U nas zapłacisz kartą
Bólące pryszcze pod pachami - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Jakie są przyczyny bólu pod pachą?
Jego źródło może być łagodne, jednak w niektórych przypadkach objaw świadczyć może o poważnej chorobie
Ból pod pachą – reakcja alergiczna
Stosunkowo częstą, jednak niegroźną przyczyną bólu pod pachą może być reakcja alergiczna. Pojawia się ona w wyniku kontaktu skóry z substancją uczulającą, zwykle w wyniku używania nowego kosmetyku, np. dezodorantu, mydła, kremu, lub środków chemicznych, takich jak proszek do prania lub płyn do płukania tkanin.
Reakcja alergiczna powoduje zwykle ból pod pachą o niewielkim nasileniu i pieczenie. W miejscu kontaktu może się pojawić również zaczerwienienie, swędzenie oraz wysypka.
W takiej sytuacji należy jak najszybciej zaprzestać stosowania substancji uczulającej, co powinno zatrzymać występowanie objawów. Jeśli jednak dolegliwości są nasilone i nie przechodzą samoistnie, konieczna może okazać się konsultacja z alergologiem. Może on zlecić wykonanie panelu testów alergicznych oraz polecić stosowanie leków antyhistaminowych.
Ból pod pachą – zapalenie mieszków włosowych
Kolejną łagodną przyczyną bólu pod pachą może być zapalenie mieszków włosowych. Jest ono spowodowane wrastaniem włosów pod skórę, co przyczynia się do powstania niewielkich, zwykle czerwonych krostek wypełnionych treścią ropną. Ze względu na strukturę guzkową zapalenie mieszków może przywodzić na myśl nowotwór i przez to niepokoić.
Jest to jednak stan zdecydowanie niegroźny. Pojawia się zwykle po depilacji i związany jest często z nieprawidłową dbałością o higienę. Dlatego też należy zawsze pamiętać o odpowiedniej dezynfekcji oraz częstej wymianie maszynek do golenia. Zapalenie mieszków włosowych zwykle mija w ciągu kilku dni.
Aby mu zapobiegać, warto zadbać o odpowiednią higienę, a także rozważyć zmianę techniki depilacji. Objawy podobne do zapalenia mieszków włosowych może dawać także zapalenie gruczołów potowych znajdujących się pod pachą.
Przyczyny swędzenia pod pachami
Swędzenie pod pachami może być świadectwem zaniedbań higienicznych, podrażnień chemicznych i mechanicznych (składniki dezodorantu, golenie, depilacja), ale też objawem groźnych chorób, w tym także onkologicznych i hematologicznych.
Receptorami świądu są zakończenia włókien nerwowych typu C, które ulegają pobudzeniu pod wpływem substancji syntezowanych w nadmiarze przez organizm ludzki w przebiegu rozlicznych schorzeń i zaburzeń.
Do potencjalnych mediatorów świądu należą między innymi:
- hormony aminowe (histamina, serotonina, dopamina, melatonina, adrenalina, noradrenalina),
- cytokiny prozapalne (IL-1 do IL-11, TNF-a i TNF-b).
Substancje te wydzielane są w przypadku reakcji alergicznych, w stanach zapalnych, w związku z rozwojem chorób nowotworowych.
Ból pod pachą przez powiększenie węzłów chłonnych
Węzły chłonne to jedna z kluczowych struktur układu immunologicznego człowieka. Są zlokalizowane w wielu miejscach, część z nich da się wyczuć pod palcami nawet bez powiększenia. Filtrują limfę (można je określić jako punkty kontrolne zbierających informacje z komórek ciała) oraz biorą udział w produkcji odpowiednich przeciwciał. To limfocyty będą bezpośrednio zwalczać zagrożenie. Pachowe węzły chłonne „w stanie spoczynku” są wielkości ziarna grochu, miękkie i ruchome, tj. przesuwalne pod skórą – podczas infekcji i stanów zapalnych osiągają ok. 1 cm. Jeżeli tej zmianie nie towarzyszą pewne objawy ogólne (spadek wagi, gorączka, osłabienie i rozbicie), zwykle nie ma powodów do niepokoju.
