U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na łysienie u kobiet - Przyczyny, leczenie i porady
Sposoby leczenia łysienia androgenowego
Leczenie łysienia androgenowego można podzielić na zachowawcze, jak również chirurgiczne. Do tego pierwszego należeć będzie np. stosowanie miejscowych lub doustnych preparatów lub zabiegi u kosmetologa. Natomiast do chirurgicznych – przeszczep mieszków włosowych.
Preparaty miejscowe
Najbardziej znanym preparatem miejscowym używanym do leczenia łysienia androgenowego u kobiet jest minoksydyl. Był to początkowo lek podawany doustnie osobom chorym na nadciśnienie.
Zauważono wówczas, że daje on skutki uboczne w postaci zwiększenia gęstości włosów, zaczęto więc go podawać osobom mającym problemy z łysieniem. Jednak okazało się, że doustne dawki miały zbyt wiele niepożądanych działań ubocznych, dlatego stosuje się go tylko miejscowo na skórę głowy.
Początkowe dawki serwowane pacjentom wynosiły 2% minoksydylu w formie np. kremu, potem 5%. Po roku 2017, zaczęto wprowadzać też minoksydyl doustnie, w bardzo małych dawkach, gdyż dostrzeżono, że np. przy ilości 0,25 mg nie niesie on ze sobą aż tylu skutków ubocznych, a daje pożądany efekt gęstszej fryzury.
Środki antykoncepcyjne
Miejscowe stosowanie minoksydylu przynosi efekty, jednak czasem po przerwaniu kuracji, problem powraca. Konieczna może być wtedy regulacja hormonów za pomocą środków antykoncepcyjnych.
W przypadku łysienia androgenowego podaje się kobietom albo preparaty z zawartością estrogenów lub też mające w składzie octan cyproteronu.
Mezoterapia igłowa
Jedną z form wspomagającą leczenie łysienia androgenowego jest mezoterapia igłowa. Jest to inwazyjny zabieg wykonywany w gabinecie kosmetologicznym polegający na ostrzykiwaniu skóry głowy igłą, co z jednej strony pobudza krążenie i zwiększa dopływ krwi do mieszków włosowych, a z drugiej pomaga podać pod skórę różnego rodzaju substancje odżywcze m.in. witaminy, minerały, aminokwasy, koenzymy lub kwas hialuronowy.
Celem każdej mezoterapii skóry głowy jest regeneracja naskórka, pobudzenie włosów do wzrostu i wydłużenie fazy anagenu, a także poprawa grubości łodygi włosa (m.in. przez dostarczenie odpowiednich substancji odżywczych). Najlepsze efekty daje mezoterapia skojarzona z miejscowym stosowaniem minoksydylu.
Łysienie androgenowe – leczenie
Leki doustne
Łysienie androgenowe można leczyć farmakologicznie poprzez stosowanie leków o działaniu ogólnoustrojowym. O wyborze odpowiedniego leku zawsze powinien decydować lekarz, który dobierze odpowiednią substancję i określi sposób dawkowania.
Obecnie w leczeniu łysienia androgenowego najczęściej stosuje się finasteryd. Substancja ta hamuje powstawanie pochodnej testosteronu – DHT. Ma to miejsce dzięki blokowaniu enzymu 5-α-reduktazy, który powoduje przemianę testosteronu w dihydrotestosteron. Należy pamiętać, że lek ten działa, gdy jest przyjmowany regularnie, a pierwsze zauważalne efekty obserwowane są po około 6 miesiącach leczenia. Niestety wykazuje on wiele działań niepożądanych. Finasteryd nie posiada rejestracji w stosowaniu u kobiet, ponieważ wykazuje działanie teratogenne.
Innym lekiem zmniejszającym stężenie DHT w surowicy jest dutasteryd . Badania wskazują, że substancja ta działa silniej od finasterydu, dlatego niektórzy lekarze rekomendują dutasteryd jako lek pierwszego rzutu w leczeniu łysienia androgenowego. Powoduje on wiele skutków ubocznych, dlatego jego stosowanie należy skonsultować z lekarzem. Ponadto silnie uszkadza płód, dlatego jest całkowicie przeciwwskazany dla kobiet w ciąży i planujących dziecko.
Niektórzy lekarze zalecają kobietom stosowanie spironolaktonu . Badania dowodzą, że wykazuje on również silne powinowactwo do receptorów androgenowych, zmniejszając wytwarzanie testosteronu. Efektem tego procesu jest zahamowanie wypadania włosów, lecz substancja ta nie wykazuje żadnego wpływu na wzrost włosów.
Doustne środki antykoncepcyjne stosowane u kobiet zawierające w swoim składzie pochodne progesteronu i estrogeny zmniejszają produkcje androgenów, regulując ich poziom w surowicy krwi.
Leki o działaniu miejscowym
W leczeniu miejscowym najczęściej stosowane są preparaty zawierające w swoim składzie minoksidyl . Związek ten występuje w licznych lekach w stężeniu 2% i 5%. Stosowany jest w postaci wcierek i szamponów pobudzających wzrost włosów poprzez zwiększenie przepływu krwi przez łożysko naczyniowe skóry. Pierwsze rezultaty leczenia pod warunkiem systematycznej aplikacji można zaobserwować po około 2 miesiącach od rozpoczęcia leczenia. Podobne właściwości wykazuje aminexil , który jest obecny w licznych wcierkach, szamponach i odżywkach. Dodatkowo wzmacnia i uelastycznia włosy.
Jakie badania wykonać na łysienie androgenowe u kobiet?
W diagnostyce łysienia androgenowego wykorzystuje się badania trychologiczne np. trichoskopię i trichogram. Uzupełniająco, choć o wiele rzadziej wykonuje się również ocenę histopatologiczną wycinka owłosionej skóry głowy, który jest pobierany z okolicy czołowej lub ciemieniowej. Istotne znaczenie mają opisane poniżej badania z krwi przy łysieniu.
Badania laboratoryjne w łysieniu androgenowym u kobiet
W ramach diagnostyki łysienia androgenowego sprawdza się szereg innych parametrów z krwi. Są to:
• morfologia krwi obwodowej ,
• poziom żelaza i ferrytyny,
• panel hormonalny, który obejmuje testosteron, prolaktynę, progesteron.
W przypadku kobiet istotne jest wykonanie badań w kierunku schorzeń tarczycy – określenie poziomu m.in. TSH, fT3, fT4, a także anty-TPO i anty-TG.
Leczenie zakoli u kobiet z zastosowaniem metod chirurgicznych
Wykonanie odpowiednich badań to pierwszy krok w celu pozbycia się choroby. Należy wykonać morfologię, żelazo, ferrytynę, TSH, estrogeny i testosteron. Lekarze wyróżniają różne metody leczenia łysienia i można podzielić je na 2 grupy: radykalne i naturalne. Do metod inwazyjnych zaliczyć możemy zaliczyć przeszczep. Przeszczep włosów u kobiet polega na pobraniu zdrowych mieszków włosowych i umieszczeniu ich w strefie biorczej.
Skorzystanie z nowoczesnej metody FUE gwarantuje duży sukces zabiegu i jego małą inwazyjność. Metoda polega na pobraniu pojedynczych mieszków włosowych. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym oraz nie powoduje powstania blizny. Pacjent po dokonanym przeszczepie może na drugi dzień powrócić do codziennych aktywności. Drugie rozwiązanie to implanty włosowe, czyli przeszczepienie własnych włosów w inne miejsce. Pobiera się jednak dość duży fragment skóry, co powoduje dość sztuczny efekt zabiegu. Współcześnie coraz rzadziej korzysta się z tej metody.
