U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na łysienie u kobiet - Przyczyny, leczenie i porady
Jakie badania wykonać na łysienie androgenowe u kobiet?
W diagnostyce łysienia androgenowego wykorzystuje się badania trychologiczne np. trichoskopię i trichogram. Uzupełniająco, choć o wiele rzadziej wykonuje się również ocenę histopatologiczną wycinka owłosionej skóry głowy, który jest pobierany z okolicy czołowej lub ciemieniowej. Istotne znaczenie mają opisane poniżej badania z krwi przy łysieniu.
Badania laboratoryjne w łysieniu androgenowym u kobiet
W ramach diagnostyki łysienia androgenowego sprawdza się szereg innych parametrów z krwi. Są to:
• morfologia krwi obwodowej ,
• poziom żelaza i ferrytyny,
• panel hormonalny, który obejmuje testosteron, prolaktynę, progesteron.
W przypadku kobiet istotne jest wykonanie badań w kierunku schorzeń tarczycy – określenie poziomu m.in. TSH, fT3, fT4, a także anty-TPO i anty-TG.
Łysienie androgenowe – jak je zdiagnozować?
Przed przystąpieniem do leczenia konieczna jest dokładna diagnoza, aby poznać przyczynę tego procesu. Pozwoli to uniknąć błędów w doborze odpowiedniego leku, a także zwiększy efektywność leczenia.
Zarówno u mężczyzn, jak i kobiet lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad w celu dokładnego rozpoznania specyfiki i przyczyn łysienia . Wykonane badanie przedmiotowe obejmuje ocenę lokalizacji i wzoru łysienia.
Badania laboratoryjne są wykonywane w celu diagnostyki różnicowej i są szczególnie istotne w przypadku kobiet, gdyż obraz kliniczny nie jest tak charakterystyczny, jak u mężczyzn. Diagnostyka obejmuje następujące badania:
- morfologia z rozmazem,
- poziom ferrytyny i żelaza,
- OB, CRP, białko całkowite,
- glukoza na czczo,
- TSH, FT4, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej i tyreoglobulinie,
- progesteron, prolaktyna, estradiol, testosteron.
Badaniem diagnostycznym, które zaleca się wszystkim chorym, jest trichoskopia . Zostają nią objęte trzy okolice – czołowo-ciemieniowa, skroniowa i potyliczna. Specjalista ocenia:
- grubość włosów (znaczenie ma mniejsza grubość w okolicy czołowej w porównaniu z potyliczną i powyżej 10% cienkich włosów w okolicy czołowej),
- odsetek włosów meszkowych,
- przebarwienia okołomieszkowe,
- liczba jednostek włosa z pojedynczą łodygą,
- liczba żółtych kropek będących pustymi ujściami mieszków włosowych [2,3].
Czy łysienie plackowate jest wyleczalne? Możliwości leczenia i prognoza
Łysienie plackowate jest trudne do wyleczenia, ponieważ jest to choroba przewlekła. Jednak istnieją różne metody leczenia, które mogą pomóc zahamować proces utraty włosów i przywrócić ich wzrost. W leczeniu łysienia plackowatego stosuje się:
- Leki przeciwzapalne: Niektóre leki przeciwzapalne, takie jak kortykosteroidy, mogą być stosowane miejscowo w postaci maści lub w formie zastrzyków bezpośrednio do skóry głowy.
- Terapia światłem: Terapia światłem, tak jak laserowe leczenie włosów lub fototerapia, jest jedną z metod, które mogą być skuteczne w łagodzeniu objawów łysienia plackowatego.
- Przeszczepy włosów: W niektórych przypadkach, gdy inne metody leczenia nie przynoszą efektów, przeszczepy włosów mogą być rozważane jako ostateczna metoda przywracania włosów.
Prognoza dla każdego pacjenta może być inna, ponieważ łysienie plackowate jest indywidualne i niewłaściwie przewidywalne. Nie można także przewidzieć, jak organizm pacjenta zareaguje na leczenie. Dlatego ważne jest, aby skonsultować się z dermatologiem, który będzie w stanie dostosować leczenie do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Domowe sposoby na zakola u kobiet
Pewne jest, że dobrym sposobem jest stosowanie luźnych fryzur, które nie będą osłabiały skóry głowy. Dzięki odpowiednio dobranej fryzurze można ukryć zakola i znaczne przerzedzenie włosów. Specjaliści polecają olejek rycynowy, który można dodawać do odżywek i szamponów. Jego zadaniem jest wzmocnienie włosów i zapobieganie ich wypadaniu. Pomocnym rozwiązaniem wydaje się stosowanie szamponów witaminowych, naturalnych odżywek i olejków, które będą poprawiały kondycję włosów.
Dieta bogata w witaminy wzmocni organizm oraz pozwoli zachować prawidłowe krążenie skóry głowy. Wśród domowych sposobów na wypadanie włosów pojawia się także konieczność używania odpowiednich szczotek do włosów. Zbyt twarde włosie może podrażnić skórę głowy. Należy pamiętać jednak, że nie jest to leczenie przyczynowe.
Co to jest łysienie androgenowe typu męskiego?
Łysienie (łac. alopecia) to choroba dermatologiczna, której towarzyszy szybsza utrata włosów niż w przypadku ich fizjologicznego wypadania. Może być spowodowane zaburzeniami endokrynologicznymi związanymi ze zwiększoną produkcją dihydrotestosteronu, co ma miejsce w tytułowym rodzaju łysienia. Zdarza się również, że za utratą włosów „typu męskiego” stoi stosowane leczenie, które odpowiada za tzw. łysienie androgenowe indukowane lekami.
Jak klasyfikuje się łysienie androgenowe?
Obecnie typuje się ok. 500 postaci klinicznych łysienia, które klasyfikuje się jako:
- łysienie niebliznowaciejące (odwracalne, w którym mieszki włosowe zostają zachowane),
- łysienie bliznowaciejące (nieodwracalne, w którym dochodzi do utraty mieszków włosowych zastępowanych przez tkankę łączną).
Istnieje również inny podział z uwzględnieniem:
- łysienia rozlanego, które dotyczy równomiernego przerzedzenia się włosów na całej lub znaczącej powierzchni owłosionej skóry głowy,
- łysienia ogniskowego, które dotyczy ograniczonych powierzchni (mogą być pojedyncze lub mnogie).
Mając na uwadze wcześniej przytoczoną klasyfikację łysienie androgenowe umieszcza się w grupie łysienia rozlanego i niebliznowaciejącego.
