U nas zapłacisz kartą
Choroba skóry - tajemniczy świat mieczaka
Mięczak zakaźny - objawy
Po ok. 2-3 miesiącach od zakażenia pojawia się wysypka. Przybiera ona formę grudek, które:
- są nieliczne (ok. 30 sztuk), więcej pojawia się zwykle u osób z osłabioną odpornością,
- stopniowo się powiększają: początkowo są wielkości główki od szpilki, jednak później rozrastają się do 2-10 mm,
- mają charakterystyczne zagłębienie w części środkowej, nazywane "pępkowatym",
- mogą mieć kolor skóry, biały, woskowy, perłowy lub szarobiały,
- można wycisnąć - wówczas pojawia się kaszowata treść,
- mogą być otoczone obwódką (pojawia się ona średnio u 10 proc. pacjentów),
- nie powodują przykrych dolegliwości (np. swędzenia itp.),
- po zagojeniu czasami pozostawiają drobne blizny,
U dzieci tego typu zmiany najczęściej pojawiają się twarzy, tułowiu i kończynach. U dorosłych zwykle występują na wewnętrznej stronie ud, narządach płciowych i okolicy łonowej, ponieważ u nich do zakażenia często dochodzi w wyniku kontaktów seksualnych.
Mięczak zakaźny - dlaczego nie wolno się drapać?
Osoby chore na mięczaka zakaźnego, podobnie jak te chore na ospę, nie powinny się drapać. W ten sposób może dojść nie tylko do rozsiewu wykwitów, lecz także do drobnych urazów w obrębie guzka, a dalej do nadkażenia bakteryjnego.
Wirus mięczaka zakaźnego – leczenie
Mięczak zakaźny ma zazwyczaj łagodny, samoograniczający się przebieg i nie zawsze wymaga leczenia. Wskazaniami do leczenia są przede wszystkim:
- liczne, nieustępujące samoistnie zmiany skórne,
- ciągle pojawiające się nowe wykwity,
- autoinokulacja – czyli przenoszenie wirusa w inne okolice ciała, co prowadzi do rozprzestrzeniania się zakażenia.
Dostępne leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie:
- podofilotoksyny w kremie – substancja ta powinna być stosowana miejscowo na skórę. Należy pamiętać, że preparaty z podofilotoksyną w kremie można stosować od 12 roku życia i nie powinny być stosowane przez kobiety w ciąży i kobiety karmiące,
- antybiotyków miejscowo – gdy doszło do nadkażenia bakteryjnego wykwitów skórnych,
- jodopowidonu – czyli substancji zawierającej jod, która wykazuje działania bakteriobójcze. Nie poznano dokładnie mechanizmu przeciwwirusowego tego związku, jednak od wielu lat znajduje on zastosowanie w leczeniu mięczaka zakaźnego. Działanie bakteriobójcze tego związku wspomaga leczenie nadkażeń bakteryjnych.
Metody inwazyjne, znajdujące zastosowanie w leczeniu mięczaka zakaźnego, to:
- laseroterapia – charakteryzuje się dobrą skutecznością,
- krioterapia ciekłym azotem – czasami konieczne jest powtarzanie zabiegów, co 2 – 4 tygodnie,
- usuwanie mechaniczne, łyżeczkowanie, usuwanie po nakłuciu jałową igłą – można je zastosować, gdy wykwity są nieliczne.
U osób bez zaburzeń odporności mięczak zakaźny przebiega łagodnie i ustępuje samoistnie. Nie istnieje obecnie szczepienie ochronne przeciwko mięczakowi zakaźnemu. Profilaktyka zakażenia polega przede wszystkim na unikaniu bezpośredniego kontaktu, kontaktów seksualnych oraz dzielenia przedmiotów z osobami zakażonymi. W przypadku atopowego zapalenia skóry należy pamiętać o odpowiedniej pielęgnacji skóry i jej natłuszczaniu, co poprawia stan bariery naskórkowej i chroni przed zakażeniem wirusem MCV.
Ustawienia zaawansowane
Przetwarzamy informacje pozyskane przy wykorzystaniu technologii cookies, Web Storage i innych wyłącznie w celach wymienionych poniżej. Część z tych informacji jest niezbędna dla działania naszego serwisu, w pozostałym zakresie możesz skonfigurować swoje preferencje w zakresie poszczególnych celów, poprzez zaznaczenie stosownej zgody przy każdym z nich. Możesz też wyrazić zgodę na wszystkie cele poprzez wybranie klawisza „Akceptuję wszystko i przechodzę do serwisu”.
Niezbędne
Mechanizmy o charakterze niezbędnym są wymagane do prawidłowego działania naszego serwisu. Bez nich część przygotowanych dla Ciebie funkcjonalności nie będzie działać poprawnie lub nie będzie działać wcale. Te mechanizmy są konieczne do funkcjonowania naszego serwisu, dlatego są zawsze aktywne (nie możesz ich wyłączyć).
