U nas zapłacisz kartą
Choroby skóry twarzy - przyczyny, objawy i leczenie
Twoja twarz informuje o stanie zdrowia. Te choroby są wypisane na skórze
Czasem wystarczy na kogoś spojrzeć, by wiedzieć, że nie jest zdrowy. Czy możliwe jest jednak postawienie precyzyjnej diagnozy, co mu dolega? Realne jest ustalenie „na oko”, który narząd wymaga staranniejszych badań? Doświadczeni lekarze przekonują, że czasem tak, ale nie zalecają samodzielnych prób.
Choroby skóry, wady genetyczne, ale także zaburzenia hormonalne, stany zapalne i nowotworowe, mogą objawić się na twojej twarzy. Wystarczy zajrzeć do encyklopedii medycyny – przy bardzo wielu schorzeniach wymienia się objawy skórne. Patofizjonomika, czyli "czytanie z twarzy", bywa jednak szkodliwe, gdy traktujesz to wszystko zbyt serio, bez odpowiedniego przygotowania medycznego.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Mięczak zakaźny
Jest to powszechnie występujące zakażenie skóry wywołane przez wirusa mięczaka zakaźnego (MCV). Choroba najczęściej występuje u dzieci w wieku szkolnym i u młodych dorosłych aktywnych seksualnie. Zakaźność jest duża. Do zakażenia dochodzi w wyniku bezpośredniego kontaktu fizycznego skóry ze zmianą chorobową. Dlatego też, podobnie jak w przypadku brodawek wirusowych, może dochodzić do przeszczepiania przez chorego zmian z jednego miejsca ciała na inne.
Fot. 1. Mięczak zakaźny Fot. Wikimedia Commons
Jakie są objawy?
Choroba objawia się występowaniem guzków o gładkiej, kopulastej powierzchni, często z wgłębieniem w centrum, barwy skóry zdrowej lub białawej Wykwity najczęściej lokalizują się na skórze rąk, twarzy i narządów płciowych. Mogą zajmować też błony śluzowe.
Co zrobić w przypadku takich objawów?
W przypadku pojawienia się wyżej wymienionych objawów należy się zgłosić do dermatologa.
Jak lekarz ustala diagnozę?
Rozpoznanie lekarz może ustalić na podstawie wywiadu i objawów dermatologicznych.
Jakie są możliwości leczenia? Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?
Choroba ma charakter samoograniczający, a zmiany ustępują samoistnie bez pozostawienia śladu. Może to trwać jednak wiele miesięcy.
W leczeniu stosuje się chirurgiczne usuwanie guzków lub miejscowe preparaty, które powodują ustąpienie zmian.
Po przebyciu choroby bardzo rzadko zmiany pojawiają się po raz drugi.
Co robić, by uniknąć zachorowania?
Zakaźność jest duża. Do zakażenia dochodzi w wyniku bezpośredniego kontaktu fizycznego skóry ze zmianą chorobową. Podobnie jak w przypadku wcześniej wspomnianych chorób wirusowych skóry nie ma specjalnych sposobów zapobiegania zakażeniu. Do zakażenia dochodzi często na basenach, w publicznych łazienkach, u dzieci w trakcie wspólnej zabawy.
Nie panikuj
Wypryski na twarzy to częściej efekt błędów pielęgnacyjnych niż ciężkiej choroby, ale nieraz trudno to ustalić bez pogłębionej diagnostyki. Zastanów się nad zmianą kosmetyku,dietą, okolicznościami, które mogły do kłopotów doprowadzić. Sprawa wciąż nie jest jasna? Skonsultuj się z lekarzem, choćby pierwszego kontaktu. Możesz bez obaw korzystać z gotowych mapek (niektóre opracowali specjaliści medycyny), ale tylko wtedy, gdy zamierzasz przede wszystkim zachować zdrowy rozsądek. Mapki powinny zachęcać do podstawowych badań, choćby morfologii, badania ogólnego moczu, skontrolowania poziomu cukru we krwi i odwiedzenia lekarza, choćby ginekologa czy stomatologa.
- Zmiany liszajopodobne, łupież na granicy z włosami - nietolerancje pokarmowe.
- Między oczami - nieraz objaw pogorszenia funkcji wątroby i pęcherzyka żółciowego.
- Zmiany zapalne, wypryski, przetłuszczanie - mogą oznaczać problemy z jelitami.
OCZY
- Cienie - mogą sygnalizować po prostu zmęczenie, ale również alergii bądź nadciśnienie tętnicze.
- Opuchlizna okolic oczu - czasem problemy z tarczycą lub układem moczowym, głównie nerkami.
- Żółte grudki wokół oczu, o nieregularnym kształcie - podwyższony poziom cholesterolu i trójglicerydów.
POLICZKI
- Wypryski, podrażnienia, zmiany podobne do trądziku różowatego - kłopoty z układem oddechowym, alergie, ewentualnie choroby żołądka lub pasożytnicze.
- Nadmierne zaczerwienienia - objaw infekcji, ale też nadciśnienia, cukrzycy i problemów hormonalnych.
- Zmiany w okolicy zatok mogą oznaczać ich stan zapalny. W przypadku zatok szczękowych problem stomatologiczny, w tym zaawansowaną próchnicę.
- Przebarwienia (w różnych lokalizacjach) - zaburzenia hormonalne.
NOS
- Rozszerzone naczynka krwionośne - schorzenia układu krążenia i płuc.
- Krwawienia z nosa - nadciśnienie tętnicze, problemy naczyniowe, cukrzyca, choroby krwi.
