Choroba - Łagodzenie Swędzenia Skóry - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia

Świąd skóry: przyczyny świądu, leczenie i sposoby łagodzenia objawów

Świąd to nieprzyjemne uczucie wyzwalające potrzebę drapania się. Jest to dość częsta dolegliwość, która przeważnie okazuje się niegroźna. Jeśli świąd dotyczy tylko określonego fragmentu ciała, to zazwyczaj jest spowodowany chorobą skóry. Świąd całego ciała może być spowodowany chorobą ogólnoustrojową.

Świąd to nieprzyjemne uczucie dotyczące skóry, które wywołuje potrzebę drapania lub pocierania. Mechanizm powstawania świądu jest wieloczynnikowy i skomplikowany. Może mieć źródło zarówno w układzie nerwowym, jak i stanowić efekt działania bodźców mechanicznych, chemicznych, termicznych czy elektrycznych na włókna nerwowe.

Świąd utrzymujący się 6 tygodni lub dłużej określa się jako przewlekły.

Pokrzywka: przyczyny, objawy i leczenie

Pokrzywka to choroba, w przebiegu której powstają swędzące bąble na skórze, które przypominają bąble po poparzeniu pokrzywą. W większości przypadków występuje pokrzywka ostra, która trwa krócej niż 6 tygodni. Najczęściej wywołana jest alergią lub lekami. U większości chorych z ostrą pokrzywką zmiany ustępują bez żadnego leczenia. Pokrzywka przewlekła jest trudniejsza w leczeniu i rzadko udaje się zidentyfikować jej przyczynę.

Pokrzywka to choroba, w przebiegu której na skórze, pod wpływem zadziałania jakiegoś czynnika, tworzą się wypukłe blade bąble otoczone zaczerwienieniem. Bąble te przypominają zmiany, które powstają pod wpływem kontaktu skóry z pokrzywą – stąd nazwa. Pokrzywka powoduje silny świąd lub pieczenie skóry, jest niebolesna i ustępuje bez pozostawienia blizn czy przebarwień skóry.

U około połowy osób pokrzywce może towarzyszyć tzw. obrzęk naczynioruchowy. Obrzęk ten dotyczy tkanek podskórnych, np. ust, powiek, rąk, stóp, niekiedy genitaliów. Zwykle jest bardziej nasilony po jednej stronie ciała, a skóra jest niekiedy zaczerwieniona.

Często u chorych na pokrzywkę obserwuje się tzw. dermatografizm – w miejscach narażonych na niewielki uraz (np. zadrapanie, potarcie, uciśnięcie) pojawiają się bąble pokrzywkowe, np. w linii po potarciu skóry.

Sposoby leczenia pokrzywki

Terapia pokrzywki musi być prowadzona przez lekarza i należy unikać samoleczenia.

  1. Unikanie czynnika wyzwalającego (np. alergenu, czynnika fizycznego itp.), jeśli został zidentyfikowany. W razie pokrzywki pokarmowej konieczne może być zastosowanie diety eliminacyjnej (ustąpienie zmian skórnych następuje po 2–3 tyg.).
  2. Unikanie czynników nasilających lub wywołujących pokrzywkę: leki (kwas acetylosalicylowy, inne NSLPZ, opioidy), alkohol, stres psychiczny.
  3. Leczenie choroby podstawowej, jeśli pokrzywka ma charakter wtórny, czyli jest spowodowana inną chorobą.

Leczenie farmakologiczne

Podstawowymi lekami wykorzystywanymi w terapii pokrzywki są leki przeciwhistaminowe, które zmniejszają świąd skóry i powodują zanikanie bąbli pokrzywkowych. Leki przeciwhistaminowe skuteczne w leczeniu pokrzywki to: bilastyna, cetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna, loratadyna i rupatadyna.

