U nas zapłacisz kartą
Czerwone, Gorące Plamy na Skórze u Dziecka - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Czerwone plamy na ciele w infekcjach wirusowych
Zmiany skórne są częstym objawem zakażeń wirusowych i najczęściej przybierają charakter wysypek plamistych, plamisto-grudkowych i pęcherzykowych. Mogą być one dominującym objawem choroby (tzw. choroby wysypkowe) lub towarzyszyć innym typowym dla danego zakażenia objawom.
Wybrane wirusowe choroby wysypkowe głównie występujące u dzieci:
Czerwone plamy na ciele w odrze
Występująca w odrze wysypka jest jedną z najintensywniejszych wśród wysypek pojawiających się w chorobach zakaźnych. Jest gruboplamista, żywoczerwona i ma charakter zstępujący. Oznacza to, że początkowo pojawia się za uszami i wzdłuż linii włosów, aby kolejno zająć skórę twarzy, szyi, górnej części ramion (pierwsza doba), a następnie klatkę piersiową, skórę brzucha i pleców (druga doba) oraz skórę rąk i nóg (trzecia doba). Od czwartej doby wysypka zaczyna się przebarwiać, brunatniejąc w kolejności pojawiania się zmian, a skóra się łuszczy.
Wysypce towarzyszą, szczególnie na początku, następujące objawy:
- gorączka,
- suchy, szczekający kaszel,
- nieżyt nosa,
- zapalenie spojówek ze światłowstrętem.
Jakie choroby zakaźne u dzieci przebiegają z wysypką?
Wiele chorób zakaźnych u dzieci może przebiegać z charakterystyczną wysypką na skórze. Wysypki te są często jednym z kluczowych objawów, które pomagają w postawieniu odpowiedniej diagnozy. Do tego typu chorób należą, m.in. ospa wietrzna, różyczka, odra, szkarlatyna, świnka. Każde z tych schorzeń ma swoje charakterystyczne cechy wysypki, takie jak ich umiejscowienie, kolor czy skłonność do rozprzestrzeniania się. Warto również pamiętać, że wysypka często towarzyszy innym symptomom, takim jak gorączka bądź obrzęk węzłów chłonnych. O jakich chorobach u dzieci może świadczyć wysypka? Jak powinna wyglądać pielęgnacja skóry w chorobach zakaźnych z wysypką? Odpowiadamy!
Suche plamy na skórze dziecka. Czego mogą być objawem?
Swędzące suche plamy na skórze dziecka mogą świadczyć o alergii, a konkretnie o rozwoju atopowego zapalenia skóry. AZS jest poważnym schorzeniem, którego istotą jest genetycznie uwarunkowana skłonność do nieprawidłowej odpowiedzi układu odpornościowego na styczność z alergenem – wziewnym, kontaktowym czy pokarmowym.
Pod wpływem przeciwciał IgE dochodzi do ciężkiej reakcji zapalnej, manifestowanej w postaci zmian na ciele. Skóra staje się bardzo sucha i zaczerwieniona, a towarzyszący temu świąd może być bardzo silny.
Typowe miejsca, w których pojawiają się suche czerwone plamy na skórze, to:
- zgięcia łokci i kolan,
- twarz,
- szyja,
- kark.
AZS u dzieci jest także przyczyną zmian skórnych na nogach, ramionach i przedramionach. Czerwone suche plamy pojawić się mogą pojawić się również na powiekach i pod oczami. Często towarzyszy im opuchlizna, która sprawia jeszcze większy dyskomfort.
Zdarza się też, że AZS atakuje całą powierzchnię ciała. Choroba zazwyczaj zaczyna się rozwijać około 3-6 miesiąca życia, pierwsze poważniejsze jej objawy występują jednak dopiero pod koniec okresu niemowlęcego (około 1 roku życia), a z całą siłą rozkwita ona u dzieci w wieku 2-3 lat.
Jak można zarazić się szkarlatyną?
Szkarlatyna jest wywołana obecnością w organizmie paciorkowców grupy A. Bardzo łatwo można zarazić się tą chorobą, ponieważ przenoszona jest drogą kropelkową. Płonicę można „złapać” przez bezpośredni kontakt z chorym, a nawet styczność z jego rzeczami. Rozumiemy już, dlaczego ta choroba tak często zdarza się wśród dzieci w wieku przedszkolnym – już jeden zarażony maluch może spowodować lawinę zachorowań.
Aby zastosować właściwe metody leczenia, bardzo ważna jest właściwa diagnostyka. Rozpoznanie szkarlatyny nie jest łatwe, ponieważ na początku jej objawy są łudząco podobne do symptomów anginy (jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej o anginie, zajrzyj na stronę: https://portal.abczdrowie.pl/angina). Wysypka może również mylnie wskazywać na uczulenie.
Szkarlatyna jest leczona za pomocą antybiotykoterapii. Trwa ona 10 dni. Choremu są podawane leki z penicyliną. Bardzo ważne jest to, by w żadnym wypadku nie przerywać terapii, gdy np. zauważymy widoczną poprawę. Niedoleczona płonica powoduje poważne komplikacje. Powikłania po szkarlatynie to m.in. kłębuszkowe zapalenie nerek, zapalenie ucha środkowego czy zapalenie mięśnia sercowego (więcej informacji o kłębuszkowym zapaleniu nerek można znaleźć na stronie: https://portal.abczdrowie.pl/klebuszkowe-zapalenie-nerek). Nie warto wobec tego leczyć siebie lub dziecka po swojemu, ponieważ może to skończyć się bardzo źle dla zdrowia.
Nie zapominajmy o tym, że osoba chora na szkarlatynę wymaga specjalnego traktowania. Jeśli ból gardła uniemożliwia jedzenie normalnych pokarmów, wówczas powinna przyjmować jedzenie w formie płynnej bądź półpłynnej. Oczywiście chory musi dużo pić w ciągu dnia. Dzięki temu znacznie lepiej zniesie tę chorobę.
Szkarlatyna wymaga też pozostania w łóżku, wypoczynek w domowym zaciszu pozwoli choremu szybciej powrócić do formy. Dziecko jeszcze przez tydzień po zakończeniu terapii nie powinno wychodzić z domu. Chory na szkarlatynę powinien cały czas stosować się do wskazań lekarza.
Jakie są przyczyny?
Wybroczyny spowodowane są przez wynaczynianie się krwi.
- nadmierny wysiłek, płacz, wymioty, kaszel,
- zażycie niektórych leków,
- otarcia skóry, urazy,
- problemy z krzepnięciem krwi,
- sepsa,
- mononukleoza,
- szkarlatyna
- gorączka krwotoczna,
- zapalenie wsierdzia (oprócz wybroczyn, guzki i inne zmiany),
- białaczka,
- niedobór witaminy C.
Wybroczyny występują w przebiegu wielu chorób autoimmunologicznych:
- celiakii,
- tocznia rumieniowatego układowego,
- choroba Schoenleina-Henocha (wybroczyny występują głównie na pośladkach i dolnej części nóg)
- choroby Kawasaki,
- zespołu Sjögrena,
- choroby Ehlresa-Danlosa.
