U nas zapłacisz kartą
Objawy Skórne Chłoniaka - Jak Rozpoznać I Co Oznaczają?
Chłoniaki - nowotwory, których pierwsze objawy łatwo pomylić z. grypą!
15 września przypada Światowy Dzień Wiedzy o Chłoniakach. Z tej okazji Stowarzyszenie Wspierające Chorych na Chłoniaki „Sowie Oczy” oraz Stowarzyszenie Przyjaciół Chorych na Chłoniaki „Przebiśnieg” zachęca pacjentów do podzielenia się swoim doświadczeniem w ramach kampanii #EverythingChanges.
Chłoniaki to grupa nowotworów rozwijających się w układzie limfatycznym organizmu. Powstają w wyniku nieprawidłowego wzrostu komórek układu odpornościowego, najczęściej limfocytów B lub T, i stanowią rzadki, ale bardzo zróżnicowany zespół chorób. Wyróżniamy kilkadziesiąt podtypów chłoniaków. Dzielą się na dwie główne grupy: chłoniaki ziarnicze (dawniej zwane ziarnicą złośliwą) oraz chłoniaki nieziarnicze: agresywne (chłoniak rozlany z dużych komórek B) oraz indolentne o powolnym, wieloletnim przebiegu (np. przewlekła białaczka limfatyczna czy chłoniak grudkowy).
CHŁONIAK SKÓRNY T-KOMÓRKOWY: DIAGNOSTYKA I WYKRYWANIE
W większości przypadków chłoniaków skórnych T-komórkowych wstępna diagnoza ustalana jest przez dermatologa wraz z patomorfologiem.
Podstawowym badaniem umożliwiającym rozpoznanie CTCL jest ocena histopatologiczna skóry, sporadycznie uzupełniana histopatologiczną oceną węzła chłonnego lub fragmentu zajętego narządu. W przypadku podejrzenia CTCL dodatkowo należy wykonać ocenę immunofenotypową, która daje możliwość zaklasyfikowania chłoniaka do grupy chłoniaków z komórek T, B lub NK.
W sytuacjach wątpliwych, gdy podstawowy panel badań nie daje jednoznacznego rozpoznania, można go uzupełniać również badaniami pomocniczymi, np. badania molekularne, badania obrazowe: rentgenowskie – RTG, tomografii komputerowej – TK.
Rozpoznanie: chłoniak skórny T-komórkowy, uzupełnia się również o ocenę rozległości zmian skórnych, stopień ich zaawansowania klinicznego, jak również ocenę czynników wpływających na rokowanie. Przeprowadzenie tak dokładnej diagnostyki jest kluczowe w doborze odpowiedniej metody terapii, jak również w ocenie skuteczności zastosowanego leczenia.
Chłoniak — rodzaje
Chłoniaki zasadniczo można podzielić na dwie grupy: ziarniczego (Hodgkina) i nieziarniczego. Chłoniaki nieziarniste pojawiają się w dwóch odmianach B-komórkowych oraz T/NK-komórkowych.
Wsród chłoniaków B-komórkowych wymienić można między innymi: białaczkę limfoblastyczną B-komórkową, przewlekłą białaczkę limfatyczną, białaczkę włochatokomórkową, chłoniak z komórek płaszcza, szpiczak plazmocytowy, chłoniak grudkowy, makroglubelinemię Waldenströma, chłoniak rozlany czy limfoplazmocytowy. Do chłoniaków T/NK-komórkowych z kolei należą: białaczka limfoblastyczna T-komórkowa, chłoniak z obwodowych komórek T, ziarniak grzybiasty czy anaplastyczny chłoniak wielokomórkowy.
Chłoniak Hodgkina pojawia się przede wszystkim u młodych osób w przedziale wiekowym od 20. do 40. lat, a także po 50. roku życia. Chłoniak nieziarniczy z kolei występuje głównie u starszych osób, które mają powyżej 60 lat. Pojawiają się tu jednak wyjątki, gdyż niektóre typy częściej dotyczą dużo młodszych pacjentów.