U nas zapłacisz kartą
Objawy Skórne Chłoniaka - Jak Rozpoznać I Co Oznaczają?
Jak można leczyć chłoniaki?
Podstawowym leczeniem jest wielolekowa chemioterapia i/lub immunoterapia w skojarzeniu (w niektórych pacjentów) z radioterapią. U części osób stosuje się również konsolidację z przeszczepem komórek macierzystych szpiku kostnego.
Rodzaj i schemat leczenia jest zależny od stopnia zaawansowania choroby, czyli zajęcia węzłów chłonnych po jednej (stadium 1 i 2) lub po obu stronach przepony (stadium 3), nacieki w tkankach sąsiadujących (stadium 3), nacieki na odległe narządy oraz zajęcie szpiku kostnego (stadium 4).
W leczeniu chłoniaków nieziarniczych z komórek B, w tym najczęstszych podtypach takich jak przewlekła białaczka limfatyczna, chłoniak rozlany z dużych komórek B czy chłoniak grudkowy standardem leczenia jest kojarzenie z chemioterapią przeciwciał monoklonalnych.
Nawet u chorych z zaawansowaną chorobą (stadium III lub IV) możliwe jest całkowite wyleczenie lub wieloletnie okresy remisji. Po zakończeniu leczenia I rzutu pacjenci pozostają w obserwacji, by móc leczenie kontynuować w razie stwierdzenia nawrotu. U chorych z chłoniakami o małej dynamice, gdzie całkowite wyleczenie nie jest możliwe, średni czas przeżycia wynosi ponad 20 lat.
W przypadkach chłoniaków opornych rokowanie jest niepewne. Nie ma ustalonego standardowego sposobu postępowania – leczenie jest indywidualne zgodne ze stanem chorego i stopniem zaawansowania choroby. Szczególnie źle przedstawia się sytuacja pacjentów, z nawrotem/opornością stwierdzaną szybko (w ciągu kilku miesięcy od zakończonego leczenia). W takich przypadkach podstawowe znaczenie mają nowe cytostatyki, takie jak piksantron lub leki o alternatywnych do chemioterapii mechanizmach działania.
Należy tu podkreślić rolę przeciwciał monoklonalnych nowej generacji (np. Obinutuzumab), które w znacznie większym stopniu od Rituxymabu aktywują układ immunologiczny (w leczeniu przewlekłej białaczki limfatycznej czy chłoniaka grudkowego), przeciwciał sprzężonych z trucizną komórkową (Brentuximab vedotin), leków immunomodulujących (Lenalidomid) czy odblokowujących układ immunologiczny (anty PD-1, w leczeniu chłoniaka Hodgkina).
Jak rozpoznać chłoniaka?
- Często objawy nowotworu mogą być podobne do tych występujących podczas grypy, bądź przy zwykłym zmęczeniu. Zaliczamy do nich utratę wagi, powiększone węzły chłonne, uporczywy świąd skóry, nocne poty – objawy te łatwo przeoczyć a mogą być zapowiedzią poważnej choroby – nowotworu układu chłonnego - podkreśla prof. dr n. med. Wojciech Jurczak, Katedra i Klinika Hematologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie. W momencie zaobserwowania u siebie takich objawów, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, aby wykluczyć bądź potwierdzić podejrzenie chłoniaka. - Przez miesiące ignorowałam sygnały, które jak się później okazało, były objawami chłoniaka. Byłam cały czas zmęczona i swędziała mnie skóra, ale byłam zbyt zajęta pracą, aby się tym zająć – przyznaje Ewa, pacjentka żyjąca z chłoniakiem. - W końcu znalazłam czas by odwiedzić lekarza. Od razu dostrzegł, co się dzieje, otrzymałam odpowiednie leczenie i opiekę. Poczułam wielką różnicę. Obecność mojej córki podczas wizyty u lekarza onkologa znaczyła dla mnie bardzo wiele. Diagnoza chłoniaka była dla mnie bardzo trudna. W jedną sekundę mój świat zawalił się. Jednak fakt, że córka była ze mną, sprawił ogromną różnicę. Dały mi siłę, której tak bardzo potrzebowałam - mówi Maria, pacjentka chora na chłoniaka grudkowego.
- niebolesne powiększenie węzłów chłonnych szyjnych, pachowych, pachwinowych lub
w innych umiejscowieniach, - gorączkę,
- osłabienie,
- znaczną utratę wagi ciała,
- podwyższoną temperaturę bez wyraźnej przyczyny,
- obfite nocne poty, zwłaszcza nocne,
- długo utrzymujący się kaszel lub duszność,
- uporczywy świąd skóry.
Chłoniak skórny T-komórkowy
Chłoniaki to nowotwory układu chłonnego związane z niekontrolowanym rozrostem zmienionych limfocytów – komórek układu odpornościowego. Zazwyczaj kojarzone są ze zmianami w węzłach chłonnych, jednak nie jest to pełen obraz tej niejednoznacznej choroby. Wyodrębnia się kilkadziesiąt rodzajów chłoniaków, które różnią się dynamiką procesu chorobowego oraz rokowaniem. Przykładem takiego „nieoczywistego” chłoniaka jest CTCL (ang. cutaneous T-cell lymphoma), czyli chłoniak skórny T-komórkowy.
W ostatnim czasie wystartowało badanie opinii pacjentów z CTCL, pt. Chłoniaki, których nie znamy. Problem, którego nie widzimy, które będzie przeprowadzone w wybranych klinikach znajdujących się na terenie całej Polski. Autorzy badania jakości życia pacjentów z chłoniakiem skórnym w pierwszej kolejności przeprowadzą cykl pogłębionych rozmów zarówno z kluczowymi ekspertami merytorycznymi specjalizującymi się w leczeniu pacjentów z CTCL, jak i chorymi. Na podstawie wywiadów oraz przyjętej metodologii stworzona zostanie ankieta dla pacjentów.
Chłoniak — objawy
Pierwsze objawy chłoniaka są niecharakterystyczne, zazwyczaj mylone są ze stanem przeziębienia lub grypy. Wczesne objawy nowotworu układu chłonnego stanowią:
- gorączka lub stany podgorączkowe,
- nocne poty,
- znaczny spadek masy ciała w niedługim czasie,
- osłabienie organizmu, męczliwość,
- uporczywy kaszel,
- powiększenie (rozrost) węzłów chłonnych, przy jednoczesnym braku dolegliwości bólowych,
- zaburzenia układu pokarmowego,
- żółtaczka (w sytuacji chłoniaka wątroby),
- zaburzenia krzepnięcia (w przypadku powiększenia śledziony),
- swędzenie skóry całego ciała,
- kaszel i utrzymujące się duszności (w przypadku chłoniaka klatki piersiowej).
