U nas zapłacisz kartą
Czy chłoniak jest formą raka?
Chłoniaki nieziarnicze
Chłoniaki nieziarnicze to choroby rozwijające się na skutek nieprawidłowego podziału limfocytów. Komórki krwi nie przestają się dzielić, co powoduje ich nadmierne nagromadzenie się w węzłach chłonnych oraz jest przyczyną rozwoju guza. To ze względu stałego, niekontrolowanego podziału limfocytów węzły chłonne ulegają powiększeniu. Komórki nowotworowe wędrują także po organizmie, powodując zmiany w obrębie tkanki limfatycznej, narządów limfatycznych oraz szpiku kostnego i narządów pozalimfatycznych.
Charakterystyczną cechą chłoniaków nieziarniczych jest to, że mogą powstać w różnych narządach i układach, jednak najczęściej rozwijają się w węzłach chłonnych. Nowotwory z limfocytów B, T i innych komórek, które powstają poza węzłami chłonnymi, nazywa się chłoniakami niewęzłowymi. Chłoniaki węzłowe stopniowo zajmują węzły chłonne w jednym obszarze ciała np. na szyi, w pachwinie, jamie brzusznej lub klatce piersiowej – to typowy objaw choroby we wczesnym stadium. Lokalizacja chłoniaków nieziarniczych oraz liczba zajętych grup węzłów chłonnych wskazuje na konkretny stopień zaawansowania choroby.
Wśród chłoniaków nieziarniczych wyróżniamy wiele różnych nowotworów, które różnicuje się na podstawie m.in. rodzaju komórek, z których się wywodzą.
Rodzaje chłoniaka
Chłoniaki ziarnicze i nieziarnicze
Najbardziej ogólny podział dzieli się na: chłoniaki ziarnicze (ziarnica złośliwa, znana również jako choroba Hodgkina) i nieziarnicze, które wywodzą się z limfocytów B, T oraz komórek natural killers – NK.
Chłoniaki agresywne i łagodne
Chłoniaki różnią się między innymi szybkością przebiegu choroby. Zależnie od tego dzielimy je na agresywne, które mogą doprowadzić do śmierci chorego (oczywiście jeśli się nie podejmie leczenia) w ciągu kilku lub kilkunastu miesięcy oraz łagodne (indolentne) przebiegające powoli. Ich rozwój może trwać nawet kilkanaście lat.
Do tej pory nie udało się odkryć, co konkretnie jest przyczyną rozwoju chłoniaków. Możliwe jest natomiast wskazanie czynników ryzyka, które sprzyjają rozwojowi choroby.
Zarówno w przypadku chłoniaków nieziarniczych, jak i chłoniaka Hodgkina, czynniki te są podobne.
Czynniki ryzyka
- choroby autoimmunologiczne – zauważono, że u osób chorych na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), celiakię, toczeń, chorobę Hashimoto czy zespół Sjorgena występuje zwiększone ryzyko rozwoju tego typu nowotworu,
- zakażenia wirusowe – istnieją dane potwierdzające onkogenne znaczenie wirusów Epsteina-Barr (EBV) i ostrej T-komórkowej białaczki/chłoniaka osób dorosłych (HTLV-I), zapalenia wątroby typu C (HCV), cytomegalii (CMV), ludzkiego wirusa opryszczki typu 8 (HHV-8) oraz SV-40 i HTLV-II,
- zakażenia bakteryjne – zakażenie Helicobacter pylori, krętkiem boreliozy czy Campylobacter jejuni,
- obniżenie sprawności funkcjonowania układu odpornościowego u osób przyjmujących leki immunosupresyjne oraz u osób zakażonych wirusem HIV, także z powodu wrodzonych niedoborów odporności,
- stosowania radio- lub chemioterapii z powodu konieczności leczenia innego nowotworu może czasem prowadzić do rozwoju wtórnego nowotworu,
- narażenie na promieniowanie jonizujące,
- narażenie na substancje chemiczne i toksyny obecne w rozpuszczalinkach, nawozach, opryskach roślin, benzen, azbest, lakiery, farby, pyły,
- predyspozycje genetyczne.
