U nas zapłacisz kartą
Objawy Skórne Chłoniaka - Jak Rozpoznać I Co Oznaczają?
Chłoniak
Chłoniak jest chorobą nowotworową, wywodzącą się z rozrostu komórek układu chłonnego (limfatycznego). Wszystkie odmiany nowotworu węzłów chłonnych stanowią złośliwe odmiany. Warto zaznaczyć jednak, że niektóre z chłoniaków charakteryzują się stosunkowo łagodnym i przewlekłym przebiegiem, inne zaś mają postać ostrą. Przewlekła odmiana nowotworu rozwija się długo i przez długi czas nie wymaga podjęcia leczenia, które mogłoby przynieść więcej szkód niż korzyści. Całkowite wyleczenie jednak przeważnie jest niemożliwe. Chłoniaki o ostrym przebiegu cechuje bardzo szybki rozwój i konieczność szybkiej interwencji, ale wyleczenie jest możliwe.
Na chłoniaka w zasadzie może zachorować każdy, zarówno młodzi ludzie, osoby w podeszłym wieku, jak i dzieci.
Jakie są sposoby leczenia chłoniaka skóry?
Leczenie chłoniaka skóry zależy jego podtypu i stadium zaawansowania. W leczeniu miejscowym stosuje się glikokortykosteroidy, leki cytostatyczne lub retinoidy. W leczeniu ogólnym stosuje się glikokortykosteroidy, leki cytostatyczne podawane pojedynczo lub w ramach chemioterapii wielolekowej, interferon-α, retinoidy, przeciwciała monoklonalne, fototerapię. W ramach leczenia eksperymentalnego niekiedy stosuje się cytokiny (IL-2, IL-12), przeciwciała monoklonalne (anty CD-30) inhibitory deacetylazy histonowej czy leki immunomodulujące. Większość chłoniaków z komórek B poddaje się radioterapii lub naświetlaniu szybkimi elektronami.
Chłoniak skóry: znajdź hematologa w twojej okolicy
Zobacz także
Nowotwory złośliwe skóry (raki skóry) Raki skóry (nowotwory złośliwe skóry) są dość częstymi nowotworami, mogą występować w każdym wieku. Najczęściej występuje rak podstawnokomórkowy skóry, który lokalizuje się głównie na twarzy i ma postać powoli rosnącego perełkowatego guzka. Bardzo rzadko daje przerzuty odlegle, ale może się rozrastać i niszczyć okoliczne tkanki, dlatego ważne jest jak najszybsze usunięcie go. Większość raków skóry leczy się przede wszystkim operacyjnie.
Czerniak Czerniak jest nowotworem złośliwym, który wywodzi się z komórek barwnikowych. Może występować w skórze, ale także innych lokalizacjach, np. na błonach śluzowych lub w gałce ocznej. Im szybciej zostanie postawiona diagnoza i rozpoczęte leczenie, tym szanse na wyleczenie są większe.
Wybrane treści dla Ciebie
Chłoniak nieziarniczy Chłoniaki nieziarnicze są grupą nowotworów złośliwych pochodzących z komórek krwi i tkanki limfatycznej. Powstają, gdy w jednej z wymienionych tkanek dochodzi do szybkiego, niekontrolowanego podziału komórek, które dotychczas były prawidłowe.
Chłoniak — rodzaje
Chłoniaki zasadniczo można podzielić na dwie grupy: ziarniczego (Hodgkina) i nieziarniczego. Chłoniaki nieziarniste pojawiają się w dwóch odmianach B-komórkowych oraz T/NK-komórkowych.
Wsród chłoniaków B-komórkowych wymienić można między innymi: białaczkę limfoblastyczną B-komórkową, przewlekłą białaczkę limfatyczną, białaczkę włochatokomórkową, chłoniak z komórek płaszcza, szpiczak plazmocytowy, chłoniak grudkowy, makroglubelinemię Waldenströma, chłoniak rozlany czy limfoplazmocytowy. Do chłoniaków T/NK-komórkowych z kolei należą: białaczka limfoblastyczna T-komórkowa, chłoniak z obwodowych komórek T, ziarniak grzybiasty czy anaplastyczny chłoniak wielokomórkowy.
