U nas zapłacisz kartą
Blizny po oparzeniu słonecznym - Jak leczyć i zapobiegać?
Czym smarować oparzenie, żeby nie było blizny?
Jak uniknąć blizny po oparzeniu? W przypadku urazów pierwszego stopnia problem ten w ogóle nie istnieje, jeśli zaś chodzi o oparzenia należące do grupy trzeciej, wiadomym z góry jest, że blizny na ciele pozostaną, w dodatku bardzo rozległe i szpecące.
Początek treści sponsorowanej
W przypadku nieestetycznych blizn pooparzeniowych, powypadkowych czy pooperacyjnych warto sięgnąć po lek w formie żelu dostępny w aptekach. Preparat, zawiera substancje czynne, takie jak heparyna, allantoina i wyciąg z cebuli. Współdziałanie tych składników w szczególności reguluje syntezę kolagenu, będącego głównym białkiem tkanki łącznej, co pozytywnie wpływa na wygląd i sposób gojenia uszkodzonej skóry. Jeśli chcesz pozbyć się blizny kliknij tutaj.
Koniec treści sponsorowanej
Stosunkowo najwięcej więc można zyskać lub stracić w przypadku blizn 2. stopnia. Liczy się szybkość działania, a także trafny dobór środków do pielęgnacji. W pierwszej kolejności należy nie dopuścić do tego, by uraz objął głębsze warstwy skóry. Dlatego niezwłocznie po oparzeniu należy newralgiczne miejsce silnie wyziębić, najlepiej za pomocą lodowatej wody, lodu lub żelu chłodzącego. Pozwoli to zatrzymać penetrację tkanek przez ciepło, ratując je przed uszkodzeniem. Następnie przystępuje się do leczenia.
Czym smarować oparzenie żeby nie było widocznej blizny lub żeby była ona jak najmniej szpecąca? Dobra maść na blizny powinna zawierać substancje nawilżające, natłuszczające i oczyszczające, przeciwbólowe, wspierające regenerację naskórka i skóry oraz proces usuwania martwych komórek.
Dostępne na rynku maści na bliznę po oparzeniu zazwyczaj zawierają jedną lub dwie z następujących substancji czynnych:
- panthenol - substancja organiczna z grupy alkoholi, składnik witaminy B5. Działa regenerująco, łagodzi podrażnienia, rumień i świąd,
- alantoina – pochodna mocznika, ma działanie keratolityczne (usuwa martwe komórki naskórka), pobudza ziarninowanie ran,
- srebro koloidalne – połączenie srebra z białkiem, przyspiesza gojenie, zapobiega powikłaniom i nadkażeniom,
- sok z aloesu – ma silne właściwości nawilżające i lekkie przeciwbólowe,
- ekstrakt z nagietka – przyspiesza gojenie ran,
- heparyna – działa przeciwzapalnie, rozluźnia strukturę kolagenu, zmniejszając widoczność blizny,
Co na blizny po oparzeniu?
W sytuacji gdy leki na blizny nie przynoszą rezultatu, sięgnąć można po metody bardziej inwazyjne.
- ostrzykiwanie sterydami,
- krioterapia, czyli mrożenie,
- mezoterapia – podawanie igłą substancji stymulujących wytwarzanie kolagenu,
- laseroterapia, czyli usuwanie blizn wiązką światła,
- zabiegi dermatochirurgiczne, polegające na wycięciu blizn i zeszyciu płatów skórnych,
- operacje plastyczne – przesunięcie całych płatów skórnych, praktykowane w przypadku blizn bardzo rozległych.
Dużą popularnością cieszy się współcześnie zwłaszcza usuwanie laserowe blizn po oparzeniach. Zabiegi te wykonywane są w gabinetach i klinikach medycyny estetycznej. Laserem usuwa się stare blizny po oparzeniu, a niekiedy też metoda ta rekomendowana jest na etapie leczenia, w celu zahamowania nieprawidłowych rozrostów.
Używane do tego celu są różne urządzenia, w tym przede wszystkim lasery frakcyjne CO2. Koszt jednego zabiegu jest bardzo zróżnicowany w zależności od miejscowości oraz konkretnej kliniki. Ceny wahają się w przedziale od 300 do 800 zł, sporadycznie drożej. Do tego należy doliczyć koszty konsultacji medycznej w granicach 150 do nawet 400 zł. Ilość zabiegów zależy od wielkości i charakteru blizny, niekiedy niezbędne jest odbycie nawet 4-6 sesji.
Uciążliwość zabiegów laserowych zależna jest od indywidualnego progu wytrzymałości na ból - dla części pacjentów są one niemal obojętne, dla innych mogą być bolesne.
