U nas zapłacisz kartą
Cynk na pryszcze - Skuteczne leczenie czy mit?
Pasta cynkowa a maść cynkowa – różnice
Czym różni się pasta cynkowa od maści cynkowej? Pasta cynkowa zawiera więcej tlenku cynku. Zawartość tego aktywnego składnika w paście cynkowej jest ponad dwa razy większa niż w maści cynkowej.
Pastę cynkową stosujemy punktowo np. na wypryski. Przeciwskazania do stosowania pasty cynkowej to otwarte rany czy uszkodzenia skóry. Nie należy jej rozsmarowywać na całą twarz, gdyż mocno wysusza skórę. Pasta cynkowa pozostawia białe ślady na ciele. W ten sposób uwidacznia się zawarty w niej tlenek cynku. Z tego względu stosuj preparat raczej na noc. Pamiętaj też , żeby nie nakładać na niego makijażu.
Kolejnego dnia będziesz jednak się dobrze prezentować. Pasta cynkowa matuje skórę i zmniejsza przebarwienia. Możesz ją wykorzystywać również w przypadku uszkodzeń, mikrourazów. Dzięki ściągającemu działaniu przyspieszy gojenie.
Objawy niedoboru cynku
Chociaż poważny niedobór cynku jest rzadki, może wystąpić u osób z rzadkimi mutacjami genetycznymi, niemowląt karmiących piersią, których matki nie mają wystarczającej ilości cynku, osób uzależnionych od alkoholu i każdego, kto przyjmuje pewne leki hamujące układ odpornościowy.
Objawy ciężkiego niedoboru cynku obejmują zaburzenia wzrostu i rozwoju, opóźnioną dojrzałość płciową, wysypki skórne, przewlekłą biegunkę, zaburzenia gojenia się ran i problemy behawioralne.
Łagodniejsze formy niedoboru cynku są częstsze, szczególnie u dzieci w krajach rozwijających się, gdzie dieta często nie zawiera ważnych składników odżywczych.
Szacuje się, że około 2 miliardy ludzi na całym świecie ma niedobór cynku z powodu nieodpowiedniego spożycia w diecie.
Ponieważ niedobór cynku osłabia układ odpornościowy – zwiększając ryzyko infekcji – uważa się, że niedobór cynku jest przyczyną ponad 450 000 zgonów dzieci poniżej 5 roku życia każdego roku.
Osoby zagrożone niedoborem cynku to:
- Osoby z chorobami przewodu pokarmowego, takimi jak choroba Leśniowskiego-Crohna
- Wegetarianie i weganie
- Kobiety w ciąży i karmiące piersią
- Starsze niemowlęta, które są karmione wyłącznie piersią
- Osoby z anemią sierpowatą
- Osoby niedożywione, w tym z anoreksją lub bulimią
- Osoby z przewlekłą chorobą nerek
- Ci, którzy nadużywają alkoholu
Objawy łagodnego niedoboru cynku obejmują biegunkę, obniżoną odporność, przerzedzenie włosów, zmniejszony apetyt, zaburzenia nastroju, suchą skórę, problemy z płodnością i zaburzenia gojenia się ran.
Niedobór cynku jest trudny do wykrycia za pomocą testów laboratoryjnych ze względu na ścisłą kontrolę poziomu cynku przez organizm. W związku z tym nadal możesz mieć niedobór, nawet jeśli testy wskazują na normalny poziom.
Przy ustalaniu, czy potrzebujesz suplementów, lekarze biorą pod uwagę inne czynniki ryzyka – takie jak złe spożycie i genetyka – obok wyników krwi.
Toksyczność i zalecenia dotyczące dawkowania cynku
Tak jak niedobór cynku może powodować komplikacje zdrowotne, nadmierne spożycie może również prowadzić do negatywnych skutków ubocznych.
Najczęstszą przyczyną zatrucia cynkiem jest zbyt duża ilość suplementu cynku, co może powodować zarówno ostre, jak i przewlekłe objawy.
Sugerowane dla Ciebie: Witamina A: korzyści, niedobór, toksyczność i wiele więcejObjawy toksyczności obejmują:
- Nudności i wymioty
- Utrata apetytu
- Biegunka
- Skurcze brzucha
- Bóle głowy
- Zmniejszona funkcja odpornościowa
- Obniżony poziom „dobrego” cholesterolu HDL
Spożywanie zbyt dużej ilości cynku może również powodować niedobory innych składników odżywczych.
Na przykład przewlekłe spożywanie wysokiego poziomu cynku może zakłócać wchłanianie miedzi i żelaza.
Obniżenie poziomu miedzi odnotowano nawet u osób spożywających tylko umiarkowanie wysokie dawki cynku — 60 mg dziennie — przez 10 tygodni.
Zalecane dawkowanie cynku
Aby uniknąć nadmiernego spożycia, trzymaj się z dala od suplementów cynku w dużych dawkach, chyba że zaleci to lekarz.
Zalecane dzienne spożycie to 11 mg dla dorosłych mężczyzn i 8 mg dla dorosłych kobiet.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny spożywać odpowiednio 11 i 12 mg dziennie.
O ile stan chorobowy nie utrudnia wchłaniania, powinieneś z łatwością osiągnąć zalecane dzienne spożycie cynku poprzez samą dietę.
Tolerowany górny poziom cynku wynosi 40 mg dziennie. Nie dotyczy to jednak osób z niedoborami cynku, które mogą potrzebować suplementów w dużych dawkach.
Jeśli przyjmujesz suplementy, wybierz formy przyswajalne, takie jak cytrynian cynku lub glukonian cynku. Trzymaj się z dala od tlenku cynku, który jest słabo wchłaniany.