U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Choroby Bowena - Objawy, Diagnoza i Metody Leczenia
Przyczyny choroby Bowena
Do przyczyn choroby Bowena zalicza się uszkodzenie skóry pod wpływem promieni ultrafioletowych, arszeniku czy też zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV).
Czy wiesz że: choroba Bowena może występować również w miejscach intymnych np. na żołędzi prącia lub w okolicach sromu? Schorzenie to przyjmuje wówczas nazwę erytroplazji Queyrata.
Innym czynnikiem ryzyka choroby Bowena jest stan immunosupresji, czyli patologicznego osłabienia odporności, które nie tylko upośledza odpowiedź organizmu na czynniki infekcyjne takie jak bakterie i wirusy, ale też sprzyja powstawaniu nowotworów. Choroba Bowena może pojawić się de novo, czyli na uprzednio zdrowej skórze, bądź też na skórze poprzednio dotkniętej tzw. rogowaceniem słonecznym. Rogowacenie słoneczne, zwane inaczej keratosis actinica, to brunatnozabarwione, łuszczące się zmiany skórne powstające w wyniku nadmiernej ekspozycji na słońce. Można je często zaobserwować u osób starszych na skórze ramion, rąk, dekoltu, twarzy oraz głowy. Fenomen ten jest tzw. stanem przednowotworowym, co oznacza, że w ciągu kilku lat może przekształcić się w raka skóry.
Choroba Bowena – przyczyny
Choroba Bowena jest z jednej strony związana z narażeniem na czynniki zewnętrzne (promieniowanie UV, ekspozycja na promieniowanie jonizujące, arsen), z drugiej zaś z zarażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). W tym drugim przypadku rozprzestrzenia się wyłącznie na narządach płciowych. Ponadto do rozwoju nowotworu przyczyniają się podrażnienia i przewlekłe choroby skóry. Również osoby poddawane immunosupresji (na przykład w przebiegu HIV czy po przeszczepie narządów) mają większe ryzyko rozwoju choroby Bowena.
Można zatem mówić o dużej roli czynników środowiskowych oraz związanych ze stylem życia w etiologii przedinwazyjnego raka kolczystokomórkowego.
Lekarze od wielu lat biją na alarm w kwestii profilaktyki chorób skóry związanych z nadmierną ekspozycją na słońce. Często osoby wykonujące pracę na świeżym powietrzu, budowlańcy, rolnicy, rybacy, drogowcy zapominają, że odsłonięte części ciała należy chronić przed promieniami UV.
Także spędzając czas na słońcu w celach rekreacyjnych, na działce, nad jeziorem czy morzem, nie wolno zapominać o odpowiedniej ochronie. Nierzadko, nawet jeżeli stosujemy kremy z filtrem, robimy to w nieodpowiedni sposób. Przede wszystkim pomijamy zalecenia producenta danego kremu dotyczące wymaganej częstotliwości użycia preparatu. Zapominamy, że nie wystarczy posmarować ciała kremem raz. Aplikację trzeba powtarzać regularnie, co 3-4 godziny. Ponadto pokładamy zbyt duża ufność w określeniu „wodoodporny” widniejącym na tubce kremu. Przecież będąc na plaży, po wyjściu z wody, wycieramy twarz i ciało ręcznikiem. Ścieramy w ten sposób także ochronę przeciwsłoneczną! Pamiętajmy, że rak skóry może się również rozwinąć pod włosami, na skórze głowy. Dlatego niezbędne jest stosowanie odzieży ochronnej, czapeczek, chustek, etc.
Profilaktyka raka prącia
Ze względu na wspomniane wyżej czynniki ryzyka, profilaktyka raka prącia może polegać na takich działaniach, jak:
- obrzezanie, a więc chirurgiczne usunięcie całego lub części napletka - w wielu kręgach cywilizacyjnych zabieg ten wykonywany jest rutynowo ze względów religijnych, w Polsce natomiast jest to procedura medyczna, której z reguły poddawani są chłopcy mający stulejkę. Istnieje wiele naukowych opracowań wskazujących na mniejsze ryzyko nowotworu penisa i mężczyzn obrzezanych,
- dbałość o prawidłową higienę prącia - penis należy regularnie myć ciepłą wodą i mydłem, nie zaniedbując zakamarków kryjących się pod napletkiem, skutecznie usuwając wszelkie zalegające tam osady i wydzieliny,
- unikanie przypadkowych kontaktów seksualnych, wierność partnerska, stosowanie prezerwatyw.
- wykonywanie regularnych badań kontrolnych u urologa, pozwalających na wykrycie niepokojących zmian przedrakowych lub raka na bardzo wczesnym etapie.
Choroba Bowena: stan przedrakowy skóry. Jak ją rozpoznać? [ZDJĘCIA]
Choroba Bowena rozwija się latami i często nie budzi większego niepokoju. Niewielkie łuszczące się plamki, zaczerwienia, nadżerki pojawiają się kończynach i tułowiu, nie swędzą, nie bolą, często nie są konsultowane z lekarzem. To błąd. Choroba Bowena może przekształcić się w raka kolczystokomórkowego skóry. Jak rozpoznać zmiany? Zobacz ZDJĘCIA.
Choroba Bowena (łac. morbus Bowen) to postać raka przedinwazyjnego (carcinoma in situ) skóry. Chorobę opisał w 1912 roku amerykański dermatolog John Templeton Bowen.
Choroba ta charakteryzuje się łagodnym, wieloletnim przebiegiem. Obecność raka przedinwazyjnego w organizmie wiąże się jednak z ryzykiem jego transformacji w postać inwazyjną. Wówczas komórki nowotworowe zajmują podstawową błonę naskórka i naciekają obszary skóry właściwej.
Na podłożu nieleczonych zmian skórnych występujących w przebiegu choroby Bowena może rozwinąć się rak kolczystokomórkowy . W obrębie ogniska choroby Bowena stwierdza się wtedy obecność zmian guzowatych, brodawkujacych, wrzodziejących. Może dochodzić do przerzutów do okolicznych węzłów chłonnych .
Czym jest choroba Bowena?
Choroba Bowena to przedinwazyjna postać raka skóry. Ta choroba nazywana jest również rakiem kolczystokomórkowym lub formą „in situ”. Co to oznacza? Te wszystkie określenia jednej choroby przekazują bardzo istotną treść – komórki rakowe w tym przypadku pojawiają się tylko w tkance skórnej i tam tylko pozostają. Jednym słowem nowotwór nie przekracza błony podstawnej naskórka, a zatem nie przedostaje się głębiej. Ale i w tym przypadku ryzyko jego przekształcenia w raka inwazyjnego zawsze istnieje. Medycyna określa taki stan jako „progresję w postać inwazyjną”. Choroba Bowena częściej dotyka kobiety niż mężczyzn i głównie osoby po 60-tym roku życia.
Co może wywołać chorobę Bowena? Oto kilka przyczyn:
- silne infekcje wirusowe brodawczaka ludzkiego,
- immunosupresja, czyli spowolniony proces wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych,
- przewlekłe choroby skóry,
- zbyt długotrwałe ekspozycje na promieniowanie słoneczne,
- systematyczny kontakt z substancjami rakotwórczymi,
- narażenie na działanie promieniowania jonizującego,
- mechaniczne urażanie skóry w sposób przewlekły.
Cechą charakterystyczną dla tej choroby jest łagodny i długotrwały przebieg.
