U nas zapłacisz kartą
Choroba pasożytnicza skóry - Objawy, przyczyny i skuteczne metody leczenia
Choroby pasożytnicze – zagrożenie dla ludzi i zwierząt
Choroby pasożytnicze u ludzi i zwierząt mogą wywoływać pasożyty należące do różnych grup systematycznych: pierwotniaków, przywr, tasiemców, nicieni, owadów, pajęczaków i innych. Z uwagi na umiejscowienie pasożyty dzieli się na wewnętrzne i zewnętrzne. Te pierwsze najczęściej bytują w przewodzie pokarmowym, układzie oddechowym, narządach miąższowych, układzie krwionośnym, itd. Pasożyty zewnętrzne bytują na powłokach zewnętrznych żywicieli, a więc na skórze lub w głębszych warstwach naskórka czy skóry właściwej. Niestety wiele gatunków pasożytów odbywa w fazie swojego rozwoju wędrówki, co może prowadzić do rozległych zmian w obrębie różnych tkanek i narządów zarażonego organizmu.
Wśród członków ESCCAP są również biolodzy, biolodzy molekularni i inni specjaliści, których zadaniem jest pełne poznanie biologii pasożytów (przede wszystkich – ich cyklu życiowego), oraz doskonalenie metod diagnostycznych pozwalających na jak najwcześniejsze i pewne rozpoznanie zarażenia pasożytami, czy to u ludzi , czy u zwierząt.
Choroby pasożytnicze skóry (świerzb i wszawica)
Wszawica jest wywoływana przez wesz ludzką. W zależności od miejsca pasożytowania wszawicę dzielimy na głowową, odzieżową i łonową.
Wesz ludzka jest stawonogiem. Dorosłe osobniki, których wielkość może dochodzić do 4,7 mm poruszają się za pomocą trzech par odnóży zakończonych pojedynczym pazurem. Wyspecjalizowane aparaty ssąco-kłujące umożliwiają żywienie się krwią człowieka. Samica pasożyta składa około 100 jaj zwanych gnidami, które są mocowane specjalną wydzieliną u nasady włosa lub ubrania. W efekcie metody usunięcia jaj, takie jak wyczesywanie włosów lub mycie ich wodą i szamponami nie daje oczekiwanych rezultatów.
Wszawica rozprzestrzenia się przez kontakt fizyczny – bezpośrednio z zakażonym człowiekiem lub pośrednio przez przedmioty w jego otoczeniu. Wszawica głowowa i łonowa nie ma bezpośredniego związku ze złym stanem higienicznym. Wszawica głowowa występuje często epidemicznie u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Jest to związane z typowymi zachowaniami dla tej grupy wiekowej tj. gry zespołowe, wspólna zabawa i zajęcia. Zakażenie przez wesz łonową następuje najczęściej podczas stosunku płciowego. Natomiast wesz odzieżowa jest związana ze złymi warunkami sanitarnymi. Przytwierdza się do ubrania i bielizny, a na skórę człowieka przechodzi wyłącznie, by się pożywić. Wszy odzieżowe mogą przenosić inne choroby tj. dur plamisty lub riketsjozy.
Jakie są objawy?
Objawy wszawicy są związane z ukłuciem skóry przez pasożyta. Towarzyszy temu silny świąd. Ciągłe drapanie skóry prowadzi do powstawania sączących się nadżerek, które mogą się pokrywać strupem lub ulec wtórnej infekcji bakteryjnej. W przypadku wszawicy głowowej we włosach skóry głowy można dostrzec jaja wielkości główki od szpilki, przytwierdzone do nasady włosa. Dorosłe osobniki są trudniej dostrzegalne ze względu na fakt, że szybko się przemieszczają.
Wesz łonowa najczęściej bytuje w okolicy łonowej, chociaż może występować też na skórze krocza, ud, brzucha, a nawet na rzęsach czy brwiach. Natomiast zmiany skórne we wszawicy odzieżowej występują głównie w okolicy karku i grzbietu.
Halucynoza (paranoja) pasożytnicza - przyczyny, objawy, leczenie
Halucynoza (paranoja) pasożytnicza to zaburzenie psychotyczne, które objawia się obecnością urojeń czuciowych – chory jest przekonany, że pod jego skórą lub całym organizmie znajdują się pasożyty. Jakie są przyczyny i objawy paranoi pasożytniczej? Na czym polega leczenie obłędu pasożytniczego?
Spis treści
Halucynoza pasożytnicza, inaczej obłęd pasożytniczy, paranoja pasożytnicza, halucynoza dotykowa, parazytoza czy zespół Ekboma, to zaburzenie psychotyczne z grupy halucynoz, objawiające się obecnością urojeń czuciowych – fałszywych przekonań, dotyczących obecności pasożytów pod skórą/w skórze lub całym organizmie.
Pasożyty odzzwierzęce – zagrożenie dla zdrowia prywatnego i publicznego
Choroba pasożytnicza, czyli obraz kliniczny inwazji, może przybierać różne formy, najczęściej w zależności od intensywności zarażenia. Na ogół, im więcej pasożytów rozwija się w organizmie żywiciela, tym poważniejsze są towarzyszące inwazji zmiany kliniczne, zarówno te przyżyciowe jak też pośmiertne. Warto jednak pamiętać, że są pasożyty, które ze względu na swój zawiły cykl rozwojowy przez długi czas mogą nie powodować uchwytnych klinicznie zmian zdrowia u zarażonego osobnika, człowieka lub zwierzęcia.
Stowarzyszenie ESCCAP w swoich wydawnictwach i działaniach edukacyjnych oraz poprzez upowszechnianie wiedzy o pasożytach i chorobach pasożytniczych stoi na straży ochrony zdrowia publicznego.
Partnerzy:
ESCCAP Polska
Al. Jerozolimskie 85 lok. 21
02-001 Warszawa
NIP: 701 027 74 74
