U nas zapłacisz kartą
Chłoniak skóry - Zdjęcia i Diagnoza w Polsce
Chłoniaki skóry - przyczyny, objawy, leczenie
Pierwotne chłoniaki skóry to grupa rzadkich nowotworów układu chłonnego, które u 75% chorych wywodzą się z limfocytów T, a u pozostałych 25% z limfocytów B. Należy odróżnić chłoniaki skórne pierwotne od wtórnego nacieczenia powłok skórnych w przebiegu chłoniaków nieziarniczych węzłów chłonnych. Za pierwotne chłoniaki skóry uważa się zmiany, które minimum przez 6 miesięcy od rozpoznania ograniczają się wyłącznie do powłok skórnych.
Chłoniaki najczęściej lokalizują się w węzłach chłonnych, ale niekiedy mogą pierwotnie dotyczyć innych narządów. Określa się je wówczas jako chłoniaki pozawęzłowe. Skóra jest drugim co do częstości (po przewodzie pokarmowym), miejscem lokalizacji chłoniaków pozawęzłowych. Roczna zapadalność na chłoniaka skóry wynosi około 0,5–1 przypadku na 100 000 mieszkańców. Ostatnio zauważa się wzrost częstości zachorowań. Chłoniaki skóry ponad 2 razy częściej pojawiają się u mężczyzn niż u kobiet.
Objawy chłoniaków skóry
Choroba zazwyczaj zaczyna się podstępnie, ale obraz kliniczny jest odrębny dla każdego podtypu chłoniaka i początkowo może być lekceważony przez pacjenta i lekarza. W chłoniakach T komórkowych o powolnym przebiegu:
• dominuje świąd skóry,
• występują zmiany rumieniowe,
• pojawiają się zmiany rumieniowo złuszczające (szczególnie na częściach ciała nieeksponowanych na słońce).
Ze względu na swój powolny przebieg choroba często przez lata jest nierozpoznawana i leczona nieprawidłowo. W momencie, gdy osiąga stadium drugie i trzecie (zmiany naciekowe i guzowate) gorączkowo poszukuje się rozpoznania. Chory może skarżyć się na uczucie zmęczenia, stany podgorączkowe, utratę masy ciała. Chłoniaki skórne T komórkowe o bardziej agresywnym przebiegu, ze względu na szybko nasilające się objawy, często charakterystyczne zmiany we krwi oraz szybko rosnące nacieki guzowate skóry zmuszają do szybszej diagnozy. Początkowo zmiany na skórze przypominają wyprysk, następnie rozwija się erytrodermia (uogólnione zajęcie skóry przez chorobę, przejawiające się zaczerwienieniem i złuszczaniem na ponad 90% powierzchni skóry). Dominującym objawem jest świąd skóry. We krwi obwodowej pojawiają się nieprawidłowe limfocyty (komórki Sezarego – komórki o nieprawidłowym wyglądzie z obecnością nieprawidłowych antygenów na powierzchni).
Objawy chłoniakow B komórkowych są inne. Zazwyczaj nie towarzyszy im świąd skóry. W postaciach łagodnych są to:
- sine guzki,
- nacieki,
- niekiedy guzy z tendencją do owrzodzeń i samoistnych regresji.
W postaciach bardziej agresywnych (chłoniak rozlany z dużych komórek B typu kończynowego) są to czerwone i sine guzy występujące na jednej lub obu kończynach górnych lub dolnych.
Podsumowanie
Chłoniaki skórne stanowią heterogenną grupę rzadko występujących nowotworów, wywodzących się z limfocytów występujących w skórze. Głównym i pierwszym objawem choroby są niespecyficzne zmiany skórne, trudne do prawidłowego zdiagnozowania i mylone z innymi chorobami, głównie skórnymi (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca). Konsekwencją mało charakterystycznego obrazu choroby jest często wieloletnie leczenie, nieskuteczne, bo niewłaściwie dobrane do charakteru choroby. Jednocześnie, ze względu na długoletnie – zwłaszcza w stosunku do innych nowotworów – przeżycia, a także trudne do ukrycia, bolesne, manifestujące się na skórze objawy, głównym celem leczenia jest utrzymanie jakości życia chorego i ograniczenie zmian.
