U nas zapłacisz kartą
Objawy chłoniaka skórnego z komórek T
Kto leczy chłoniaka CTCL?
Często w procesie leczenia chłoniaka T-komórkowego pacjent odwiedza specjalistów wielu gałęzi medycyny. Na etapie diagnostyki potrzebna jest opinia dermatologa. Patomorfolog ocenia pod mikroskopem pobrany wycinek skóry. W późniejszym etapie proces leczenia nadzoruje hematolog (specjalista chorób krwi), a także chirurg, który może zadecydować o całkowitym wycięciu zmiany. W przypadku niektórych zmian do procesu może zostać włączony radioterapeuta, umożliwiający terapię przy pomocy promieniowania jonizującego. Pacjenci sięgają także po pomoc psychiatry, który może zadecydować o leczeniu w celu poprawienia ogólnego stanu psychicznego.
Chłoniak T-komórkowy pozostaje rzadkim nowotworem, ale ciągle trwają badania oraz prace nad poprawieniem i przyspieszeniem procesu diagnozy. Warto pamiętać, że odpowiednie leczenie jest w stanie złagodzić przebieg choroby, często zwiększając komfort pacjenta oraz jego najbliższych.
Wykrycie chłoniaka T-komórkowego
By odpowiednio zdiagnozować pacjenta, potrzeba do tego często zespołu lekarzy z różnych dziedzin. Pierwsze badanie wykonuje dermatolog, który wyklucza możliwość choroby skóry. Jeśli podejrzewa on chłoniaka T-komórkowego, kieruje pacjenta na badanie histopatologiczne. Zabieg pobrania wycinka skóry jest prosty i mało inwazyjny. Dopiero ocena mikroskopowa skóry pozwala na wykluczenie chłoniaka T-komórkowego. Pomocne jest także badanie krwi oraz węzłów chłonnych. Czasami lekarz zleca także wykonanie rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej, by sprawdzić, czy chłoniak nie rozprzestrzenił się na inne części organizmu.
W latach 2018-2019 przeprowadzono badanie wśród chorych na chłoniaka T-komórkowego pt. ,,Chłoniaki, których nie znamy. Problem, którego nie widzimy”. Większość pacjentów przyznało, że szybko zareagowało na zmiany pojawiające się na ich skórze. W przeciągu dwóch miesięcy udali się do lekarza, ale sam proces diagnostyki wydłużał się w niektórych przypadkach nawet do dwóch lat. Badanie pokazało również, jak drastycznie zmienia się życie chorych: często muszą oni zrezygnować z pracy zawodowej, co również ma negatywny wpływ na ich stan psychiczny.
Chłoniaki skóry - przyczyny, objawy, leczenie
Pierwotne chłoniaki skóry to grupa rzadkich nowotworów układu chłonnego, które u 75% chorych wywodzą się z limfocytów T, a u pozostałych 25% z limfocytów B. Należy odróżnić chłoniaki skórne pierwotne od wtórnego nacieczenia powłok skórnych w przebiegu chłoniaków nieziarniczych węzłów chłonnych. Za pierwotne chłoniaki skóry uważa się zmiany, które minimum przez 6 miesięcy od rozpoznania ograniczają się wyłącznie do powłok skórnych.
Chłoniaki najczęściej lokalizują się w węzłach chłonnych, ale niekiedy mogą pierwotnie dotyczyć innych narządów. Określa się je wówczas jako chłoniaki pozawęzłowe. Skóra jest drugim co do częstości (po przewodzie pokarmowym), miejscem lokalizacji chłoniaków pozawęzłowych. Roczna zapadalność na chłoniaka skóry wynosi około 0,5–1 przypadku na 100 000 mieszkańców. Ostatnio zauważa się wzrost częstości zachorowań. Chłoniaki skóry ponad 2 razy częściej pojawiają się u mężczyzn niż u kobiet.