U nas zapłacisz kartą
Rozwiązanie Tajemnicy Krostki na Dłoni
Łuszczyca krostkowa
Łuszczyca jest chorobą, która wywołuje nieprawidłowe działanie układu immunologicznego. Znana od wieków nadal stanowi dla lekarzy wielkie wyzwanie. Trudna w diagnozowaniu i leczeniu jest źródłem cierpienia wielu pacjentów. Jedną z jej dość rzadkich, ale ciężkich odmian, jest łuszczyca krostkowa, która atakuje głównie kobiety w wieku 50-60 lat.
Łuszczyca krostkowa może towarzyszyć łuszczycy zwyczajnej, może być jej kolejnym etapem lub pojawić się jako pierwszy symptom choroby. Jej przebieg może być ostry lub przewlekły, zawsze jednak chorobie towarzyszą charakterystyczne krostki wielkości 2-3 mm wypełnione ropą. Łuszczyca krostkowa może mieć różne formy – postać uogólnioną, kiedy krostki pojawiają się na dużych powierzchniach ciała lub ograniczona do pewnego tylko obszaru, np. całych kończyn bądź samych tylko dłoni i stóp.
Krosty na rękach – zapobieganie
Aby uchronić się przed rozwojem różnego rodzaju schorzeń skórnych, zalecana jest przede wszystkim rozwaga i baczna samoobserwacja. Pozwoli ona na wczesne wykrycie pojawiających się zmian, które należy niezwłocznie skonsultować ze specjalistą. Istotne jest, aby zastanowić się, czy moment pojawiania się krost nie ma związku z jakimś zewnętrznym czynnikiem, np. rozpoczęciem używania nowego proszku do prania, zmianą balsamu do ciała czy modyfikacją diety. Warto zwrócić uwagę także na to, co bezpośrednio styka się ze skórą, np. na biżuterię czy lakier do paznokci. Wszelkie tego typu uwagi będą cenne w procesie diagnostycznym i terapeutycznym, gdyż pozwolą ustalić, czy krosty wynikają z alergii, czy też np. ze zmian chorobowych, toczących się wewnątrz organizmu.
Redakcja LekarzeBezKolejki.pl - W skład zespołu redakcyjnego portalu LekarzeBezKolejki.pl wchodzą wykwalifikowani farmaceuci. Ich bogate doświadczenie zawodowe i gruntowna wiedza nabyta na studiach farmaceutycznych umożliwiają tworzenie wiarygodnych i rzeczowych tekstów zgodnie z zasadami medycyny opartej na dowodach naukowych (EBM). Treści te są zawsze oparte na solidnych źródłach, takich jak aktualne badania naukowe czy specjalistyczne publikacje. Zespół łączy profesjonalizm z pasją do ciągłego rozwijania się i chęcią dzielenia się wiedzą, co przekłada się na atrakcyjne i wciągające materiały edukacyjne dla użytkowników.
Polecane artykuły
Białe plamy na paznokciach — co mogą oznaczać?
Zapalenie mieszków włosowych — jak się objawia i jak leczyć tę przypadłość?
Nieswoiste zapalenia jelit – czy można im zapobiegać
- Wśród chorób układu pokarmowego, którym najczęściej towarzyszą zmiany skórne, wymienić należy przede wszystkim nieswoiste zapalne choroby jelit, czyli chorobę Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego – mówi dr n. med. Irena Walecka, kierownik Kliniki Dermatologii Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie.
Tej grupie chorób towarzyszy wiele zmian skórnych, które występują z różnym nasileniem i w różnych okresach trwania choroby podstawowej.
Najczęstsze z tych objawów to:
• Rumień guzowaty: bolesne guzy i guzki, które pojawiają się nagle, z reguły na przedniej powierzchni podudzi, częściej występują u kobiet. Takie zmiany mogą się pojawiać u około 15 proc. pacjentów z nieswoistymi zapalnymi chorobami jelit. Początkowo zmiany te są żywoczerwone, następnie zmieniają kolor na brunatny, a ustępując, przybierają barwę żółtozieloną. Nigdy nie ulegają owrzodzeniu i zawsze goją się bez zostawienia blizn. Objawy zazwyczaj utrzymują się od trzech do sześciu tygodni.
• Piodermia zgorzelinowa: zapalne, czerwone guzki lub krosty, które bardzo szybko się rozprzestrzeniają. Nieleczone mogą prowadzić do śmierci, leczone utrzymują się wiele miesięcy (czasami lat) i goją się pozostawiając blizny. To rzadka choroba o nieznanej etiologii. Dotyczy około 5 proc. chorych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oraz około 2 proc. pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Zmiany te umiejscowione są najczęściej na kończynach dolnych.
Swędzące krostki na całym ciele
Wymienione wyżej rodzaje łuszczycy ograniczonej uchodzą za względnie łagodne, w odróżnieniu od uogólnionych postaci choroby, takich jak:
- odmiana von Zumbusch,
- liszajec opryszczkowaty (Impetigo herpetiformis).
Podstawowym objawem obu schorzeń są swędzące krostki na całym ciele, w tym na skórze, ale także na błonach śluzowych jamy ustnej, narządów płciowych, a nawet układu oddechowego.
W przypadku odmiany von Zumbusch należy się dodatkowo liczyć występowaniem silnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak:
- gorączka, dreszcze, ogólne osłabienie,
- hipokalcemia, czyli niedobór wapnia,
- zaburzenia wodno-elektrolitowe,
- zaburzenia metabolizmu białek.
Krostki są bardzo drobne, pojawiają się na całym ciele, ale ze szczególnym uwzględnieniem takich obszarów, jak:
- pachwiny i krocze,
- zgięcia stawowe,
- fałdy skórne,
Także i w tym przypadku występują poważne symptomy wewnętrzne. Oprócz hipokalcemii, pacjenci zmagają się też z hipoalbuminemią (niedobór białek albumin) oraz napadami tężyczki (niedobór magnezu i potasu). Schorzenie szczególnie często dotyka kobiety w ciąży, stanowiąc zagrożenie dla matki i płodu. Rzadko występuje u mężczyzn.
