U nas zapłacisz kartą
Czerwona Plama na Skórze - Co To Może Oznaczać?
Plamy skórne - co mogą oznaczać
Niegroźne przebarwienia na ciele
Niektóre przebarwienia na skórze powstają w wyniku niewielkich podrażnień, uczulenia lub po prostu nierównomiernego opalenia. Plamki na tułowiu bywają też oznaką normalnych zmian hormonalnych np. po urodzeniu dziecka. Takie przypadki należy obserwować, żeby wykluczyć poważne choroby, ale nie trzeba panikować. Można porównać zdjęcia w internecie lub w encyklopedii medycznej z tym co widzimy na skórze.
Brązowe kropki na ciele często są po prostu formą piegów. Czasami obejmują nieco większy obszar, przypominając niewielkie plamki. Piegi od poważniejszych plam odróżnia kolor. Zwykle są jasnobrązowe. Pojawiają się podczas wystawienia ciała na słońce. Warto pamiętać, że osoby ze skłonnością do piegów mają delikatniejszą skórę i powinny unikać zbyt długiej ekspozycji na światło słoneczne.
Ciemne plamki u starszych osób też należą do naturalnych przebarwień w tym wieku. Zwykle skóra seniorów jest cieńsza i jaśniejsza od skóry młodych, ale mogą się na niej pojawić różnego rodzaju odbarwienia. Tak jak w przypadku osób z jasną cerą należy unikać gwałtownych zmian temperatury, wysuszenia i długotrwałego opalania.
Plamy na skórze jako oznaka poważniejszych chorób
Czasami skóra mówi nam, że z całym naszym organizmem jest coś nie tak. Najprędzej zauważymy to obserwując cerę. Cera osób z zaburzeniami metabolicznymi nie wygląda zdrowo. Plamy na skórze, szczególnie jasne lub czerwone krostki, mogą oznaczać niedobór pewnych składników w diecie. Powodem do niepokoju powinny być fioletowe lub sine przebarwienia. Często oznaczają one, że coś jest nie tak z naszym krążeniem. Są to wybroczyny, wynikające z nieszczelności lub kruchości ścianek naczyń krwionośnych.
Czerwone plamy na nogach mogą być objawem poważnego zakażenia lub stanu zapalnego naczyń krwionośnych, bywają też wynikiem zmian nowotworowych. Z takimi objawami można się zgłosić do dermatologa, ale lekarz ogólny też powinien nas pokierować dalej. Jeżeli macie wątpliwości czy przebarwienia, które widzicie już kwalifikują się jako objaw choroby zakaźnej, autoimmunologicznej, czy są całkiem niegroźne, to wstępnie wykluczymy niektóre choroby patrząc na zdjęcia w internecie. Poniżej znajduje się tabela porównująca wybrane rodzaje plam i potencjalnie związane z nimi choroby.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Czerwone zmiany na ciele – o jakich chorobach i schorzeniach świadczą?
Czerwona plamka na ciele może mieć zatem różne przyczyny. W wielu przypadkach nie ma powodów do zmartwień. Swędzących i nieswędzących zmian na skórze dość łatwo się pozbyć. Co jednak, kiedy jest to objaw poważniejszych problemów ze zdrowiem? O czym mogą świadczyć czerwone plamy na ciele? Oto możliwe choroby, które objawiają się w ten sposób:
- odra – czerwone plamy pokrywają całe ciało,
- rumień zakaźny – plamy pojawiają się najpierw na policzkach, a następnie przechodzą na resztę ciała,
- ospa wietrzna – prócz czerwonych i mocno swędzących kropek można zaobserwować gorączkę, utratę apetytu i ogólne osłabienie,
- toczeń krążkowy – pojawiają się okrągłe plamy na skórze, złe samopoczucie i gorączka,
- świerzb – to czerwone zmiany w formie plam lub grudek, bardzo silny świąd,
- półpasiec – występuje zaczerwienienie, bolesne pęcherze, swędzenie, ból i pieczenie,
- celiakia – to nietolerancja glutenu. Oprócz czerwonych plam na ciele może pojawić się ból brzucha, a niekiedy także gorączka,
- łuszczyca – pojawiają się duże wykwity, które wyglądają jak pokryte łuską. Mogą powodować ból i pieczenie. W pewnych stadiach dochodzi do pękania skóry, co powoduje krwawienie,
- AZS (atopowe zapalenie skóry) – na skórze pojawiają się czerwone plamki i grudki, a ponadto występuje uporczywy świąd,
- mięsak Kaposiego – nowotwór złośliwy, w jego przypadku występują m.in. czerwone (wręcz sine) plamy na podudziach, stopach, udach, tułowiu i twarzy.
