Przyczyny i leczenie choroby, w której wypadają włosy

Silny stres, a potem wypadają włosy

O tym, że permanentny stres może powodować łysienie w młodym wieku oraz o tym, jak żyć z łysieniem plackowatym, rozmawiamy z Martą Kawczyńską, dziennikarką chorującą na tę chorobę.

Fot. K.Kamiński/PAP

W jakim wieku zaczęłaś łysieć?

Pierwsza łysa plamka na głowie pojawiła się, gdy miałam trzy, cztery lata. Dermatolog zdiagnozowała łysienie plackowate. Udało się ją szybko zaleczyć. Plamka zarosła i miałam spokój przez wiele lat.

Znów łysieć zaczęłam, gdy miałam 21 lat. Byłam na drugim roku studiów. Wtedy straciłam ok. 60 proc. włosów.

Czy włosy wypadały garściami?

Różnie. Znam dziewczynę, która obudziła się i warkocz leżał obok niej na poduszce. U mnie jest tak, że najpierw włosy się kołtunią, a później wypadają. Robią się łyse placki. Wokół ognisk łysienia pojawiają się także tzw. włosy wykrzyknikowe. Są to krótko ułamane włosy, których oderwane końcówki są grubsze i ciemniejsze niż nasada.

Gdy zaczynałam łysieć, bałam się myć głowę. Płakałam, bo włosy wychodziły mi garściami, a ja nie mogłam nic z tym zrobić.

Wypadanie włosów a tarczyca - dlaczego włosy wypadają i jak zahamować ten proces?

Wypadanie włosów i tarczyca to dwa tematy, które mogą być (i najczęściej są) ze sobą ściśle powiązane. W przypadku pojawienia się problemów z tarczycą jej niedoczynności lub nadczynności, dochodzi do zachwiania gospodarki hormonalnej organizmu. Hormony natomiast są obecne nawet w mieszkach włosowych. Wpływają więc na stan naszych włosów bezpośrednio. Nieprawidłowy poziom hormonów tarczycy ma wobec tego znaczenie dla całego metabolizmu włosów, który zachwiany powoduje wzmożone wypadanie i opóźnienie pojawiania się nowych włosów.

Przerzedzenie włosów na naszej głowie zauważyć możemy w przypadku chorowania na niedoczynność tarczycy, czyli sytuacji, w której produkowanych jest za mało hormonów tarczycowych – trójjodotyroniny, kalcytoniny, tyroksyny. Nasz organizm ma większe zapotrzebowanie na tego typu hormony, dlatego dochodzi do pojawienia się szeregu różnorodnych objawów takich jak problemy z wypróżnianiem, ból mięśni i stawów, wahania nastrojów, przyrost masy ciała, częste uczucie zimna i tytułowe wypadanie włosów. Jest ono dosyć powszechnym objawem występującym przy zapaleniu tarczycy, która poprzedza wielokrotnie jej niedoczynność. Włosy w niedoczynności tarczycy są również matowe, łamliwe i suche. Jakie są konkretne przyczyny przerzedzania się włosów, gdy chorujemy na niedoczynność tarczycy? Możemy wymienić:

  • Konwertowanie testosteronu w DHT, które z kolei może powodować pojawienie się łysienia androgenowego,
  • Stan zapalny, wpływający negatywnie na mieszki włosowe,
  • Dostarczanie niedostatecznej ilości energii do mieszków włosowych,
  • Osłabione krążenie, wpływające na zbyt niskie ukrwienie skóry,
  • Zbyt niski poziom żelaza, witamin z grupy B, selenu oraz cynku.

Dlatego to właśnie choroby związane z zapaleniem tarczycy mogą mieć największy wpływ na stan naszych włosów. Wśród tego typu chorób wymieniany Hashimoto oraz chorobę Gravesa-Basedowa.

Dlaczego wypadają włosy?

Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.

Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.

Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.

Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.

Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.

Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.

Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów

Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:

Jedna z analiz wykonanych na potrzeby rozprawy doktorskiej przygotowywanej w Narodowym Instytucie Onkologii wykazała, że wśród 117 pacjentów leczonych w latach 1980 - 2005 w krakowskim centrum onkologii im.

Czytaj dalej...

O ile wykrycie alergenów wziewnych jako przyczyny dolegliwości jest stosunkowo łatwe, szczególnie gdy jednocześnie występują objawy ze strony dróg oddechowych, o tyle identyfikacja alergenu pokarmowego jest trudna i wymaga niekiedy długotrwałego stosowania diet , usuwających podejrzane produkty z jadłospisu.

Czytaj dalej...

Miałem wysypkę na ciele, dermatolog stwierdził ze świerzb, przepisał maść, jednak minął tydzień od zastosowania, wczoraj smarowałem się drugi raz, jak lekarz kazał, a poprawy nie widać, a wręcz mam wrażenie ze ciało swędzi mnie bardziej niż przed i wyskakują mi małe czerwone strasznie swędzące.

Czytaj dalej...

Miejscowe retinoidy, czyli pochodne witaminy A stosowane w celu ograniczenia rogowacenia skóry i namnażania komórek w miejscu zmian łuszczycowych; są przeciwwskazane w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym, gdyż mają działanie teratogenne uszkadzające płód.

Czytaj dalej...