U nas zapłacisz kartą
Choroba skóry - tajemniczy świat mieczaka
Mięczak zakaźny – objawy
Głównym objawem choroby są zmiany skórne w postaci małych, kopulastych, napiętych grudek z pępkowatym wgłębieniem pośrodku, zazwyczaj o średnicy 1-5 mm. Są twardawe, gładkie, o perłowo-białej, różowej lub cielistej barwie. Występują przede wszystkim na tułowiu, w okolicy stawów, pachwin, dołu pachowego.
Zmiany w okolicy narządów płciowych spotykane są raczej u nastolatków oraz młodych dorosłych, ich transmisja przebiega zazwyczaj poprzez kontakt seksualny. Zajęcie okolicy powiek wiąże się z ryzykiem zapalenia spojówek i rogówki. Mogą występować pojedynczo, w skupiskach lub układać się linijne (wzdłuż linii zadrapań – tzw. pseudoobjaw Koebnera). Zmiany skórne mogą boleć, niektórzy pacjenci zgłaszają świąd. Wokół grudek może występować rumień skóry.
Powiązane produkty
kwas mlekowy, kwas salicylowy, płyn, brodawki / kurzajkikrem, alergia, ból, grzybica, hemoroidy, brodawki / kurzajki, łuszczyca, owłosienie, odmrożenia, odparzenia, podrażnienie, przebarwienia, świąd, zaskórniki, naczynka, trądzik, egzema, wągry, skaleczenie, opuchlizna, dla alergików
Mięczak zakaźny – przyczyny, objawy, leczenie u dzieci i u dorosłych
Mięczak zakaźny (łac. molluscum contagiosum) to infekcja skóry wywołana przez wirusa MCV z rodziny pokswirusów. Choroba objawia się pojawianiem się licznych wykwitów – wypukłych, niewielkich guzków z charakterystycznym wgłębieniem w części środkowej. Po nakłuciu ze zmiany wydobywa się kaszowata treść. Jak dochodzi do zakażenia wirusem mięczaka zakaźnego?
Mięczak zakaźny to choroba wirusowa, wywołująca charakterystyczne zmiany skórne. Wirus moluscum contagiosum (MCV) należy do tej samej rodziny pokswirusów, co wirus ospy prawdziwej, a spośród jego 4 podtypów najczęściej występuje podtyp 1. Dotyka głównie dzieci, młodych dorosłych i osoby z zaburzeniami odporności. Szczególnie podatne są osoby z atopowym zapaleniem skóry.
MCV namnaża się w warstwie naskórkowej skóry, rzadko zajmuje błony śluzowe. Okres wylęgania wynosi od 2 tygodni do 6 miesięcy. Chory jest zakaźny przez cały czas utrzymywania się zmian.
Transmisja wirusa zachodzi poprzez bezpośredni kontakt ze skórą i kaszkowatą wydzieliną ze zmian skórnych, a także poprzez przedmioty codziennego użytku (ręczniki, ubrania, gąbki itp.). Często dochodzi do autoinokulacji – przeniesienia wirusa z innej okolicy ciała. Znane są też przypadki zakażeń w takich miejscach, jak basen czy siłownia.
Wirus mięczaka zakaźnego – objawy
Newsletter Medovita - przydatne informacje, dostęp do nowych e-booków przed premierą.Mięczak zakaźny to schorzenie dermatologiczne, które objawia się przede wszystkim zmianami w obrębie skóry. Podstawowym wykwitem skórnym jest twardy, półprzezroczysty guzek o barwie perłowej. Cechą charakterystyczną jest obecność niewielkiego zagłębienia w środkowej części guzków (pępkowate wgłębienie). Co ważne – po nakłuciu i ucisku na guzek, wydobywa się z niego kaszkowata, perłowa treść. Guzki te mają wielkość około 2 – 6 milimetrów. Zazwyczaj występują licznie, jednak obserwuje się także obecność pojedynczych wykwitów – wtedy są one większe. Typowa lokalizacja to skóra twarzy, rąk i okolice narządów płciowych. Guzki mogą występować także na błonach śluzowych. Zazwyczaj zmiany skórne ustępują samoistnie bez pozostawienia blizn, nawet bez leczenia.
Czy wiesz że: 5-18% pacjentów zakażonych HIV zachoruje także na mięczaka zakaźnego?
U osób z zaburzeniami odporności można się spotkać z rozsianymi, licznymi zmianami skórnymi (nawet kilkaset wykwitów), które nie ustępują samoistnie i są zazwyczaj trudne do leczenia. W tych przypadkach guzki mogą się zlewać i tworzyć większe zmiany ze skłonnością do tworzenia wrzodziejących ognisk. Takie zmiany skórne mogą ulegać wtórnemu nadkażeniu bakteryjnemu, co pogarsza przebieg choroby i utrudnia leczenie.
Rycina 1. Typowe wykwity mięczaka zakaźnego w powiększeniu.
Źródło: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Molluscaklein.jpg
Evanherk [CC BY-SA (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)]
Wirus mięczaka zakaźnego – przyczyny
Przyczyną schorzenia jest zakażenie wirusem mięczaka zakaźnego. Jak może do niego dojść? Główną drogą zakażenia tym wirusem jest kontakt bezpośredni ze skórą osoby dotkniętej mięczakiem zakaźnym. Zakażenie jest możliwe także przez używanie wspólnych przedmiotów, na przykład ręczników, czy ubrań, a także podczas uprawiania sportów kontaktowych (na przykład zapasów). Do zakażenia może dojść także podczas kontaktu seksualnego. Istnieją także doniesienia o możliwości zakażenia wirusem mięczaka zakaźnego podczas pobytu na basenie, jednak ten mechanizm zakażenia nie został dokładnie poznany.
Zapamiętaj: Wirus mięczaka zakaźnego (moluscum contagiosum virus - MCV) to wirus należący do grupy wirusów ospy (Poxvirus).
Warto mieć świadomość, że przez cały czas utrzymywania się zmian skórnych pacjent jest źródłem zakażenia. Co więcej, możliwy jest bezobjawowy przebieg mięczaka zakaźnego, podczas którego chory również stanowi źródło zakażenia. Do zakażenia wirusem mięczaka zakaźnego predysponuje:
- atopowe zapalenie skóry – przewlekłe schorzenie dermatologiczne, które charakteryzuje się uszkodzeniem bariery naskórkowej,
- choroba Dariera – rzadkie schorzenie dermatologiczne o podłożu genetycznym, związane z zaburzeniem rogowacenia w obrębie mieszków,
- zaburzenia odporności, w tym zakażenie wirusem HIV – związane ze skłonnością do ciężkiego przebiegu mięczaka zakaźnego. W tym przypadku można spotkać się z obecnością olbrzymich guzków (powyżej 1 cm).
