U nas zapłacisz kartą
Ból i Niepokój - Jak Radzić Sobie z Pryszczami w Delikatnych Miejscach
Twoje sugestie
Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.
Dyspareunia – czym jest? Przyczyny, objawy i leczenie
Występowanie dyspareunii jest powszechnym i jednocześnie zaniedbywanym problemem. Nieleczony problem może wpływać negatywnie zarówno na zdrowie fizyczne i psychiczne kobiety, jak również na relacje w związku. Szacuje się, że dotyczy 3-18% populacji na świecie, a w trakcie swojego życia problemu doświadcza nawet do 28% kobiet. Dolegliwości w dyspareunii mogą ograniczać się do sromu i okolic wejścia do pochwy lub też dotyczyć głębiej położonych struktur.
Pochwica – co to jest? Objawy, przyczyny. Jak leczyć skurcz mięśni pochwy?
Pochwica należy do grupy dysfunkcji seksualnych i polega na skurczu pochwy, a dokładniej mięśni wokół wejścia do tego narządu. W zależności od przyczyny wyróżnia się dwa rodzaje pochwicy – organiczną i nieorganiczną. Czy pochwicę można wyleczyć? Jakie ćwiczenia wykonywać, aby złagodzić ostry, nasilony i rozdzierający ból pochwy?
Liszaj twardzinowy – co to jest, przyczyny, objawy
Liszaj twardzinowy to schorzenie narządów płciowych, które dotyka przede wszystkim młode kobiety wchodzące w okres dojrzewania, jak również panie, u których rozpoczyna się menopauza. Dowiedz się, z czego wynika ta choroba, na którą zapadają również mężczyźni, oraz w jaki sposób sobie z nią radzić.
Leczenie wulwodynii
Ze względu na trudności w ustaleniu przyczyny pojawienia się wulwodynii, a tym samym znaczne opóźnienie w postawieniu trafnej diagnozy, leczenie nie należy do prostych. Powinno być ono wprowadzone jak najszybciej ze względu na niekorzystny wpływ objawów na funkcjonowanie kobiety na płaszczyźnie społecznej, seksualnej oraz emocjonalnej. Obniżona jakość życia z tą dysfunkcją krocza, ciągły ból oraz dyskomfort powodują także przewlekły stres, dlatego warto poznać dostępne metody leczenia wulwodynii.
Plan terapeutyczny dobierany jest indywidualnie z wielu możliwych interwencji terapeutycznych. W najnowszych zaleceniach dotyczących leczenia zachowawczego wspomina się o środkach pielęgnacji oraz ochrony sromu, leczeniu farmakologicznym miejscowym, doustnym lub w formie iniekcji, medycynie komplementarnej oraz fizjoterapii uroginekologicznej. Jedną z możliwości leczenia jest wykonanie zabiegu operacyjnego – westybulektomii.
W leczeniu wulwodynii mogą być stosowane także leki przeciwdepresyjne, ponieważ walka z przewlekłym bólem neuropatycznym wpływa niewątpliwie na psychikę pacjenta, a dodatkowo mniejsze dawki działają analgetycznie (przeciwbólowo).
Ważne jest, aby przedstawić pacjentce wszystkie możliwości leczenia oraz zaznaczyć, że najlepsze efekty osiągnie dzięki terapii kompleksowej. Zespół multidyscyplinarny – składający się z lekarza specjalisty, fizjoterapeuty uroginekologicznego i seksuologa lub psychoterapeuty – może w sposób holistyczny zająć się problemem pacjentki.
Do jakiego lekarza z wulwodynia?
Z objawami wulwodynii najlepiej udać się do lekarza ginekologa, który na podstawie przeprowadzonego wywiadu oraz analizy wyników badań postawi rozpoznanie i zaproponuje odpowiednie leczenie.
Czy wulwodynię można wyleczyć?
W zależności od przyczyny wulwodynię można wyleczyć całkowicie bądź tylko kontrolować objawy, aby ułatwić normalne funkcjonowanie. Jeżeli ból jest spowodowany nadmiernym napięciem mięśni dna miednicy, po wdrożeniu fizjoterapii uroginekologicznej i psychoterapii pacjentka często odzyskuje możliwość satysfakcjonującego współżycia oraz odbycia niebolesnego badania ginekologicznego. W przypadku gdy ból wynika z uwarunkowań genetycznych, wyleczenie wulwodynii może okazać się niemożliwe i wtedy celem prowadzonej terapii będzie nie tyle wyleczenie, co kontrolowanie objawów pacjentki.
Czy objawy wrzodów w okolicach intymnych zawsze oznaczają infekcję?
Nie, objawy wrzodów w okolicach intymnych nie zawsze oznaczają infekcję. Niektóre objawy, takie jak swędzenie, zaczerwienienie i obrzęk, mogą być spowodowane alergią na środki higieniczne lub prezerwatywy. Jeśli objawy te nie ustąpią po zmianie środków higieny lub prezerwatyw, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ mogą one być objawem infekcji.
