U nas zapłacisz kartą
Choroby skóry twarzy - przyczyny, objawy i leczenie
Choroby łojotokowe: postępowanie i pielęgnacja skóry
Łojotoku i będących jego konsekwencją chorób łojotokowych nie można całkowicie wyeliminować, ale można poprzez zastosowanie odpowiedniego leczenia zmniejszyć ich nasilenie.
Aby leczenie było skuteczniejsze powinniśmy odpowiednio zareagować już wtedy, gdy wystąpią pierwsze objawy choroby. Zaleca się wtedy:
- modyfikację diety – na taką z dużą ilością witamin, białka, soli mineralnych, z ograniczoną ilością tłuszczów, cukrów, ostrych przypraw i używek,
- zmianę stylu życia – unikanie sytuacji stresowych. (21)
Jeśli powyższe starania nie przyniosą efektu powinniśmy skonsultować się z lekarzem dermatologiem. Odpowiedni sposób żywienia jest także elementem leczenia chorób łojotokowych, więc najpewniej lekarz zaleci, aby kontynuować zmienioną dietę. Może także wprowadzić do terapii witaminy, leki doustne, a także preparaty przeciwgrzybicze. (22) Preparaty te to różnego rodzaju kremy i szampony lecznicze dedykowane specjalnie pielęgnacji łojotokowej przy trądziku, lub leczeniu łupieżu na różnych stopniach jego zaawansowania.
Patofizjonomika i mnogość objawów
Obrzęki, bladość, zaczerwienienia, zasinienia, plamy, przebarwienia, wypryski, krosty, przetłuszczenia i wysuszenia, zmiana rysów - lekarz z naszej skóry, zwłaszcza na twarzy, może wyczytać naprawdę sporo. Bywa, że pierwszym specjalistą, który sygnalizuje problem w odległym narządzie, jest alergolog czy dermatolog i kieruje do zupełnie innego medyka. Nic w tym dziwnego - skóra to ważny narząd, bezcenny płaszcz ochronny, a zarazem miernik naszego zdrowia. Trzeba jednak pamiętać, że żaden objaw chorobowy nie może być traktowany w oderwaniu od innych sygnałów, które wysyła organizm. Akromegalia, toczeń, choroba Cushinga to choroby, które lekarz podejrzewa niejednokrotnie na podstawie charakterystycznych zmian na twarzy. W przypadku pierwszej specyficznie „rośnie” czoło i żuchwa, druga objawia się plamami w kształcie motyla, a ostatnia zmianą rysów tak, że z profilu przestają być widoczne małżowiny uszne. To akurat choroby rzadkie. Tymczasem niemal za każdą zmianą na skórze może kryć się wiele różnych przyczyn. Te, od banalnych po bardzo poważne, najczęściej nie są do wykrycia wyłącznie na podstawie oglądania skóry. Dla lekarza będą jednak wskazówką, co warto wykluczyć.
Od paru lat w sieci krążą mapki, które mają obrazować, jaka zmiana świadczy o konkretnej chorobie. Lepiej traktować je z przymrużeniem oka, bo diagnozowanie nie jest tak prostym procesem. Wprawdzie często te chorobowe ściągi pokrywają się z tym, co mówią lekarze, ale nie uwzględniają tysięcy innych możliwości. Często się rumienisz? Możliwe, że masz nadciśnienie tętnicze, ale równie dobrze to może być cukrzyca, zespół rakowiaka, ale też skutek zamiłowania do ostrych potraw. Masz worki pod oczami,więc możesz mieć chore nerki? Rzeczywiście, ale równie dobrze takie zmiany mogą być skutkiem zarwania nocy. Przebarwienia na czole pojawiają się przy chorobie wątroby? Tak, ale wystarczy przesadzić ze słońcem, by zafundować sobie analogiczną zmianę kolorytu skóry.
Choroby bakteryjne skóry
Są to schorzenia skóry wywołane przez bakterie. Zaliczamy do nich piodermie wywołane przez paciorkowce, gronkowce lub inne Gram-ujemne bakterie oraz pozostałe bakteryjne choroby skóry, takie jak różyca, łupież rumieniowy, promienica czy borelioza. Do tej grupy chorób należy również gruźlica skóry, kiła, rzeżączka (zostały one opisane w osobnych rozdziałach).
Skóra ludzka jest największym narządem organizmu człowieka. Jej powierzchnia nie jest sterylna, lecz skolonizowana przez liczne drobnoustroje, które w prawidłowych warunkach nie powodują jej zakażeń. Ściśle przylegające do siebie komórki nabłonka skóry, kwaśne pH (5,4-5,9), względnie suche środowisko i naturalne substancje przeciwbakteryjne znajdujące się w skórze zapobiegają namnażaniu się patogennych bakterii odpowiedzialnych za zakażenia. Dlatego też stosunkowo rzadko dochodzi do chorób bakteryjnych w skórze. Jednak pewne warunki związane z utratą ciągłości naskórka (urazy), zaburzeniem jego funkcji ochronnej (stany zapalne skóry) lub związane z ogólnym spadkiem odporności (nowotwory, cukrzyca, AIDS) ułatwiają zajęcie skóry przez bakterie. Inaczej sprawa przedstawia się w przypadku boreliozy, ponieważ tu patogen wnika do organizmu człowieka w momencie ukąszenia przez kleszcza.