U nas zapłacisz kartą
Czy łuszczyca to choroba immunologiczna?
Objawy łuszczycy
Podstawowym problemem w łuszczycy są zaburzenia procesów rogowacenia komórek naskórka, co w konsekwencji objawia się złuszczaniem. Pojawiają się ogniska w formie plam przybierające czerwonobrunatną postać (łącznie z całym ciałem czy paznokciami). Łuszczycy bardzo często towarzyszą inne choroby takie jak: depresja, zespół wyczerpania, nadciśnienie, cukrzyca, choroba niedokrwienna serca, reumatoidalne zapalenie stawów, podwyższone ryzyko wystąpienia chłoniaka czy zespół chronicznego zmęczenia. Podczas choroby wskazane jest ograniczenie ilości spożywanych cukrów (najlepiej postawić na te złożone, pochodzące głównie z warzyw oraz dobrze tolerowanych pełnych zbóż), gdyż jak się okazuje, bardzo często po posiłku bogatym w węglowodany pojawia się atak stanu zapalnego.
Przyczyna łuszczycy nie została jednoznacznie potwierdzona, ale według wielu źródeł jest zaliczana do grupy chorób autoimmunologicznych, co pozwala sądzić, że system odpornościowy ma duży udział w przebiegu choroby. Limfocyty T, które zaczynają być nadaktywne, wędrują do skóry właściwej, aktywując wydzielanie cytokin, co skutkuje stanem zapalnym i stymuluje szybką produkcję komórek skóry. Jednak łuszczycę nie do końca można nazwać chorobą autoimmunologiczną, ponieważ brakuje tutaj jakiegoś antygenu, który sprawiłby, że system odpornościowy działa nieprawidłowo. Łuszczyca wydaje się być niezależna od jakiegokolwiek czynnika zewnętrznego. Może ta choroba jest następstwem innego zaburzenia? Wiele na to wskazuje, kiedy przyjrzymy się zaburzeniom na poziomie komórek i mitochondriów.
Co to jest łuszczyca?
Łuszczyca jest jedną z najczęściej diagnozowanych chorób dermatologicznych – występuje u 1-5 proc. populacji europejskiej, z podobną częstotliwością u obu płci. W Polsce choruje na nią ok. 1,2 mln osób. Schorzenie może pojawić się w każdym wieku, zarówno u dzieci jak i u osób starszych. Najczęściej łuszczyca ujawnia się u młodych osób w wieku ok. 20 lat oraz u osób między 50 a 60 rokiem życia. Jej charakterystycznym objawem są zmiany skórne występujące na:
- głowie i jej okolicach: łuszczyca na twarzy, łuszczyca skóry głowy,
- kończynach górnych i dolnych: łuszczyca dłoni i stóp, łuszczyca paznokci, łuszczyca łokci,
- tułowiu, a zwłaszcza f ałdach skórnych: łuszczyca odwrócona,
- miejscach intymnych: łuszczyca penisa.
Łuszczyca skóry znana była już w starożytności. Hipokrates sporządził jej pierwszy opis, następnie studium przypadku opisał Korneliusz Celsus –odpowiadało ono znanym dzisiaj objawom choroby. Przez kilkaset lat łuszczyca i wszelkie inne podobne zmiany skórne były traktowane jako jedno schorzenie. Do połowy XIX w. łuszczycę często mylono z trądem, co skutkowało napiętnowaniem społecznym osób chorujących. Dopiero w XX w. łuszczyca skóry została wydzielona jako oddzielna jednostka chorobowa.
Jakie są autoimmunologiczne choroby skóry?
Mycie i nawilżanie skóry
Jednym z kluczowych elementów w łagodzeniu objawów łuszczycy jest prawidłowa higiena i nawilżanie skóry. Prawidłowe mycie powinno obejmować delikatne środki myjące bez zapachów i barwników, które mogą dodatkowo podrażniać skórę. Stosowanie naturalnych mydeł na bazie oliwy z oliwek lub oleju kokosowego może być szczególnie korzystne. Natomiast długie, gorące kąpiele mogą powodować wysuszenie skóry, co może pogorszyć objawy łuszczycy.
Nawilżenie skóry po myciu jest absolutnie kluczowe. Naturalne oleje, takie jak olej arganowy, olej z awokado czy masło shea mogą przynieść ulgę i zmiękczyć skórę. Ważne jest, aby aplikować nawilżające substancje zaraz po kąpieli, gdy skóra jest jeszcze lekko wilgotna, aby lepiej zatrzymać wilgoć.
Preparaty na łuszczycę kupisz na https://drmichaels.pl/