U nas zapłacisz kartą
Ból i Niepokój - Jak Radzić Sobie z Pryszczami w Delikatnych Miejscach
Ospa w jamie ustnej i w miejscach intymnych
Ospa wietrzna to choroba zakaźna, której charakterystycznym objawem są plamki pojawiające się na całym ciele. Z czasem zmieniają się one w pęcherze wypełnione płynem surowiczym. Najczęściej krostki te występują na skórze, ale mogą pojawić się również na błonach śluzowych np. w jamie ustnej lub w miejscach intymnych u dziewczynek .
Ospa w jamie ustnej występuje zazwyczaj w postaci białych wykwitów z czerwoną obramówką. Leczenie ich polega przede wszystkim na dezynfekcji i łagodzeniu bólu.
Fiolet na ospę w jamie ustnej
Na krosty ospowe w buzi fajnie sprawdza się wodny roztwór filetu gencjanowego. Stosowanie go minimalizuje ryzyko nadkażeń, a właśnie na tym najbardziej nam zależy. Jego działanie polega na osuszaniu wykwitów oraz zapobieganiu rozwojowi mikroorganizmów.
| Uwaga 📣 Przed zastosowaniem fioletu gencjanowego w jamie ustnej upewnij się, że jest on w formie roztworu wodnego. W aptece dostępne są także spirytusowe roztwory fioletu gencjanowego, które nie powinny być stosowane na błony śluzowe. |
Preparaty z benzydaminą na ospę w jamie ustnej
Na zmiany ospowe powstałe w buzi możecie też zastosować popularne preparaty z benzydaminą w sprayu (np. Tantum Verde, Uniben, Hascosept). Przeznaczone są one do leczenia objawów związanych ze stanem zapalnym jamy ustnej i gardła, np. w zakażeniach bakteryjnych i wirusowych, a więc nadają się do łagodzenia zmian ospowych powstałych w buzi. Co ważne można stosować je już u najmłodszych maluchów, bo nie mają ograniczeń wiekowych.
Oktenidyna na ospę w jamie ustnej
Popularne preparaty antyseptyczne z oktenidyną (np. Octenisept, Oktaseptal) to środki, które można stosować nie tylko do dezynfekcji skóry, ale także błon śluzowych. Możesz go więc wykorzystać do odkażania zmian ospowych w jamie ustnej oraz w miejscach intymnych. Więcej na temat Octeniseptu przeczytasz w tym wpisie.
Wulwodynia – fizjoterapia
Metody fizjoterapeutyczne w leczeniu wulwodynii różnią się w zależności od potrzeb pacjentki. Fizjoterapeuta na podstawie wywiadu i badania dobiera leczenie bólu odpowiednie dla danej osoby. Z metod fizjoterapeutycznych wyróżnia się terapię manualną skupiającą się zarówno na obszarze dna miednicy, jak i na okolicznych tkankach, trening mięśni dna miednicy, metody relaksacji, tj. ćwiczenia oddechowe i treningi autogenne, elektrostymulację mięśni dna miednicy oraz ćwiczenia rozluźniające i rozciągające napięte struktury. Dodatkowo w terapii można zastosować dilatory. Pacjentkę można też przeszkolić w zakresie autoterapii oraz zalecić wykonywanie ćwiczeń domowych.
Czy fizjoterapia bólu przewlekłego w wulwodynii jest ważna?
Fizjoterapia w wulwodynii stanowi nieodłączny element kompleksowej terapii. Pacjentka dzięki wizytom u fizjoterapeuty uroginekologicznego nabywa większej świadomości ciała, umiejętności radzenia sobie z bólem oraz poczucia sprawczości w całym procesie terapeutycznym.
Data publikacji: 12.01.2024
Data aktualizacji: 20.01.2024
Bibliografia
- Moyal-Barracco M, Lynch PJ. 2003 ISSVD terminology and classification of vulvodynia: a historical perspective. J Reprod Med. 2004 Oct,49(10):772-7.
- Burrows LJ, Goldstein AT. The treatment of vestibulodynia with topical estradiol and testosterone. Sex Med. 2013 Aug,1(1):30-3.
- Haefner HK, Collins ME, Davis GD, Edwards L, Foster DC, et al. The vulvodynia guideline. J Low Genit Tract Dis. 2005 Jan,9(1):40-51.
- Padoa A, Rosenbaum TY. Nadreaktywność dna miednicy. MedPharm Polska, 2023.
- Bręborowicz GH. Ginekologia. PZWL, 2022.
