U nas zapłacisz kartą
Czy chłoniak jest formą raka?
Chłoniaki nieziarnicze
Chłoniaki nieziarnicze to choroby rozwijające się na skutek nieprawidłowego podziału limfocytów. Komórki krwi nie przestają się dzielić, co powoduje ich nadmierne nagromadzenie się w węzłach chłonnych oraz jest przyczyną rozwoju guza. To ze względu stałego, niekontrolowanego podziału limfocytów węzły chłonne ulegają powiększeniu. Komórki nowotworowe wędrują także po organizmie, powodując zmiany w obrębie tkanki limfatycznej, narządów limfatycznych oraz szpiku kostnego i narządów pozalimfatycznych.
Charakterystyczną cechą chłoniaków nieziarniczych jest to, że mogą powstać w różnych narządach i układach, jednak najczęściej rozwijają się w węzłach chłonnych. Nowotwory z limfocytów B, T i innych komórek, które powstają poza węzłami chłonnymi, nazywa się chłoniakami niewęzłowymi. Chłoniaki węzłowe stopniowo zajmują węzły chłonne w jednym obszarze ciała np. na szyi, w pachwinie, jamie brzusznej lub klatce piersiowej – to typowy objaw choroby we wczesnym stadium. Lokalizacja chłoniaków nieziarniczych oraz liczba zajętych grup węzłów chłonnych wskazuje na konkretny stopień zaawansowania choroby.
Wśród chłoniaków nieziarniczych wyróżniamy wiele różnych nowotworów, które różnicuje się na podstawie m.in. rodzaju komórek, z których się wywodzą.
Rokowania przy chłoniaku
Rokowanie w chłoniaku Hodgkina jest dobre, a odsetek wyleczeń sięga 80 proc., Niemniej u 20–30 proc. pacjentów, którzy początkowo uzyskali odpowiedź na leczenie, dochodzi do nawrotu choroby.
Badanie histopatologiczne
Podstawą rozpoznania pozostaje ocena histopatologiczna węzła chłonnego lub innej nacieczonej tkanki. Charakterystyczne dla nowotworu Hodgkina jest stwierdzana w nacieku obecność komórek Reed-Sternberga oraz komórek Hodgkina. Biopsja aspiracyjna nie jest miarodajną metodą diagnostyczną ze względu na mały odsetek tych komórek znajdujących się w masie guza.
Badanie histopatologiczne pozwala ustalić typ HL, co ma znaczenie tak dla rokowania, jak i wyboru sposobu leczenia.
Badania laboratoryjne
Ocena rozmiaru choroby, a więc ilości, lokalizacji powiększonych węzłów, nacieków pozawęzłowych. Badanie, które temu służy, standardowo stosowane w diagnostyce HL to PET (pozytronowa tomografia emisyjna).
Ważne informacje:
- Bardzo duże znaczenie ma rozpoznanie choroby w najwcześniejszym stadium choroby, gdyż szanse całkowitego wyleczenia są wówczas znacznie większe.
- Jeśli wyczuwasz u siebie zmianę, która może być powiększonym węzłem chłonnym, koniecznie zgłoś się do lekarza.
- Powiększenie węzłów chłonnych utrzymujące się powyżej trzech tygodni wymaga konsultacji specjalistycznej oraz oceny w USG.
- Jedynym miarodajnym badaniem w przypadku podejrzenia choroby jest badanie histopatologiczne wyciętego w całości węzła bądź nacieczonej tkanki. Biopsja nie jest badaniem miarodajnym.
- Badaj przynajmniej raz w roku morfologię.
Rokowania pacjentów z chłoniakiem
Rokowanie zależy od typu chłoniaka. W chłoniakach nieziarniczych powolnych choroba ma kilkunastoletni przebieg, jednak wyleczenia, czyli zupełne pozbycie się choroby, są sporadyczne. W chłoniakach agresywnych rozwój nowotworu udaje się powstrzymać u ponad 60% leczonych, a wyleczenie jest możliwe u 40–50%. W przypadku chłoniaka Hodgkina przy stosowaniu współczesnych strategii leczenia 80–90% chorych zostaje trwale wyleczonych.
Podsumowując, chłoniaki to dość częste nowotwory. Są spotykane w różnych grupach wiekowych. Ich przebieg może być powolny lub agresywny. Nowoczesne metody leczenia dają szanse na zatrzymanie postępu choroby oraz, co najważniejsze, w wielu przypadkach zapewniają całkowite wyleczenie.
1. Domagała W., Stachury i Domagały Patologia znaczy słowo o chorobie, Tom I, Wydanie trzecie, zmienione i poprawione, Kraków 2016
2. Meder Janusz. Chłoniak Hodgkina (HL). 3.
3. https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.15.14. Dostęp: 28.06.2019.
Warzocha Krzysztof. Chłoniaki nie-Hodgkina (NHL, chłoniaki nieziarnicze).
4. https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.15.13. Dostęp: 28.06.2019.
- zdrowego stylu życia,
- ciąża i połóg,
- zdrowy rozwój dziecka,
- sprawność, mobilność i suplementacja
- relaks, stres i psychologia,
- zapobieganie i leczenie raka.
Otrzymasz też dwa e-booki: "Pięć pytań do dietetyka" oraz "Pięć pytań do farmaceuty".
Rodzaje raka tarczycy: anaplastyczny, brodawkowaty, rdzeniasty oraz pęcherzykowy
Glejak – rodzaje, objawy, przyczyny i leczenie. Jak szybko rozwija się glejak? Powikłania po operacji glejaka
Co to jest ostra białaczka limfoblastyczna (ALL)? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Mnoga gruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza. Objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Rodzaje chłoniaków
Wśród chłoniaków wyróżniamy dwie kategorie:
- chłoniaka Hodgkina (dawniej nazywany ziarnicą złośliwą) – cechuje się obecnością charakterystycznych nowotworowych komórek Reed-Sternberga oraz komórek Hodgkina. Przyciągają one prawidłowe komórki układu chłonnego, takie jak limfocyty, monocyty, histiocyty i makrofagi. Tworzą one naciek zapalny i stanowią główną masę guza. Samych komórek nowotworowych jest niewiele. Chłoniak Hodgkina występuje dość często u dzieci i młodych dorosłych.
- chłoniaki nieziarnicze – wywodzą się one z limfocytów B, T lub NK. Są znacznie liczniejszą grupą i występują najczęściej. Częściej występują u ludzi starszych.
Chłoniaki dzielimy w zależności od przebiegu na:
- powolne (indolentne, chorzy bez leczenia przeżywają od kilku do kilkunastu lat),
- agresywne (chorzy przeżywają bez leczenia od kilku do kilkunastu miesięcy),
- bardzo agresywne (chorzy przeżywają bez leczenia od kilku do kilkunastu tygodni).