Więcej informacji na temat chłoniaków znajdą Państwo w zakładce CHOROBY- CHŁONIAK
Dowiedz się więcej dzięki naszym szkoleniom:
Chłoniak to rodzaj nowotworu układu chłonnego, który może występować w różnych stopniach zaawansowania. Klasyfikacja stopnia zaawansowania jest ważna w celu oceny, jak daleko zaawansowana jest choroba, co ma wpływ na wybór i plan leczenia. Klasyfikacja ta jest często wykorzystywana do opisania stopnia zaawansowania chłoniaka:
- Stadium I (lokalne): Chłoniak jest ograniczony do jednego obszaru w ciele, np. jednego węzła chłonnego lub jednego narządu, takiego jak śledziona lub migdałki podniebienne. To najbardziej wczesne stadium choroby.
- Stadium II (lokalne lub regionalne): Chłoniak występuje w dwóch lub więcej węzłach chłonnych, ale nadal jest ograniczony do jednej części ciała, zazwyczaj po jednej lub obu stronach przepony.
- Stadium III (zaawansowane): Chłoniak jest zaawansowany i występuje w węzłach chłonnych po obu stronach przepony (węzły chłonne w obszarach nad i pod przeponą).
- Stadium IV (zaawansowane): Chłoniak rozprzestrzenił się poza układ chłonny na inne narządy lub tkanki, takie jak wątroba, płuca, kości, szpik kostny lub inne narządy wewnętrzne.
Ponadto, w klasyfikacji Ann Arbor, która jest często używana do opisywania chłoniaków, dodawane są litery A lub B oraz ewentualnie litera E, aby dostarczyć dodatkowych informacji na temat objawów klinicznych:
- A: Brak objawów ogólnych. Oznacza to, że pacjent nie ma objawów takich jak gorączka, nocne poty czy utrata masy ciała.
- B: Obecność objawów ogólnych. Pacjent ma objawy ogólne, takie jak gorączka, nocne poty lub utrata masy ciała.
- E: Infiltracja narządu lub tkanki obok zaangażowanej grupy węzłów chłonnych, na przykład mięśnia lub kości.
Przykłady opisu zaawansowania chłoniaka z wykorzystaniem klasyfikacji Ann Arbor to na przykład "Chłoniak Hodgkina stadium IIIB" lub "Chłoniak nie-Hodgkina stadium IAE".
Co to jest chłoniak skóry?
Pierwotne chłoniaki skóry to szczególnie rzadkie nowotwory złośliwe, które wywodzą się z limfocytów T (większość) lub limfocytów B lub NK (mniejszość) i są ograniczone (w chwili rozpoznania) do skóry. Możliwe jest także wtórne nacieczenie skóry przez rozsianego chłoniaka węzłowego lub pozawęzłowego – nie jest to jednak wtedy chłoniak pierwotny skóry. Ze względu na różnorodność prawidłowych limfocytów, po transformacji nowotworowej możliwy jest rozwój różnych postaci chłoniaków skóry, co czyni diagnostykę tych nowotworów SZCZEGÓLNIE TRUDNĄ. Wielu pacjentów chorujących na chłoniaka skóry ma objawy dodatkowe: gorączkę (zwykle utrzymująca się ponad miesiąc) bez wyraźnego powodu, zlewne nocne poty, spadek masy ciała (często znaczny) czy osłabienie połączone z ogólnym złym samopoczuciem. Optymistyczna wiadomość - większość pierwotnych chłoniaków skóry rośnie zazwyczaj bardzo wolno i NIE WPŁYWA NA DŁUGOŚĆ ŻYCIA!
Występuje wiele różnych rodzajów chłoniaków skóry, co czyni ich diagnostykę i terapię niezwykle skomplikowaną. Do najczęstszych należą ziarniniak grzybiasty (mycosis fungoides) oraz lymphomatoid papulosis. Diagnozowanie chłoniaków skóry jest szczególnym wyzwaniem, ponieważ ich przebieg jest przewlekły, a zmiany skórne mogą imitować wiele schorzeń dermatologicznych. Nic więc dziwnego, że u wielu pacjentów rozpoznanie choroby trwa długo (czasami lata), a procedury stosowane w tym procesie (najczęściej biopsje pobierane ze skóry) są wielokrotnie ponawiane.
Cały poradnik możesz pobrać tutaj.