U pacjentów z pokrzywką wywoływaną wysiłkiem fizycznym (z anafilaksją lub bez niej) lekarz może zalecić zapobiegawczo leki przeciwhistaminowe w celu zmniejszenia częstości występowania lub nasilenia objawów. Pacjentom, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna lub obrzęk naczynioruchowy krtani, lekarz może zalecić noszenie przy sobie ampułkostrzykawki z adrenaliną lub autowstrzykiwacza z adrenaliną do samodzielnego podania w razie konieczności.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia pokrzywki?

Ważnym elementem postępowania w pokrzywce jest ustalenie wywołujących ją czynników, co nie zawsze jest możliwe. Chory wymaga opieki nie tylko alergologa, ale i dermatologa. W razie rozpoznania którejś z chorób z kręgu alergii powinien regularnie się kontrolować i stosować do zaleceń lekarskich.

Istotną rolę u chorych z pokrzywką przewlekłą pełni edukacja. Pacjenci często są sfrustrowani świądem skóry i swoim wyglądem. Choroba utrudnia im pracę i zaburza sen. Nierzadko otoczenie uważa, że zmiany są zakaźne.

Ważne

Należy pamiętać, że u większości pacjentów zmiany ustąpią w przeciągu roku, nie są zakaźne, a terapia daje z reguły bardzo dobre efekty. Oczywiście, jeśli znany jest czynnik wywołujący pokrzywkę, należy go unikać.

Swędzenie skóry a choroby pasożytnicze

Choroby pasożytnicze skóry również mogą objawiać się swędzeniem. Jest ono jednym z charakterystycznych objawów w przebiegu świerzbu, który wywołują mikroskopijnej wielkości roztocza. Nie są to te same roztocza, co żyją np. w materacach. Świerzbowiec ludzki powoduje wysypkę oraz nasilający się w nocy świąd, który spowodowany jest aktywnością mikroskopijnej wielkości pasożytów. Początkowo zmiany skórne i świąd mogą koncentrować się na dłoniach i stopach, w fałdach skórnych oraz w okolicy narządów płciowych, stopniowo się rozprzestrzeniając.

Świąd skóry po położeniu się do łóżka, który koncentruje się w okolicy odbytu, wskazuje na owsiki. Owsica to częsta choroba pasożytnicza, która diagnozowana jest przede wszystkim u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

Swędzenie skóry w nocy mogą powodować także żywiące się naszą krwią pluskwy łóżkowe, które żerują, kiedy my śpimy. Choć ugryzienie pluskwy jest bezbolesne, to powoduje ono miejscowy stan zapalny, który wywołuje świąd. Po ugryzieniu pluskwy może pojawić się duży rumień oraz opuchlizna, jeżeli doprowadzi ono do reakcji alergicznej.

Choroba Bowena to wczesna odmiana raka płaskonabłonkowego skóry, który obejmuje tylko naskórek i nie nacieka jeszcze głębszych warstw skóry, ale ma możliwość rozrośnięcia się na rozległe powierzchnie skóry.

Czytaj dalej...

Wśród najczęstszych czynników wywołujących objawy pokrzywki wymienia się ostre infekcje, procesy autoimmunologiczne, zakażenia pasożytnicze zwłaszcza pasożyty u dzieci , ekspozycję na alergeny, zimno, ciepło, ucisk, tarcie, wibracje i niektóre leki.

Czytaj dalej...

Ostatecznie jednak zamiast działania na własną rękę lepiej stosować wskazaną przez lekarza, a dodatkowo dostarczać organizmowi wartościowych witamin i minerałów zawartych w odpowiednio zbilansowanej diecie oraz suplementach diety.

Czytaj dalej...

Podczas choroby wskazane jest ograniczenie ilości spożywanych cukrów najlepiej postawić na te złożone, pochodzące głównie z warzyw oraz dobrze tolerowanych pełnych zbóż , gdyż jak się okazuje, bardzo często po posiłku bogatym w węglowodany pojawia się atak stanu zapalnego.

Czytaj dalej...