Lysienie Telogenowe u Kobiet - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Czym jest łysienie plackowate?
Łysienie plackowate, znane również jako łysienie plackowate alopecja areata, to jedna z form utraty włosów, która charakteryzuje się pojawieniem nagłych i okrągłych lub owalnych obszarów bezwłosych, np. na czubku głowy lub w innych częściach ciała. Choroba ta jest spowodowana przez autoimmunologiczną reakcję, w której układ odpornościowy organizmu atakuje własne mieszki włosowe, powodując zahamowanie wzrostu włosów.
W łysieniu plackowatym włosy mogą wypadać stopniowo lub bardzo szybko, pozostawiając nagie placki na skórze. Zazwyczaj nie towarzyszą temu żadne inne objawy, takie jak swędzenie czy zaczerwienienie skóry. Choroba ta może wystąpić u osób w każdym wieku, ale najczęściej pojawia się we wczesnym wieku dorosłym. Często dotyka ona zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Przyczyny łysienia plackowatego u kobiet nadal nie są w pełni zrozumiane, ale uważa się, że genetyka odgrywa istotną rolę. Może być również związane z czynnikami środowiskowymi i reakcjami autoimmunologicznymi organizmu. Chociaż łysienie plackowate samoistnie może ustąpić w niektórych przypadkach, w innych wymaga ono leczenia, aby stymulować wzrost włosów i kontrolować reakcję immunologiczną.
Leczenie łysienia plackowatego może obejmować stosowanie miejscowych leków sterydowych, minoksydylu lub terapię światłem laserowym. W bardziej zaawansowanych przypadkach, w których obszary bezwłose występują na większej powierzchni skóry, może być zalecana terapia za pomocą kortykosteroidów, immunosupresantów lub innych zaawansowanych technik, takich jak terapia fotodynamiczna.
Typy łysienia
W zależności od przyczyny oraz patomechanizmu wyróżnia się kilka typów łysienia.
Łysienie androgenowe
Występuje w dwóch postaciach – jako łysienie androgenowe typu żeńskiego, a także męskiego. Łysienie androgenowe dotyczące kobiet charakteryzuje się rozlaną utratą włosów w okolicy czubka głowy, z największym nasileniem w części czołowej wzdłuż przedziałka. Linia graniczna włosów na czole jest dobrze zachowana, a przerzedzenie włosów zaczyna się około 2–3 cm w kierunku okolic ciemieniowych i szczytu głowy. Łysienie androgenowe typu żeńskiego opisywane jest wg wzoru Ludwiga lub skali Sinclair.
Łysienie androgenowe typu męskiego opisywane jest wg wzoru Hamiltona i Norwood, gdzie występuje 7 typów utraty włosów. Łysienie u mężczyzn rozpoczyna się zwykle w okolicy czołowo-skroniowej, a następnie ciemieniowej (na szczycie głowy). Przerzedzenie włosów może również rozprzestrzeniać się w kierunku skroni i ciemienia, pozostawiając koronę włosów na potylicy i częściowo w okolicach skroniowych. Wiele badań potwierdziło związek łysienia androgenowego z chorobą niedokrwienną serca (istotnym czynnikiem ryzyka jest wczesny początek łysienia androgenowego – poniżej 36. r.ż.). Związek łysienia androgenowego z łagodnym rozrostem prostaty jest również dobrze udokumentowany (obie choroby są zależne od androgenów).
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate (alopecia areata) – należy do grupy niebliznowaciejących postaci łysienia. Choroba najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia. Przyczyny łysienia plackowatego nie są do końca poznane. Najczęściej rozważa się tło autoimmunologiczne zależne od limfocytów T. W powstaniu choroby podstawową rolę odgrywają tworzące się w mieszku włosowym stany zapalne. Keratynocyty mieszka uwalniają tzw. cytokiny prozapalne, które aktywują komórki śródbłonka. Skutkiem tego jest gromadzenie wokół mieszka komórek nacieku zapalnego, głównie limfocytów T i makrofagów, które również nasilają zapoczątkowany wcześniej proces zapalny. Od stopnia nasilenia nacieku zależy uszkodzenie mieszka włosowego. W tym przypadku utrata włosów stanowi proces odwracalny, gdyż po ustąpieniu stanu zapalnego mieszki włosowe ponownie podejmują czynność produkcji włosa. Ogniska łysienia plackowatego najczęściej mają regularny kształt, są pozbawione włosów, a skóra pozostaje niezmieniona chorobowo. Najczęściej zmiany lokalizują się w okolicy potylicznej i czołowo-ciemieniowej.
Leczenie łysienia androgenowego
Skoro już wiemy, jakie są przyczyny i objawy łysienia androgenowego u kobiet, czas zastanowić się nad możliwościami jego leczenia. Istnieje kilka podejść terapeutycznych, które mogą pomóc w walce z tą postacią łysienia u kobiet. Należy jednak pamiętać, że każdy przypadek jest inny, dlatego warto skonsultować się z dermatologiem i trychologiem, aby ustalić najlepszy plan działania.
- Suplementacja hormonalna : W przypadku, gdy nadmiar androgenów jest przyczyną problemu, lekarz może zalecić odpowiednią suplementację hormonalną, która może pomóc w przywróceniu równowagi hormonalnej.
