U nas zapłacisz kartą
Choroba pasożytnicza skóry - Objawy, przyczyny i skuteczne metody leczenia
Halucynoza pasożytnicza - objawy
Chory jest przekonany, że pod skórą poruszają się „robaczki” lub „maleńkie zwierzątka”. W przebiegu choroby pojawiają się bowiem omamy dotykowe odbierane przez chorego jako pełzanie robaków bądź insektów pod skórą lub w niej. Chory wyjaśnia również, jak się rozmnażają, krążą pod skórą, wychodząc czasami poza jej obszar. Niekiedy objawem towarzyszącym jest świąd.
Pacjenci na dowód zarażenia często przynoszą do lekarza domniemane pasożyty zawinięte w papierek będą umieszczone w słoiczku lub pudełku. Zazwyczaj są to fragmenty wydrapanego, zrogowaciałego naskórka. Może domagać się jego obejrzenia pod lupą i pobrania wycinka skóry do oceny. W celu wydobycia rzekomych pasożytów chorzy używają nie tylko palców, ale również igieł i innych narzędzi. Niektóre osoby stosują własne metody pozbycia się domniemanych pasożytów, smarując skórę różnymi środkami chemicznymi, np. detergentami (środkami do WC), pestycydami, a nawet benzyną. W związku w większości przypadków dochodzi do powstania na skórze zadrapań, przeczosów, niekiedy nawet owrzodzenia.
Chorzy są kompletnie bezkrytyczni wobec swoich objawów. Uważają, że obecność pasożytów jest niepodważalna.
Pasożytami, którymi rzekomo jest zakażony chory, mogą być np. wszy. W takim przypadku początek choroby w wielu przypadkach jest podobny. Najpierw pacjent zauważa na skórze głowy (i pobliskich częściach ciała, np. szyi) swędzące zmiany. Podejrzewa, że to uczulenie. Udaje się po pomoc do dermatologa. Jeśli zleca wykonanie testów alergicznych, ich wyniki są ujemne. Świąd głowy nasila się, dodatkowo pojawiają się na niej "twarde gule", a chory "czuje robaki" pełzające pod skórą głowy. Próbuje się ich pozbyć, wyczesując je lub stosując różnego rodzaju preparaty na wszy. Jednak nic nie pomaga. Aby pozbyć się rzekomych robaków, chory bardzo mocno drapie głowę, często do krwi, ale nawet wtedy nie przestaje drapać. Rozdrapuje rany, bo wie, że "pasożyty tam są". Niekiedy chory jest przekonany, że robaki opanowały całe ciało, że są wszędzie, na nogach, rękach, twarzy. W końcu chory może sięgnąć po nóż, by wykonać nacięcia i wydobyć robaki. Jednak dochodzi do wniosku, że nacięcia okazują się zbyt płytkie, ponieważ pasożyty wciąż są pod skórą. Chory boi się wyjść z domu, w obawie przed zakażeniem innych osób.
Okiem eksperta: Jak rozpoznać chorobę pasożytniczą?
Parazytozy to choroby wywołane przez pasożyty, czyli organizmy żyjące kosztem żywiciela. Mogą one bytować zarówno na powierzchni ciała, jak i w jego wnętrzu, powodując niebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia choroby. Szacuje się, że przez pasożyty umiera rocznie około 14 milionów ludzi na świecie (takie dane podaje WHO).
Pasożytami można zarazić się na wiele sposobów. Najczęściej podczas zagranicznych wycieczek, zwłaszcza do krajów tropikalnych, pijąc zanieczyszczoną wodę oraz jedząc niewiadomego pochodzenia żywność, zwłaszcza surową lub poddaną niestarannej obróbce. Gdy dodamy do tego brak higieny intymnej, czyli niedokładne mycie rąk, lub spożywanie nieumytych owoców i warzyw, możemy mieć pewność, że jesteśmy w grupie ryzyka.
