U nas zapłacisz kartą
Czerniak na brzuchu - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na czerniaka
- nadmierna ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe, szczególnie w okresie dziecięcym,
- poparzenia słoneczne,
- znamiona atypowe,
- jasna karnacja,
- wiek powyżej 50. roku życia,
- obniżona odporność chorego,
- korzystanie z solarium i leczniczych promieniowań UVA,
- predyspozycje genetyczne,
- wcześniejsze nowotwory skóry,
- przebyte przeszczepy narządów poddawanych immunosupresji.
Czerniak najczęściej dotyka ludzi powyżej 50. roku życia, jednak może pojawić się niemalże w każdym wieku.
Czerniak bardzo rzadko występuje wśród małych dzieci, zwykle są to przypadki pojedynczych znamion.
Rozpoznawalność czerniaka jest zdecydowanie większa u kobiet, które baczniej obserwują swoje ciało, jednak warto wiedzieć, że to mężczyźni częściej umierają z powodu nowotworu skóry!
Zapobieganie czerniakowi
Zapobieganie czerniakowi polega przede wszystkim na ochronie skóry przed nadmiernym narażeniem na promieniowanie słoneczne UV oraz unikania opalania w solarium. Zaleca się stosowanie kremów z filtrem UV, noszenie odpowiedniego ubrania oraz unikanie słońca w godzinach maksymalnego nasłonecznienia. Regularne kontrolowanie skóry i rutynowa raz w roku wizyta u dermatologa lub chirurga onkologa również przyczyniają się do wcześniejszego wykrycia czerniaka. Trzeba pamiętać, że czerniak to poważne schorzenie, ale z odpowiednią świadomością i czujnością można go skutecznie wykryć i leczyć, dlatego nie należy ignorować żadnych podejrzanych zmian na skórze.
Czerniak to groźny rodzaj nowotworu złośliwego skóry, który wymaga wczesnej diagnozy i leczenia. Otwarta biopsja chirurgiczna zmian skórnych jest podstawowym sposobem rozpoznania czerniaka. Procedura ta polega na pobraniu próbki skóry ze zmiany lub wycięcia zmiany w całości i analizie jej pod mikroskopem. Czynniki ryzyka dla czerniaka obejmują jasną skórę, przebyte oparzenia słoneczne w przeszłości, opalanie w solarium, rodzinne występowanie czerniaka, duża ilości znamion barwnikowych i osłabiony układ odpornościowy. Wczesne wykrycie i leczenie czerniaka są kluczowe dla poprawy rokowania pacjenta. Podstawowym rodzajem leczenia onkologicznego jest leczenie chirurgiczne, a w przypadkach bardziej zaawansowanych można również wykorzystać radioterapię, immunoterapię chemioterapię. Ochrona skóry przed słońcem i regularne badanie skóry to ważne kroki w profilaktyce raka skóry. Wzrost świadomości na temat czynników ryzyka i profilaktyki jest kluczowy w redukcji liczby zachorowań na czerniaka. Zdrowy tryb życia, regularne wizyty u dermatologa , czy chirurga onkologa , oraz samodzielna obserwacja skóry mogą pomóc w wczesnym wykryciu, a następnie skutecznym leczeniu tego groźnego nowotworu.
Jak chronić się przed czerniakiem?
Ryzyko jego powstania wzrasta wraz z uszkodzeniami słonecznymi skóry, dlatego też powinno się unikać intencjonalnego opalania w godzinach słonecznego szczytu, unikania oparzeń słonecznych i stosowanie kremu z filtrem UV. Prócz tego stosować prewencję wtórną, czyli obserwowanie swojego ciała i badania kontrolne. Zaniepokoić nas powinny asymetryczne brzegi zmian na skórze, różne zabarwienia: czarne, fioletowe i brązowe oraz ewolucja, czyli jeżeli coś zaczęło zmieniać się i powiększać w niestandardowy sposób.
Trzeba zaznaczyć, że wczesne czerniaki rozwijają się bardzo powoli. U większości pacjentów zmiany powiększają się miesiącami, a nawet latami. To potwierdza stwierdzenie, że wczesne wykrycie nowotworu daje szansę na wyleczenie. Dlatego też, trzeba głośno mówić o tym, jak ważne są regularne badania u specjalisty
– mówi profesor Rutkowski.
Czerniak – diagnostyka i rozpoznanie
Podstawowym narzędziem diagnostycznym jest wywiad lekarski. Lekarz powinien wiedzieć się, gdzie znajdują się zmiany skórne, a także czy skóra pacjenta w dzieciństwie była oparzona.
Poparzenia w dzieciństwie zwiększają ryzyko zachorowania na czerniaka w dorosłym życiu.
Obecnie medycyna dysponuje dobrymi narzędziami diagnostycznymi, które pozwalają szybko rozpoznawać zmiany nowotworowe. Diagnostyka rozpoczyna się od dermoskopii, która umożliwia obejrzenie zmiany w dziesięciokrotnym powiększeniu. Jeśli istnieją wskazania do dalszej diagnostyki, wykonuje się wideodermoskopię, która pozwala z dużym prawdopodobieństwem określić, czy zmiana skórna to rzeczywiście czerniak.
Mikroskopia konfokalna w połączeniu z badaniem histopatologicznym może potwierdzić zachorowanie na czerniaka.
Rokowania przy czerniaku – jaka jest długość życia z czerniakiem
Rokowanie zależy od lokalizacji ogniska pierwotnego, grubości nacieku i obecności owrzodzenia. Im większa i głębiej naciekająca zmiana, tym rokowanie jest gorsze, dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia. Ryzyko nawrotu miejscowego czerniaka skóry wynosi 3–15%, Odsetki 5-letnich przeżyć zależą od stopnia zaawansowania klinicznego i wynoszą: stopień I – 95%, II – 75%, III – 60%, IV – 20%.
Zobacz także
Jak dbać o skórę latem? Kremy z wysokim filtrem powinny stosować przede wszystkim: dzieci, osoby z jasną karnacją, pacjenci po zabiegach z zakresu medycyny estetycznej (tj. peelingi, dermabrazje), kobiety ze skłonnością do występowania przebarwień, osoby przyjmujące leki światłouczulające, pacjenci po przeszczepie narządów.
Nowotwory złośliwe skóry (raki skóry) Raki skóry (nowotwory złośliwe skóry) są dość częstymi nowotworami, mogą występować w każdym wieku. Najczęściej występuje rak podstawnokomórkowy skóry, który lokalizuje się głównie na twarzy i ma postać powoli rosnącego perełkowatego guzka. Bardzo rzadko daje przerzuty odlegle, ale może się rozrastać i niszczyć okoliczne tkanki, dlatego ważne jest jak najszybsze usunięcie go. Większość raków skóry leczy się przede wszystkim operacyjnie.
Zaburzenia barwnikowe Zaburzenia barwnikowe skóry to grupa chorób, w których dochodzi do zmiany zabarwienia skóry. Zmiany mogą dotyczyć zarówno niewielkiej powierzchni skóry, jak również zajmować skórę praktycznie całego ciała. Nie wszystkie przebarwienia są chorobą i wymagają leczenia, np. piegi stanowią cechę danej osoby i mogą mieć tendencję do zanikania w okresie jesienno-zimowym. Część zaburzeń może samoistnie ustąpić, np. ostuda, plama soczewicowata.
