U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia różnych rodzajów różyczki skórnej
Róża – profilaktyka
Prawdopodobieństwo zachorowania na różę wzrasta wraz z osłabieniem odporności organizmu. Dotyczy to przede wszystkim osób w podeszłym wieku, chorych na cukrzycę, jak również osób, które są podatne na infekcje bakteryjne i wirusowe.
- Najprostszą metodą uniknięcia zachorowania na różę jest skuteczne leczenie wszelakich infekcji, szczególnie wywołanych przez paciorkowce, np. anginy.
- Ponadto należy dbać o ogólną odporność organizmu przez stosowanie urozmaiconej diety bogatej w owoce i warzywa, unikanie nałogów oraz zwiększenie aktywności fizycznej.
- Istotną kwestią jest regularne wykonywanie badań kontrolnych stężenia cholesterolu, ciśnienia tętniczego oraz stężenia glukozy we krwi. Wyniki tych badań mogą pomóc zdiagnozować choroby układu sercowo-naczyniowego, które sprzyjają zachorowaniom na różę.
- Osoby z niewydolnością krążenia, szczególnie z żylakami oraz zaburzeniami odpływu chłonki, również stanowią grupę zagrożoną zwiększonym ryzykiem rozwoju róży. U takich osób nie należy lekceważyć nawet drobnych zmian skórnych, a przewlekłą niewydolność żylną i zakrzepicę w kończynach dolnych poddawać skutecznemu leczeniu.
Nie ma szczepienia przeciwko róży. Nie ma też trwałej odporności po przechorowaniu róży.
Zobacz także
Cukrzyca typu 2 Cukrzyca typu 2 to najczęściej występujący na świecie typ cukrzycy. Wyróżnia się dwie przyczyny cukrzycy typu 2: jedna to upośledzenie wydzielania insuliny, na które wpływ mają różne czynniki genetyczne, druga to oporność na działanie insuliny (insulinooporność), której przyczyną mogą być zarówno czynniki genetyczne, jak i otyłość.
Żylaki Żylakami określa się wydłużenie i poszerzenie żyły, w wyniku którego uzyskuje ona kręty przebieg. Tendencję do tworzenia żylaków mają głównie żyły na nogach.
Skąd się bierze Róża? Czynniki ryzyka i rozprzestrzenianie się infekcji
Róża jest spowodowana przez bakterie, które dostają się do skóry przez uszkodzoną bądź podrażnioną powierzchnię skóry. Istnieje kilka czynników ryzyka, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia róża, takie jak:
- Uszkodzenia skóry - skaleczenia, otarcia, ukąszenia owadów, drobne skaleczenia wskutek golenia bądź oparzenia słoneczne zwiększają ryzyko infekcji różą.
- Uczulenie skóry - skóra wrażliwa lub skłonna do podrażnień ma większe ryzyko rozwinięcia róża.
- Czynniki chorobowe - osoby ze schwächonym układem odpornościowym lub innymi chorobami, takimi jak cukrzyca, mogą być bardziej podatne na róża.
Rozprzestrzenianie się infekcji róża może odbywać się poprzez kontakt z zainfekowaną osobą lub bezpośrednio za pośrednictwem drobnych uszkodzeń skóry.
Jak często występuje róża?
Róża jest stosunkowo często występującą chorobą. Zgodnie z danymi epidemiologicznymi w Polsce w 2013 r. odnotowano 5242 zachorowania na różę, w tym 44,8% przypadków związanych z pobytem w szpitalu.
Róża jest chorobą zapalną skóry i tkanki podskórnej o nagłym początku i szybkim przebiegu. Główne objawy róży to zmiany skórne.
Najczęstsza lokalizacja róży to podudzie (>80% przypadków), twarz oraz u kobiet po usunięciu piersi z powodu nowotworu kończyna górna. Skóra jest żywoczerwona, błyszcząca, obrzęknięta, wyraźnie odgraniczona od skóry zdrowej, bolesna przy dotyku, cieplejsza. Niekiedy zarówno w obrębie skóry zmienionej zapalnie, jak i na obrzeżu nacieku występują drobne wybroczyny. Mogą pojawić się też linijne zaczerwienienia skóry wzdłuż przebiegu naczyń chłonnych zmienionych zapalnie („smugi”, „pręgi”). Węzły chłonne położone najbliżej miejsca zakażenia mogą być powiększone i bolesne przy dotyku (np. w róży kończyny dolnej – węzły pachwinowe).
