U nas zapłacisz kartą
Czerwona plama na przedramieniu - Przyczyny, Diagnoza i Możliwe Leczenie
Rumień: przyczyny
Zmiany rumieniowe na skórze mogą występować w przebiegu wielu chorób o różnych podłożach. Źródłem ich powstawania jest rozszerzenie i napływ krwi do cienkich naczyń (tzw. kapilar) położonych w powierzchownych warstwach skóry. Do typowych przyczyn takiego stanu należą infekcje, urazy i rany skóry, a także stany zapalne. Rumień jest wówczas objawem przekrwienia powstającego w celu zwiększenia przepływu krwi. Wraz z krwią do miejsca docelowego docierają komórki układu odpornościowego, cząsteczki przekazujące informacje o stanie zapalnym, a także czynniki ułatwiające gojenie i naprawę tkanek. Do uszkodzenia skóry objawiającego się rumieniem dochodzi również w przebiegu oparzeń słonecznych lub oddziaływania innych rodzajów promieniowania (na przykład podczas radioterapii). Innym czynnikiem, powodującym rozszerzenie naczyń (w tym również w skórze), jest histamina. Jest to substancja uwalniana w organizmie m.in. w przebiegu reakcji alergicznych. Zmiany rumieniowe na skórze mogą więc towarzyszyć różnego rodzaju alergiom. Do innych schorzeń współistniejących z rumieniem należą niektóre choroby tkanki łącznej. Ciekawym przykładem jest toczeń rumieniowaty układowy, w przebiegu którego na twarzy może występować charakterystyczny rumień w kształcie motyla. Oprócz wyżej wymienionych przyczyn powstawania rumienia, w dermatologii wyodrębniona została grupa tzw. dermatoz rumieniowych. Są to choroby skóry, których głównym objawem jest rumień, cechujący się szczególnymi właściwościami. Oprócz charakterystycznego wyglądu zmian skórnych, możliwe jest również występowanie dodatkowych objawów. Najważniejsze rodzaje rumienia przedstawiono poniżej.
- rumień polekowy (rumień trwały)
Rumień polekowy i rumień trwały to różne nazwy tej samej jednostki chorobowej. Jak sama nazwa wskazuje, zmiany skórne - okrągłe lub owalne, brązowe plamy - są spowodowane zażywaniem określonych leków. Pacjenci często sami zauważają przyczynę przebarwień, gdyż zwykle pojawiają się one w tym samym miejscu po zażyciu konkretnego leku. Podstawą diagnostyki jest dokładnie zebrany wywiad dotyczący przyjmowanych środków, a leczenie polega na odstawieniu leku powodującego zmiany. Rumień polekowy może pojawić się na skórze po zażyciu różnych farmaceutyków, statystycznie najczęściej wywołują go antybiotyki, sulfonamidy, środki hormonalne oraz przeciwalergiczne.
Leczenie plam na tułowiu
Pielęgnacja skóry
Plamy skórne nie zawsze wymagają intensywnego leczenia. Istnieją schorzenia, których nie da się całkiem wyleczyć. Są też takie, które nie wymagają dodatkowego leczenia wewnętrznego. Wówczas dostaniemy od dermatologa poradę jak pielęgnować skórę. Jeżeli lekarz stwierdzi, że odbarwienia są wynikiem bielactwa, to pozostaje nam stosowanie kremów ochronnych i unikanie promieni słonecznych. W przypadku uczuleń na niektóre kosmetyki najlepiej przejść na proste kremy i unikać kolorowych kosmetyków. Warto też zadbać o odpowiednie środki piorące. W sklepach dostaniemy bez problemu hipoalergiczne płyny do prania i płatki mydlane.
Kiedy plamy na skórze lub na tułowiu występują u niemowląt i małych dzieci zazwyczaj lekarz przepisuje leki na wysypkę. Może to być maść łagodząca podrażnienia. Trzeba też pilnować regularnej zmiany pieluszek, nawilżania ciała po kąpieli i używania zasypki.
Na skórze jasnej, wrażliwej na słońce pojawiają się czerwone plamy skórne. Podstawowa pielęgnacja takiego naskórka polega na stosowaniu kremów ochronnych z silnym filtrem. W razie wystąpienia poparzeń słonecznych warto schładzać skórę wodą. Można też stosować panthenol lub balsamy po opalaniu z alantoiną.
Leczenie schorzeń wewnętrznych
Jeżeli lekarz stwierdzi, że brązowe kropki czy ciemne plamy na ciele mają przyczyny inne niż skórne, to zapewne poda nam jakieś leki doustne. Przy zakażeniach są to antybiotyki lub leki sterydowe. Jeśli wybroczyny okażą się oznaką nowotworu skóry, to trzeba też zastosować bardziej inwazyjne metody leczenia np. krioterapię, usuwanie wybroczyn czy naświetlania.
Czerwone plamy na nogach albo sine przebarwienia na tułowiu mogą oznaczać jakiś rodzaj stanu zapalnego żył. Wówczas przyjmujemy środki przeciwzapalne i leki wzmacniające ścianki naczyń. Poza tym warto brać witaminę C, która uodparnia i poprawia wytwarzanie kolagenu przez organizm.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Jakie mogą być przyczyny brązowych plam na dłoniach?
Za ochronę skóry przed szkodliwym działaniem promieni UV odpowiada melanina, barwnik, który pochłania i rozprasza promienie słoneczne. Gdy odpowiedzialne za jego produkcję melanocyty funkcjonują nieprawidłowo, dochodzi do powstawania przebarwień.
W większości przypadków stopniowo pojawiające się plamy na dłoniach, głównie beżowe, brązowe lub żółte, są wynikiem nadmiernej ekspozycji na słońce, dlatego tak ważna jest dobra ochrona przed promieniowaniem UV. Tego rodzaju zmiany barwnikowe zwykle zaczynają być widoczne u osób starszych, ponieważ wraz z upływem lat dochodzi do zaburzeń pracy melanocytów. Brązowe plamy na dłoniach nie pojawiają się bezpośrednio po opalaniu czy wizycie na solarium. Na ich występowanie w przyszłości wpływa to, jak często narażamy skórę na słońce w ciągu całego życia.
Tworzeniu się plam na dłoniach sprzyjają także:
- zaburzenia hormonalne, dlatego plamy często pojawiają się u kobiet po ciąży lub w okresie menopauzy,
- przyjmowanie ziół lub leków o działaniu fotouczulającym, np. ziela dziurawca, niektórych leków zażywanych przy cukrzycy lub chorobach układu krążenia.
Niezwykle silne właściwości redukujące przebarwienia wykazuje witamina C. Jej najdroższą i najskuteczniejszą formę znajdziesz w maści do dłoni SWEDERM® HUDSALVA VIT C. To produkt niwelujący widoczność zmian pigmentacyjnych oraz starczych, a przy tym niezwykle odżywczy i intensywnie nawilżający skórę. Rozjaśnia przebarwienia, wygładza zmarszczki oraz działa silnie przeciwstarzeniowo.