Inne publikacje autora
Objawy wulwodynii
Westybulodynia prowokowana objawia się bólem okolicy przedsionka pochwy spowodowanym dotykiem. Sytuacje, w których pojawiają się dolegliwości, to najczęściej badanie ginekologiczne, stosunek płciowy, aktywność fizyczna i aplikacja tamponu czy też kubeczka menstruacyjnego. Czasem ból może być spowodowany nawet dotykiem bielizny, czynnościami higienicznymi, chodzeniem i siedzeniem. Przy dużym nasileniu objawów kobieta może całkowicie nie być w stanie uczestniczyć w wymienionych aktywnościach, może mieć też znaczny problem z zakładaniem bielizny.
Westybulodynia może powodować zmiany w odczuwaniu bólu przez układ nerwowy. Skutkiem tego jest większa wrażliwość na ból w innych obszarach ciała. Dodatkowo często towarzyszą jej objawy zespołu jelita drażliwego, ból okolicy pęcherza oraz częste oddawanie moczu.
Objawy wulwodynii nieprowokowanej pojawiają się bez wystąpienia konkretnego czynnika drażniącego. Pacjentka odczuwa stały ból sromu opisywany jako pieczenie, swędzenie, palenie, drętwienie lub kłucie. Bodźce generujące ból w westybulodynii prowokowanej mogą również zaostrzać dolegliwości w wulwodynii nieprowokowanej.
Postępowanie lecznicze
W ramach profilaktyki warto stosować do codziennej pielęgnacji specjalistyczne płyny do higieny intymnej. Środki do higieny intymnej powinny mieć odczyn zbliżony do pH pochwy. Najlepiej, aby zawierały też pożyteczne bakterie kwasu mlekowego, które odpowiadają za utrzymywanie odpowiedniego pH pochwy oraz mogą prowadzić do bezpośredniego niszczenia drobnoustrojów. Pałeczki kwasu mlekowego normalnie bytują w mikrośrodowisku pochwy, ale wiele sytuacji powoduje, że ich liczba spada a tym samym zwiększa się ryzyko podrażnień, otarć oraz infekcji. Dzieje się tak na przykład podczas stosowania antybiotykoterapii, w przypadku przyjmowania doustnej antykoncepcji hormonalnej, w okresie menopauzy oraz przy stosowaniu drażniących płynów do higieny intymnej. Ryzyko otarć okolic intymnych można zredukować ćwicząc w bieliźnie sportowej oraz nosząc luźną bieliznę wykonaną z bawełny. Niewskazane jest też noszenie stringów. Tego typu bielizna nie tylko predysponuje do otarć i uszkodzeń skóry i naskórka, ale też może ułatwiać przenoszenie bakterii z okolic odbytu do przedsionka pochwy [1-2]
W przypadku kobiet po menopauzie warto stosować dostępne na rynku produkty nawilżające, żele często wzbogacone o kwas hialuronowy. Można stosować je właściwie u każdej kobiety, gdyż z reguły nie wykazują żadnych objawów ubocznych. Zastosowane zwłaszcza przed współżyciem, skutecznie minimalizują ryzyko nieprzyjemnych otarć i podrażnień [1-2].
Można stosować także długoterminowo globulki zawierające kwas mlekowy i hialuronowy. Działają one nie tylko nawilżająco, ale dodatkowo regenerują uszkodzoną błonę śluzową, zmniejszając uczucie świądu, ściągnięcia i pieczenia. Są dostępne bez recepty [1-2].
Dr n.med. Oliwia Jakubowicz
specjalista dermatologii i wenerologii
Piśmiennictwo:
1. S. Jabłońska, S. Majewski. Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. Warszawa 2005, PZWL.
2. W.H.C. Burgdorf, G. Plewig, H.H. Wolff, M. Landthaler. Braun-Falco Dermatologia. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2011.
3. T. Mroczkowski. Choroby przenoszone drogą płciową. Lublin 2006, Czelej.
Pryszcze podskórne: jak powstają? Jak je leczyć?
Pryszcze podskórne miał kiedyś każdy. Niektóre z nich znikają, inne rosną i bolą każdego dnia coraz bardziej. Dopiero ocena stopnia nasilenia tego problemu daje odpowiedź, czy zmiany skórne w postaci cyst, torbieli i guzków świadczą o czymś poważniejszym. Sprawdź, jak rozpoznać pryszcze podskórne i o jakich chorobach może świadczyć ich powstawanie.
Spis treści
Pryszcze podskórne - jak je rozpoznać? W końcu pryszcz pryszczowi nierówny, dlatego pierwszą rzeczą, jaką należy uczynić, to lepiej poznać swoje pryszcze. Ocenić ich wielkość, stopień zaawansowania, a przede wszystkim miejsce położenia. Najprościej podzielić pryszcze na te znajdujące się pod skórą i te "na powierzchni". Pryszcze podskórne wyglądają jak wybrzuszenia, wypustki o różnym kształcie i kolorze. Z kolei pryszcze na powierzchni to zwykle te, które już wyszły spod skóry i mają ropną końcówkę.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
