U nas zapłacisz kartą
"Boląca krostka na palcu - Jak sobie z nią poradzić?"
Kurzajka na palcu u nóg
Kurzajka na palcu u stopy może być brodawką o charakterze zbliżonym do wykwitów pojawiających się na dłoniach, wywoływaną przez ten sam rodzaj wirusa HPV. Ale niekoniecznie. Bardziej prawdopodobne jest wystąpienie w tej lokalizacji tzw. brodawek stóp, które stanowią odmienną kategorię, i ze względu na umiejscowienie, i z uwagi na charakter narośli.
Kurzajka na palcu stopy może mieć dwojaką postać:
- Myrmecia to efekt zakażenia HPV 1. Są bardzo twarde i wyraźnie zaznaczone na powierzchni skóry. Są też głęboko wrośnięte – od zewnątrz przez na wpół prześwitującą powłokę widoczny jest ciemny korzeń. Skóra wokół ma odczyn zapalny. W czasie chodzenia wywołują silny ból. Nieleczone utrzymują się latami.
- Brodawki mozaikowe (czynnik etiologiczny - HPV2) lokują się w rozległych skupiskach, często obejmujących palec oraz jego nasadę. Są bardziej wypłaszczone i nie są zakorzenione. Nie towarzyszy im stan zapalny.
Kurzajki na palcach u stóp są typowym problemem u osób chodzących boso w przestrzeniach publicznych – na basenie, w saunie, w szatni.
Jak pielęgnować skórę skłonną do pękania? Domowe sposoby na pękającą skórę na palcach dłoni.
Jeśli Twoja skóra rozwarstwia się, jest atopowa, skłonna do egzemy czy podatna na pieczenia, wysuszenia kontaktowe i inne dolegliwości, zwróć szczególną uwagę na codzienną rutynę pielęgnacyjną. Unikanie kontaktu ze środkami chemicznymi i czynnikami drażniącymi, w tym detergentami, powinno być uzupełniane stosowaniem dobrego kremu ochronnego o właściwościach nawilżających. Działania te warto wspierać kompleksową pielęgnacją ciała. Poniżej kilka sugestii:
- Dodawaj do kąpieli odrobinę oliwy – pamiętaj jednak, że kąpiel powinna trwać maksymalnie 15 minut. Na co dzień lepszym wyborem, głównie dla naskórka, jest prysznic.
- Jeśli dokucza Ci suchość i nawracające stany zapalne, mocz dłonie i stopy w ziołowych naparach, np. z mięty, rumianku lub lawendy. Dobrze wpływają na kondycję naskórka.
- Sprawdź dobroczynne właściwości medyczne miąższu z aloesu – nadaje się jako środek łagodzący podrażnienia, przyspiesza też gojenie popękanej skóry, wypróbuj np. balsam do ciała z miąższem z liści z aloesu SWEDERM® BLISS HAND and BODY CREAM.
- Zwracaj uwagę na rodzaj noszonej odzieży – ma to znaczenie głównie przy wyborze obuwia, które powinno być lekkie, przewiewne i wygodne. Pamiętaj też o noszeniu rękawiczek zimą — ciepłych i miękkich.
- Ciepłe rękawice przy wychodzeniu z domu to jedno, ale te nieprzemakalne, zakładane podczas domowych porządków powinny być codzienną normą, niezależnie od pory roku.
- Dezynfekcję dłoni przeprowadzaj za pomocą środków, które nie wysuszają delikatnej skóry dłoni. Wypróbuj np. SWEDERM® ALCO GEL z nawilżającą gliceryną i łagodzącym pantenolem.
- Pamiętaj o nawilżeniu powietrza w mieszkaniu. Nic, tak jak niska wilgotność, nie przyczynia się do przesuszenia skóry i rozwarstwiania się oraz zwiększania tendencji do rozwarstwiania się.
Ból palców ręki - palec młoteczkowaty (palec baseballisty)
Palec młoteczkowaty rozwija się w wyniku urazu, który polega na zerwaniu ścięgna w okolicy stawu mięzypaliczkowego dalszego, czyli położonego najbliżej czubka palca. Jeżeli uraz jest poważny nie można wyprostować palca. Pozostaje on zakrzywiony, jak ptasi szpon.
Przyczyną takiego urazu stawu łączącego dwa paliczki jest silne uderzenie czubkiem palca w twardy przedmiot. Jest to uraz charakterystyczny dla uprawiających baseball, osób pracujących baz rękawic ochronnych na budowie itp. Objawy kontuzji są widoczne natychmiast. Pojawia się bardzo silny ból, a zaraz po nim obrzęk i zasinienie. Mówi się, że palec puchnie w oczach.
Pierwsza pomoc polega na obłożeniu palca lodem lub pod zimną wodę. Niska temperatura powoduje obkurczenie się małych naczyń, dzięki czemu zmniejsza się krwawienie wewnętrzne i obrzęk. Jeżeli uderzenie było bardzo silne i ból nie ustępuje po zimnym okładzie trzeba się skontaktować z lekarzem. Niekiedy konieczne bywa unieruchomienie palca na specjalnej szynie lub włożenie w gips. Dla złagodzenia bólu można brać leki przeciwbólowe bez recepty.
Pękająca sucha skóra na palcach u nóg – możliwe przyczyny
Stopy każdego dnia przyjmują spore obciążenie, utrzymując całe ciało i odbierając nacisk generowany podczas stania, chodzenia czy biegania. Zabezpieczamy je obuwiem, jednak jeśli jest ono nieodpowiednio dobrane, uwiera lub blokuje przepływ powietrza – skóra staje się narażona na otarcia i odparzenia. Wówczas występuje dyskomfort podczas wykonywania niemal każdej czynności.