Chłoniak Hodgkina pojawia się przede wszystkim u młodych osób w przedziale wiekowym od 20. do 40. lat, a także po 50. roku życia. Chłoniak nieziarniczy z kolei występuje głównie u starszych osób, które mają powyżej 60 lat. Pojawiają się tu jednak wyjątki, gdyż niektóre typy częściej dotyczą dużo młodszych pacjentów.
CODZIENNOŚĆ PACJENTÓW Z CHŁONIAKIEM SKÓRY
Przebieg kliniczny choroby jaką jest chłoniak skórny T-komórkowy jest powolny, wieloletni, w związku z czym kluczowe znaczenie ma utrzymanie jak najlepszej jakości życia pacjenta. Z uwagi na bardzo silną manifestację skórną w postaci licznych zmian rumieniowo-złuszczających, naciekowych, sinoczerwonych guzów z tendencją do tworzenia masywnych owrzodzeń choroba bardzo szybko prowadzi do poczucia braku samoakceptacji przez chorych i wycofania się przez nich z funkcjonowania w otoczeniu.
Badania wskazują również, że około 40% pacjentów z chłoniak skórnym T-komórkowy mdoświadcza bólu, a dla 13% pacjentów z CTCL ból jest trochę lub bardzo odczuwalny. Pacjenci poza świądem doświadczają utraty włosów oraz innych problemów skórnych (sączenia, zakażenia skóry, intensywnej suchości skóry, łuszczenia się, występowania cienkiej i wrażliwej skóry), dodatkowo bolesności skóry oraz mięśni powodujących zaburzenia snu, poruszania się, jak również trudności z funkcjonowaniem dłoni.
Wymienione objawy wpływają w oczywisty sposób na fizyczne funkcjonowanie, ale stanowią również obciążenie psychiczne oraz wywierają negatywny efekt na życie osobiste, społeczne i zawodowe pacjentów.
Pacjenci w związku z chorobą zmuszeni są do zmniejszenia swojego czasu pracy lub rezygnacji z pracy (odejście na emeryturę) w miarę postępu choroby. Widoczność zmian skórnych powoduje ponadto poczucie ograniczenia i prowadzi do zwiększonego, w stosunku do osób zdrowych, zakrywania skóry. Bolesność i wrażliwość skóry wpływa również na codzienne czynności i stanowi istotną barierę w normalnym funkcjonowaniu, wynikającą z oszpecenia ciała i związaną z nim stygmatyzacją społeczną.
Chłoniaki skóry - przyczyny, objawy, leczenie
Pierwotne chłoniaki skóry to grupa rzadkich nowotworów układu chłonnego, które u 75% chorych wywodzą się z limfocytów T, a u pozostałych 25% z limfocytów B. Należy odróżnić chłoniaki skórne pierwotne od wtórnego nacieczenia powłok skórnych w przebiegu chłoniaków nieziarniczych węzłów chłonnych. Za pierwotne chłoniaki skóry uważa się zmiany, które minimum przez 6 miesięcy od rozpoznania ograniczają się wyłącznie do powłok skórnych.
Chłoniaki najczęściej lokalizują się w węzłach chłonnych, ale niekiedy mogą pierwotnie dotyczyć innych narządów. Określa się je wówczas jako chłoniaki pozawęzłowe. Skóra jest drugim co do częstości (po przewodzie pokarmowym), miejscem lokalizacji chłoniaków pozawęzłowych. Roczna zapadalność na chłoniaka skóry wynosi około 0,5–1 przypadku na 100 000 mieszkańców. Ostatnio zauważa się wzrost częstości zachorowań. Chłoniaki skóry ponad 2 razy częściej pojawiają się u mężczyzn niż u kobiet.
