U nas zapłacisz kartą
Czerniak na brzuchu - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Rodzaje czerniaka
Wyróżnia się cztery główne typy czerniaka. Jedną z najczęstszych zmian nowotworowych jest czerniak szerzący się powierzchownie, który ma początek w znamionach barwnikowych, najczęściej atypowych. Znamię powiększa się i zmienia barwę, a dodatkowo może wystąpić obwódka zapalna.
Inną odmianą jest czerniak mający początek z plamy soczewicowatej. Ten rodzaj nowotworu ma łagodną postać i przewlekły przebieg. Bardzo często pojawia się w miejscach narażonych na częstą i długotrwałą ekspozycję na słońce – zwykle na twarzy, szyi i dłoniach.
Medycyna odnotowuje także przypadki czerniaka guzkowego, który jest łatwy do rozpoznania. Zwykle guzki osiągają średnicę 1-2 cm, mają ciemną barwę i mogą ulegać owrzodzeniu, a także krwawić. Rosną powoli i zazwyczaj mają dobre rokowania.
Z kolei najtrudniejszym do rozpoznania nowotworem skóry jest czerniak bezbarwnikowy, ponieważ nie zawiera barwnika lub posiada go bardzo mało, co świadczy o jego złośliwości.
Warto wiedzieć, że jednym z rodzajów jest też czerniak akralny, która rozwija się się pod paznokciem lub w jego okolicach.
UWAGA: Czerniak akralny niebezpiecznym rodzajem nowotworu w szczególności dla kobiet, które bardzo często wykonując manicure hybrydowy nie mają możliwości obserwowania tego, co dzieje się pod płytką paznokcia!
Jak diagnozować czerniaka?
Kiedy zaobserwujemy u siebie niepokojącą zmianę skórną, koniecznie trzeba udać się do dermatologa. Tam specjalista przy pomocy dermatoskopu lub wideodermatoskopu obejrzy dokładnie skórę, kwalifikując nas lub nie do dalszej diagnostyki.
Jeśli dermatolog podejrzewa czerniaka, wyśle nas na biopsję, podczas której usuwa się zmianę. Patolog, który potem ogląda wycinek skóry pod mikroskopem, decyduje, czy mamy do czynienia z czerniakiem, czy też inną zmianą, nie będącą nowotworem.
Określa również, jaki jest stopień zaawansowania czerniaka, czy jest on głęboki, czy nacieka na inne tkanki skóry i jak należy ukierunkować leczenie.
Dodatkowymi badaniami, które wykonuje się podczas diagnostyki czerniaka, są:
- morfologia krwi,
- próby wątrobowe
- czy obecność dehydrogenazy mleczanowej (LDH).
Oprócz tego wykonuje się:
Czerniak - przyczyny powstawania
- mechaniczne oraz chemiczne drażnienie naskórka,
- czynniki genetyczne
- oraz niska zawartość barwnika w skórze.
Obserwacja skóry to podstawa do rozpoznania czerniaka. Jeśli mamy na skórze znamiona, a w ostatnim czasie zmieniły one kształt lub kolor, warto się nimi zainteresować. Szczególnie jeśli zmiana jest nagła i bardzo widoczna.
Czerniak wyróżnia się asymetrią, każda więc zmiana, która ma nierówne brzegi, już powinna być dla nas podejrzana. Także znamię, które zmieniło barwę, powinno się obserwować.
Wbrew pozorom, jak podkreśla to prof. dr hab. n. med. Piotr Rutkowski, czerniak nie musi być koniecznie czarny. Jego barwa może być brunatna, fioletowa, może być też blady. Dlatego nie powinniśmy sugerować się kolorem zmiany skórnej, ale bardziej jej nierównością i wielkością.
Każda zmiana powyżej 5-6 mm kwalifikuje się już do wizyty do dermatologa. Naszą czujność powinno również wzbudzić uwypuklenie znamienia lub jego zaczerwienienie.
Jak rozpoznać czerniaka? Zdjęcia
Przyczyny i czynniki ryzyka zachorowania na czerniaka
Czerniak często rozwija się w komórkach skóry, które uległy mutacji na skutek nadmiernego narażenia na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Słońce i lampy do opalania są głównymi źródłami promieniowania UV. Innymi czynnikami ryzyka zachorowania na czerniaka są:
- posiadanie „fenotypu nordyckiego” (jasnej karnacji skóry, jasnych lub rudych włosów, niebieskich tęczówek)
- uwarunkowania genetyczne (występowanie czerniaka w rodzinie)
- wiek (rak ten dotyka najczęściej osoby starsze)
- płeć (nowotwór ten częściej występuje u mężczyzn)
- posiadanie dużej ilości znamion melanocytowych, zwłaszcza dysplastycznych
- osłabienie systemu odpornościowego (czerniak często występuje u chorych przyjmujący leki immunosupresyjn, np. po przeszczepach narządowych).
