U nas zapłacisz kartą
Choroba pasożytnicza skóry - Objawy, przyczyny i skuteczne metody leczenia
Choroby pasożytnicze – zagrożenie dla ludzi i zwierząt
Choroby pasożytnicze u ludzi i zwierząt mogą wywoływać pasożyty należące do różnych grup systematycznych: pierwotniaków, przywr, tasiemców, nicieni, owadów, pajęczaków i innych. Z uwagi na umiejscowienie pasożyty dzieli się na wewnętrzne i zewnętrzne. Te pierwsze najczęściej bytują w przewodzie pokarmowym, układzie oddechowym, narządach miąższowych, układzie krwionośnym, itd. Pasożyty zewnętrzne bytują na powłokach zewnętrznych żywicieli, a więc na skórze lub w głębszych warstwach naskórka czy skóry właściwej. Niestety wiele gatunków pasożytów odbywa w fazie swojego rozwoju wędrówki, co może prowadzić do rozległych zmian w obrębie różnych tkanek i narządów zarażonego organizmu.
Wśród członków ESCCAP są również biolodzy, biolodzy molekularni i inni specjaliści, których zadaniem jest pełne poznanie biologii pasożytów (przede wszystkich – ich cyklu życiowego), oraz doskonalenie metod diagnostycznych pozwalających na jak najwcześniejsze i pewne rozpoznanie zarażenia pasożytami, czy to u ludzi , czy u zwierząt.
Zakażenie tasiemcem – jakie są objawy?
Tasiemce zasiedlają zazwyczaj układ pokarmowy człowieka, gdzie mogą się rozwijać, osiągając nawet kilkanaście metrów długości. Te pasożyty dzieli się na:
- tasiemce nieuzbrojone - często znajdują się one w niezbadanym lub poddanym niedostatecznej obróbce termicznej mięsie wołowym. Osoba, która jest zakażona tym typem tasiemca może mieć dolegliwości związane z utratą wagi, bólami brzucha, biegunkami oraz stanami zapalnymi jelit.
- tasiemce uzbrojone - często znajdują się one w zarażonym mięsie wieprzowym. W tym wypadku możliwe jest również zarażenie się jajami tasiemca, które mogą rozwijać się w mięśniach i narządach wewnętrznych jako larwy wągry (groźna dla życia wągrzycę).
- tasiemce bąblowce – niebezpieczny pasożyt występujący u zwierząt , takich jak: psy, lisy czy wilki. Człowiek może zarazić się jego jajami głównie przez kontakt ze zwierzęciem. Dochodzi wtedy do rozwinięcia się larwy (często dużych rozmiarów) w wątrobie, mózgu lub oku.
Coraz częściej mówi się, że jaja tasiemca można kupić przez internet. Wiele osób uważa, zwłaszcza nastolatki, że zarażenie się jajami tasiemca jest dobrym sposobem na szybki spadek masy ciała. Nieprawda! Zarażenie się tasiemcem jest bardzo niebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia.
Jakie są sposoby leczenia świerzbu i wszawicy?
W przypadku zakażenia wszawicą lub świerzbem wystarczające jest zastosowanie leczenia preparatami do użytku zewnętrznego w postaci płynów, szamponów, kremów lub proszków.
Najczęściej jednorazowe zastosowanie jest już skuteczne. W przypadku świerzbu konieczne jest leczenie profilaktyczne wszystkich członków rodzinny i osób z najbliższego otoczenia. Należy pamiętać, że w przypadku wszawicy odzieżowej i świerzbu konieczna jest dezynfekcja ubrań oraz nieużywanie ich przez pewien okres. Wypranie bielizny i pościeli w temperaturze wyższej niż 50°C, a następnie przechowanie jej w plastikowym worku przez co najmniej 72 godziny jest wystarczające dla eliminacji świerzbowca. Natomiast w przypadku wszawicy odzieżowej skutecznym sposobem usunięcia larw i jaj jest wypranie odzieży i wysuszenie jej gorącym powietrzem.
Co zrobić, by zmniejszyć ryzyko zachorowania?
Niestety zakażenie tymi pasożytami skóry jest bardzo łatwe. Aby zapobiec zakażeniu wszawicą głowową, nie należy stosować wspólnych grzebieni, szczotek, spinek, gumek, opasek do włosów. Wesz głowowa może się również przenosić przez wspólne noszenie nakrycia głowy lub używanie tego samego ręcznika. Podobnie, rozprzestrzenianiu się świerzbu sprzyja stosowanie wspólnej bielizny, środków czystości czy pościeli. Wszawica łonowa oraz świerzb są chorobami przenoszonymi drogą płciową i żadna z dostępnych fizycznych metod zabezpieczających nie jest skuteczna w ochronie przed zakażeniem. Dlatego też wskazana jest abstynencja płciowa partnerów w przypadku tych chorób przez cały okres leczenia.
Zobacz także
Wszawica Wszawice należą do częstych pasożytniczych chorób skóry, przy czym najczęstsza postacią jest wszawica głowowa. Wszy głowowe, a zwłaszcza ich gnidy, typowo zajmują okolicę potyliczną i skroniowa głowy owłosionej, zatem warto dokonywać profilaktycznej oceny tych lokalizacji, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Wszy łonowe przenoszone są natomiast poprzez kontakty seksualne, a z kolei wszawica odzieżowa może być wektorem dla groźnych dla życia patogenów
Świerzb Świerzb jest chorobą wywołaną przez świerzbowca ludzkiego. Powoduje powstanie zmian skórnych, którym towarzyszy uporczywy świąd, nasilający się zwłaszcza w nocy, po rozgrzaniu ciała w łóżku. Źródłem zakażenia jest chory człowiek. Choroba szerzy się przede wszystkim w skupiskach ludzkich (np. w żłobkach, przedszkolach, internatach, domach dziecka, domach opieki społecznej, szpitalach).
Diagnostyka zarażeń pasożytniczych Diagnostyka zarażeń pasożytniczych jest bardzo zróżnicowana i zależy od typu pasożyta, jego cyklu rozwojowego i postaci, która bytuje w organizmie ludzkim.
