U nas zapłacisz kartą
Choroba pasożytnicza skóry - Objawy, przyczyny i skuteczne metody leczenia
Świerzb
Co to jest?
Czynnikiem wywołującym świerzb jest świerzbowiec ludzki. Jest to białawy roztocz dorastający do 0,4 mm długości. Żywi się komórkami skóry. Zapłodniona samica przenika pod naskórek i drąży w skórze nory, w których składa jaja. Zakażenie następuje przez bezpośredni kontakt fizyczny lub rzadziej przez wspólną pościel, bieliznę czy ręczniki. Najczęściej zakażenie występuje u dzieci lub u osób z obniżoną odpornością.
Jakie są objawy?
Fot. 1. Drobne grudki na palcach rąk wywołane świerzbem Fot. CDC Photo Public Image Library
Cechą charakterystyczną świerzbu jest świąd, który nasila się w porze nocnej. Ma to związek ze zwiększeniem się aktywności tego pasożyta w wyniku rozgrzania ciała. Najczęstszą lokalizacją zmian skórnych są palce rąk, nadgarstki, brzuch, pośladki i narządy płciowe. Na skórze stwierdza się drobne grudki, pęcherzyki oraz nadżerki związane z silnym swędzeniem. Podobne objawy występują niejednokrotnie u wielu członków rodziny.
Co zrobić w przypadku takich objawów?
W przypadku pojawienia się wyżej wymienionych objawów należy się zgłosić do dermatologa lub do lekarza rodzinnego.
Pasożyty odzzwierzęce – zagrożenie dla zdrowia prywatnego i publicznego
Choroba pasożytnicza, czyli obraz kliniczny inwazji, może przybierać różne formy, najczęściej w zależności od intensywności zarażenia. Na ogół, im więcej pasożytów rozwija się w organizmie żywiciela, tym poważniejsze są towarzyszące inwazji zmiany kliniczne, zarówno te przyżyciowe jak też pośmiertne. Warto jednak pamiętać, że są pasożyty, które ze względu na swój zawiły cykl rozwojowy przez długi czas mogą nie powodować uchwytnych klinicznie zmian zdrowia u zarażonego osobnika, człowieka lub zwierzęcia.
Stowarzyszenie ESCCAP w swoich wydawnictwach i działaniach edukacyjnych oraz poprzez upowszechnianie wiedzy o pasożytach i chorobach pasożytniczych stoi na straży ochrony zdrowia publicznego.
Partnerzy:
ESCCAP Polska
Al. Jerozolimskie 85 lok. 21
02-001 Warszawa
NIP: 701 027 74 74
Halucynoza pasożytnicza - objawy
Chory jest przekonany, że pod skórą poruszają się „robaczki” lub „maleńkie zwierzątka”. W przebiegu choroby pojawiają się bowiem omamy dotykowe odbierane przez chorego jako pełzanie robaków bądź insektów pod skórą lub w niej. Chory wyjaśnia również, jak się rozmnażają, krążą pod skórą, wychodząc czasami poza jej obszar. Niekiedy objawem towarzyszącym jest świąd.
Pacjenci na dowód zarażenia często przynoszą do lekarza domniemane pasożyty zawinięte w papierek będą umieszczone w słoiczku lub pudełku. Zazwyczaj są to fragmenty wydrapanego, zrogowaciałego naskórka. Może domagać się jego obejrzenia pod lupą i pobrania wycinka skóry do oceny. W celu wydobycia rzekomych pasożytów chorzy używają nie tylko palców, ale również igieł i innych narzędzi. Niektóre osoby stosują własne metody pozbycia się domniemanych pasożytów, smarując skórę różnymi środkami chemicznymi, np. detergentami (środkami do WC), pestycydami, a nawet benzyną. W związku w większości przypadków dochodzi do powstania na skórze zadrapań, przeczosów, niekiedy nawet owrzodzenia.
Chorzy są kompletnie bezkrytyczni wobec swoich objawów. Uważają, że obecność pasożytów jest niepodważalna.
Pasożytami, którymi rzekomo jest zakażony chory, mogą być np. wszy. W takim przypadku początek choroby w wielu przypadkach jest podobny. Najpierw pacjent zauważa na skórze głowy (i pobliskich częściach ciała, np. szyi) swędzące zmiany. Podejrzewa, że to uczulenie. Udaje się po pomoc do dermatologa. Jeśli zleca wykonanie testów alergicznych, ich wyniki są ujemne. Świąd głowy nasila się, dodatkowo pojawiają się na niej "twarde gule", a chory "czuje robaki" pełzające pod skórą głowy. Próbuje się ich pozbyć, wyczesując je lub stosując różnego rodzaju preparaty na wszy. Jednak nic nie pomaga. Aby pozbyć się rzekomych robaków, chory bardzo mocno drapie głowę, często do krwi, ale nawet wtedy nie przestaje drapać. Rozdrapuje rany, bo wie, że "pasożyty tam są". Niekiedy chory jest przekonany, że robaki opanowały całe ciało, że są wszędzie, na nogach, rękach, twarzy. W końcu chory może sięgnąć po nóż, by wykonać nacięcia i wydobyć robaki. Jednak dochodzi do wniosku, że nacięcia okazują się zbyt płytkie, ponieważ pasożyty wciąż są pod skórą. Chory boi się wyjść z domu, w obawie przed zakażeniem innych osób.