Zarażenie pasożytami jest też możliwe podczas kontaktu z zarażoną osobą lub zwierzęciem, które nie zostało odrobaczone.
Choroby pasożytnicze – zagrożenie dla ludzi i zwierząt
Choroby pasożytnicze u ludzi i zwierząt mogą wywoływać pasożyty należące do różnych grup systematycznych: pierwotniaków, przywr, tasiemców, nicieni, owadów, pajęczaków i innych. Z uwagi na umiejscowienie pasożyty dzieli się na wewnętrzne i zewnętrzne. Te pierwsze najczęściej bytują w przewodzie pokarmowym, układzie oddechowym, narządach miąższowych, układzie krwionośnym, itd. Pasożyty zewnętrzne bytują na powłokach zewnętrznych żywicieli, a więc na skórze lub w głębszych warstwach naskórka czy skóry właściwej. Niestety wiele gatunków pasożytów odbywa w fazie swojego rozwoju wędrówki, co może prowadzić do rozległych zmian w obrębie różnych tkanek i narządów zarażonego organizmu.
Wśród członków ESCCAP są również biolodzy, biolodzy molekularni i inni specjaliści, których zadaniem jest pełne poznanie biologii pasożytów (przede wszystkich – ich cyklu życiowego), oraz doskonalenie metod diagnostycznych pozwalających na jak najwcześniejsze i pewne rozpoznanie zarażenia pasożytami, czy to u ludzi , czy u zwierząt.
Gatunki świerzbowców u kotów
U kotów występują 3 wymienione powyżej gatunki świerzbowców. Pierwsze dwa gatunki bytują w naskórku i skórze właściwej. Natomiast najczęściej rozpoznawany Otodectes cynotis jest przyczyną zapalenia ucha zewnętrznego i jedynie wyjątkowo może być obecny na powierzchni skóry.
Najistotniejszym objawem inwazji jest zapalenie ucha o charakterze rumieniowo-woszczynowym. Choroba ta powoduje bardzo intensywny świąd okolicy małżowin usznych, który powodowany jest zarówno przez drażniące i toksyczne działanie pasożytów, jak i na skutek rozwojem specyficznej nadwrażliwości (reakcji alergicznej). Typowa jest obecność w przewodzie słuchowym zewnętrznym dużej ilość suchej, twardej woszczyny o ciemnobrunatnej barwie. Zawiera ona wydaliny pasożytów oraz ich jaja, larwy, nimfy i formy dorosłe. Jeżeli problem nie jest leczony, może dojść do rozwoju zakażeń bakteryjnych i ropnego zapalenia przewodu słuchowego. Jak nadmieniono wcześniej wyjątkowo pasożyt powoduje inwazje na powierzchni skóry, co prowadzi do objawów zbliżonych do prosówkowego zapalenia, a zmiany lokalizują się głównie na głowie zwierzęcia.
Rozpoznanie choroby jest względnie proste i stawiane jest na podstawie wykazania pasożyta, jego form rozwojowych lub jaj w woszczynie usznej. Woszczynę pobiera się z kanału słuchowego, a następnie przygotowuje się niebarwiony preparat mikroskopowy. W przypadku, gdy zmiany występują na skórze wykonywana jest zeskrobina powierzchowna lub test z taśmą samoprzylepną.
Jest wiele leków dostępnych do terapii otodectozy.. Przed podaniem leku miejscowo przewód słuchowy czyści się z zalegającej woszczyny. Leczenie systemowe nie wymaga podawania preparatu do chorego ucha, leki o takim mechanizmie działania eliminują pasożyta innymi drogami. Ich długość działania zależy od producenta. W przypadku niektórych z nich wystarczy jednorazowe podanie (skuteczność sięga 100%), ale należy to skonsultować z lekarzem prowadzącym i wykonać kontrolne badanie, żeby sprawdzić czy pasożyt zniknął czy konieczna będzie druga dawka.
