U nas zapłacisz kartą
Przyczyny łysienia u kobiet - W poszukiwaniu odpowiedzi na problem
Łysienie androgenowe u kobiet
Łysienie androgenowe to jedna z najczęstszych przyczyn utraty włosów wśród kobiet. Najistotniejszą rolę w patogenezie odgrywa tu nadmiar męskich hormonów płciowych, czyli androgenów. Wzrost ich poziomu wynika albo z czynników genetycznych i ich nieodpowiedniej produkcji w organizmie, może być też efektem stosowania niektórych leków. Charakterystyczne dla łysienia androgenowego jest to, że włosy z początku stają się cieńsze, a ich kondycja ulega pogorszeniu. Przerzedzenie dotyczy zwykle środka głowy, a włosy w obrębie czoła zostają zachowane.
Problem łysienia androgenowego damskiego zwykle pojawia się wraz z wiekiem, choć może dotyczyć także dwudziestokilkuletnich kobiet, u których zdiagnozowano zespół policystycznych jajników (PCOS). Długo nieleczone lub źle zdiagnozowane androgenowe wypadanie włosów, może miejscami doprowadzić do trwałej utraty owłosienia, dlatego tak ważne jest jak najszybsze zgłoszenie się do lekarza. Oprócz łysienia, panie powinny zaalarmować także dodatkowe symptomy, takie jak np.:
- trądzik,
- przetłuszczające się włosy,
- hirsutyzm (nadmierne owłosienie w miejscach takich, jak broda),
- tycie w okolicy brzucha bez powodu.
Zabiegi trychologiczne w leczeniu łysienia u kobiet
Wsparcie leczenia łysienia u kobiet może obejmować także zabiegi trychologiczne. Podczas konsultacji ze specjalistą trychologiem we Wrocławiu przeprowadzony zostanie dokładny wywiad oraz analiza wyników dotychczasowego leczenia (jeśli miało miejsce).
W gabinecie przeprowadzone zostanie także badanie trichoskopowe, pozwalające ocenić stan skóry głowy i włosów specjalną kamerą (umożliwiająca powiększenie obrazu o kilkaset razy). Na tej podstawie możliwe jest zaplanowanie dalszej diagnostyki, a także zaproponowanie odpowiedniej kuracji domowej lub gabinetowej. Zabiegi, które można wykonać w gabinecie trychologicznym, to na przykład:
- mezoterapia igłowa,
- mezoterapia skoncentrowanym tlenem,
- infuzja tlenowa,
- elektrostymulacja mikroprądami,
- peptydowa terapia włosów,
- osocze bogatopłytkowe
- specjalistyczne preparaty trychologiczne do stosowania w domu
- terapia proteoglikanami-ostatnio najskuteczniejsza metoda
Czym jest łysienie plackowate?
Łysienie plackowate, znane również jako łysienie plackowate alopecja areata, to jedna z form utraty włosów, która charakteryzuje się pojawieniem nagłych i okrągłych lub owalnych obszarów bezwłosych, np. na czubku głowy lub w innych częściach ciała. Choroba ta jest spowodowana przez autoimmunologiczną reakcję, w której układ odpornościowy organizmu atakuje własne mieszki włosowe, powodując zahamowanie wzrostu włosów.
W łysieniu plackowatym włosy mogą wypadać stopniowo lub bardzo szybko, pozostawiając nagie placki na skórze. Zazwyczaj nie towarzyszą temu żadne inne objawy, takie jak swędzenie czy zaczerwienienie skóry. Choroba ta może wystąpić u osób w każdym wieku, ale najczęściej pojawia się we wczesnym wieku dorosłym. Często dotyka ona zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Przyczyny łysienia plackowatego u kobiet nadal nie są w pełni zrozumiane, ale uważa się, że genetyka odgrywa istotną rolę. Może być również związane z czynnikami środowiskowymi i reakcjami autoimmunologicznymi organizmu. Chociaż łysienie plackowate samoistnie może ustąpić w niektórych przypadkach, w innych wymaga ono leczenia, aby stymulować wzrost włosów i kontrolować reakcję immunologiczną.
Leczenie łysienia plackowatego może obejmować stosowanie miejscowych leków sterydowych, minoksydylu lub terapię światłem laserowym. W bardziej zaawansowanych przypadkach, w których obszary bezwłose występują na większej powierzchni skóry, może być zalecana terapia za pomocą kortykosteroidów, immunosupresantów lub innych zaawansowanych technik, takich jak terapia fotodynamiczna.
Przyczyny występowania łysienia androgenowego u kobiet
Androgeny, czyli np. testosteron czy dihydrotestosteron, to typowo męskie hormony płciowe. W przypadku żeńskich hormonów płciowych, ilościowo dominują estrogeny i progestageny. Mimo tego, w kobiecych organizmach również występują androgeny, które produkowane są np. przez nadnercza. Tak więc problemy z łysieniem androgenowym u kobiet, są ściśle powiązane z nieprawidłowościami w układzie hormonalnym.
W przypadku zdrowych kobiet, androgeny są zbilansowane przez odpowiednie ilości żeńskich hormonów płciowych. Ich obecność nie prowadzi do wystąpienia niepożądanych zaburzeń. Jednak problem pojawia się w momencie, kiedy organizmie pacjentki pojawia się nadmiar męskich hormonów płciowych. Oprócz utraty włosów, kobiety mogą zmagać się również z zaburzeniami miesiączkowymi, a także ze zmianami na skórze, np. trądzik.
Androgen DHT jest najsilniejszym spośród wszystkich, a na jego działanie najbardziej wrażliwe są mieszki włosowe. Pod wpływem tego hormonu może dochodzić do zaburzeń cyklu wzrostu włosów – mogą one stawać się krótsze oraz słabsze. Dodatkowo, podczas działania hormonu DHT, włosy mogą odrastać zdecydowanie wolniej. Jednak nadmiar męskich hormonów płciowych w kobiecym organizmie nie bierze się znikąd. Do nadmiaru androgenów prowadzić mogą:
- nowotwory nadnerczy
- zespół policystycznych jajników
- nowotwory jajników
- nadczynność kory nadnerczy
- zanieczyszczenie środowiska, które ma wpływ na funkcjonowanie układu hormonalnego
- uwarunkowania genetyczne
- anemia
- choroby tarczycy