Zobacz też Ból prawej ręki – przyczyny, objawy i leczenieStan powiększenia węzłów chłonnych to limfadenopatia. Bóle pod pachami bez dotykania występują, gdy węzły zwiększają swoje rozmiary kilkukrotnie. Często również twardnieją. Jeżeli węzły chłonne mają już ok. 1,5–2 cm, należy udać się do lekarza. Szczególnie w sytuacji, gdy aktualnego stanu nie można wytłumaczyć „banalnym” zakażeniem, np. przeziębieniem. Lepiej wziąć zwolnienie lekarskie online i wyjaśnić wszelkie wątpliwości poprzez badania, niż później mierzyć się z poważnymi komplikacjami i konsekwencjami dla zdrowia!
Pryszcze podskórne: leczenie
Po pierwsze, pryszczy podskórnych nie można wyciskać! Zmiany te są osadzone na tyle głęboko, że pryszcz może rozlać się pod skórą. Wyjątkowo łatwo też o rozdrapanie pryszcza do krwi podczas naciskania go z każdej strony. Najprostszym sposobem na pryszcze podskórne jest maść ichtiolowa, czyli niedroga maść apteczna dostępna bez recepty, która wyciąga ropę z głęboko osadzonego pryszcza na zewnątrz. Należy ją stosować ostrożnie, ponieważ bardzo brudzi. Maść nakłada się na cystę i wokół niej i zmywa po około trzydziestu minutach. Dermatolodzy przepisują ją w połączeniu z antybiotykiem, jeśli pojawi się taka potrzeba.
Innym sprawdzonym sposobem na trądzik grudkowo-cystowy jest domowa kuracja retinoidami lub seria zabiegów kwasami w salonie kosmetycznym. Niektórym osobom pomaga również zmiana diety, ograniczenie słodkich napojów, słodyczy oraz tłustych potraw i mięsa. Niestety, na pryszcze powstałe ze stresu ciężko zaradzić inaczej jak zwiększoną dawką relaksu.
Niektóre pryszcze w newralgicznych miejscach łatwo pomylić z innymi zmianami skórnymi. Mogą to być:
- tłuszczaki, czyli łagodne nowotwory w postaci twardych guzków, które w przeciwieństwie do pryszczy nie mają zabarwienia i występują przede wszystkim na plecach oraz na barkach,
- włókniaki, czyli niegroźne twarde guzki lub zwisające zmiany skórne przypominające brodawki,
- kaszaki, czyli torbiele zastoinowe to zaczopowane ujścia gruczołów łojowych, które zwykle są mniejsze niż pryszcze podskórne, mają żółte zabarwienie i niewielką ciemną kropkę we wnętrzu.
Swędzące krostki pod pachami
Swędzące krostki pod pachami stanowić mogą objaw łuszczycy odwróconej (psoriasis inversa), a rozpoznanie takie uprawdopodabnia jednoczesne występowanie podobnych symptomów w innych miejscach ciała, takich jak: pachwiny, zgięcia łokciowe i kolanowe oraz wszelkiego rodzaju fałdy skórne.
W odróżnieniu od łuszczycy pospolitej, w tym przypadku wykwity są silnie zaczerwienione, a na ich powierzchni z rzadka tylko pojawiają się srebrne łuski złuszczonego naskórka. Skóra pod pachami i w innych objętych chorobą miejscach jest skłonna do podrażnień, a krostki i grudki z łatwością pękają.
Pacjenci uskarżają się w związku z tym na dojmujący ból oraz świąd. Łuszczyca odwrócona jest chorobą zapalną, występującą na podłożu genetycznym i immunologicznym, w przebiegu której dochodzi do wzmożonej keratynizacji naskórka oraz nasilonej produkcji cytokin zapalnych.
Dodatkowymi czynnikami ryzyka (środowiskowymi), sprzyjającymi jej rozwojowi, są:
- otyła budowa ciała i związane z tym przegrzewanie, zawilgocenie i ocieranie się skóry w zagłębieniach fałdów,
- obniżona odporność, zły ogólny stan zdrowia, występowanie innych chorób przewlekłych,
- niewłaściwa dieta (tłuszcze nasycone, cukry proste) oraz używki (papierosy, alkohol),
- stres, zmęczenie, depresja, zaburzenia nerwicowo-lękowe.