Leczenie plam na tułowiu
Pielęgnacja skóry
Plamy skórne nie zawsze wymagają intensywnego leczenia. Istnieją schorzenia, których nie da się całkiem wyleczyć. Są też takie, które nie wymagają dodatkowego leczenia wewnętrznego. Wówczas dostaniemy od dermatologa poradę jak pielęgnować skórę. Jeżeli lekarz stwierdzi, że odbarwienia są wynikiem bielactwa, to pozostaje nam stosowanie kremów ochronnych i unikanie promieni słonecznych. W przypadku uczuleń na niektóre kosmetyki najlepiej przejść na proste kremy i unikać kolorowych kosmetyków. Warto też zadbać o odpowiednie środki piorące. W sklepach dostaniemy bez problemu hipoalergiczne płyny do prania i płatki mydlane.
Kiedy plamy na skórze lub na tułowiu występują u niemowląt i małych dzieci zazwyczaj lekarz przepisuje leki na wysypkę. Może to być maść łagodząca podrażnienia. Trzeba też pilnować regularnej zmiany pieluszek, nawilżania ciała po kąpieli i używania zasypki.
Na skórze jasnej, wrażliwej na słońce pojawiają się czerwone plamy skórne. Podstawowa pielęgnacja takiego naskórka polega na stosowaniu kremów ochronnych z silnym filtrem. W razie wystąpienia poparzeń słonecznych warto schładzać skórę wodą. Można też stosować panthenol lub balsamy po opalaniu z alantoiną.
Leczenie schorzeń wewnętrznych
Jeżeli lekarz stwierdzi, że brązowe kropki czy ciemne plamy na ciele mają przyczyny inne niż skórne, to zapewne poda nam jakieś leki doustne. Przy zakażeniach są to antybiotyki lub leki sterydowe. Jeśli wybroczyny okażą się oznaką nowotworu skóry, to trzeba też zastosować bardziej inwazyjne metody leczenia np. krioterapię, usuwanie wybroczyn czy naświetlania.
Czerwone plamy na nogach albo sine przebarwienia na tułowiu mogą oznaczać jakiś rodzaj stanu zapalnego żył. Wówczas przyjmujemy środki przeciwzapalne i leki wzmacniające ścianki naczyń. Poza tym warto brać witaminę C, która uodparnia i poprawia wytwarzanie kolagenu przez organizm.
Objawy chorób skóry: zmiany skórne, wykwity skórne
Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wykwity skórne to zmiany na skórze będące objawami jej choroby. Podstawą diagnostyki dermatologicznej jest prawidłowa umiejętność ich oceny i różnicowania.
- pierwotne wykwity są zazwyczaj bezpośrednim wynikiem rozwoju procesu chorobowego w skórze
- wykwity wtórne na ogół rozwijają się z pierwotnych i są ich następstwem.
Nie jest to jednak reguła, ponieważ w niektórych przypadkach, nawet we wczesnym okresie choroby nie udaje się stwierdzić wykwitów pierwotnych, które mogą być krótkotrwałe.
- plama
- grudka
- guzek
- guz
- pęcherzyk
- pęcherz
- krosta
- bąbel.
- nadżerkę
- przeczos
- pęknięcie i rozpadlinę
- łuskę
- strup
- owrzodzenie a także
- bliznę.