Najczęściej zadawane pytania
Czy wrzody w okolicach intymnych są bolesne?
Tak, wrzody w okolicach intymnych są bolesne i mogą powodować pieczenie i swędzenie.
Czy infekcja może powodować powstawanie wrzodów w okolicach intymnych?
Tak, infekcja bakteryjna, grzybowa lub wirusowa może powodować powstawanie wrzodów w okolicach intymnych.
Jakie są najczęstsze objawy wrzodów w okolicach intymnych?
Najczęstsze objawy wrzodów w okolicach intymnych to zaczerwienienie skóry, biały lub żółty nalot, obrzęk, pieczenie, ból, wycieki i swędzenie.
Czy wrzody w okolicach intymnych są zakaźne?
Tak, wrzody w okolicach intymnych mogą być zakaźne i można się nimi zarazić od partnera seksualnego.
Jak można zapobiec powstawaniu wrzodów w okolicach intymnych?
Aby zapobiec powstawaniu wrzodów w okolicach intymnych, należy utrzymywać wysoki poziom higieny intymnej, stosować prezerwatywy przy uprawianiu seksu, unikać środków higienicznych zawierających sztuczne składniki i uważać na alergeny.
Może Cię zainteresować:
Pryszcze podskórne: jak powstają? Jak je leczyć?
Pryszcze podskórne miał kiedyś każdy. Niektóre z nich znikają, inne rosną i bolą każdego dnia coraz bardziej. Dopiero ocena stopnia nasilenia tego problemu daje odpowiedź, czy zmiany skórne w postaci cyst, torbieli i guzków świadczą o czymś poważniejszym. Sprawdź, jak rozpoznać pryszcze podskórne i o jakich chorobach może świadczyć ich powstawanie.
Spis treści
Pryszcze podskórne - jak je rozpoznać? W końcu pryszcz pryszczowi nierówny, dlatego pierwszą rzeczą, jaką należy uczynić, to lepiej poznać swoje pryszcze. Ocenić ich wielkość, stopień zaawansowania, a przede wszystkim miejsce położenia. Najprościej podzielić pryszcze na te znajdujące się pod skórą i te "na powierzchni". Pryszcze podskórne wyglądają jak wybrzuszenia, wypustki o różnym kształcie i kolorze. Z kolei pryszcze na powierzchni to zwykle te, które już wyszły spod skóry i mają ropną końcówkę.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Postępowanie lecznicze
W ramach profilaktyki warto stosować do codziennej pielęgnacji specjalistyczne płyny do higieny intymnej. Środki do higieny intymnej powinny mieć odczyn zbliżony do pH pochwy. Najlepiej, aby zawierały też pożyteczne bakterie kwasu mlekowego, które odpowiadają za utrzymywanie odpowiedniego pH pochwy oraz mogą prowadzić do bezpośredniego niszczenia drobnoustrojów. Pałeczki kwasu mlekowego normalnie bytują w mikrośrodowisku pochwy, ale wiele sytuacji powoduje, że ich liczba spada a tym samym zwiększa się ryzyko podrażnień, otarć oraz infekcji. Dzieje się tak na przykład podczas stosowania antybiotykoterapii, w przypadku przyjmowania doustnej antykoncepcji hormonalnej, w okresie menopauzy oraz przy stosowaniu drażniących płynów do higieny intymnej. Ryzyko otarć okolic intymnych można zredukować ćwicząc w bieliźnie sportowej oraz nosząc luźną bieliznę wykonaną z bawełny. Niewskazane jest też noszenie stringów. Tego typu bielizna nie tylko predysponuje do otarć i uszkodzeń skóry i naskórka, ale też może ułatwiać przenoszenie bakterii z okolic odbytu do przedsionka pochwy [1-2]
W przypadku kobiet po menopauzie warto stosować dostępne na rynku produkty nawilżające, żele często wzbogacone o kwas hialuronowy. Można stosować je właściwie u każdej kobiety, gdyż z reguły nie wykazują żadnych objawów ubocznych. Zastosowane zwłaszcza przed współżyciem, skutecznie minimalizują ryzyko nieprzyjemnych otarć i podrażnień [1-2].
Można stosować także długoterminowo globulki zawierające kwas mlekowy i hialuronowy. Działają one nie tylko nawilżająco, ale dodatkowo regenerują uszkodzoną błonę śluzową, zmniejszając uczucie świądu, ściągnięcia i pieczenia. Są dostępne bez recepty [1-2].
Dr n.med. Oliwia Jakubowicz
specjalista dermatologii i wenerologii
Piśmiennictwo:
1. S. Jabłońska, S. Majewski. Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. Warszawa 2005, PZWL.
2. W.H.C. Burgdorf, G. Plewig, H.H. Wolff, M. Landthaler. Braun-Falco Dermatologia. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2011.
3. T. Mroczkowski. Choroby przenoszone drogą płciową. Lublin 2006, Czelej.
