U nas zapłacisz kartą
Prognoza chłoniaka skóry - Co powinieneś wiedzieć o rokowaniach
Rodzaje chłoniaka
Chłoniaki ziarnicze i nieziarnicze
Najbardziej ogólny podział dzieli się na: chłoniaki ziarnicze (ziarnica złośliwa, znana również jako choroba Hodgkina) i nieziarnicze, które wywodzą się z limfocytów B, T oraz komórek natural killers – NK.
Chłoniaki agresywne i łagodne
Chłoniaki różnią się między innymi szybkością przebiegu choroby. Zależnie od tego dzielimy je na agresywne, które mogą doprowadzić do śmierci chorego (oczywiście jeśli się nie podejmie leczenia) w ciągu kilku lub kilkunastu miesięcy oraz łagodne (indolentne) przebiegające powoli. Ich rozwój może trwać nawet kilkanaście lat.
Do tej pory nie udało się odkryć, co konkretnie jest przyczyną rozwoju chłoniaków. Możliwe jest natomiast wskazanie czynników ryzyka, które sprzyjają rozwojowi choroby.
Zarówno w przypadku chłoniaków nieziarniczych, jak i chłoniaka Hodgkina, czynniki te są podobne.
Czynniki ryzyka
- choroby autoimmunologiczne – zauważono, że u osób chorych na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), celiakię, toczeń, chorobę Hashimoto czy zespół Sjorgena występuje zwiększone ryzyko rozwoju tego typu nowotworu,
- zakażenia wirusowe – istnieją dane potwierdzające onkogenne znaczenie wirusów Epsteina-Barr (EBV) i ostrej T-komórkowej białaczki/chłoniaka osób dorosłych (HTLV-I), zapalenia wątroby typu C (HCV), cytomegalii (CMV), ludzkiego wirusa opryszczki typu 8 (HHV-8) oraz SV-40 i HTLV-II,
- zakażenia bakteryjne – zakażenie Helicobacter pylori, krętkiem boreliozy czy Campylobacter jejuni,
- obniżenie sprawności funkcjonowania układu odpornościowego u osób przyjmujących leki immunosupresyjne oraz u osób zakażonych wirusem HIV, także z powodu wrodzonych niedoborów odporności,
- stosowania radio- lub chemioterapii z powodu konieczności leczenia innego nowotworu może czasem prowadzić do rozwoju wtórnego nowotworu,
- narażenie na promieniowanie jonizujące,
- narażenie na substancje chemiczne i toksyny obecne w rozpuszczalinkach, nawozach, opryskach roślin, benzen, azbest, lakiery, farby, pyły,
- predyspozycje genetyczne.
Co to są chłoniaki?
Chłoniaki są nowotworami złośliwymi układu chłonnego, czyli systemu naczyń, narządów (takich jak migdałki podniebienne, grasica i śledziona) oraz węzłów chłonnych rozmieszczonych w całym organizmie. Główną rolą układu chłonnego, nazywanego inaczej limfatycznym, jest obrona organizmu przed patogenami. Chłonka, która płynie w naczyniach, zawiera komórki układu odpornościowego, czyli limfocyty – zdolne m.in. do produkcji przeciwciał, które neutralizują wnikające, groźne dla zdrowia, czynniki chorobotwórcze. Wyróżniamy limfocyty T i komórki cytotoksyczne (w skrócie nazywane NK), odpowiedzialne za bezpośrednie niszczenie drobnoustrojów, oraz limfocyty B, produkujące przeciwciała. Chłoniak to choroba polegająca na rozroście klonu nieprawidłowych komórek układu limfatycznego. Komórki te mogą ulec mutacji nowotworowej na każdym etapie ich skomplikowanego dojrzewania, z czego wynika duża różnorodność typów chłoniaków. Najczęściej spotykane są rozrosty nieprawidłowych limfocytów typu B.
- chłoniaki rozlane z dużych komórek B,
- chłoniaki grudkowe,
- chłoniaki z komórek płaszcza,
- chłoniaki Burkitta,
- chłoniaki naciekające narządy, np. mózg, płuca, żołądek czy skórę.
Istnieje czterostopniowa klasyfikacja zaawansowania klinicznego chłoniaków (tzw. klasyfikacja z Ann Arbor). Stopień I oznacza chorobą ograniczoną do pojedynczych węzłów, natomiast IV, najwyższy, opisuje zajęcie węzłów chłonnych oraz narządów pierwotnie nienależących do układu limfatycznego.