Funkcjonalne
Zgadzam się na ciasteczka funkcjonalne Nie Tak Niekatywne AktywneAnalityczne i statystyczne
Zgadzam się na ciasteczka analityczne i statystyczne Nie Tak Niekatywne AktywneMechanizmy analityczne pomagają nam zrozumieć w jaki sposób użytkownicy poruszają się po naszym serwisie, a także które strony serwisu cieszą się największą popularnością. Dzięki tym mechanizmom jesteśmy w stanie lepiej przygotowywać nowe funkcjonalności naszego serwisu oraz optymalizować działanie już istniejących. Informacje zawarte w przedmiotowych mechanizmach mogą być przetwarzane także przez naszych partnerów (Google LLC). Więcej informacji o wykorzystywanych przez nas narzędziach zewnętrznych znajdziesz w naszej Polityce Prywatności wskazanej w Regulaminie naszego Serwisu.
Reklamowe
Mechanizmy reklamowe są wykorzystywane przez nas oraz naszych partnerów do budowania kontentu reklamowego w naszym serwisie – lista partnerów może ulegać zmianie, jej aktualną wersję zawsze znajdziesz w tym miejscu. Więcej informacji o wykorzystywanych przez nas narzędziach zewnętrznych znajdziesz w naszej Polityce Prywatności wskazanej w Regulaminie naszego Serwisu.
Mięczak zakaźny – objawy
Głównym objawem choroby są zmiany skórne w postaci małych, kopulastych, napiętych grudek z pępkowatym wgłębieniem pośrodku, zazwyczaj o średnicy 1-5 mm. Są twardawe, gładkie, o perłowo-białej, różowej lub cielistej barwie. Występują przede wszystkim na tułowiu, w okolicy stawów, pachwin, dołu pachowego.
Zmiany w okolicy narządów płciowych spotykane są raczej u nastolatków oraz młodych dorosłych, ich transmisja przebiega zazwyczaj poprzez kontakt seksualny. Zajęcie okolicy powiek wiąże się z ryzykiem zapalenia spojówek i rogówki. Mogą występować pojedynczo, w skupiskach lub układać się linijne (wzdłuż linii zadrapań – tzw. pseudoobjaw Koebnera). Zmiany skórne mogą boleć, niektórzy pacjenci zgłaszają świąd. Wokół grudek może występować rumień skóry.
Powiązane produkty
kwas mlekowy, kwas salicylowy, płyn, brodawki / kurzajkikrem, alergia, ból, grzybica, hemoroidy, brodawki / kurzajki, łuszczyca, owłosienie, odmrożenia, odparzenia, podrażnienie, przebarwienia, świąd, zaskórniki, naczynka, trądzik, egzema, wągry, skaleczenie, opuchlizna, dla alergików
Mięczak zakaźny – leczenie
W przypadku mięczaka zakaźnego leczenie nie zawsze jest zalecane. Wynika to z faktu, że zmiany skórne znikają samoistnie po upływie ok. 6-12 miesięcy bez pozostawienia blizny.
Wskazaniami do zastosowania terapii są:
- obecność licznych zmian,
- nieustępowanie grudek w oczekiwanym czasie,
- objawy utrudniające codzienne funkcjonowanie,
- ciągły rozwój nowych zmian,
- względy estetyczne.
W leczeniu stosuje się zarówno metody farmakologiczne, jak i zabiegowe.
Lekami stosowanymi w terapii mięczaka zakaźnego są
- podofilotoksyna w kremie,
- roztwór wodorotlenku potasu,
- imikwimod w kremie,
- tretynoina.
Leczenie farmakologiczne nie zawsze jest w pełni skuteczne.
W leczeniu zabiegowym, które polega na mechanicznym usunięciu zmian skórnych, stosuje się:
- krioterapię ciekłym azotem,
- terapię laserem,
- usuwanie igłą lub łyżeczkowanie,
- elektrokoagulację.
Leczenia zabiegowego zwykle nie stosuje się u dzieci.
Dodatkowo u osób z niedoborem odporności czasami stosuje się doustne leki przeciwwirusowe. Niekiedy dochodzi do nadkażenia bakteryjnego grudek. Należy wówczas zastosować miejscowo antybiotyk w kremie [2-6].
Mięczak zakaźny jest częstą chorobą wirusową atakującą skórę. Można się nim zarazić od innych osób ze względu na wysoką zakaźność tej choroby. Schorzenie charakteryzuje się występowaniem grudek, które z czasem same zanikają. Niekiedy stosuje się leczenie – przy użyciu maści lub technik zabiegowych. W razie wątpliwości, czy obserwowane zmiany na skórze to rzeczywiście mięczak zakaźny, warto zasięgnąć porady lekarskiej.