Naciekowi zapalnemu towarzyszą obrzęki, ponieważ paciorkowce rozsiewają się m.in. naczyniami chłonnymi. Oprócz zmian skórnych, chorobie często towarzyszą objawy ogólne: dreszcze, wysoka gorączka do 40–41°C, złe samopoczucie. Dochodzi do powiększenia okolicznych węzłów chłonnych.
Choroba nie pozostawia odporności na zakażenie, toteż często nawraca, zwłaszcza u osób predysponowanych. Powikłana róża może powodować poważne zaburzenia ogólnoustrojowe.
- różę pęcherzową – pojawiają się pęcherze wypełnione jasną, surowiczą treścią, ustępuje bez pozostawienia blizn
- różę krwotoczną – występują krwawe wylewy do tkanek, ustępuje bez pozostawienia blizn
- różę zgorzelinową – ciężka postać z powstaniem obszarów martwicy, po przebyciu tej postaci choroby najczęściej pozostają blizny
- różę pełzającą lub wędrującą – gdy zakażenie szerzy się drogami naczyń limfatycznych w postaci wypustek, czasami objawy choroby mogą pojawiać się też w odległych od siebie miejscach, np. na drugiej stopie albo dłoni
- różę nawrotową – najczęściej daje powikłania w postaci słoniowacizny kończyn spowodowanej zaburzeniami odpływu chłonki.
Róża – bakteryjna choroba skóry. Podcast do wysłuchania
Zachęcam do wysłuchania podcastu, w nim znajdziecie Państwo znacznie więcej informacji.
Jakkolwiek to zabrzmi, uważam się za człowieka renesansu. Potrafię odróżnić kość klinową od kości jarzmowej, ale także Bacha od Offenbacha. Wyznaję zasadę zawartą w sentencji Horacego „Carpe diem” – chwytaj dzień. Każda chwila naszego życia może być piękna, jeśli ją tak wykreujemy, no i… jeśli będziemy zdrowi. Jak mawiają Polacy „zdrowie jest najważniejsze”. Radioklinika chce być i jest w tym pomocna, dlatego z radością biorę udział w tym projekcie.
PODOBNE ARTYKUŁYWIĘCEJ OD AUTORA
Diagnostyka genetyczna w onkologii – nowoczesne metody badań w walce z rakiem [podcast]
Niedobór kwaśnej lipazy lizosomalnej (LAL) – co należy wiedzieć o tym nietypowym schorzeniu? [podcast]
Dlaczego skóra swędzi? [Podcast]
4 KOMENTARZE
Moja 91 letnia mama na ręce chyba ma różę, lekarz nie jest do końca pewny, podał antybiotyk dożylny Biofuroksym 500, ponieważ panuje pandemia jest leczona w domu. Proszę o poradę czy to wystarczy. Pozdrawiam Teresa
Wg. badań biorezonansem tzw. RÓŻA ( a także trądzik różowaty wokół nosa lub na nosie ) jest podobna lub t o ż s a m a z chorobą spotykaną u świń pn. r ó ż y c a wywoływana przez Erysipelotrix ruminosa takze paciorkowiec = włoskowiec różycy.
Objawy i komplikacje takie same. Lekarze dysponujący tylko prostymi metodami diagnostyki na płytce nie różnicują tej bardzo popularnej choroby. Żrodłem choroby jest dotykanie np. schabu gołą ręką od świni-nosicielki, która rolnik/hodowca świadomie lub nie : /unikając strat, kosztów leczenia /zawiózł do rzeżni, bo przestała jeść.
Niestety takie świnie nie są eliminowane w rzeźni, bo to nie podlega badaniu. ( podobnie jest z krowami-tzw. leżakami ). A badanie poubojowe nie łączy się z kwalifikacją chorych na rożycę świń. Postuluję zatem lepsze szkolenie lekarzy medycyny oraz weterynarii w chorobach od zwierząt z użyciem nowoczesnych metod diagnostycznych. Na granicy samochody z miesem moga być ta metoda badane np. na zawartość toksycznych DIOXYN, co dotyczy np. mięsa drobiowego.
Dr med. wet. diagnosta elektroniczny zwierząt i ludzi Bogumił Wojnowski
