U nas zapłacisz kartą
Blizny po oparzeniach - Jak się ich pozbyć i zapobiegać?
Czym smarować oparzenie żeby nie było blizny?
Aby blizny pooparzeniowe nie zagościły na skórze, należy od początku leczenia oparzenia dbać o odpowiednią aseptykę rany, systematyczną wymianę opatrunków, a także nawilżanie i natłuszczanie uszkodzonego rejonu skóry właściwymi preparatami.
Jak uniknąć blizny po oparzeniu? Warto w tym celu zastosować żel hydrokoloidowy, który może zmniejszyć ryzyko tworzenia się blizn i strupów . Ponadto dzięki niemu nie dochodzi do zerwania strupa lub odbudowujących się tkanek podczas zmiany opatrunku. Stosuje się go na oparzenia powierzchniowe naskórka i skóry właściwej, które można rozpoznać po zaczerwienieniu, obrzęku, piekącym bólu oraz po wypełnionych płynem pęcherzach.
Zanim jednak zostanie on nałożony na skórę, bezpośrednio po usunięciu źródła oparzenia, rozpalony fragment ciała należy schłodzić pod bieżącą wodą. Zaleca się schładzanie oparzonej skóry pod bieżącą wodą o temperaturze ok 15 stopni Celsjusza, w odległości 15 cm przez około 15 minut. Ważne jest, by woda nie była za zimna, żeby dodatkowo nie uszkodzić skóry. Takie postępowanie ma na celu skrócenie czasu przegrzania tkanek i ograniczenie jej uszkodzenia.
Po osuszeniu i zdezynfekowaniu uszkodzonej powierzchni skóry powinno się delikatnie, nie dotykając poparzonej skóry, nałożyć zalecany wyrób medyczny.
W jaki sposób i czym smarować rany po oparzeniu? Po ostudzeniu oparzonego miejsca, należy je odkazić, a kiedy leczony obszar skóry wyschnie, ostrożnie zaaplikować preparat nie rozsmarowując go po powierzchni. Można nałożyć na ranę plaster lub bandaż. W przypadku otwartej rany opatrunek jest konieczny, a ilość środka powinna być większa. Plaster lub bandaż oraz żel hydrokoloidowy należy regularnie zmieniać, co najmniej raz lub dwa razy dziennie .
Blizna po oparzeniu – jak ją usunąć?
Blizny po oparzeniach często wyraźnie odznaczają się na skórze. Trudno jest je ukryć, zwłaszcza jeśli ulokowane są na twarzy, czy rękach. To niezbyt estetyczne pamiątki, przypominające o przykrych, czy nawet traumatycznych wydarzeniach. Zastanawiasz się, czy można usunąć bliznę po oparzeniu lub przynajmniej zmniejszyć jej widoczność? Mamy dla Ciebie dobrą wiadomość – to jest możliwe! Dowiedz się, w jaki sposób możesz skutecznie uporać się z przeszkadzającą Ci blizną.
Oparzenie jest uszkodzeniem skóry, które powstaje pod wpływem wysokiej temperatury. Może ono nastąpić np. wskutek działania ciepła, prądu elektrycznego lub promieni słonecznych. W zależności od skali uszkodzeń, można wyróżnić oparzenia I, II i III stopnia. Oparzenia I stopnia są najłagodniejsze i dotyczą tylko naskórka, dlatego raczej nie pozostawiają po sobie śladów. Oparzenia II stopnia sięgają już głębiej, do skóry właściwej, co wiąże się z ryzykiem powstania blizny. Oznaką, że doszło do tego rodzaju uszkodzenia, są pęcherze zawierające płyn surowiczy. Jednak oparzenia te nie zawsze prowadzą do powstania blizn – wiele zależy od pielęgnacji uszkodzonej skóry.
Oparzenia III stopnia są najcięższym rodzajem oparzeń i zawsze pozostawiają po sobie trwałe ślady. Charakterystyczny jest dla nich obrzęk, ale również brak dolegliwości bólowych. Jest to efekt degradacji zakończeń nerwowych i sygnał, że doszło do uszkodzenia nie tylko skóry, ale też tkanki podskórnej. Blizny po oparzeniach powstają w efekcie nadprodukcji kolagenu w miejscu uszkodzenia. Często przybierają one formę przerostową – są wtedy wypukłe i mają czerwonawy odcień. Mogą też wytworzyć się keloidy, czyli bliznowce, rozrastające się poza powierzchnię oparzenia.
Jak uniknąć blizny po oparzeniu?
Warto podkreślić, że najlepiej szybko reagować na uszkodzenia skórne, wdrażając powyższe postępowanie natychmiast po wystąpieniu oparzenia.
Stare blizny po oparzeniu będą wymagały specjalistycznego leczenia. Nie da się ich pozbyć środkami dostępnymi bez recepty. W związku z tym dawno zagojone rany oparzeniowe nierzadko wiążą się z długim i niełatwym procesem leczniczym.
To co na blizny po oparzeniu będzie najskuteczniejsze dla konkretnej osoby jest uzależnione od wielu parametrów, takich jak m.in. wiek, predyspozycje genetyczne, wielkość, kształt i umiejscowienie śladu po oparzeniu, faza rozwojowa blizny oraz zastosowane uprzednio metody kuracji.
Powiązane artykuły:
Autor: Olga Tomaszewska
Konsultacja merytoryczna: lekarz Katarzyna Kulig
Bibliografia:
1. Grzybowski Jacek, Biologia rany oparzeniowej, Alfa Medica Press, 2001, Bielsko-Biała, 1, ISBN 83-88778-10-2.
2. Sterry Wolfram, Paus Ralf, Burgdorf Walter, Dermatologia, Czelej, ISBN 978-83-606608-32-6.
3. Fibak Jan, Chirurgia, Podręcznik dla studentów, PZWL, 2014, Warszawa, 3, ISBN 978-83-200-4743-1.