U nas zapłacisz kartą
Choroba skóry - tajemniczy świat mieczaka
Mięczak zakaźny – objawy, rozpoznanie, leczenie. Czy mięczak zakaźny jest groźny?
Mięczak zakaźny jest chorobą wirusową, która występuje głównie u dzieci do 5. roku życia. Objawia się występowaniem charakterystycznych wykwitów, a schorzenie zwykle ma dość łagodny oraz samoograniczający się przebieg. Jednak ze względu na wysoką zaraźliwość, zalecane jest podjęcie leczenia. Jak wygląda leczenie oraz czy mięczak zakaźny jest groźny? Odpowiedź znajdziesz poniżej.
- Mięczak zakaźny – co to za choroba?
- Jakie są przyczyny wystąpienia mięczaka zakaźnego ?
- Umów się do dermatologa
- Jakie są objawy mięczaka zakaźnego ?
- Diagnostyka mięczaka zakaźnego
- Jak wygląda leczenia mięczaka zakaźnego ?
- Czy mięczak zakaźny jest groźny?
- Czy można zapobiec zakażeniu mięczakiem zakaźnym?
Mięczak zakaźny – objawy
Mięczak zakaźny objawia się występowaniem charakterystycznych zmian na skórze. Są to małe i twarde grudki w kolorze skóry lub jaśniejsze (często ich kolor jest porównywany do barwy masy perłowej). Zmiany osiągają niewielkie rozmiary – między 1 a 5 mm. Zwykle pierwsze grudki mają wielkość 1-2 mm i ulegają stopniowemu powiększaniu w ciągu kilku tygodni, aż osiągają rozmiar 3-5 mm.
Najbardziej charakterystyczną cechą zmian na skórze w mięczaku zakaźnym jest wstępowanie centralnego pępkowatego zagłębienia w obrębie grudek.
Jest ono szczególnie widoczne w silnym świetle padającym z boku. Grudkom może towarzyszyć odbarwiona lub rumieniowata obwódka. Po nakłuciu guzka i naciśnięciu go wydostaje się masa o perłowej barwie .
Powyższe zmiany mogą występować na skórze w obrębie całego ciała, jednak obserwuje się ich częstszy rozwój w niektórych miejscach w zależności od wieku chorego. U dzieci zmiany lokalizują się głównie na twarzy, powiekach, kończynach i tułowiu. Z kolei u osób dorosłych są one umiejscowione na wewnętrznych powierzchniach ud, narządach płciowych, w okolicy łonowej, na podbrzuszu i pośladkach.
Grudkom w mięczaku zakaźnym może czasem towarzyszyć niewielka bolesność i świąd .
Zmiany na skórze zwykle znikają samoistnie w ciągu 6 do 12 miesięcy .
Okres wylęgania (czyli czas od zakażenia do pojawienia się pierwszych wykwitów na skórze) wynosi od 2 tygodni do nawet kilku miesięcy [2-6] .
Mięczak zakaźny – rozpoznanie (różnicowanie z innymi chorobami)
Obraz kliniczny mięczaka zakaźnego jest dość typowy. W przypadku wątpliwości co do rozpoznania możliwe jest wykonanie badania mikroskopowego treści wyciśniętej ze zmiany lub wycinka skóry. W różnicowaniu zakażenia MCV należy wziąć pod uwagę: znamiona naskórkowe, prosaki, zakażenie HPV (wirus brodawczaka wywołujący kłykciny), brodawki zwykłe (potocznie kurzajki), torbiele gruczołowe (potowe i łojowe), w okolicy powiek torbiel gruczołu Meiboma, rogowacenie okołomieszkowe.
Zmiany ustępują zazwyczaj samoistnie w ciągu 6-9 miesięcy, ale w niektórych przypadkach wykwity mogą się utrzymywać znacznie dłużej (nawet do 5 lat) lub nawracać. Zmiany ustępujące samoistnie, bez leczenia, czasem mogą pozostawiać blizny.
Gorszy przebieg zakażenia mięczakiem zakaźnym związany jest z zaburzeniami odporności oraz atopowym zapaleniem skóry. Większy rozsiew zmian może występować u osób uczęszczających na basen (maceracja skóry pod wpływem wody). Świąd predysponuje do dalszego rozsiewania i nadkażania zmian.
Wśród lekarzy nie ma jednoznacznego stanowiska, co do konieczności leczenia zakażenia MCV. Dzieje się tak, ponieważ mięczak zakaźny z jednej strony jest chorobą samoograniczającą się, o łagodnym przebiegu, a z drugiej może się łatwo szerzyć. Konieczność wdrożenia terapii zależy od obrazu klinicznego i przebiegu choroby (duża rozległość i długi czas utrzymywania się zmian, duża tendencja do rozsiewania się infekcji – np. u małych dzieci, czynniki ryzyka cięższego przebiegu), a także preferencji pacjenta (kwestie estetyczne). Jeśli w ciągu 4 miesięcy od przeleczenia nie pojawiają się żadne nowe zmiany, można chorego uznać za wyleczonego.
