U nas zapłacisz kartą
Rak podstawnokomórkowy - Prognozy i leczenie
Rak skóry – rokowanie
Rokowanie uzależnione jest od umiejscowienia, grubości, wielkości oraz stopnia zróżnicowania nowotworu. W przypadku raka podstawnokomórkowego wyleczenie jest możliwe w ponad 95% przypadków. Większość miejscowych nawrotów choroby można usunąć bez większych problemów. Chociaż zwykle ten typ nowotworu prawie nigdy nie ulega uogólnieniu (nie daje przerzutów), to należy zwrócić uwagę na fakt, że istnieje możliwość, choć niezwykle rzadko, agresywnego przebiegu tej choroby nawet z przerzutami.
W przypadku raka kolczystokomórkowego rozwijającego się na podłożu rogowacenia świetlnego w obrębie skóry narażonej na promieniowanie słoneczne rokowanie jest dobre. Najwyższy stopień złośliwości występuje w przypadku rozwoju raka kolczystokomórkowego na podłożu blizn, przewlekłych stanów zapalnych, w miejscach drażnionych. Przy zajęciu okolicznych węzłów chłonnych 5-letnie przeżycie notuje się u 20–25% pacjentów. Gorzej rokują również zmiany występujące na czerwieni wargowej, na prąciu lub sromie, chociaż za najgorszą lokalizację uważa się błonę śluzową jamy ustnej.
Differential Diagnosis
The differential diagnosis of BCC includes adnexal tumors with follicular, sweat gland, or sebaceous differentiation and certain types of SCC. Nodular BCC may be confused with trichoblastoma or trichoepithelioma. Superficial BCC may mimic some inflammatory dermatoses such as psoriasis and eczema. Morphea-like BCC may be confused with a plaque of morphea or a scar. In these cases, histopathological helps to establish the diagnosis of BCC.
BCC is rarely associated with a fatal outcome. Its prognosis is mainly related to its potential risk of recurrence after initial therapy. The risk of recurrence depends on BCC location and BCC clinical and histopathological features.
BCC Location
Intermediate risk location: forehead, cheeks, chin, neck, scalp High-risk location: centrofacial areas, nose, ears, periorificial areas, embryonic fusion planesBCC Clinical and Histopathological Features
These include the size, the histopathological type, and the fact that the tumor is primary or recurrent.
Tumor Prognosis
Good prognosis: primary superficial BCC, primary nodular BCC Intermediate prognosis: recurrent superficial BCC, nodular BCC <1cm in high risk location or <2cm in intermediate-risk location or >2cm in low risk location,
Epidemiology
BCC is the most common skin cancer in humans, with increasing incidence rates worldwide. Men generally have higher rates of BCC than women. BCC is more frequent in geographic locations with greater UV exposure, such as those at higher or lower latitudes. The most common predictor of BCC development is a history of squamous cell carcinoma (SCC) or BCC. Patients are at least ten times more likely to develop a second BCC if they have a BCC history compared to patients without a history of non-melanoma skin cancer.[5][6]
The mechanism of BCC formation via ultraviolet radiation is direct DNA damage, indirect DNA damage through reactive oxygen species, and immune suppression. Melanin absorbs UVA and indirectly damages DNA through free radicals. UVB directly damages DNA and RNA with a characteristic C/T or CC/TT transition. Ultraviolet exposure also causes dose-dependent suppression of the cutaneous immune system, impairing immune surveillance of skin cancer.
Literature suggests that the cells of origin from which BCC arises are immature, pluripotent cells associated with the hair follicle. Of note, the gene most often altered in BCCs is the PTCH1 gene. PTCH1 gene mutations occur in 70% of people with sporadic BCC. Ten percent to 20% of people with sporadic BCC have smoothened (SMO) mutations. Literature suggests that a sufficiently elevated expression level of Gli, by activating mutations of SMO or by homozygous inactivation of PTCH1 in a responding cell, is sufficient to drive the formation of BCC. The second most common mutation found in BCCs is in the P53 gene. Mutations in CDKN2A locus also have been detected in a smaller number of sporadic BCCs.