Blizna po oparzeniu
Blizna jest tkanką łączną włóknistą, powstałą w miejscu uszkodzonej przez oparzenie skóry lub naskórka. Jej wytwarzanie w naturalny sposób związane jest z procesem gojenia się rany oparzeniowej.
Proces ten jest skomplikowany i długotrwały, przy czym czas regeneracji ściśle związany jest z charakterem i głębokością uszkodzeń, efektywnością leczenia, a także indywidualnymi predyspozycjami każdego pacjenta z osobna, w dużej mierze uwarunkowanymi genetycznie.
Warto wiedzieć, że gojenie rany pooparzeniowej trwa do 6 miesięcy, a pełen proces bliznowacenia zajmuje nawet 2 lata. Bezpośrednio po oparzeniu skóra jest silnie zarumieniona, w przypadku głębszych urazów rana jest otwarta, a w niedługim czasie w jej obszarze zaczynają się pojawiać ogniska martwicy.
Blizna, która powstaje w czasie gojenia, może mieć różny charakter:
- biała blizna po oparzeniu, nieprzerostowa, płaska, nie wystająca poza obszar urazu,
- czerwona blizna po oparzeniu, przerostowa, wypukła, gruba, ale mieszcząca się w obrębie rany,
- ciemna blizna keloidowa, zwana też bliznowcem, uznawana za patologiczną. Jest mocno zaczerwieniona, wyraźnie wychodzi poza obręb uszkodzonej skóry. Każdy najmniejszy uraz w tym miejscu grozi przerwaniem ciągłości skóry.
Blizny nieprzerostowe i przerostowe powstają szybko i utrzymują się latami, niekiedy do końca życia, aczkolwiek przy odpowiedniej pielęgnacji mogą do pewnego stopnia zanikać, stosunkowo dobrze poddają się też leczeniu chirurgicznemu.
Bliznowce natomiast wykształcają się po dłuższym czasie od urazu. Są bardzo intensywnie unaczynione, dlatego wykonywane względem nich próby interwencji chirurgicznej mogą doprowadzić do dalszych urazów.
Etapy gojenia oparzenia - jak powstaje blizna?
Blizna oznacza, że uraz skóry był na tyle duży, iż konieczne jest wytworzenie nowej tkanki (tkanki włóknistej) aby wypełnić ubytek i sprawić aby brzegi rany się ze sobą zrosły. Źródłem takiego uszkodzenia może być oparzenie, wywołane np. nadmierną ekspozycję skóry na słońce, kontakt z środkami chemicznymi, wrzątkiem czy innym płynem (np. gorącym olejem), gorącą powierzchnią.
To czy blizna po oparzeniu się utworzy, zależy od kilku czynników, a przede wszystkim od stopnia oparzenia, jego rozległości i postępowania po oparzeniu.
W zależności od głębokości oparzenia, wyróżniamy 4 stopnie uszkodzenia skóry:
Przy pierwszym stopniu oparzenia, gdzie uszkodzeniu ulega tylko naskórek najczęściej udaje się uniknąć blizny, ponieważ wiąże się ono zwykle z pojawieniem się jedynie zaczerwienienia, obrzęku oraz pieczeniem oparzonej powierzchni. Po kilku dniach wspomniane objawy mijają, a miejsce oparzenia wygląda jak przed wypadkiem.
Częściej dochodzi do powstania blizny po oparzeniu 2. stopnia, wówczas uszkodzeniu ulega naskórek i powierzchowne warstwy skóry właściwej (powierzchowne oparzenie drugiego stopnia) lub naskórek i głębokie warstwy skóry właściwej (głębokie oparzenie drugiego stopnia). Powstaje nie tylko rumień i obrzęk, ale także pęcherze wypełnione płynem wysiękowym. W tym przypadku skóra potrzebuje od 2 – 5tygodni na pełną regenerację. Gojenie rany jest złożonym, ale uporządkowanym procesem naprawczym, na który składa się regeneracja nabłonka oraz tworzenie łącznotkankowej blizny.
Blizna powstaje w momencie, gdy uszkodzenie jest na tyle duże, że procesy włóknienia przeważają nad procesami regeneracji komórek, by zapewnić odpowiednie wypełnienie ubytku tkanek. Początkowo dochodzi do reakcji zapalnej, w której to komórki zapalne „oczyszczają” miejsce urazu z uszkodzonych tkanek i wysięku. Następnie dochodzi do tworzenia tzw. ziarniny, czyli gromadzenia substancji pozakomórkowej i odkładania włókien kolagenu wypełniającego ubytek powstały po oparzeniu. Ciąg tych ważnych procesów naprawczych prowadzi do wytworzenia blizny.
