U nas zapłacisz kartą
Skąd Bierze Się Łysienie U Kobiet na Czubku Głowy - Przyczyny i Rozwiązania
Przyczyny łysienia androgenowego
Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.
Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.
Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT). Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne. Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy. Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy. W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa. Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.
Objawy łysienia androgenowego
U mężczyzn zwykle występuje recesja linii włosów na skroniach (zakola) i łysina na wierzchołku, u kobiet zwykle objawia się w postaci rozproszonego przerzedzenia na szczycie głowy. U mężczyzn często prowadzi do całkowitego wyłysienia. U kobiet raczej nigdy nie dochodzi do wyłysienia.
Łysienie androgenowe – w większości przypadków jest uwarunkowane genetycznie.
Łysienie tego typu występuje zarówno u kobiet jak i u mężczyzn jednak powinny być traktowane jako dwa odrębne schorzenia. Różnice dotyczą między innymi wieku w którym jednostka pojawia się, ale także obrazu klinicznego i częstotliwości występowania.
Pierwsze objawy łysienia androgenowego ujawniają się u nastolatków (forma ostra). Objawia się cofaniem linii na skroniach i czole, następnie proces zaczyna obejmować koronę głowy. Na łysienie androgenowe narażone są również kobiety. U kobiet przebieg choroby jest odmienny w stosunku do mężczyzn. Włosy przerzedzają się na środku głowy w postaci rozproszonej.
Przyczyny łysienia u kobiet
Za przerzedzanie i utratę włosów często odpowiadają hormony. Łysienie u mężczyzn tradycyjnie dotyczy tych, którzy z wiekiem tracą włosy w wyniku działania DHT (dihydrotestosteronu) – metabolitu (pochodnej) testosteronu. DHT może być przyczyną utraty włosów również u kobiet – gdy jego stężenie w organizmie rośnie, wzrasta też ryzyko pojawienia się łysienia androgenowego.
Przyczyną wypadania włosów mogą być choroby o podłożu autoimmunologicznym, takie jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, czy toczeń rumieniowaty. Będą to także schorzenia, które wpływają na gospodarkę hormonalną. Przykładami są PCOS, czyli zespół policystycznych jajników (podnoszący poziom androgenów), czy choroba Hashimoto. Utrata włosów może nastąpić również w wyniku zmian hormonalnych zachodzących w ciąży — częstym powodem wypadania włosów po ciąży jest spadek poziomu estrogenów. Występowanie problemów z kondycją włosów wiąże się czasem z przyjmowaniem niektórych leków, ekspozycją na metale takie jak rtęć, a także – w mniejszym stopniu – niewłaściwą pielęgnacją włosów i skóry głowy.
Przyczyną zaburzenia równowagi może być stres, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia hormonalne, niedobory witamin i minerałów, przyjmowanie niektórych leków, ostatnio bardzo duże wypadanie obserwuje się po przejściu covid.
Zwykle po zdiagnozowaniu i ustaleniu przyczyny wypadania oraz właściwym leczeniu i wsparciu trychologicznym włosy wracaj do swojej dawnej formy.
Przyczyny łysienia androgenowego
Za pojawienie się choroby u kobiet i mężczyzn odpowiada testosteron, a raczej jego pochodna – dihydrotestosteron DHT. Odpowiada on za uszkodzenie meszków włosowych, w wyniku których z czasem mieszki zanikają. Nadmiar androgenów u kobiet bardzo często ma związek z uwarunkowaniami genetycznymi, co z kolei może wpływać nie tylko na utratę włosów, ale także pojawienie się niechcianego zarostu na klatce piersiowej, brodzie i plecach.
Łysienie androgenowe u kobiet często występuje wraz z niektórymi chorobami:
- PCOS – zespół policyctycznych jajników,
- niedoczynność i nadczynność tarczycy,
- guzy i nowotwory jajników,
- zespół Cushingua,
- zaburzenia hormonalne w okresie menopauzy,
Inne czynniki, które mogą mieć wpływ na nadmierne wypadanie włosów to palenie papierosów, niezdrowy styl życia, stres oksydacyjny oraz przyjmowanie niektórych leków.
