Zdjęcia różnych rodzajów różyczki skórnej

Róża - powikłania

  • obrzęki naczyniowe, które mogą doprowadzić do słoniowacizny, czyli nasilonego obrzęku kończyn na skutek utrudnionego odpływu chłonki (limfy)
  • zakrzepowe zapalenie żył głębokich (zakrzepica)
  • ropowica (zapalenie ropne tkanki skórnej)
  • zlepy rogówkowe
  • zapalenie zatoki jamistej
  • sepsa

Przeczytaj też:

Czym jest róża i jakie są przyczyny zachorowań?

Róża to choroba zakaźna wywoływana przez paciorkowce ß-hemolizujące lub mieszane szczepy bakterii. Najczęściej występuje wśród osób starszych lub pacjentów obciążonych innymi schorzeniami: cukrzycą, miażdżycą, niewydolnością krążeniową i żylną chorobą zakrzepowo-zatorową.

Róża to bakteryjna choroba skóry i tkanki podskórnej.

Niektóre choroby i zaawansowany wiek mogą zwiększać ryzyko zakażenia, jednak na różę może zachorować każdy, także dzieci!

Drogą zakażenia jest uszkodzenie ciągłości skóry, które umożliwia przedostawanie się bakterii do organizmu.

Róża (choroba skóry) - przyczyny

Przyczyną choroby jest zakażenie bakteriami, najczęściej paciorkowcami, rzadziej gronkowcem złocistym. Do rozwoju stanu zapalnego może dojść poprzez zranienie skóry i zakażenie rany.

Stan zapalny objawia się bólem, zwiększonym uciepleniem, obrzękiem i tkliwością większego obszaru skóry, najczęściej kończyn (choć może pojawić się także na twarzy).

Cechą charakterystyczną choroby jest ciemnoczerwony, wręcz purpurowy odczyn skóry, który powiększa się z dnia na dzień. Ponadto współwystępują objawy ogólnoustrojowe, charakterystyczne dla stanu zapalnego, czyli:

Ponadto każdy typ choroby wyróżnia się jeszcze innymi objawami:

  • róża pęcherzowa - pęcherze, oddzielenie się naskórka wskutek gromadzenia się płynu wysiękowego w warstwie brodawkowej
  • róża krwotoczna – objawy krwotoczne (niewielkie krwawienia podskórne, pojedyncze, czerwone plamki)
  • róża zgorzelinowa – martwica i zgorzel (gangrena, czyli rozkładu tkanek)
  • róża wędrująca – rozprzestrzenianie się stanu zapalnego za pomocą naczyń limfatycznych
  • róża nawrotowa – jakiś czas po zakończeniu choroby rumień zapalny pojawia się w tym samym miejscu na ciele
  • róża nowotworowa - odczyn zapalny może doprowadzić do rozwoju tzw. zespołów paraneoplastycznych (paranowotworowych), czyli zespołów objawów związanych z występowaniem nowotworu, ale nie bezpośrednio z jego działaniem

Róża - leczenie ambulatoryjne i domowe

W leczeniu róży niezbędne jest zastosowanie antybiotykoterapii. W postaci łagodnej leczenie odbywa się w warunkach domowych antybiotykiem w formie doustnej. Natomiast w ciężkiej postaci zakażenia wskazana jest hospitalizacja i zastosowanie antybiotyków w formie dożylnej. Z reguły stosuje się antybiotyki z grupy penicylin lub ich pochodne. Poprawa po zastosowanym leczeniu zazwyczaj jest szybka, czasami już na drugi dzień dolegliwości stają się mniejsze. Jednak czasami na efekty leczenia należy poczekać ponad tydzień, dlatego bezwzględnie należy przestrzegać zaleceń lekarskich i nie przerywać na własną rękę antybiotykoterapii. Stosowanie antybiotyków trwa różnie długo. Jeżeli stan chorego leczonego w warunkach ambulatoryjnych ulegnie pogorszeniu, należy bezzwłocznie zgłosić się do lekarza, gdyż może być konieczna hospitalizacja.

