U nas zapłacisz kartą
Czy chłoniak jest formą raka?
Rodzaje chłoniaka
Chłoniaki ziarnicze i nieziarnicze
Najbardziej ogólny podział dzieli się na: chłoniaki ziarnicze (ziarnica złośliwa, znana również jako choroba Hodgkina) i nieziarnicze, które wywodzą się z limfocytów B, T oraz komórek natural killers – NK.
Chłoniaki agresywne i łagodne
Chłoniaki różnią się między innymi szybkością przebiegu choroby. Zależnie od tego dzielimy je na agresywne, które mogą doprowadzić do śmierci chorego (oczywiście jeśli się nie podejmie leczenia) w ciągu kilku lub kilkunastu miesięcy oraz łagodne (indolentne) przebiegające powoli. Ich rozwój może trwać nawet kilkanaście lat.
Do tej pory nie udało się odkryć, co konkretnie jest przyczyną rozwoju chłoniaków. Możliwe jest natomiast wskazanie czynników ryzyka, które sprzyjają rozwojowi choroby.
Zarówno w przypadku chłoniaków nieziarniczych, jak i chłoniaka Hodgkina, czynniki te są podobne.
Czynniki ryzyka
- choroby autoimmunologiczne – zauważono, że u osób chorych na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), celiakię, toczeń, chorobę Hashimoto czy zespół Sjorgena występuje zwiększone ryzyko rozwoju tego typu nowotworu,
- zakażenia wirusowe – istnieją dane potwierdzające onkogenne znaczenie wirusów Epsteina-Barr (EBV) i ostrej T-komórkowej białaczki/chłoniaka osób dorosłych (HTLV-I), zapalenia wątroby typu C (HCV), cytomegalii (CMV), ludzkiego wirusa opryszczki typu 8 (HHV-8) oraz SV-40 i HTLV-II,
- zakażenia bakteryjne – zakażenie Helicobacter pylori, krętkiem boreliozy czy Campylobacter jejuni,
- obniżenie sprawności funkcjonowania układu odpornościowego u osób przyjmujących leki immunosupresyjne oraz u osób zakażonych wirusem HIV, także z powodu wrodzonych niedoborów odporności,
- stosowania radio- lub chemioterapii z powodu konieczności leczenia innego nowotworu może czasem prowadzić do rozwoju wtórnego nowotworu,
- narażenie na promieniowanie jonizujące,
- narażenie na substancje chemiczne i toksyny obecne w rozpuszczalinkach, nawozach, opryskach roślin, benzen, azbest, lakiery, farby, pyły,
- predyspozycje genetyczne.
Chłoniak Hodgkina
Zachorowalność na na ten typ chłoniaka (HL) wynosi 2 na 100 tys. osób. Najczęściej chorują młodzi dorośli w wieku 20–30 lat oraz osoby po 50. roku życia.
Objawy
Zdecydowana większość chorych zgłasza się do lekarza z powodu powiększenia węzłów chłonnych. Najczęściej są to powiększone węzły chłonne obwodowe, znajdujące się powyżej przepony-szyjne, nadobojczykowe, pachowe. Węzły chłonne zwykle nie są bolesne, skóra nad nimi nie jest zaczerwieniona. W zaawansowanym stadium choroby dochodzi do powiększenia śledziony (30 proc. chorych).
W ok. 60–70 proc. przypadków zachorowań zauważa się też powiększenie węzłów śródpiersia, co może objawiać się przewlekłym kaszlem, dusznością czy bólami zamostkowymi.
Nacieki pozawęzłowe chłoniaka Hodgkina zdarzają się rzadko. Choroba może się wtedy szerzyć przez ciągłość lub rozsiewać drogą krwionośną. Do najczęściej zajmowanych narządów pozalimfatycznych należą: płuca, wątroba, szpik kostny, kości.
- gorączka,
- nocne poty,
- zmniejszenie masy ciała (> 10 proc. w ciągu 6 mies.),
- chorobie może też towarzyszyć uporczywy świąd skóry.
Co to jest chłoniak? Przyczyny, objawy, rodzaje i sposoby leczenia chłoniaka
Chłoniaki to zróżnicowana grupa nowotworów złośliwych wywodzących się z tkanki limfatycznej. Mogą przebiegać mniej lub bardziej agresywnie. Są rozpoznawane zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych. W ich leczeniu stosuje się przede wszystkim chemioterapię i radioterapię. Jakie są przyczyny powstawania chłoniaków oraz czy rokowania są pomyślne?
Chłoniaki to nowotwory złośliwe układu chłonnego, odpowiadającego za odporność na infekcje. Charakteryzują się one nieprawidłowym rozrostem limfocytów, komórek, które tworzą i odpowiadają za działanie układu odpornościowego. Rozwijają się w węzłach chłonnych lub w postaci guza w innych narządach, czyli wszędzie tam gdzie są skupiska tkanki limfatycznej. Mogą także zajmować szpik kostny. Częstość zachorowań na chłoniaki na świecie zmienia się zależnie od stref geograficznych. W Polsce są siódmym najczęściej występującym nowotworem złośliwym wśród kobiet i szóstym u mężczyzn.
Rak węzłów chłonnych – rodzaje nowotworów, ich objawy i leczenie
Rak węzłów chłonnych to choroba, która nie zawsze ma agresywny przebieg. W niektórych przypadkach mamy do czynienia z długotrwałym, powolnie postępującym procesem chorobowym, który nie ma złośliwego charakteru. W celu leczenia chłoniaków łagodnych i chłoniaków agresywnych stosowane są różne terapie, które dobierane są nie tylko pod względem typu nowotworu, ale również wieku i ogólnego stanu zdrowia pacjenta.
Rak węzłów chłonnych budzi niepokój, jednak postęp medycyny pozwala obecnie na skuteczne leczenie wielu typów chłoniaków. Niestety, część pacjentów trafia do lekarza w bardzo zaawansowanym stadium choroby, co wpływa na rokowania, utrudniając leczenie.
Pamiętając o wykonywaniu badań profilaktycznych, a także reagując na pojawiające się objawy ogólne, możemy uniknąć niekontrolowanego postępu choroby. Warto pamiętać, że systematyczne wykonywanie morfologii krwi z rozmazem to jeden ze sposobów na wykrycie zmian, które mogą wskazywać na obecność w naszym organizmie komórek nowotworowych.
