Choroba skórna z wysypką - Objawy, Przyczyny i Leczenie

Wykwity pierwotne

Plama

Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem

Fot. 2. Plamy rumieniowe

Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.

1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
  • plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
  • rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
  • erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.

Ropne bąble na skórze

Bąble ropne na skórze wskazywać mogą nie tylko na jedną z postaci opryszczki, ale też tzw. czyraczność. Czyraki są objawem gronkowcowego zapalenia mieszków włosowych.

W przebiegu infekcji w pierwszej kolejności na skórze pojawiają się niezwykle bolesne, czerwone, twarde i zbite guzki. Po kilku dniach pod ich powierzchnią zaczyna się zbierać ropna treść.

W dalszej kolejności dochodzi do samoczynnego pęknięcia zmiany skórnej i rozlania się jej zawartości. Wiąże się to z kolejną porcją doznań bólowych, a dodatkowo należy się liczyć z tym, że w miejscu rozerwania czyraka pozostanie głęboka, widoczna blizna.

Czyraki występują pojedynczo. Mogą się pojawić w każdym niemal miejscu, ale zwłaszcza na plecach, ramionach, pośladkach, klatce piersiowej, szyi. W ostatnim przypadku istnieje ryzyko poważnych powikłań, z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych włącznie.

Innym schorzeniem, w przebiegu którego pojawiające się na skórze bąble wypełnione są ropą, jest choroba Duhringa. Jest to skórna postać celiakii, a więc skrajnej postaci nietolerancji glutenu. Mimo zupełnie odrębnej etiologii, zmiany skórne przypominają te, które pojawiają się u pacjentów chorych na opryszczkę.

Różni się jednak ich lokalizacja. W tym przypadku ropnie pojawiają się w takich miejscach, jak:

  • kolana i łokcie,
  • pośladki i lędźwie,
  • okolice łopatek,
  • twarz i owłosiona skóra głowy.

Przyczyny pojawienia się wysypki na łokciach

Wysypka na łokciach bardzo często oznacza alergie i jest sygnałem o zachodzącej reakcji uczuleniowej. Zmiany na skórze mogą być efektem kontaktu z alergenem różnego rodzaju.

Przyczynami wysypki na łokciach są najczęściej alergie o charakterze:

  • wziewnym - np. pyłki roślin, pleśń lub sierść zwierząt,
  • pokarmowym - np. po zjedzeniu jajka kurzego, orzechów, ziaren określonych zbóż, glutenu czy po wypiciu mleka krowiego,
  • kontaktowym - np. u osób uczulonych na nikiel lub detergenty czy składnik w kosmetykach, proszkach do prania lub mydłach,
  • po przyjęciu określonych leków - np. kwasu acetylosalicylowego lub penicyliny.

Pokrzywka na łokciach może pojawić się także na skutek kontaktu z różnymi roślinami. Kolejną przyczyną może być przesuszenie skóry na łokciach, a to z kolei ułatwia jej podrażnienie i w efekcie pojawienie się krostek lub bąbli.

Czerwona wysypka na zgięciu łokcia może być też skutkiem ograniczonego dostępu powietrza w tym miejscu. Skóra mocniej się poci i pojawiają się wykwity, wyglądem przypominające potówki. Z tego powodu tego typu zmiany nazywane są także wysypka cieplną.

Wysypka na łokciach u dorosłych może być również sygnałem o rozwijających się chorobach.

Do takich należą:

  • łuszczyca - przewlekła choroba zapalna, która objawia się czerwono-brunatnymi grudkami na łokciach, rozrastającymi się z czasem w duże czerwone nacieki, pokryte srebrnymi łuskami zrogowaciałego naskórka,
  • choroba Duhringa - opryszczkowate zapalenie skóry, które pojawia się po zjedzeniu produktów z glutenem, przyjmujące postać pęcherzykowato-grudkowych zmian w formie wysypki na łokciach i kolanach,
  • zapalenie stawów - grupa chorób, które uszkadzają lub zniekształcają stawy,
  • AZS (atopowe zapalenie skóry) - to przewlekła, zapalna i nawrotowa choroba skóry, która objawia się wysypką na łokciach i dłoniach. W tych miejscach pojawiają się czerwone grudki lub pęcherzyki, które zmieniają się w sączące rany, a z czasem w suchą i pogrubioną skórę. Takim zmianom towarzyszy silny świąd.

Jedna z analiz wykonanych na potrzeby rozprawy doktorskiej przygotowywanej w Narodowym Instytucie Onkologii wykazała, że wśród 117 pacjentów leczonych w latach 1980 - 2005 w krakowskim centrum onkologii im.

Czytaj dalej...

Mechanizmy reklamowe są wykorzystywane przez nas oraz naszych partnerów do budowania kontentu reklamowego w naszym serwisie lista partnerów może ulegać zmianie, jej aktualną wersję zawsze znajdziesz w tym miejscu.

Czytaj dalej...

Jednak pewne warunki związane z utratą ciągłości naskórka urazy , zaburzeniem jego funkcji ochronnej stany zapalne skóry lub związane z ogólnym spadkiem odporności nowotwory, cukrzyca, AIDS ułatwiają zajęcie skóry przez bakterie.

Czytaj dalej...

Miejscowe retinoidy, czyli pochodne witaminy A stosowane w celu ograniczenia rogowacenia skóry i namnażania komórek w miejscu zmian łuszczycowych; są przeciwwskazane w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym, gdyż mają działanie teratogenne uszkadzające płód.

Czytaj dalej...