Długotrwałe tarcie, w tym przez niewygodne buty, wzmaga nadmierne rogowacenie skóry. Pękająca skóra na stopach najczęściej dotyczy pięt i palców - ich zewnętrznych części stykających się z obuwiem, takich jak zgięć i szczelin, w których gromadzi się wilgoć, co prowadzi do odparzeń oraz pęknięć.
Ponadto skóra na stopach zawiera sporo gruczołów potowych. Z kolei nadmierna potliwość stwarza środowisko przyjazne namnażaniu się grzybów i bakterii — pękająca skóra może więc być objawem infekcji grzybiczej.
Ból palców a reumatoidalne zapalenie stawów
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) bardzo często objawiają się bólem palców dłoni. Schorzenie zaliczane jest do chorób z autoagresji, czyli takich kiedy to układ immunologiczny występuje przeciwko swojemu gospodarzowi. Reumatoidalne zapalenie stawów to przewlekła, zapalna, układowa choroba tkanki łącznej. Jest nieuleczalna, ale można modyfikować jej przebieg. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie jest to schorzenie obejmujące wyłącznie stawy. Jak wskazuje nazwa "choroba układowa" obejmuje cały organizm chorego. Dla RZS charakterystyczne jest to, że zmiany w stawach pojawiają się symetrycznie np. na obu dłoniach zmienione chorobowo są te same stawy, chociaż na jednej z nich mogą być większe lub mniejsze. Ból utrzymuje się stale, chociaż może mieć różne nasilenie. Kolejnym objawem jest sztywność stawów, dokuczliwa zwłaszcza po wstaniu z łóżka, obrzęk, zaczerwienienie skóry nad stawami. Wraz z postępem choroby dochodzi do coraz widoczniejszych deformacji stawów rak. Zdarza się, że palce podkurczają się i niezależnie od woli chorego, mają tendencję do odginania się w kierunku łokcia. Deformacje stawów dłoni często określa się nazwą ręka reumatoidalna. Ma to związek z uszkodzeniem aparatu więzadłowego stawu śródnadgarstkowego, nadgarstkowo-śródręcznych, śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych ręki. W wyniku tego uszkodzenia dochodzi do rozluźnienia stawów, zmniejszenie ich siły i stabilizacji. Deformacje mogą obejmować także kciuki. Oprócz przyjmowania leków modyfikujących przebieg choroby konieczna jest także rehabilitacja, fizjoterapia oraz codzienne ćwiczenia. U osób, które regularnie trenują dłonie, dłużej utrzymuje się ich sprawność, siła chwytu. Poza tym, chory musi się nauczyć oszczędzać swoje dłonie, nie przeciążać ich, nie zmuszać do nienaturalnych ruchów (np. jak przy odkręcaniu słoika). U niektórych pacjentów z RZS konieczne jest operacyjne przywrócenie sprawności dłoni.
Najbardziej charakterystycznym objawem łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS) są zmiany rozwijające się w stawach międzypaliczkowych dalszych (blisko paznokci) rąk lub stóp. Innym typowym objawem choroby jest tworzenie się wokół zaatakowanych stawów wyrośli kostnych oraz niesymetryczne zajmowanie stawów. W łuszczycowym zapaleniu stawów nie występuje czynnik reumatyczny. Łuszczycowe zapalenie stawów rozwija się głównie w stawach obwodowych, ale może też objąć kręgosłup oraz stawy krzyżowo-biodrowe. Oprócz stawów zajęte mogą być także przyczepy ścięgien, kaletki maziowe oraz tkanki okołostawowe. Choroba prowadzi do deformacji stawów i bardzo często do inwalidztwa. Przykładem ataku łuszczycy na tkanki okołostawowe jest objaw palca kiełbaskowatego. Zaatakowany palec rzeczywiście można porównać do kiełbaski, ponieważ jest opuchnięty, silnie zaczerwieniony, a skóra na nim jest mocno ciepła. Tym objawom towarzyszy także ból. Dotychczas nie opracowano skutecznego sposobu leczenia choroby. Jednak możliwe jest dobre panowanie nad łuszczycowym zapaleniem stawów. Ponieważ ŁZS prowadzi do destrukcji stawów i ich usztywnienia, głównym celem leczenia jest zapobieganie kalectwu. Ogromną rolę w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów ma umiarkowana aktywność fizyczna, która zapobiega usztywnieniu stawów. Rodzaj ćwiczeń i zakres wysiłku fizycznego najlepiej omówić z lekarzem, gdyż zbyt intensywne obciążanie stawów może przyspieszyć ich deformację. Pacjent powinien też wiedzieć, że korzystnie na jego organizm wpływa przyjmowanie tranu. Należy unikać wszelkich sytuacji, które mogą wywołać kolejny rzut choroby, a więc silnych stresów, infekcji oraz urazów. Jeżeli jest to możliwe chorzy na łuszczycowe zapalenie stawów powinni unikać leków należących do grupy beta-blokerów, leków przeciwarytmicznych oraz soli litu, ponieważ mogą one przyspieszyć postęp choroby. Jeśli deformacje są zaawansowane i stawy mało ruchome, lekarz może zaproponować pacjentowi zabieg chirurgiczny. Możliwe jest przeprowadzenie plastyki stawu lub synowektomii, czyli operacji polegającej na usunięciu zmienionej przez proces zapalny błony maziowej w stawie.
