skóry właściwej, które można rozpoznać po zaczerwienieniu, obrzęku, piekącym bólu oraz po wypełnionych płynem pęcherzach.
Zanim jednak zostanie on nałożony na skórę, bezpośrednio po usunięciu źródła oparzenia, rozpalony fragment ciała należy schłodzić pod bieżącą wodą. Zaleca się schładzanie oparzonej skóry pod bieżącą wodą o temperaturze ok 15 stopni Celsjusza, w odległości 15 cm przez około 15 minut. Ważne jest, by woda nie była za zimna, żeby dodatkowo nie uszkodzić skóry. Takie postępowanie ma na celu skrócenie czasu przegrzania tkanek i ograniczenie jej uszkodzenia.
Po osuszeniu i zdezynfekowaniu uszkodzonej powierzchni skóry powinno się delikatnie, nie dotykając poparzonej skóry, nałożyć zalecany wyrób medyczny.
W jaki sposób i czym smarować rany po oparzeniu? Po ostudzeniu oparzonego miejsca, należy je odkazić, a kiedy leczony obszar skóry wyschnie, ostrożnie zaaplikować preparat nie rozsmarowując go po powierzchni. Można nałożyć na ranę plaster lub bandaż. W przypadku otwartej rany opatrunek jest konieczny, a ilość środka powinna być większa. Plaster lub bandaż oraz żel hydrokoloidowy należy regularnie zmieniać, co najmniej raz lub dwa razy dziennie .
Blizna po oparzeniu
Blizna jest tkanką łączną włóknistą, powstałą w miejscu uszkodzonej przez oparzenie skóry lub naskórka. Jej wytwarzanie w naturalny sposób związane jest z procesem gojenia się rany oparzeniowej.
Proces ten jest skomplikowany i długotrwały, przy czym czas regeneracji ściśle związany jest z charakterem i głębokością uszkodzeń, efektywnością leczenia, a także indywidualnymi predyspozycjami każdego pacjenta z osobna, w dużej mierze uwarunkowanymi genetycznie.
Warto wiedzieć, że gojenie rany pooparzeniowej trwa do 6 miesięcy, a pełen proces bliznowacenia zajmuje nawet 2 lata. Bezpośrednio po oparzeniu skóra jest silnie zarumieniona, w przypadku głębszych urazów rana jest otwarta, a w niedługim czasie w jej obszarze zaczynają się pojawiać ogniska martwicy.
Blizna, która powstaje w czasie gojenia, może mieć różny charakter:
- biała blizna po oparzeniu, nieprzerostowa, płaska, nie wystająca poza obszar urazu,
- czerwona blizna po oparzeniu, przerostowa, wypukła, gruba, ale mieszcząca się w obrębie rany,
- ciemna blizna keloidowa, zwana też bliznowcem, uznawana za patologiczną. Jest mocno zaczerwieniona, wyraźnie wychodzi poza obręb uszkodzonej skóry. Każdy najmniejszy uraz w tym miejscu grozi przerwaniem ciągłości skóry.
Blizny nieprzerostowe i przerostowe powstają szybko i utrzymują się latami, niekiedy do końca życia, aczkolwiek przy odpowiedniej pielęgnacji mogą do pewnego stopnia zanikać, stosunkowo dobrze poddają się też leczeniu chirurgicznemu.
Bliznowce natomiast wykształcają się po dłuższym czasie od urazu. Są bardzo intensywnie unaczynione, dlatego wykonywane względem nich próby interwencji chirurgicznej mogą doprowadzić do dalszych urazów.
Jak uniknąć blizny po oparzeniu?
Warto podkreślić, że najlepiej szybko reagować na uszkodzenia skórne, wdrażając powyższe postępowanie natychmiast po wystąpieniu oparzenia.
Stare blizny po oparzeniu będą wymagały specjalistycznego leczenia. Nie da się ich pozbyć środkami dostępnymi bez recepty. W związku z tym dawno zagojone rany oparzeniowe nierzadko wiążą się z długim i niełatwym procesem leczniczym.
To co na blizny po oparzeniu będzie najskuteczniejsze dla konkretnej osoby jest uzależnione od wielu parametrów, takich jak m.in. wiek, predyspozycje genetyczne, wielkość, kształt i umiejscowienie śladu po oparzeniu, faza rozwojowa blizny oraz zastosowane uprzednio metody kuracji.
Powiązane artykuły:
Autor: Olga Tomaszewska
Konsultacja merytoryczna: lekarz Katarzyna Kulig
Bibliografia:
1. Grzybowski Jacek, Biologia rany oparzeniowej, Alfa Medica Press, 2001, Bielsko-Biała, 1, ISBN 83-88778-10-2.
2. Sterry Wolfram, Paus Ralf, Burgdorf Walter, Dermatologia, Czelej, ISBN 978-83-606608-32-6.
3. Fibak Jan, Chirurgia, Podręcznik dla studentów, PZWL, 2014, Warszawa, 3, ISBN 978-83-200-4743-1.
U nas zapłacisz kartą