- Pielęgnacja włosów : Ważna jest odpowiednia pielęgnacja włosów, zwłaszcza w przypadku łysienia androgenowego u kobiet. Istnieją specjalne szampony wzmacniające przeciw wypadaniu włosów i preparaty, które mogą stymulować wzrost włosów i poprawić kondycję skóry głowy. W jednym z naszych artykułów przeczytasz co zrobić, żeby włosy szybciej rosły .
- Leki : Istnieją również pewne leki, takie jak minoksydyl, które mogą być stosowane miejscowo na skórę głowy i pomóc w hamowaniu nadmiernego wypadania włosów u kobiet oraz stymulowaniu wzrostu tych nowych.
W trakcie ciąży organizm kobiety doświadcza znacznego wzrostu poziomu hormonów, zwłaszcza estrogenów. Hormony te wpływają na włosy, powodując, że większa liczba włosów niż zwykle pozostaje w fazie aktywnego wzrostu, co powoduje, że włosy są gęstsze i zdrowsze. Jest to często uważane za „efekt lśniących włosów ciąży”.
Niektóre kobiety mogą doświadczyć nadmiernego wypadania włosów po ciąży, co może być nieco niepokojące. Jednak ważne jest zrozumienie, że jest to, iż tracą włosy, zazwyczaj jest stanem przejściowym i samoistnie ustępuje w ciągu kilku miesięcy. W większości przypadków włosy stopniowo wracają do swojego stanu przedciążowego.
Aby zmniejszyć wypadanie włosów po ciąży, kobiety mogą zastosować kilka prostych kroków. Warto zadbać o odpowiednią dietę bogatą w składniki odżywcze , które wspierają zdrowie włosów, takie jak biotyna, żelazo i cynk. Regularne stosowanie łagodnych szamponów i odżywek, które wspomagają wzrost włosów i pielęgnują skórę głowy, również może być pomocne.
Farmakologiczne leczenie łysienia
Podczas leczenia łysienia, oprócz przeprowadzenia szczegółowego wywiadu i badania, istotna jest klasyfikacja rodzaju łysienia, odnalezienie przyczyny i określenie stopnia zaawansowania. Jedną z metod stosowaną w walce z łysieniem jest leczenie farmakologiczne opierające się na stosowaniu specjalistycznych leków o działaniu miejscowym i ogólnym w postaci wcierek. Cieszącym się dużą skutecznością działania jest minoksydyl w stężeniu 2% i 5%. Stosowany miejscowo na owłosioną skórę głowy pobudza porost włosów, zwiększając przepływ krwi przez łożysko naczyniowe. Pierwsze efekty stosowania są widoczne po około 2 miesiącach. Do innych skutecznych leków wykorzystywanych w terapii łysienia androgenowego należy finasteryd w dawce 1 mg. W wyższych dawkach substancja ta jest stosowana w terapii rozrostu prostaty. Mechanizm działania tego leku polega na blokowaniu enzymu 5-α-reduktazy, a tym samym zmniejszeniu produkcji DHT – aktywnej postaci testosteronu, który jest głównym winowajcą łysienia androgenowego. Zapobiega to miniaturyzacji istniejących mieszków włosowych i powoduje zwiększenie liczby włosów, wstrzymuje wypadanie i korzystnie wpływa na ich wygląd. Ze względu na jego szkodliwy wpływ na rozwój męskich narządów płciowych u płodów (a także cewki moczowej i gruczołu krokowego) stosowanie finasterydu jest przeciwwskazane u kobiet w wieku rozrodczym. W terapii łysienia plackowatego zastosowanie mają leki o działaniu przeciwzapalnym zawierające kortykosteroidy np. prednizolon.
Wiele osób borykających się z nadmierną utratą włosów zadaje sobie pytanie: „w jaki sposób powstrzymać łysienie”. Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Główną drogą w leczeniu i zapobieganiu przerzedzaniu włosów jest znalezienie przyczyny problemu, co daje spory procent szans na wyleczenie. Zapobieganie łysieniu wymaga dużego samozaparcia i systematyczności podczas stosowania różnego rodzaju wcierek, szamponów i odżywek, których głównym zadaniem jest oczyszczenie skóry głowy, wzmocnienie łodygi włosa oraz wydłużenie ich żywotności. Samodzielny masaż skóry głowy wykonywany konsekwentnie przynosi duże korzyści. Wpływamy tym na poprawę ukrwienia skalpu, a dzięki szybszemu krążeniu krwi do mieszków włosowych trafia więcej składników odżywczych i tlenu. Aby pojawiły się efekty, potrzebna jest jednak regularność.
Przyczyny łysienia androgenowego u kobiet
Istnieje kilka czynników, które mogą przyczyniać się do łysienia androgenowego u kobiet. Jeden z kluczowych to działanie hormonów androgenowych, takich jak testosteron . U kobiet, które są genetycznie wrażliwe na te hormony, mieszki włosowe na skórze głowy reagują na androgeny, powodując spowolnienie wzrostu włosów i skracanie fazy wzrostu. W rezultacie dochodzi do stopniowego osłabienia włosów, aż w końcu przestają one wyrastać.
Tak, działanie hormonów odgrywa kluczową rolę podczas rozwijania się tego typu łysienia. Androgeny, takie jak testosteron, występują zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, ale w różnych ilościach. U kobiet, które mają nadmiar androgenów lub są wrażliwe na te hormony, może wystąpić przyspieszone przerzedzenie włosów. Ważne jest zrozumienie, że nie chodzi tu tylko o poziom testosteronu, ale także o stosunek między różnymi hormonami, takimi jak estrogeny i androgeny.
U nas zapłacisz kartą