U nas zapłacisz kartą
Czerwona plama na przedramieniu - Przyczyny, Diagnoza i Możliwe Leczenie
Jak zapobiegać występowaniu plam na dłoniach? Pielęgnacja skóry dłoni
Pielęgnacja skóry dłoni nie jest skomplikowana ani czasochłonna. Istnieje wiele skutecznych sposobów. Ważne jednak, aby być w tych czynnościach systematycznym. By uniknąć zaczerwienień, podrażnień i pęknięć, nakładaj codziennie silnie nawilżający krem lub maść do rąk, np. SWEDERM® HUDSALVA VIT E. Kosmetyk niweluje uczucie ściągania, odżywia, nawilża i chroni skórę, bez pozostawiania nieprzyjemnego uczucia lepkości. Maść zawiera dużą zawartość gliceryny, masło Shea, witaminę E, bisabolol i alantoinę. Nadaje się do skóry suchej i odwodnionej.
Nie myj dłoni gorącą ani zbyt zimną wodą, z punktu widzenia zdrowia i kondycji skóry, najlepszy jest letni strumień. Podczas porządków w domu, takich jak ręczne mycie naczyń, podłóg czy toalety, zawsze staraj się zakładać gumowe rękawiczki. Pamiętaj o regularnym złuszczaniu - raz w tygodniu peelinguj dłonie, aby pozbyć się martwego naskórka.
Czerwone plamy na ciele – jakie mogą być ich przyczyny?
Plama to zmiana skórna (wykwit) niewyczuwalna w dotyku i różniąca się od otaczającej skóry wyłącznie zabarwieniem. Jeśli plamy występują na całym ciele, określa się je mianem wysypki (inaczej osutki).
Do możliwych przyczyn czerwonych plam na ciele należą:
- choroby zakaźne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze),
- choroby alergiczne (atopowe zapalenie skóry, wyprysk alergiczny, reakcje alergiczne na leki),
- oparzenia słoneczne i odczyny fototoksyczne i fotoalergiczne,
- skazy krwotoczne,
- łuszczyca i zmiany łuszczycopodobne,
- choroby rumieniowe skóry (np. rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty),
- choroby tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe),
- choroby metaboliczne (np. cukrzyca),
- urazy mechaniczne (sińce, podbiegnięcia krwawe).
Czerwone plamy na ciele ze względu na mechanizm powstania można podzielić na:
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.