U nas zapłacisz kartą
"Bolące pryszcze na szyi - Jak się ich pozbyć?"
Diagnozowanie i badanie okolic szyi
Drętwienie i ból szyi wymaga rozpoznania, jednak w wielu przypadkach, dolegliwości są efektem nadwyrężenia. Można to łatwo sprawdzić. Samodzielna diagnoza polega na wykonaniu obrotu głową w kierunku przeciwnym do miejsca występowania bólu – jeżeli boli po lewej stronie, zwracamy głowę w prawo i odwrotnie – jeżeli boli po prawej stronie, zwracamy głowę w lewo. W sytuacji, gdy ruch jest niemożliwy, można podejrzewać naciągnięcie lub naderwanie mięśni.
Gdy konieczna jest wizyta u specjalisty, nie należy zwlekać. Jaki lekarz zajmie się bólem szyi? To zależy od podłoża problemu. Chory może zostać skierowany do:
- chirurga – gdy bolący kark jest następstwem wypadku lub innego urazu,
- ortopedy – gdy podejrzenie pada na problemy ze strukturą kostną i/lub z narządem ruchu,
- neurologa – w przypadku podejrzenia występowania schorzenia lub urazu w obszarze układu nerwowego,
- reumatologa – gdy problem może być spowodowany przez jedną licznych chorób reumatologicznych.
Jakie badania przeprowadzi lekarz?
W pierwszej kolejności, lekarz przeprowadzi wywiad z pacjentem, po którym wykona badanie szyi fizykalne. W zależności od podejrzewanej przyczyny, zleci wykonanie jednego lub kilku badań obrazowych i/lub laboratoryjnych:
- RTG,
- tomografia komputerowa,
- RM,
- USG,
- Doppler,
- badanie krwi (szczególnie gdy u pacjenta występuje powiększenie węzłów chłonnych).
Krosty na szyi na linii żuchwy
Trądzik pospolity lokalizuje się głównie w tzw. strefie T twarzy, obejmującej czoło, nos i brodę. Ponadto przybiera postać zaskórnikową, grudkową lub krostkową.
Te trzy wymienione postaci trądziku atakują przede wszystkim młodzież, dlatego zalicza się je do tzw. trądziku młodzieńczego.
Natomiast pryszcze na żuchwie są typową oznaką trądziku dorosłych, nazywanego także późnym. Ten rodzaj dermatozy atakuje głównie kobiety po 25. roku życia, które wcześniej chorowały na trądzik młodzieńczy, aczkolwiek zdarza się u pań, które wcześniej nie miały problemów skórnych (Szczurek, Kamińska-Winciorek, Śpiewak)
Trądzik późny ma podobny przebieg do młodzieńczego, to znaczy charakteryzuje się występowaniem zaskórników, krost lub grudek, jednakże w innym miejscu twarzy - na linii żuchwy. Trądzik na żuchwie ma jednak tendencję do zostawiania po sobie blizn.
Czy swędząca skóra głowy i krostki to ospa wietrzna?
Silnie swędzące krosty na głowie mogą wskazywać na rozwój ospy wietrznej, Jest to choroba powodowana przez wirus VZV i najczęściej atakuje dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Do typowych jej objawów należą wykwity skórne, ze szczególną intensywnością lokujące się na twarzy oraz owłosionej skórze głowy. Stosunkowo łatwo jest je rozpoznać, jako że choroba przechodzi specyficzny cykl rozwoju.
W kolejnych stadiach zmiany mają postać:
- czerwonych plam,
- twardych i zbitych grudek,
- wypełnionych ropą pęcherzy,
- krost z charakterystycznym czubkiem,
- zasychających strupów.
U małych dzieci przebieg choroby zazwyczaj jest łagodny i ogranicza się do wykwitów skórnych oraz lekkich objawów ogólnoustrojowych. Osoby dorosłe chorują na ospę znacznie rzadziej, ale w ich przypadku istnieje duże ryzyko groźnych powikłań, z zapaleniem płuc na czele.
Krosty z tyłu głowy i strupy w okolicach skroni
Krosty z tyłu głowy, a także w okolicach skroni mogą być jednym ze skórnych objawów kiły - groźnej choroby układowej przenoszonej przez błony śluzowe w trakcie kontaktów seksualnych, spowodowanej przez bakterię względnie beztlenową Treponema palidum (krętek blady).
Rozprzestrzeniające się w organizmie zakażenie z czasem prowadzi do wystąpienia objawów także na twarzy i na owłosionej skórze głowy, zwłaszcza na potylicy.
W przebiegu tzw. kiły drugorzędowej, po upływie kilku miesięcy od zakażenia, pojawia się tak zwana osutka. Jest to wysypka, na którą składają się grudki, krostki, plamki i inne wypryski oraz przebarwienia.
Co niezwykle istotne, u wielu pacjentów w ciągu 2-3 miesięcy od wystąpienia osutki, rozpoczyna się proces łysienia kiłowego. Jest ono bardzo charakterystyczne, ponieważ na głowie powstają niewielkie „wygryzione” łyse placki, zlokalizowane zazwyczaj tam, gdzie włosy trzymają się najlepiej, a więc na potylicy i skroniach.
