U nas zapłacisz kartą
Czy chłoniak jest formą raka?
Rokowania pacjentów z chłoniakiem
Rokowanie zależy od typu chłoniaka. W chłoniakach nieziarniczych powolnych choroba ma kilkunastoletni przebieg, jednak wyleczenia, czyli zupełne pozbycie się choroby, są sporadyczne. W chłoniakach agresywnych rozwój nowotworu udaje się powstrzymać u ponad 60% leczonych, a wyleczenie jest możliwe u 40–50%. W przypadku chłoniaka Hodgkina przy stosowaniu współczesnych strategii leczenia 80–90% chorych zostaje trwale wyleczonych.
Podsumowując, chłoniaki to dość częste nowotwory. Są spotykane w różnych grupach wiekowych. Ich przebieg może być powolny lub agresywny. Nowoczesne metody leczenia dają szanse na zatrzymanie postępu choroby oraz, co najważniejsze, w wielu przypadkach zapewniają całkowite wyleczenie.
1. Domagała W., Stachury i Domagały Patologia znaczy słowo o chorobie, Tom I, Wydanie trzecie, zmienione i poprawione, Kraków 2016
2. Meder Janusz. Chłoniak Hodgkina (HL). 3.
3. https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.15.14. Dostęp: 28.06.2019.
Warzocha Krzysztof. Chłoniaki nie-Hodgkina (NHL, chłoniaki nieziarnicze).
4. https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.15.13. Dostęp: 28.06.2019.
- zdrowego stylu życia,
- ciąża i połóg,
- zdrowy rozwój dziecka,
- sprawność, mobilność i suplementacja
- relaks, stres i psychologia,
- zapobieganie i leczenie raka.
Otrzymasz też dwa e-booki: "Pięć pytań do dietetyka" oraz "Pięć pytań do farmaceuty".
Rodzaje raka tarczycy: anaplastyczny, brodawkowaty, rdzeniasty oraz pęcherzykowy
Glejak – rodzaje, objawy, przyczyny i leczenie. Jak szybko rozwija się glejak? Powikłania po operacji glejaka
Co to jest ostra białaczka limfoblastyczna (ALL)? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Mnoga gruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza. Objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Sposoby leczenia chłoniaka
Wybór sposobu leczenia zależy od:
- rozpoznania typu chłoniaka – ustala się je na podstawie badania histopatologicznego, czyli oceny mikroskopowej materiału pobranego z powiększonego węzła chłonnego lub fragmentu zmienionego chorobowo narządu. Dodatkowo w pobranych tkankach wykonuje się specjalistyczne badania (immunohistochemiczne, immunofenotypowe, cytogenetyczne, molekularne) co pozwala na wdrożenie optymalnej terapii,
- stopnia zaawansowania choroby – w tym celu wykonuje się badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, PET), biopsję szpiku kostnego,
- występowania określonych czynników rokowniczych na początku choroby,
- stanu sprawności chorego i obecności chorób współistniejących.
Podstawowym sposobem leczenia chłoniaków jest chemioterapia. Polega ona na zastosowaniu środków farmakologicznych, cytostatyków, do zniszczenia lub zahamowania rozwoju komórek nowotworowych. W różnych chorobach nowotworowych oraz stadiach ich zaawansowania wykorzystuje się odpowiednie schematy terapii. W chłoniakach stosuje się ją zwykle równocześnie z glikokortykosteroidami, które uzupełniają jej działanie.
Radioterapia to sposób leczenia przez naświetlanie określonych partii ciała promieniowaniem jonizującym, które niszczy komórki nowotworowe. Stosuje się ją często w skojarzeniu z chemioterapią, a w przypadkach chłoniaków o niskim stopniu zaawansowania może być jedyną metodą terapii.
Czy wiesz że: według danych Światowej Organizacji Zdrowia zachorowalność na chłoniaki wzrasta o 4 – 5% rocznie? Częściowo wynika to z rozwoju technik diagnostycznych. Innym powodem może być starzenie się społeczeństwa, ponieważ ryzyko zachorowania na chłoniaka wzrasta z wiekiem.
