U nas zapłacisz kartą
Czerwona Plama na Skórze - Co To Może Oznaczać?
Czerwone zmiany na ciele – o jakich chorobach i schorzeniach świadczą?
Czerwona plamka na ciele może mieć zatem różne przyczyny. W wielu przypadkach nie ma powodów do zmartwień. Swędzących i nieswędzących zmian na skórze dość łatwo się pozbyć. Co jednak, kiedy jest to objaw poważniejszych problemów ze zdrowiem? O czym mogą świadczyć czerwone plamy na ciele? Oto możliwe choroby, które objawiają się w ten sposób:
- odra – czerwone plamy pokrywają całe ciało,
- rumień zakaźny – plamy pojawiają się najpierw na policzkach, a następnie przechodzą na resztę ciała,
- ospa wietrzna – prócz czerwonych i mocno swędzących kropek można zaobserwować gorączkę, utratę apetytu i ogólne osłabienie,
- toczeń krążkowy – pojawiają się okrągłe plamy na skórze, złe samopoczucie i gorączka,
- świerzb – to czerwone zmiany w formie plam lub grudek, bardzo silny świąd,
- półpasiec – występuje zaczerwienienie, bolesne pęcherze, swędzenie, ból i pieczenie,
- celiakia – to nietolerancja glutenu. Oprócz czerwonych plam na ciele może pojawić się ból brzucha, a niekiedy także gorączka,
- łuszczyca – pojawiają się duże wykwity, które wyglądają jak pokryte łuską. Mogą powodować ból i pieczenie. W pewnych stadiach dochodzi do pękania skóry, co powoduje krwawienie,
- AZS (atopowe zapalenie skóry) – na skórze pojawiają się czerwone plamki i grudki, a ponadto występuje uporczywy świąd,
- mięsak Kaposiego – nowotwór złośliwy, w jego przypadku występują m.in. czerwone (wręcz sine) plamy na podudziach, stopach, udach, tułowiu i twarzy.
Czerwone plamy na ciele – o czym świadczy ich występowanie? Sprawdź, czego objawem mogą być czerwone kropki na ciele
Czerwone plamy na ciele zdecydowanie nie należą do pożądanych widoków. Są oczywiście nieestetyczne, a czasem mogą być także przyczyną niezdiagnozowanego schorzenia. Sprawdź, skąd biorą się plamy na ciele i przekonaj się, czy są groźne, jeśli je masz!
Zauważyłeś czerwoną plamę na plecach lub w innym miejscu na ciele? Musisz dowiedzieć się, co może być jej źródłem. Czasem czerwone plamy na ciele mają zupełnie błahe przyczyny, ale nieraz nie wolno ich lekceważyć. W jaki sposób sprawdzić, czy masz powód do niepokoju?
Najpierw przeczytaj nasz artykuł, aby dowiedzieć się, o czym mogą świadczyć czerwone przebarwienia różnego typu. Zobacz, czy jest się czym martwić!
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
