U nas zapłacisz kartą
Czerwona plama na przedramieniu - Przyczyny, Diagnoza i Możliwe Leczenie
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Jak zapobiegać występowaniu plam na dłoniach? Pielęgnacja skóry dłoni
Pielęgnacja skóry dłoni nie jest skomplikowana ani czasochłonna. Istnieje wiele skutecznych sposobów. Ważne jednak, aby być w tych czynnościach systematycznym. By uniknąć zaczerwienień, podrażnień i pęknięć, nakładaj codziennie silnie nawilżający krem lub maść do rąk, np. SWEDERM® HUDSALVA VIT E. Kosmetyk niweluje uczucie ściągania, odżywia, nawilża i chroni skórę, bez pozostawiania nieprzyjemnego uczucia lepkości. Maść zawiera dużą zawartość gliceryny, masło Shea, witaminę E, bisabolol i alantoinę. Nadaje się do skóry suchej i odwodnionej.
Nie myj dłoni gorącą ani zbyt zimną wodą, z punktu widzenia zdrowia i kondycji skóry, najlepszy jest letni strumień. Podczas porządków w domu, takich jak ręczne mycie naczyń, podłóg czy toalety, zawsze staraj się zakładać gumowe rękawiczki. Pamiętaj o regularnym złuszczaniu - raz w tygodniu peelinguj dłonie, aby pozbyć się martwego naskórka.
Czerwone plamy na ciele – jakie mogą być ich przyczyny?
Plama to zmiana skórna (wykwit) niewyczuwalna w dotyku i różniąca się od otaczającej skóry wyłącznie zabarwieniem. Jeśli plamy występują na całym ciele, określa się je mianem wysypki (inaczej osutki).
Do możliwych przyczyn czerwonych plam na ciele należą:
- choroby zakaźne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze),
- choroby alergiczne (atopowe zapalenie skóry, wyprysk alergiczny, reakcje alergiczne na leki),
- oparzenia słoneczne i odczyny fototoksyczne i fotoalergiczne,
- skazy krwotoczne,
- łuszczyca i zmiany łuszczycopodobne,
- choroby rumieniowe skóry (np. rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty),
- choroby tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe),
- choroby metaboliczne (np. cukrzyca),
- urazy mechaniczne (sińce, podbiegnięcia krwawe).
Czerwone plamy na ciele ze względu na mechanizm powstania można podzielić na:
Rumień u dzieci
Choć większość chorób rumieniowych opisanych powyżej może występować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, niektóre z nich są charakterystycznie wyłącznie dla populacji pediatrycznej. Mowa o dwóch podtypach rumieni: zakaźnym oraz nagłym. Są to choroby infekcyjne wieku dziecięcego, wywoływane zakażeniem wirusowym.
- rumień zakaźny (tzw. choroba piąta)
Rumień zakaźny to choroba infekcyjna, występująca najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Czynnikiem wywołującym jest wirus (konkretnie parwowirus B19). Początkowe objawy przypominają przeziębienie - stan podgorączkowy, katar, czasami dołącza do nich ból stawów.
Po kilku dniach pojawia się główny objaw choroby - intensywnie czerwony rumień na twarzy (stąd potoczna nazwa - "zespół spoliczkowanego dziecka"), szerzący się na tułów, pośladki i kończyny dziecka. Zmiany skórne mogą naprzemiennie ustępować i nawracać w ciągu kilku tygodni, typowo nasilają się pod wpływem przegrzania.
Ponieważ podłoże rumienia zakaźnego jest wirusowe, nie istnieje dostępne leczenie przyczynowe (nie należy również stosować antybiotyków). Rumień zakaźny u dzieci w zdecydowanej większości przypadków przebiega łagodnie. Jego cechą jest duża łatwość rozprzestrzeniania, przy czym największa zakaźność występuje przed pojawieniem się typowych zmian skórnych. Na kontakt z parwowirusem B19 muszą być szczególnie wyczulone kobiety ciężarne, ponieważ zakażenie w czasie ciąży może spowodować niszczenie krwinek płodu i być przyczyną poważnych powikłań.
- rumień nagły (gorączka trzydniowa)
Rumień nagły, zwany również gorączką trzydniową lub chorobą szóstą, to choroba dotycząca młodszych dzieci (zwykle poniżej 3-go roku życia). Wywołują ją wirusy z grupy Herpes (HHV-6 i HHV-7). Przebieg schorzenia jest bardzo charakterystyczny: dziecko nagle gorączkuje (nawet do 40°C), zwykle bez towarzyszących objawów.