W chłoniakach indolentnych, w początkowych stadiach, co kilka miesięcy monitoruje się stan zdrowia chorych lub ogranicza leczenie do radioterapii albo zabiegu operacyjnego. W sytuacji gdy choroba postępuje, czyli pojawiają się objawy ogólne (np. gorączka, chudnięcie) lub powiększenie węzłów chłonnych czy narządów wewnętrznych, wprowadza się chemioterapię jednym lekiem lub nawet kilkoma, zależnie od schematu. W przypadku chłoniaków agresywnych wykorzystuje się terapie wielolekowe od początku choroby. W szczególnych przypadkach dołącza się terapię preparatami nowej generacji, przeciwciałami monoklonalnymi, które wyszukują komórki nowotworowe i niszczą je. Chłoniaka Hodgkina leczy się chemioterapią, zwykle w połączeniu z radioterapią na pierwotnie zmienioną okolicę lub na pozostałości nowotworu. Przeszczepienie szpiku kostnego jest stosowane rzadko i najczęściej jest zarezerwowane dla agresywnych nowotworów lub jako leczenie wznowy choroby.
Nieziarnicze chłoniaki T-komórkowe
Nieziarnicze chłoniaki T-komórkowe to zmiany wywodzące się z limfocytów T. Są one diagnozowane rzadziej niż chłoniaki B-komórkowe, stanowiąc 1 na 10 przypadków zmian nieziarniczych. W tej grupie dominują chłoniaki T-komórkowe skóry np. ziarniniak grzybiasty, a także chłoniak z obwodowych komórek T.
Powyższe zmiany nieziarnicze cechują się różnym charakterem, co wpływa na dobór metod leczenia, a także ma wpływ na rokowania pacjentów. Chłoniaki węzłowe rozwijają się w węzłach chłonnych, skąd komórki nowotworowe wędrują po organizmie wraz z limfą, powodując rozrost m.in. tkanki limfatycznej. Aby uniknąć związanego z rakiem węzłów chłonnych zagrożenia, powinniśmy każdą nieprawidłowość w obrębie węzła chłonnego konsultować z lekarzem oraz systematycznie wykonywać badania profilaktyczne, które pozwalają na wczesne wykrycie np. typowych dla nowotworów zmian w morfologii krwi.
Nieziarnicze chłoniaki B-komórkowe
Nieziarnicze chłoniaki B-komórkowe to m.in. chłoniak rozlany z dużych komórek B, a także chłoniak grudkowy. Te chłoniaki nieziarnicze diagnozowane są najczęściej m.in. w USA i Europie Zachodniej.
Chłoniak rozlany z dużych komórek B to w 80% nowotwór agresywny, który wiąże się z niezbyt dobrymi rokowaniami. W tym przypadku kluczowy jest czas wdrożenia leczenia, które pozwoli na pokonanie choroby nowotworowej.
Chłoniak grudkowy to rak węzłów chłonnych, który przez długi czas nie wywołuje objawów chorobowych. Proces nowotworowy lokalizuje się początkowo w jednej grupie węzłów chłonnych, jednak ten typ chłoniaka może także naciekać szpik kostny oraz narządy limfatyczne i pozalimfatyczne. Chłoniak grudkowy częściej dotyczy kobiet i zwykle diagnozowany jest po 60. roku życia, jednak występuje także rzadko diagnozowany chłoniak grudkowy typu dziecięcego. W przypadku chłoniaka grudkowego leczenie wdrażane jest dopiero wówczas, gdy pojawią się charakterystyczne objawy choroby. Chłoniak grudkowy to chłoniak powolny (indolentny), który nie cechuje się dużą złośliwością.
Do grupy chłoniaków nieziarniczych zaliczamy także m.in.:
- chłoniaka z komórek płaszcza,
- węzłowego i pozawęzłowego chłoniaka strefy brzeżnej,
- chłoniaka z małych limfocytów B,
- makroglobulinemię Waldenstroma.
Większość diagnozowanych chłoniaków nieziarniczych stanowią zmiany wywodzące się z limfocytów B. Co dziesiąty nieziarniczy chłoniak to chłoniak T-komórkowy.