Czym jest chłoniak mózgu?
Chłoniak mózgu zaliczany jest do grupy chłoniaków ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Stanowi rzadko występującą przypadłość. Może występować jako zmiana pierwotna i stan ten określa się mianem pierwotny chłoniak mózgu lub w przebiegu rozsianego procesu nowotworowego i wówczas chłoniak jest przerzutem do mózgu. Guzowi towarzyszy zazwyczaj szeroko rozprzestrzeniający się naciek, niezwiązany z uszkodzeniem bariery krew–mózg.
Pierwotny chłoniak mózgu występuje zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Nieco częściej rozwija się u mężczyzn niż u kobiet. Do grupy ryzyka zachorowania na tę przypadłość zalicza się osoby z niewydolnością układu odpornościowego, powstałą w wyniku: immunosupresji po przeszczepieniu narządów, AIDS, niedoborów IgA, tocznia rumieniowatego lub reumatoidalnego zapaleniu stawów. W patogenezie istotną rolę odgrywa wirus Epsteina-Barra (EBV). W tej grupie chłoniaków rozpoznaje się niestety w większości przypadków (75%) guzy o wysokiej złośliwości o fenotypie B-komórkowym. Chłoniaki pierwotne mózgu stanowią grupę 0,3–2,5% nowotworów ośrodkowego układu nerwowego i poniżej 2% chłoniaków nieziarniczych. U osób zakażonych wirusem HIV częstość występowania tego typu chłoniaka waha się w granicach 1,6–9%.
Czy na chłoniaka się umiera?
Czy na chłoniaka się umiera? Tak, jednak nie zawsze. Czasem niektóre chłoniaki są odporne na różne formy leczenia. Jednak bardzo duża część tych nowotworów złośliwych jest wyleczalna. W Polsce ludzie najczęściej umierają na nowotwory układu rozrodczego oraz na nowotwory układu oddechowego. Chłoniaki są na szóstym miejscu pod względem umieralności. Na rokowania ma również wpływ wola leczenia chorego – bardzo dużo osób traci nadzieje na wyleczenie i porzuca proces leczenia. Zadbanie w tak trudnym momencie o zdrowie psychiczne jest bardzo ważne. Wielu ludzi walczących z nowotworami popada w depresję, która również jest poważną chorobą. Dobrze jest obserwować pod tym kątem osoby, które leczą się na raka.
Chłoniak – jak długo się rozwija? To zależy. Chłoniak to inaczej nowotwór układu chłonnego. Rozwijać może się m.in. w szpiku kostnym, węzłach chłonnych, rdzeniu kręgowym, grasicy, kościach. Nowotwory mogą rozwijać się latami – objawy, jakie dają, są często przypisywane innym schorzeniom. Najczęstszym objawem, jaki dają chłoniaki, są utrzymujące się powiększone węzły chłonne. To, jak długo chłoniak się rozwija, jest uzależnione między innymi od tego, jak jest leczony, jaki dokładnie jest to typ chłoniaka czy w jakim stadium został zdiagnozowany. Od wszystkich tych czynników zależą również rokowania chorego.
Pamiętaj, że diagnoza to nie wyrok. Mamy coraz nowocześniejsze metody walki z rakiem. Ciężko stwierdzić, jakie są rokowania, ponieważ każdy organizm jest inny. Tylko onkolog jest w stanie określić, jakie rokowania ma osoba chorująca na nowotwór. Jednak w wielu przypadkach rokowania są bardzo dobre – chłoniaki da się wyleczyć. Najważniejsza jest wola leczenia, którą niestety wiele osób traci. Czas leczenia jest wyczerpujący nie tylko pod względem fizycznym, ale również psychicznym. Walka z tak poważną chorobą, jaką jest nowotwór złośliwy, jest dla wielu osób czasem, w którym mierzą się oni również z objawami depresji, która odbiera wolę walki. Warto wtedy skorzystać z pomocy psychologicznej. W psychologii jest specjalna dziedzina, psychoonkologia, która skupia się na osobach chorujących na nowotwory oraz na ich bliskich. Takich specjalistów znaleźć można w Centrach Onkologii, w fundacjach onkologicznych lub prywatnie.
