Lysienie Telogenowe u Kobiet - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia

Łysienie androgenowe

Przyczyną łysienia androgenowego jest podłoże genetyczne lub hormonalne.

Łysienie to często dotyka dziewczyny w wieku ok 20 do 30rż lub po 40rż

W przebiegu łysienia androgenowego wspomniany wcześniej hormon DHT oddziałuje na mieszki włosowe, szczególnie te znajdujące się w okolicach czoła oraz na czubku głowy. Mieszki włosowe ulegają osłabieniu i stopniowej miniaturyzacji – włosy odrastają coraz cieńsze i coraz jaśniejsze, aż na końcowym etapie procesu przestają rosnąć.

Łysienie androgenowe często towarzyszy menopauzie. Powodem jest spadek stężenia estrogenów obserwowany około 45 roku życia. Wypadanie włosów związane z obniżeniem poziomu estrogenów obserwuje się także po zakończeniu ciąży – wtedy ich poziom w organizmie gwałtownie spada, a dodatkowo wzrasta stężenie prolaktyny, która oddziałuje na mieszki włosowe w sposób zbliżony do androgenów.

Podobny mechanizm zachodzi czasem przy cukrzycy typu 2 i insulinooporności – zbyt wysokie stężenie insuliny sprawia, że – w pewnym uproszczeniu – z cholesterolu syntetyzowane są androgeny. Równolegle u diabetyków obserwuje się większą skłonność do zakażeń (w tym grzybiczych) oraz osłabienie mikrokrążenia skóry głowy, a przez to niedostateczne odżywienie i osłabienie mieszków włosowych.

Leczenie łysienia u kobiet

Leczenie łysienia jest zawsze sprawą indywidualną. Zależy od podłoża problemu, sytuacji osobistej pacjentki (lub pacjenta) oraz ogólnego stanu zdrowia i schorzeń towarzyszących. Utratę włosów można w wielu przypadkach skutecznie zahamować, a nawet spowodować cofnięcie się zmian (na przykład po skutecznym wzmocnieniu mieszków włosowych i – jeżeli możliwe – ustabilizowaniu balansu hormonalnego w organizmie).

W zależności od przyczyny problemu i rodzaju choroby, konieczna może okazać się konsultacja u lekarza ogólnego, endokrynologa, czy diabetologa. Lekarz może zalecić farmakoterapię oraz inne formy leczenia wspomagającego. Przez to drugie rozumiemy także zmianę stylu życia i wzmocnienie organizmu, co ogranicza podatność na stany zapalne i zaburzenia układu dokrewnego (na które wpływać mogą na przykład nieprawidłowa gospodarka cukrów i nadwaga). Istotne – szczególnie w leczeniu łysienia plackowatego – jest także ograniczenie ekspozycji na stres i wsparcie psychologiczne.

Łysienie androgenowe u kobiet – objawy

Pierwsze objawy łysienia androgenowego u kobiet również mogą pojawić się w bardzo młodym wieku, jednak zwykle ryzyko schorzenia wzrasta wraz z upływem lat. W odróżnieniu od mężczyzn, u kobiet ten problem prowadzi raczej do obfitego przerzedzenia włosów, a nie całkowitego wyłysienia.

Najczęściej objawem łysienia androgenowego u kobiet jest początkowo poszerzenie się przedziałku na szczycie głowy, widocznego po czesaniu włosów. Przerzedzenie zwykle dotyczy tylko szczytu głowy, bez zajęcia linii czoła. Ten typ łysienia występuje tylko u kobiet i ocenia się go na podstawie trzystopniowej skali:

  • stopień I – przerzedzenie włosów w centralnej części głowy,
  • stopień II – szersze przerzedzenie włosów, jednak z zachowaniem gęstości jak w stopniu I,
  • stopień III – niemal całkowita utrata włosów w centralnej części głowy.

Zdarza się też, że łysienie androgenowe typu męskiego występuje u kobiet. Zwykle problem dotyczy okresu pomenopauzalnego. Wówczas początkowo dochodzi do przerzedzenia włosów w okolicy łuku czoła i na szczycie głowy, kolejno łysienie rozprzestrzenia się w kierunku skroni i ciemienia.

Jak rozpoznaje się łysienie androgenowe?

Aby potwierdzić łysienie androgenowe, warto udać się do trychologa. Po szczegółowym wywiadzie specjalista może zalecić dalsze badania. Podstawą jest określenie stężenia poszczególnych hormonów, a także wykluczenie innych możliwych przyczyn. Pomocna w rozpoznawaniu łysienia androgenowego jest biopsja, wykonywana na podstawie materiału pobranego najczęściej z dwóch okolic skóry głowy.

Łysienie androgenowe jest schorzeniem przewlekłym i postępującym. Warto jednak pamiętać, że zwykle nie jest to problem zdrowotny, a raczej estetyczny. Dla części mężczyzn fakt łysienia jest zupełnie normalny i nie podejmują żadnych kroków w kierunku zagęszczenia fryzury. Niemniej dla wielu osób, zwłaszcza kobiet, przedwczesna utrata włosów stanowi istotny problem.

Niestety, nie jest możliwe całkowite wyleczenie, jednak obecnie dostępne metody leczenia, o ile są systematycznie przestrzegane, pozwalają na zahamowanie łysienia, a tym samym poprawę wyglądu i samopoczucia.

W zależności od indywidualnych potrzeb i stopnia zaawansowania łysienia stosuje się leczenie farmakologiczne (ogólne lub miejscowe), jak również zabiegi medycyny estetycznej. Niezwykle ważna jest także prawidłowa pielęgnacja skóry głowy.

Najnowszą, jeszcze eksperymentalną, metodą leczenia łysienia plackowatego jest ta z użyciem środka o nazwie ruksolitynib który zwykle stosowany jest w leczeniu chorób szpiku, na przykład zwłóknieniu szpiku.

Czytaj dalej...

Przyczyna Objawy Infekcje grzybicze Świąd, zaczerwienienie skóry, łuszczenie Alergie Drapanie, zaczerwienienie, utrata sierści Choroby autoimmunologiczne Wysypka, owrzodzenia skóry, utrata sierści w określonych obszarach.

Czytaj dalej...

Będzie chciał wiedzieć wszystko na temat diety, może też zapytać o różne dolegliwości - przemęczenie, bóle stawów, nadwrażliwość na słońce które pozornie nie mają związku z wypadaniem włosów, mogą jednak sygnalizować to, że w organizmie rozwija się inna choroba, np.

Czytaj dalej...

Niestety, nie jest możliwe całkowite wyleczenie, jednak obecnie dostępne metody leczenia, o ile są systematycznie przestrzegane, pozwalają na zahamowanie łysienia, a tym samym poprawę wyglądu i samopoczucia.

Czytaj dalej...