U nas zapłacisz kartą
Choroba pasożytnicza skóry - Objawy, przyczyny i skuteczne metody leczenia
Zakażenie tasiemcem – jakie są objawy?
Tasiemce zasiedlają zazwyczaj układ pokarmowy człowieka, gdzie mogą się rozwijać, osiągając nawet kilkanaście metrów długości. Te pasożyty dzieli się na:
- tasiemce nieuzbrojone - często znajdują się one w niezbadanym lub poddanym niedostatecznej obróbce termicznej mięsie wołowym. Osoba, która jest zakażona tym typem tasiemca może mieć dolegliwości związane z utratą wagi, bólami brzucha, biegunkami oraz stanami zapalnymi jelit.
- tasiemce uzbrojone - często znajdują się one w zarażonym mięsie wieprzowym. W tym wypadku możliwe jest również zarażenie się jajami tasiemca, które mogą rozwijać się w mięśniach i narządach wewnętrznych jako larwy wągry (groźna dla życia wągrzycę).
- tasiemce bąblowce – niebezpieczny pasożyt występujący u zwierząt , takich jak: psy, lisy czy wilki. Człowiek może zarazić się jego jajami głównie przez kontakt ze zwierzęciem. Dochodzi wtedy do rozwinięcia się larwy (często dużych rozmiarów) w wątrobie, mózgu lub oku.
Coraz częściej mówi się, że jaja tasiemca można kupić przez internet. Wiele osób uważa, zwłaszcza nastolatki, że zarażenie się jajami tasiemca jest dobrym sposobem na szybki spadek masy ciała. Nieprawda! Zarażenie się tasiemcem jest bardzo niebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia.
Choroby pasożytnicze – zagrożenie dla ludzi i zwierząt
Choroby pasożytnicze u ludzi i zwierząt mogą wywoływać pasożyty należące do różnych grup systematycznych: pierwotniaków, przywr, tasiemców, nicieni, owadów, pajęczaków i innych. Z uwagi na umiejscowienie pasożyty dzieli się na wewnętrzne i zewnętrzne. Te pierwsze najczęściej bytują w przewodzie pokarmowym, układzie oddechowym, narządach miąższowych, układzie krwionośnym, itd. Pasożyty zewnętrzne bytują na powłokach zewnętrznych żywicieli, a więc na skórze lub w głębszych warstwach naskórka czy skóry właściwej. Niestety wiele gatunków pasożytów odbywa w fazie swojego rozwoju wędrówki, co może prowadzić do rozległych zmian w obrębie różnych tkanek i narządów zarażonego organizmu.
Wśród członków ESCCAP są również biolodzy, biolodzy molekularni i inni specjaliści, których zadaniem jest pełne poznanie biologii pasożytów (przede wszystkich – ich cyklu życiowego), oraz doskonalenie metod diagnostycznych pozwalających na jak najwcześniejsze i pewne rozpoznanie zarażenia pasożytami, czy to u ludzi , czy u zwierząt.
Świerzb
Co to jest?
Czynnikiem wywołującym świerzb jest świerzbowiec ludzki. Jest to białawy roztocz dorastający do 0,4 mm długości. Żywi się komórkami skóry. Zapłodniona samica przenika pod naskórek i drąży w skórze nory, w których składa jaja. Zakażenie następuje przez bezpośredni kontakt fizyczny lub rzadziej przez wspólną pościel, bieliznę czy ręczniki. Najczęściej zakażenie występuje u dzieci lub u osób z obniżoną odpornością.
Jakie są objawy?
Fot. 1. Drobne grudki na palcach rąk wywołane świerzbem Fot. CDC Photo Public Image Library
Cechą charakterystyczną świerzbu jest świąd, który nasila się w porze nocnej. Ma to związek ze zwiększeniem się aktywności tego pasożyta w wyniku rozgrzania ciała. Najczęstszą lokalizacją zmian skórnych są palce rąk, nadgarstki, brzuch, pośladki i narządy płciowe. Na skórze stwierdza się drobne grudki, pęcherzyki oraz nadżerki związane z silnym swędzeniem. Podobne objawy występują niejednokrotnie u wielu członków rodziny.
Co zrobić w przypadku takich objawów?
W przypadku pojawienia się wyżej wymienionych objawów należy się zgłosić do dermatologa lub do lekarza rodzinnego.