U nas zapłacisz kartą
Czy chłoniak jest formą raka?
Chłoniak – objawy, rokowania i leczenie chłoniaków
Chłoniaki to grupa złośliwych nowotworów pochodzących z układu chłonnego. Jest to najczęściej spotykany nowotwór krwi. Zajmuje węzły chłonne, śledzionę, szpik kostny, krew oraz inne narządy. Może mieć przebieg agresywny albo przewlekły.
W przypadku podejrzenia choroby nowotworowej, należy jak najszybciej udać się do lekarza.- Objawy chłoniaka
- Rodzaje chłoniaka
- Chłoniak Hodgkina
- Chłoniaki nieziarnicze
- Leczenie chłoniaka
- Rokowania przy chłoniaku
- Diagnostyka chłoniaka
Do rozrostu nowotworowego dochodzi, kiedy w trakcie dojrzewania limfocytów pojawia się błąd, w wyniku którego powstaną nieprawidłowe komórki. Następnie te nieprawidłowe komórki nowotworowe ulegają nagromadzeniu w różnych częściach organizmu
Nieziarnicze chłoniaki T-komórkowe
Nieziarnicze chłoniaki T-komórkowe to zmiany wywodzące się z limfocytów T. Są one diagnozowane rzadziej niż chłoniaki B-komórkowe, stanowiąc 1 na 10 przypadków zmian nieziarniczych. W tej grupie dominują chłoniaki T-komórkowe skóry np. ziarniniak grzybiasty, a także chłoniak z obwodowych komórek T.
Powyższe zmiany nieziarnicze cechują się różnym charakterem, co wpływa na dobór metod leczenia, a także ma wpływ na rokowania pacjentów. Chłoniaki węzłowe rozwijają się w węzłach chłonnych, skąd komórki nowotworowe wędrują po organizmie wraz z limfą, powodując rozrost m.in. tkanki limfatycznej. Aby uniknąć związanego z rakiem węzłów chłonnych zagrożenia, powinniśmy każdą nieprawidłowość w obrębie węzła chłonnego konsultować z lekarzem oraz systematycznie wykonywać badania profilaktyczne, które pozwalają na wczesne wykrycie np. typowych dla nowotworów zmian w morfologii krwi.
Chłoniak – objawy
Objawy chłoniaka często mylone są z objawami innych chorób. W początkowym stadium rozwoju chłoniaki najczęściej objawiają się niebolesnym powiększeniem węzłów chłonnych, które zwykle nie jest obustronne. Twardy, niebolesny i nieruchomy węzeł chłonny wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Inne objawy chłoniaka to, m.in.:
- wysypka, która najczęściej pojawia się w fałdach skórnych,
- osłabienie,
- utrata masy ciała,
- mniejsze zdolności wysiłkowe,
- zawroty głowy,
- omdlenia,
- nawracająca gorączka,
- przewlekłe stany podgorączkowe,
- pocenie się w nocy,
- problemy z oddychaniem i duszności,
- dolegliwości ze strony układu pokarmowego,
- nawracające infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych.
Objawy chłoniaka to także powiększenie zajętych chorobą narządów np. wątroby oraz śledziony, jednak najczęściej pierwszym objawem chłoniaka jest powiększenie węzłów chłonnych, które nie jest spowodowane przebytą infekcją.
W przypadku, gdy powiększone węzły chłonne utrzymują się przez dłuższy czas np. dwa tygodnie, trzeba wykonać badania laboratoryjne, które nie dają jednak odpowiedzi na pytanie, z jakim typem chłoniaka mamy do czynienia. W celu zdiagnozowania typu nowotworu przeprowadza się inne badania diagnostyczne m.in. biopsję powiększonego węzła chłonnego, badanie USG, rezonans magnetyczny i tomografię komputerową.
Podsumowując, chłoniaki to duża grupa nowotworów, które dotyczą układu odpornościowego. Nie są to typowe guzy nowotworowe, dlatego w przypadku chojniaków nie stosuje się chirurgicznych metod leczenia. Na rokowania wpływa zarówno szybka diagnoza, jak i dobór właściwego leczenie względem typu nowotworu.
Stopnie chłoniaka
Stosowana klasyfikacja wyróżnia cztery stopnie chłoniaka, które różnią się pod względem zaawansowania choroby nowotworowej i zajętych grup węzłów chłonnych. Choroba I stopnia dotyczy jednej grupy węzłów chłonnych, które zlokalizowane są np. na szyi.
Choroba II stopnia diagnozowana jest wówczas, gdy dotyczy dwóch grup węzłów chłonnych, które zlokalizowane są po tej samej stronie przepony. W przypadku III stopnia zaawansowania choroby mamy do czynienia z zajęciem węzłów chłonnych, które znajdują się w różnych lokalizacjach po obu stronach przepony, czyli w górnej i dolnej części ciała np. węzłów chłonnych szyjnych, węzłów chłonnych w obrębie klatki piersiowej, węzłów zlokalizowanych w jamie brzusznej oraz w pachwinach. Najbardziej zaawansowany IV stopień choroby diagnozowany jest wówczas, gdy komórki nowotworowe znajdują się nie tylko w węzłach chłonnych, ale także w narządach limfatycznych, szpiku kostnym i narządach, które nie są narządami układu limfatycznego.
W zaawansowanym i bardzo zaawansowanym stadium choroby występują także objawy ogólne, które często skłaniają chorych do wykonania badań diagnostycznych.
Chłoniaki nieziarnicze
Chłoniaki nieziarnicze to choroby rozwijające się na skutek nieprawidłowego podziału limfocytów. Komórki krwi nie przestają się dzielić, co powoduje ich nadmierne nagromadzenie się w węzłach chłonnych oraz jest przyczyną rozwoju guza. To ze względu stałego, niekontrolowanego podziału limfocytów węzły chłonne ulegają powiększeniu. Komórki nowotworowe wędrują także po organizmie, powodując zmiany w obrębie tkanki limfatycznej, narządów limfatycznych oraz szpiku kostnego i narządów pozalimfatycznych.
Charakterystyczną cechą chłoniaków nieziarniczych jest to, że mogą powstać w różnych narządach i układach, jednak najczęściej rozwijają się w węzłach chłonnych. Nowotwory z limfocytów B, T i innych komórek, które powstają poza węzłami chłonnymi, nazywa się chłoniakami niewęzłowymi. Chłoniaki węzłowe stopniowo zajmują węzły chłonne w jednym obszarze ciała np. na szyi, w pachwinie, jamie brzusznej lub klatce piersiowej – to typowy objaw choroby we wczesnym stadium. Lokalizacja chłoniaków nieziarniczych oraz liczba zajętych grup węzłów chłonnych wskazuje na konkretny stopień zaawansowania choroby.
Wśród chłoniaków nieziarniczych wyróżniamy wiele różnych nowotworów, które różnicuje się na podstawie m.in. rodzaju komórek, z których się wywodzą.