Chłoniak – objawy
Objawy chłoniaka często mylone są z objawami innych chorób. W początkowym stadium rozwoju chłoniaki najczęściej objawiają się niebolesnym powiększeniem węzłów chłonnych, które zwykle nie jest obustronne. Twardy, niebolesny i nieruchomy węzeł chłonny wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Inne objawy chłoniaka to, m.in.:
- wysypka, która najczęściej pojawia się w fałdach skórnych,
- osłabienie,
- utrata masy ciała,
- mniejsze zdolności wysiłkowe,
- zawroty głowy,
- omdlenia,
- nawracająca gorączka,
- przewlekłe stany podgorączkowe,
- pocenie się w nocy,
- problemy z oddychaniem i duszności,
- dolegliwości ze strony układu pokarmowego,
- nawracające infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych.
Objawy chłoniaka to także powiększenie zajętych chorobą narządów np. wątroby oraz śledziony, jednak najczęściej pierwszym objawem chłoniaka jest powiększenie węzłów chłonnych, które nie jest spowodowane przebytą infekcją.
W przypadku, gdy powiększone węzły chłonne utrzymują się przez dłuższy czas np. dwa tygodnie, trzeba wykonać badania laboratoryjne, które nie dają jednak odpowiedzi na pytanie, z jakim typem chłoniaka mamy do czynienia. W celu zdiagnozowania typu nowotworu przeprowadza się inne badania diagnostyczne m.in. biopsję powiększonego węzła chłonnego, badanie USG, rezonans magnetyczny i tomografię komputerową.
Podsumowując, chłoniaki to duża grupa nowotworów, które dotyczą układu odpornościowego. Nie są to typowe guzy nowotworowe, dlatego w przypadku chojniaków nie stosuje się chirurgicznych metod leczenia. Na rokowania wpływa zarówno szybka diagnoza, jak i dobór właściwego leczenie względem typu nowotworu.
Objawy chłoniaka
- powiększenie węzłów chłonnych,
- naciek (guz) pozawęzłowy,
- powiększenie śledziony i wątroby,
- objawy ogólne choroby, takie jak gorączka, poty nocne lub utrata masy ciała.
Chłoniaki mogą atakować wszystkie układy i narządy. Z tego powodu możliwe jest wystąpienie szeregu objawów, które mogą sugerować, gdzie doszło do nacieczenia nowotworowego i ucisku chorobowo zmienionych węzłów chłonnych.
- bóle i opuchnięcie nóg,
- mogą sugerować obecność chłoniaka w okolicach dużych naczyń,
- bóle głowy i kręgosłupa, porażenie nerwów czaszkowych, osłabienie kończyn, parestezje, ból typu korzeniowego,
- możliwe umiejscowienie nowotworu w mózgu i/lub kręgosłupie,
- bolesność w obrębie jamy brzusznej, powiększenie wątroby, powiększenie śledziony, żółtaczka, krwawienie z przewodu pokarmowego, utrata wagi, czy niestrawność,
- mogą sugerować obecność chłoniaka w przewodzie pokarmowym,
- duszność, kaszel, ból w klatce piersiowej, trudności w połykaniu,
- mogą sugerować zajęcie węzłów w okolicy klatki piersiowej,
- niedokrwistość i małopłytkowość.
- mogą być wyrazem zajęcia szpiku kostnego.
Rak węzłów chłonnych – rodzaje nowotworów, ich objawy i leczenie
Rak węzłów chłonnych to choroba, która nie zawsze ma agresywny przebieg. W niektórych przypadkach mamy do czynienia z długotrwałym, powolnie postępującym procesem chorobowym, który nie ma złośliwego charakteru. W celu leczenia chłoniaków łagodnych i chłoniaków agresywnych stosowane są różne terapie, które dobierane są nie tylko pod względem typu nowotworu, ale również wieku i ogólnego stanu zdrowia pacjenta.
Rak węzłów chłonnych budzi niepokój, jednak postęp medycyny pozwala obecnie na skuteczne leczenie wielu typów chłoniaków. Niestety, część pacjentów trafia do lekarza w bardzo zaawansowanym stadium choroby, co wpływa na rokowania, utrudniając leczenie.
Pamiętając o wykonywaniu badań profilaktycznych, a także reagując na pojawiające się objawy ogólne, możemy uniknąć niekontrolowanego postępu choroby. Warto pamiętać, że systematyczne wykonywanie morfologii krwi z rozmazem to jeden ze sposobów na wykrycie zmian, które mogą wskazywać na obecność w naszym organizmie komórek nowotworowych.