Leczenie mięczaka zakaźnego można podzielić na:
- leki do stosowania miejscowego – roztwór wodorotlenku potasu (w Polsce dostępne są 5% preparaty >2. roku życia), jodyna, stężony roztwór azotanu srebra, imikwimod (>18. roku życia, immunomodulujący, lek z wyboru w przypadku mięczaka w okolicy płciowej), 0,5% roztwór podofilotoksyny, tretynoina, kwas mlekowy i salicylowy,
- leki przeciwwirusowe doustne (cydofowir) – są czasami stosowane u osób z ciężkim niedoborem odporności (np. HIV),
- fizykalne – krioterapia, wyłyżeczkowanie, elektrokoagulacja, laseroterapia, najczęściej stosowanym sposobem usunięcia zmian jest łyżeczkowanie, nie jest jednak zalecane u dzieci < 10. roku życia. Metody mechaniczne wiążą się z ryzykiem bólu, krwawienia i pozostawienia przebarwień i blizn (szczególnie po ręcznym wyciskaniu zmian), najmniej bolesną metodą jest laseroterapia.
Twoje sugestie
Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.
Pneumokoki – czym są i jakie choroby wywołują? Jak chronić się przed pneumokokami?
Streptococcus pneumoniae (pneumokoki, dwoinki zapalenia płuc) to bakterie, które osiedlają się w nosie oraz gardle i powodują groźne choroby. Zakażenia pneumokokowe dotyczą głównie małych dzieci oraz seniorów. Wśród grup ryzyka wymienia się również osoby z zaburzeniami odporności oraz osoby cierpiące na choroby przewlekłe. W jaki sposób można zarazić się pneumokokami? Jak się przed nimi chronić? Podpowiadamy.
Żółć w żołądku – objawy, przyczyny, dieta, leczenie
Produkcja żółci ma miejsce w wątrobie, następnie dochodzi do jej magazynowania w pęcherzyku żółciowym i wydzielenia w dużej ilości po spożyciu tłustego posiłku. Kolejno żółć transportowana jest przewodem żółciowym wspólnym do dwunastnicy, gdzie emulguje tłuszcze. Przygotowane w ten sposób lipidy są łatwiejsze do strawienia.
Zanik wieloukładowy (MSA) – przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie
21 maja 2024 roku w wieku 71 lat po kilkuletniej walce z chorobą zmarł wybitny polski kompozytor Jan A. P. Kaczmarek. Muzyk zmagał się z nieuleczalnym, postępującym schorzeniem neurodegeneracyjnym – zanikiem wieloukładowym (MSA). Choroba ta prowadzi do uszkodzenia struktur mózgu, a objawy przypominają symptomy choroby Parkinsona. Dowiedz się więcej na temat przyczyn, objawów i sposobów leczenia MSA.
Wirus mięczaka zakaźnego – objawy
Newsletter Medovita - przydatne informacje, dostęp do nowych e-booków przed premierą.Mięczak zakaźny to schorzenie dermatologiczne, które objawia się przede wszystkim zmianami w obrębie skóry. Podstawowym wykwitem skórnym jest twardy, półprzezroczysty guzek o barwie perłowej. Cechą charakterystyczną jest obecność niewielkiego zagłębienia w środkowej części guzków (pępkowate wgłębienie). Co ważne – po nakłuciu i ucisku na guzek, wydobywa się z niego kaszkowata, perłowa treść. Guzki te mają wielkość około 2 – 6 milimetrów. Zazwyczaj występują licznie, jednak obserwuje się także obecność pojedynczych wykwitów – wtedy są one większe. Typowa lokalizacja to skóra twarzy, rąk i okolice narządów płciowych. Guzki mogą występować także na błonach śluzowych. Zazwyczaj zmiany skórne ustępują samoistnie bez pozostawienia blizn, nawet bez leczenia.
Czy wiesz że: 5-18% pacjentów zakażonych HIV zachoruje także na mięczaka zakaźnego?
U osób z zaburzeniami odporności można się spotkać z rozsianymi, licznymi zmianami skórnymi (nawet kilkaset wykwitów), które nie ustępują samoistnie i są zazwyczaj trudne do leczenia. W tych przypadkach guzki mogą się zlewać i tworzyć większe zmiany ze skłonnością do tworzenia wrzodziejących ognisk. Takie zmiany skórne mogą ulegać wtórnemu nadkażeniu bakteryjnemu, co pogarsza przebieg choroby i utrudnia leczenie.
Rycina 1. Typowe wykwity mięczaka zakaźnego w powiększeniu.
Źródło: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Molluscaklein.jpg
Evanherk [CC BY-SA (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)]
