U nas zapłacisz kartą
Chłoniak skóry - Zdjęcia i Diagnoza w Polsce
Chłoniak - gdzie występuje?
Chłoniaki mogą występować w różnych częściach ciała, w zależności od rodzaju chłoniaka. Oto przykłady niektórych miejsc występowania chłoniaków:
Chłoniak mózgu
Chłoniak mózgu, zwany również pierwotnym chłoniakiem ośrodkowego układu nerwowego (OUN), rozwija się w tkance mózgowej lub rdzeniowej. Jest to rzadki rodzaj chłoniaka, który wymaga specjalistycznego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego. Leczenie może obejmować operację, radioterapię, leczenie farmakologiczne lub ich kombinacje.
Chłoniak żołądka
Chłoniak żołądka rozwija się w błonie śluzowej wyścielającej żołądek. Jest to jedna z najczęstszych postaci chłoniaków pozagrzewczych (poza układem chłonnym). Objawy chłoniaka żołądka mogą obejmować ból brzucha, utratę apetytu, nudności oraz krwawienie z przewodu pokarmowego. Diagnoza chłoniaka żołądka wymaga wykonania endoskopii oraz badania histopatologicznego przez specjalistę gastroenterologa.
Chłoniak skóry
Chłoniak skóry to rodzaj chłoniaka, który rozwija się w skórze lub blisko niej. Może manifestować się w postaci guzków, zmian o charakterze rumieni lub owrzodzeń. Diagnoza chłoniaka skóry zwykle wymaga wykonania biopsji skóry i badania histopatologicznego. Leczenie może obejmować przeszczepienie komórek macierzystych, radioterapię lub leczenie farmakologiczne.
Rozpoznanie
Podstawą rozpoznania pierwotnych chłoniaków skóry jest badanie histopatologiczne wycinka zajętej skóry. Jeśli chorobie towarzyszy powiększenie węzłów chłonnych, diagnostykę należy poszerzyć o pobranie węzła chłonnego. Zupełnie bezcelowa jest biopsja cienkoigłowa zmienionego chorobowo węzła. W każdym przypadku konieczne jest badanie immunohistochemiczne, które pozwala na ustalenie linii komórkowej (B, T lub NK), z jakiej choroba się wywodzi i stopnia jej dojrzałości. Za każdym razem należy również:
- ocenić morfologię krwi obwodowej,
- dokonać immunofenotypowania limfocytów krwi obwodowej.
Immunofenotypowanie jest procedurą pozwalającą m.in. na potwierdzenie obecności komórek Sezarego. W wybranych przypadkach warto również wykonać badania obrazowe (tomografia komputerowa szyi, klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy), niekiedy również badania szpiku kostnego. Postawienie rozpoznania chłoniaka skóry jest często dla pacjenta szokiem, ale z drugiej strony, również ulgą, ponieważ często po latach przypadkowych terapii pozwala zastosować skuteczne leczenie. Terapia zazwyczaj rozpoczyna się w gabinecie dermatologicznym.
Czym jest chłoniak mózgu?
Chłoniak mózgu zaliczany jest do grupy chłoniaków ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Stanowi rzadko występującą przypadłość. Może występować jako zmiana pierwotna i stan ten określa się mianem pierwotny chłoniak mózgu lub w przebiegu rozsianego procesu nowotworowego i wówczas chłoniak jest przerzutem do mózgu. Guzowi towarzyszy zazwyczaj szeroko rozprzestrzeniający się naciek, niezwiązany z uszkodzeniem bariery krew–mózg.
Pierwotny chłoniak mózgu występuje zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Nieco częściej rozwija się u mężczyzn niż u kobiet. Do grupy ryzyka zachorowania na tę przypadłość zalicza się osoby z niewydolnością układu odpornościowego, powstałą w wyniku: immunosupresji po przeszczepieniu narządów, AIDS, niedoborów IgA, tocznia rumieniowatego lub reumatoidalnego zapaleniu stawów. W patogenezie istotną rolę odgrywa wirus Epsteina-Barra (EBV). W tej grupie chłoniaków rozpoznaje się niestety w większości przypadków (75%) guzy o wysokiej złośliwości o fenotypie B-komórkowym. Chłoniaki pierwotne mózgu stanowią grupę 0,3–2,5% nowotworów ośrodkowego układu nerwowego i poniżej 2% chłoniaków nieziarniczych. U osób zakażonych wirusem HIV częstość występowania tego typu chłoniaka waha się w granicach 1,6–9%.