U nas zapłacisz kartą
Czy łuszczyca to choroba immunologiczna?
Łuszczyca skóry – Podsumowanie
Najczęściej choroby skóry uważane są przez społeczeństwo za problem kosmetyczny. Pacjenci chorujący na łuszczycę gorzej postrzegają własne ciało, co bardzo często prowadzi do obniżonego poczucia własnej wartości i pogorszenia jakości życia.
Bardzo ważnym elementem w procesie leczenia skóry łuszczycowej jest jej odpowiednia pielęgnacja. I choć dla każdego jasne jest, że kosmetyki nie leczą, a jedynie pielęgnują, to wiele osób zapomina o tym, że w przypadku problemów dermatologicznych, pielęgnacja istotnie wpływa na efekty leczenia łuszczycy, wspierając terapię farmakologiczną.
Nieleczona łuszczyca stanowi duży problem dla osób dotkniętych tą przypadłością i potrafi znacząco utrudniać normalne funkcjonowanie. Na szczęście z pomocą odpowiednich leków i kosmetyków można złagodzić jej przebieg i cieszyć się normalnym życiem.
Artykuły o podobnej tematyce:
- Odżywianie w łuszczycy i leczenie dietą – dietetyk kliniczny radzi
- Jak żyć z łuszczycą – kilka praktycznych wskazówek
- Co na łuszczyce głowy?
Dziedziczenie łuszczycy
Szacuje się, że u niemal 30% chorych łuszczyca występuje rodzinnie. Dziedziczenie jest wieloczynnikowe i wielogenowe. Zdrowi rodzice mają 1-2% szans na urodzenie dziecka z łuszczycą. Gdy choruje jeden rodzic, ryzyko wzrasta do 10-20%, a jeśli łuszczycę mają oboje rodziców, ryzyko pojawienia się łuszczycy u potomstwa wynosi aż 50-70%.
W odniesieniu do czasu rozwoju choroby i jej sposobu ujawniania się, łuszczycę zwykłą dzieli się na dwa typy:
- Łuszczycę dziedziczną . Pojawia się przed 40 rokiem życia – zwykle w dzieciństwie lub wieku młodzieńczym. Dotyczy 85 proc. wszystkich przypadków łuszczycy. Charakteryzuje się cięższym przebiegiem i gorszą odpowiedzią na leczenie.
- Łuszczycę dorosłych . Występuje u osób po 40 roku życia, u których nie obserwuje się zwiększonego ryzyka zachorowań w rodzinie. Ma łagodniejszy przebieg, ale częściej pojawia się na paznokciach i stawach.
Ponadto w klasyfikacji łuszczycy uwzględnia się lokalizację zmian oraz obraz kliniczny schorzenia. Wśród najczęściej występujących odmian wyróżnia się:
- Łuszczycę pospolitą – to najczęstsza postać choroby. Występuje u 80–90 proc. wszystkich chorych. Na skórze pojawiają się wypukłe, zaczerwienione obszary pokryte biało-srebrną łuską.
- Łuszczycę stawową – to jedna z bardziej niebezpiecznych postaci łuszczycy skóry. Proces chorobowy w łuszczycy stawów jest uwarunkowany zaburzeniami ze strony układu odpornościowego. Charakterystyczne dla tej postaci jest zesztywnienie i stan zapalny kręgosłupa, oraz stawów krzyżowo-biodrowych. Objawami łuszczycowego zapalenia stawów są ból, sztywność i obrzęk stawów. Powikłaniem mogą być deformacje stawów, upośledzenie sprawności ruchowej, czasem nawet trwałe kalectwo.
- Łuszczycę kropelkowa – pojawia się w postaci małych, owalnych punkcików o wielkości maksymalnie 1 cm. Ta postać choroby może być powikłaniem paciorkowcowego zapalenia gardła lub innych infekcji bakteryjnych i wirusowych. Często występuje u dzieci jako pierwszy objaw łuszczycy zwykłej.
- Łuszczycę plackowatą – zmiany łuszczycowe są ułożone symetrycznie, przybierają formę dużych i zlewających się ze sobą wykwitów o czerwonym kolorze. Pokryte są srebrną łuską, która szybko się namnaża.
- Łuszczycę odwróconą – pojawia się tylko w miejscach, które na co dzień zginamy – najczęściej w okolicach stawów. Zmiany przybierają formę czerwonych lub różowych, niewielkich placków z łuską. Bardzo często ta postać łuszczycy dotyczy osób starszych.
Łuszczyca dotyczy nie tylko skóry
Łuszczyca powoduje nie tylko zmiany skórne, ale także silnie obniża jakość życia. Przedstawiamy kompleksowe podejście do choroby – leczenie zmian skórnych oraz likwidowanie przyczyn.
Łuszczyca to przewlekła choroba zapalna skóry o długotrwałym leczeniu. Zaliczana jest do chorób autoimmunologicznych, w których układ odpornościowy atakuje i niszczy własne tkanki organizmu – w tym przypadku komórki skóry. W wyniku choroby tworzenie nowych komórek skóry staje się nadmierne i następuje z dużą szybkością, powodując, że warstwa rogowa skóry nie zdąży zostać wytworzona. Zamiast tego powstają typowe łuszczycowe zmiany skóry.
Zwykle odnowa zdrowego naskórka wymaga około 4 tygodni. W skórze łuszczycowej proces ten trwa od 3 do 4 dni. W przebiegu choroby występują okresy remisji i pogorszenia. Osoby chore są przekonane, że nie ma lekarstwa na łuszczycę, a jedynym sposobem radzenia sobie z chorobą jest maskowanie objawów. Czy istnieje rozwiązanie na stany zapalne skóry tak silne, jak w łuszczycy? Okazuje się, że medycyna mitochondrialna może znacznie poprawić stan zdrowia skóry, zapobiegać nieprzyjemnym dolegliwościom tej choroby i aktywnie przyczyniać się do wyzdrowienia.