W celu zmniejszenia objawów choroby stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe: paracetamol lub niesteroidowe leki przeciwzapalne. W leczeniu wspomagającym miejscowo można stosować okłady chłodzące (np. z jałowego 0,9% roztworu NaCl), nie stosować opatrunków uciskowych, a w przypadku róży na kończynie – uniesienie kończyny w celu zmniejszenia obrzęku. Niekiedy lekarz może zalecić leki moczopędne w celu zmniejszenia obrzęków oraz leki poprawiające krążenie. Po leczeniu róży podaje się czasami profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe.

Zastosowanie odpowiedniego antybiotyku zazwyczaj zapewnia całkowite wyleczenie róży. Choroba zazwyczaj nie pozostawia powikłań. Niepowikłana i właściwie leczona róża kończy się wyzdrowieniem w ciągu 1–2 tyg. Czasem obserwuje się łuszczenie oraz miejscowe przebarwienia skóry. W przypadku róży na kończynie dolnej czasem utrzymuje się przewlekły obrzęk. Niemniej jednak, w przypadku ciężkiego przebiegu choroby może być konieczne leczenie w warunkach szpitalnych.

W przypadku róży, po przebyciu choroby, organizm nie uodparnia się na ponowne zachorowanie. Skłonności do nawrotów są na tyle charakterystyczne, że rumień zazwyczaj pojawia się dokładnie w tych samych miejscach, co przy poprzednich zachorowaniach. Obecność toksyn paciorkowców prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia układu chłonnego, dlatego leczenie róży nawrotowej może wymagać nawet kilkumiesięcznej kuracji.

Róża – jakie objawy powinny nas zaniepokoić?

Róża jest chorobą pojawiająca się nagle. W przebiegu występuje wysoka temperatura, nawet powyżej 40 stopni Celsjusza, rumień, obrzęk i stan zapalny. Bardzo szybko pojawiają się również bóle mięśni i stawów, dreszcze oraz złe samopoczucie.

Róża objawia się zmianami skórnymi- zaczerwienieniem i obrzękiem kończyn dolnych lub twarzy.

Choroba najczęściej objawia się na kończynach dolnych lub twarzy ze względu na większą podatność na urazy tych części ciała. Zmiany skórne mogą jednak wystąpić także na innych obszarach i zawsze mają nieregularny kształt, a obszary zapalne są wyraźnie wydzielone.

Objawy róży mogą przypominać inne schorzenia: toczeń układowy, półpasiec, ostry trądzik różowaty lub zakrzepowe zapalenie żył.

Róża jest chorobą o specyficznych objawach. Doświadczony dermatolog nie pomyli jej z innymi schorzeniami i zleci wykonanie niezbędnych badań, które potwierdzą lub wykluczą zakażenie.

Niestety, o ile działania profilaktyczne w zakresie niektórych nowotworów są już silnie zakorzenione w świadomości społecznej, na przykład regularne samobadanie piersi przez kobiety, czy wykonywanie okresowych cytologii, o tyle prewencyjne czynności związane z wczesnym wykrywanie raka skóry nadal mają duży obszar do zagospodarowania.

Czytaj dalej...

O ile wykrycie alergenów wziewnych jako przyczyny dolegliwości jest stosunkowo łatwe, szczególnie gdy jednocześnie występują objawy ze strony dróg oddechowych, o tyle identyfikacja alergenu pokarmowego jest trudna i wymaga niekiedy długotrwałego stosowania diet , usuwających podejrzane produkty z jadłospisu.

Czytaj dalej...

Miałem wysypkę na ciele, dermatolog stwierdził ze świerzb, przepisał maść, jednak minął tydzień od zastosowania, wczoraj smarowałem się drugi raz, jak lekarz kazał, a poprawy nie widać, a wręcz mam wrażenie ze ciało swędzi mnie bardziej niż przed i wyskakują mi małe czerwone strasznie swędzące.

Czytaj dalej...

Podczas choroby wskazane jest ograniczenie ilości spożywanych cukrów najlepiej postawić na te złożone, pochodzące głównie z warzyw oraz dobrze tolerowanych pełnych zbóż , gdyż jak się okazuje, bardzo często po posiłku bogatym w węglowodany pojawia się atak stanu zapalnego.

Czytaj dalej...