Opryszczka zwykła
Opryszczka jest najczęściej kojarzona ze zmianami w okolicy ust. Wywołuje ją wirus Herpes simplex (HSV). W zależności od jego typu zmiany mogą występować w różnych okolicach. Wirus HSV typu 1 wywołuje najczęściej zmiany na skórze twarzy, warg ustnych lub błonie śluzowej jamy ustnej. Z kolei HSV typu 2 może powodować zmiany w obrębie narządów płciowych. Wirus HSV 2 został szerzej omówiony w dziale o chorobach przenoszonych drogą płciową. Do zakażenia dochodzi w następstwie bezpośredniego kontaktu z chorym lub drogą kropelkową. W przypadku zmian w okolicach narządów płciowych kobiety może dojść do zakażenia noworodka w trakcie porodu.
Jakie są objawy opryszczki?
Fot. 1. Opryszczka CDC Public Health Image Library
Po przeniknięciu wirusa do organizmu pojawiają się objawy. Na skórze występują drobne pęcherzyki wypełnione początkowo treścią surowiczą, a następnie ropną. Skóra w otoczeniu pęcherzyków jest żywoczerwona. Z czasem zmiany pękają, pozostawiając nadżerki, które pokrywają się strupem. Zmianom może towarzyszyć ból w okolicy wykwitów skórnych, gorączka, dreszcze, uczucie osłabienia oraz powiększenie lokalnych węzłów chłonnych. Są to objawy tak zwanego zakażenia pierwotnego, które ustępują w ciągu kilku lub kilkunastu dni.
Wirus opryszczki zwykłej posiada zdolność przechodzenia w stan utajonej aktywności. Przenika on wtedy do tkanki nerwowej, a replikacja jego materiału genetycznego zostaje ograniczona. Okres, w jakim wirus przebywa w postaci utajonej (latentnej), jest różny. W pewnych okolicznościach dochodzi do reaktywacji wirusa. Ma to miejsce w przypadku gorączki, miejscowych urazów, w wyniku działania promieniowania słonecznego, miesiączki i in.. Mówimy wtedy o nawrocie opryszczki.
Opryszczka zwykła jest najczęściej samoograniczającą się chorobą o krótkotrwałym przebiegu. Należy jednak pamiętać, że w pewnych stanach zakażenie HSV może mieć groźne konsekwencje. Pacjenci ze skłonnością do atopii (cierpiący na atopowe zapalenie skóry) częściej chorują na wirusowe choroby skóry, a przebieg tych chorób może być bardzo ciężki. U pacjentów z obniżoną odpornością (AIDS, choroba nowotworowa) zmiany mogą się utrzymywać przewlekle i mieć charakter rozsiany. W przypadku, gdy wirus zajmuje struktury oka, może dojść do trwałej utraty wzroku.
Brodawki wirusowe
Jest to grupa schorzeń skóry wywołanych przez ludzkiego wirusa brodawczaka (HPV). Wirus wnika do skóry w następstwie bezpośredniego kontaktu. Na zjawisko infekcji duży wpływ ma indywidualna odporność i stan skóry. Do zakażenia dochodzi w miejscach najczęściej narażonych na urazy, czyli stopy, ręce, kolana. Zakażeniu sprzyja wspólne użytkowanie basenów, łazienek, sypialni.
Wirus powoduje namnażanie się komórek skóry, co w rezultacie powoduje powstawanie brodawek. Zmiany mogą się lokalizować zarówno na skórze, jak i błonach śluzowych. Brodawki w okolicach płciowych zwane też kłykcinami kończystymi należą do chorób przenoszonych drogą płciową – zostały omówione w odpowiednim dziale. Brodawki na skórze mogą powstać w każdej lokalizacji.
Istnieje wiele typów wirusa HPV. Niektóre z nich mają tak zwany potencjał onkogenny. Oznacza to, że infekcja danym typem HPV może doprowadzić do rozwoju nowotworu. Ma to szczególne znaczenie w przypadku infekcji błony śluzowej szyjki macicy i rozwoju raka w jej obrębie. Brodawki wirusowe są bardzo zakaźne. Zmiany są nie tylko źródłem zakażenia dla otoczenia. Często pojedyncza zmiana jest powodem rozsiewu brodawek u tego samego pacjenta. Jest to związane ze zjawiskiem autoinokulacji (samozakażenia), gdzie pacjent sam przenosi wirusa w inne miejsce swojego ciała.
Raz przebyte zakażenie wirusem HPV nie pozostawia trwałej odporności, co wiąże się z możliwością nawrotu choroby.
Jakie są objawy?
Fot. 2. Brodawka wirusowa Wikimedia Commons
- brodawki zwykłe - są to grudki o szorstkiej, nierównej powierzchni, barwy skóry zdrowej lub szarobrunatnej, mogą występować w każdym miejscu, ale najczęściej lokalizują się na rękach i stopach, czasami brodawki powstają na wałach paznokciowych lub nawet pod płytką paznokciową
- brodawki stóp - zmiany mogą mieć dwojaki charakter, lokalizują się najczęściej na podeszwie stopy, czasami wnikają głęboko w skórę pod wpływem ciężaru ciała, powodując stan zapalny i bolesność, w innym przypadku tworzą płaskie, szorstkie ogniska opisywane przez pacjentów jako skupiska drobnych brodawek
- brodawki płaskie (młodocianych) - są to płaskie, gładkie, często cielisto zabarwione grudki na skórze, wykwity te mogą występować wszędzie, ale na ogół lokalizują się na skórze twarzy i kończyn, zmiany mają tendencję do samoistnego ustępowania.
