U nas zapłacisz kartą
Blizny po pijawkach - mit czy rzeczywistość?
Pijawka lekarska – odmiana najczęściej stosowana w hirudoterapii
Mimo że występuje bardzo wiele odmian pijawek, to pijawka lekarska (Hirudo medicinalis) cieszy się największą popularnością. Obok niej w terapii wykorzystuje się jeszcze 15 innych, mniej znanych gatunków.
Pijawki nie należą do zwierząt uznawanych za ładne, znacznie częściej wywołują wstręt. Mają podłużny i spłaszczony kształt, a ich skóra jest śliska i gładka, o ciemnobrązowej lub czarnej barwie. Ciało pijawki może rozciągać się i kurczyć – najwięksi przedstawiciele gatunku w Polsce mogą osiągnąć wielkość do 15 cm. Z przodu pasożyta znajduje się przyssawka i otwór gębowy z trzema szczękami. Za ich pomocą jest on w stanie przebić skórę na grubość około 1,5 mm. Pijawka lekarska jednorazowo może wessać do 15 ml krwi, której nie wykorzystuje od razu, a znaczną jej część magazynuje w uchyłku jelita. Hirudoterapia stosowana była już w starożytności. Obecnie popularne stały się sterylne hodowle pijawek leczniczych, które trzyma się w odpowiednim oświetleniu i temperaturze i właściwie się odżywia. Hodowla trwa trzy lata i w jej trakcie, a także w trakcie zabiegu, najważniejsza jest higiena. Zobaczcie, na czym polega leczenie pijawkami i czy jest bezpieczne? Odpowiedź na filmie:
Czym jest blizna?
Blizna to uszkodzenie skóry, najczęściej w wyniku urazu. Tam, gdzie naturalna ciągłość skóry zostaje naruszona, a jej powłoki przerwane, powstają nieestetyczne zgrubienia, które nie wyglądają dobrze. Czas gojenia rany jest uzależniony od tego, co spowodowało bliznę – szybciej zagoją się płytsze blizny po trądziku czy ospie niż rany pooperacyjne. Proces regeneracji skóry można jednak znacząco przyspieszyć, stosując właściwą pielęgnację. Miejsce z blizną wymaga szczególnej troski, a jej zaniechanie może doprowadzić do tego, że skóra nie tylko będzie goiła się wolniej, ale na jej powierzchni powstaną nieestetyczne zgrubienia, które tylko pogorszą samopoczucie rekonwalescenta.
Przyczyny blizn
Blizny mogą powstać na skórze na skutek:
- trądziku i chorób skóry,
- ospy,
- zabiegu kosmetycznego (np. usunięcia pieprzyka),
- zabiegu operacyjnego,
- porodu przez cesarskie cięcie,
- oparzenia,
- wypadku,
- ugryzienia (np. zwierzęcia domowego).
Bliznowiec (keloid) – czym jest?
Bliznowiec, nazywany także keloidem, to efekt nieprawidłowego gojenia się tkanki, które może mieć miejsce nawet po niewielkim urazie powodującym przerwanie ciągłości tkanki. Pojawia się niekontrolowany rozrost poza granice blizny. Keloidy zaliczają się do blizn przerosłych. Występują w każdym wieku, z taką samą częstością u obu płci.
Bliznowiec stanowi wyraźny defekt kosmetyczny. Z punktu widzenia histologicznego keloid tworzy skupisko zbitych włókien kolagenowych, fibroblastów oraz włókien młodej tkanki łącznej. Przybiera postać twardego guzka o sino-czerwonym zabarwieniu, który wystaje ponad powierzchnię zdrowej skóry. Powierzchnia bliznowca jest gładka i lśniąca. Jeśli chodzi o rozmiar, to może on wynieść od kilku milimetrów do nawet kilkudziesięciu centymetrów.
Keloid może występować na całym ciele. Samoistnie powstaje w obszarze nadmostkowym. Najczęściej obserwuje się go na klatce piersiowej, w górnej części pleców oraz na ramionach.
Jak pomaga pijawka?
Zapomnijmy o najczęściej powtarzanych mitach, że pijawki wypijają „złą krew” i to stąd bierze się ich wspomagająca leczenie moc.
– Pijawka pobiera krew jako swój pokarm. W przyssawce ma substancję, którą wpuszcza w momencie pobierania krwi do organizmu, do którego się przyssała. Najwięcej „wypuszcza” jej w miejscu przystawienia, jednak ok. 30 – 40 proc. tej substancji rozchodzi się po całym organizmie. Można więc powiedzieć, że przystawienie pijawki powoduje lecznicze działanie zarówno w zakresie zmian zapalnych, jak i w zakresie układu krążenia – mówi dr Paruzel.
Choć hirudoterapia należy do procedur medycznych wg Międzynarodowego Spisu Procedur ICD-9, z rozliczaniem jej przez Narodowy Fundusz Zdrowia wciąż bywa różnie. Zdarza się, że NFZ płaci za terapię pijawkami w szpitalach, jednak w większości przypadków nie jest to terapia refundowana, jak to dzieje się np. w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych czy w Rosji.
