U nas zapłacisz kartą
Czerwona wysypka na rękach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Wysypka alergiczna – gdzie się pojawia i jak wygląda?
Wysypka alergiczna może pojawiać się na różnych częściach ciała: nogach, rękach, plecach, brzuchu i twarzy. W niektórych przypadkach pojawia się miejscowo, innym razem obejmuje całe ciało. Jej charakterystycznymi objawami są silny świąd i pieczenie skóry. Nasilają się, gdy osoba uczulona zaczyna intensywnie się drapać.
Typowa wysypka uczuleniowa ma postać wyprysków – są to przeważnie drobne, zaczerwienione grudki, z których może sączyć się wydzielina. Skóra osoby uczulonej ma tendencję do nadmiernego łuszczenia się, twardnienia lub pękania. Nieleczone i nawracające objawy alergiczne mogą prowadzić do atopowego zapalenia skóry (AZS) – ten uciążliwy problem charakteryzuje się suchością skóry, swędzeniem, pieczeniem oraz uszkodzeniem naskórka w okolicach kolan, łokci czy pachwin.
Wysypka alergiczna – jak sobie z nią radzić?
Najlepszą metodą leczenia wysypki alergicznej jest odizolowanie osoby uczulonej od szkodliwej substancji. Bywa to dość trudne w przypadku powszechnych alergenów, które znajdują się w powietrzu. W takim przypadku lekarz prawdopodobnie zaleci stosowanie leków przeciwhistaminowych lub glikokortykosteroidów łagodzących reakcje alergiczne. Do często stosowanej formy terapii należy tzw. odczulanie, czyli seria zabiegów, które mają na celu zmniejszenie wrażliwości organizmu na działanie konkretnej substancji.
Gdy pojawia się wysypka uczuleniowa, działaj szybko i systematycznie. Skóra pokryta wypryskami wymaga odpowiedniego nawilżenia oraz miejscowego zastosowania kremu poleconego przez lekarza. Środek ten powinien charakteryzować się przede wszystkim prostym składem.
Czerwone plamy na rękach a alergia
Alergiczne czerwone plamy na rękach mają swoje charakterystyczne cechy: są swędzące i suche, niekiedy złuszcza się z ich powierzchni naskórek. Niektóre zmiany tworzą się wskutek zlewania się powstających pierwotnie drobnych grudek (wypukłych, czerwonych, punktowych zmian na skórze). Jeśli zmiany pojawiają się na rękach dziecka, mogą mieć związek z nietolerancją niektórych pokarmów albo alergią kontaktową. Czerwone plamy najczęściej występują wtedy na grzbietach rąk i nie obejmują powierzchni dłoniowych ani palców.
Czerwone plamy na rękach towarzyszą wielu chorobom, głównie u dzieci. Niektóre z nich występują dość często. Typowym przykładem jest szkarlatyna (płonica), która powoduje zaczerwienienie całych dłoniowych powierzchni rąk, a w późniejszej fazie choroby również złuszczanie się naskórka dużymi płatami. Takie objawy mogą też być związane z rzadszą dolegliwością – rumieniem zakaźnym, a u noworodków i niemowląt z tzw. zespołem Rittera (pęcherzowym i złuszczającym zapaleniem skóry). Plamy o zgrubiałej, wielowarstwowej, zrogowaciałej powierzchni mogą również stanowić jeden z objawów łuszczycy.
Czerwone plamy na rękach – atopowe zapalenie skóry
Jedną z możliwych przyczyn czerwonych plam na rękach jest atopowe zapalenie skóry. To przewlekła, zapalna choroba skóry o nawrotowym charakterze. Pierwsze objawy dają o sobie znać we wczesnym dzieciństwie. W przebiegu atopowego zapalenia skóry pojawiają się pęcherzyki, grudki, sączące się ranki, zaczerwienienia, które z czasem ulegają zmianie w suchą, łuszczącą się i pogrubiałą skórę. Towarzyszy im świąd o różnym nasileniu. Objawy mogą rozwinąć się w wielu miejscach na ciele, a częstszymi lokalizacjami są: doły łokciowe, wewnętrzna strona rąk, grzbiet dłoni.
Przyczyny atopowego zapalenia skóry nie zostały w pełni poznane. Choroba jest najprawdopodobniej wynikiem interakcji między podatnością genetyczną a środowiskiem osobniczym, zaburzeniami funkcjonowania bariery skórnej, czynnikami zakaźnymi, odpowiedzią układu odpornościowego. Tzw. wyprysk atopowy rozwija się w wyniku kontaktu z substancją uczulającą, która odpowiada za powstanie stanu zapalnego skóry.
Leczenie czerwonych plam na rękach w przebiegu atopowego zapalenia skóry obejmuje przede wszystkim:
- pielęgnację skóry – stosowanie emolientów i nawilżanie skóry,
- unikanie czynników wywołujących lub nasilających zmiany chorobowe,
- stosowanie leków o działaniu miejscowym, a w cięższych przypadkach dodatkowo ogólnoustrojowych,
- fototerapię, czyli leczenie światłem (u osób dorosłych i dzieci w wieku ponad 12 lat).
