U nas zapłacisz kartą
Lysienie Telogenowe u Kobiet - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Typy łysienia
W zależności od przyczyny oraz patomechanizmu wyróżnia się kilka typów łysienia.
Łysienie androgenowe
Występuje w dwóch postaciach – jako łysienie androgenowe typu żeńskiego, a także męskiego. Łysienie androgenowe dotyczące kobiet charakteryzuje się rozlaną utratą włosów w okolicy czubka głowy, z największym nasileniem w części czołowej wzdłuż przedziałka. Linia graniczna włosów na czole jest dobrze zachowana, a przerzedzenie włosów zaczyna się około 2–3 cm w kierunku okolic ciemieniowych i szczytu głowy. Łysienie androgenowe typu żeńskiego opisywane jest wg wzoru Ludwiga lub skali Sinclair.
Łysienie androgenowe typu męskiego opisywane jest wg wzoru Hamiltona i Norwood, gdzie występuje 7 typów utraty włosów. Łysienie u mężczyzn rozpoczyna się zwykle w okolicy czołowo-skroniowej, a następnie ciemieniowej (na szczycie głowy). Przerzedzenie włosów może również rozprzestrzeniać się w kierunku skroni i ciemienia, pozostawiając koronę włosów na potylicy i częściowo w okolicach skroniowych. Wiele badań potwierdziło związek łysienia androgenowego z chorobą niedokrwienną serca (istotnym czynnikiem ryzyka jest wczesny początek łysienia androgenowego – poniżej 36. r.ż.). Związek łysienia androgenowego z łagodnym rozrostem prostaty jest również dobrze udokumentowany (obie choroby są zależne od androgenów).
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate (alopecia areata) – należy do grupy niebliznowaciejących postaci łysienia. Choroba najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia. Przyczyny łysienia plackowatego nie są do końca poznane. Najczęściej rozważa się tło autoimmunologiczne zależne od limfocytów T. W powstaniu choroby podstawową rolę odgrywają tworzące się w mieszku włosowym stany zapalne. Keratynocyty mieszka uwalniają tzw. cytokiny prozapalne, które aktywują komórki śródbłonka. Skutkiem tego jest gromadzenie wokół mieszka komórek nacieku zapalnego, głównie limfocytów T i makrofagów, które również nasilają zapoczątkowany wcześniej proces zapalny. Od stopnia nasilenia nacieku zależy uszkodzenie mieszka włosowego. W tym przypadku utrata włosów stanowi proces odwracalny, gdyż po ustąpieniu stanu zapalnego mieszki włosowe ponownie podejmują czynność produkcji włosa. Ogniska łysienia plackowatego najczęściej mają regularny kształt, są pozbawione włosów, a skóra pozostaje niezmieniona chorobowo. Najczęściej zmiany lokalizują się w okolicy potylicznej i czołowo-ciemieniowej.
Dlaczego warto skorzystać z konsultacji trychologicznej?
W leczeniu łysienia u kobiet zwykle konieczne jest holistyczne podejście do zdrowia całego ciała, ponieważ utrata włosów jest często manifestacją szerszego problemu zdrowotnego. W takiej sytuacji terapia powinna obejmować wiele kierunków jednocześnie.
Po analizie trichoskopowej, specjalista trycholog może pomóc w określeniu przyczyn problemu. W diagnostyce na dalszych etapach pomocne mogą okazać się badania krwi, w tym stężenia hormonów – na przykład prolaktyny, estradiolu, testosteronu, czy hormonów produkowanych przez tarczycę i nadnercza.
Aby sprawdzić kondycję włosów, ale także całego organizmu, warto wykonać analizę pierwiastkową włosa – badanie, które pozwala określić skład mineralny włosów (29 pierwiastków, w tym 5 toksycznych i ich wzajemne proporcje). Dzięki temu możliwa jest ocena metabolizmu osoby badanej oraz niedoborów rzutujących na funkcjonowanie nie tylko skóry głowy, ale całego organizmu.
We wsparciu leczenia łysienia terapia domowa trychologiczna czy zabiegi trychologiczne wykazują się bardzo dużą skutecznością. W równoległym specjalistycznym leczeniu, czyli usuwaniu przyczyny łysienia proces wypadania ulega całkowicie odwróceniu. Na uzyskanie satysfakcji w odzyskaniu włosów należy uzbroić się w cierpliwość min od 3 do ok.8 miesięcy. W przypadku łysienia androgenowego o podłożu genetycznym wspieranie hamowania łysienia jest niestety bezustanne.
Przyczyny łysienia u kobiet
Za przerzedzanie i utratę włosów często odpowiadają hormony. Łysienie u mężczyzn tradycyjnie dotyczy tych, którzy z wiekiem tracą włosy w wyniku działania DHT (dihydrotestosteronu) – metabolitu (pochodnej) testosteronu. DHT może być przyczyną utraty włosów również u kobiet – gdy jego stężenie w organizmie rośnie, wzrasta też ryzyko pojawienia się łysienia androgenowego.
Przyczyną wypadania włosów mogą być choroby o podłożu autoimmunologicznym, takie jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, czy toczeń rumieniowaty. Będą to także schorzenia, które wpływają na gospodarkę hormonalną. Przykładami są PCOS, czyli zespół policystycznych jajników (podnoszący poziom androgenów), czy choroba Hashimoto. Utrata włosów może nastąpić również w wyniku zmian hormonalnych zachodzących w ciąży — częstym powodem wypadania włosów po ciąży jest spadek poziomu estrogenów. Występowanie problemów z kondycją włosów wiąże się czasem z przyjmowaniem niektórych leków, ekspozycją na metale takie jak rtęć, a także – w mniejszym stopniu – niewłaściwą pielęgnacją włosów i skóry głowy.
Przyczyną zaburzenia równowagi może być stres, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia hormonalne, niedobory witamin i minerałów, przyjmowanie niektórych leków, ostatnio bardzo duże wypadanie obserwuje się po przejściu covid.
Zwykle po zdiagnozowaniu i ustaleniu przyczyny wypadania oraz właściwym leczeniu i wsparciu trychologicznym włosy wracaj do swojej dawnej formy.