U nas zapłacisz kartą
Czerwone krostki na stopach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Wysypka na stopach i gorączka u dziecka
Wysypka czasami występuje samodzielnie, ale niekiedy towarzyszą jej także inne objawy. Najczęściej jest to świąd i pieczenie, które są bardzo niekomfortowe i męczące, szczególnie dla młodszych dzieci. Trudno wytłumaczyć im, że krostek nie powinno się drapać. Najbardziej niepokojącym z kolei symptomem występującym wspólnie z wysypką, jest z pewnością gorączka. Takie połączenie może świadczyć o rozwoju poważniejszej choroby i wymaga bezwzględnej, natychmiastowej konsultacji z lekarzem.
Wysypka na stopach i jednoczesna gorączka u dziecka może oznaczać różnego rodzaju infekcję wirusowe, np. świnkę, odrę czy ospę wietrzną. Najczęściej zmiany skórne wywołane przez te wirusy pojawiają się w początkowej fazie choroby w innych miejscach. Nie znaczy to jednak, że wysypka na stopach nie może na nie wskazywać.
Czerwone plamy na nogach a choroby
Duże czerwone plamy na nogach obserwowane są u chorych na cukrzycę. Zmiany skórne to rumień cukrzycowy – występuje także u dzieci. Skóra staje się sucha, matowa i pogrubiona, traci elastyczność i zdolności do regeneracji, jest podatna na zakażenia. Czerwone plamy atakujące stopę i postępujące w górę, ku łydce, mogą być objawem stopy cukrzycowej, będącej powikłaniem źle leczonej cukrzycy. U pacjentów z cukrzycą właściwa terapia jest kluczowa – nieleczony zespół stopy cukrzycowej skutkuje nieodwracalnymi deformacjami oraz martwicą stopy, co często prowadzi do amputacji.
Czerwona plama na nodze w postaci rumienia wędrującego może być oznaką boreliozy (łac. borreliosis), wieloukładowej choroby zakaźnej, którą przenoszą kleszcze. Boreliozę, najczęstszą chorobę odkleszczową, wywołują bakterie należące do krętków. Rumień wędrujący pojawia się w ciągu 1–3 tygodni w miejscu wkłucia kleszcza. Na początku ma postać pojedynczej plamy bądź grudki, czerwona plama szybko się jednak rozszerza. Charakterystyczne dla rumienia wędrującego jest tworzenie się czerwonej obwódki. Rumieniowi mogą towarzyszyć objawy grypopodobne.
Czerwona plama na nogach, a także na stopach czy na nosie (lub w innym miejscu na ciele) może oznaczać naczyniaka (łac. angioma). To łagodny nowotwór wywodzący się z układu naczyń krwionośnych. Często jest wrodzony. Ma charakterystyczną formę wypukłej, sinoczerwonej plamy (bądź drobnych guzków). Głównie lokalizuje się na głowie, tułowiu lub karku – na nogach rzadziej. Naczyniaki dzielą się na:
- naczyniaki niezłośliwe (łac. haemangioma) – najczęściej,
- naczyniaki limfatyczne (łac. lymphangioma) – rzadko,
- naczyniaki krwionośne złośliwe (łac. hemangiosarcoma) – rzadko,
- naczyniaki limfatyczne złośliwe (łac. lymphangiosarcoma) – rzadko.
Bolesny rumień kończyn (łac. erythromelalgia) to inna choroba, której objawem mogą być czerwone plamy na nogach. Oprócz zaczerwienienia pojawia się charakterystyczne ocieplenie kończyn i uporczywe pieczenie. Choroba występuje rzadko, najczęściej atakuje palce. Może być dziedziczna.
Swędzące krostki na całym ciele
Wymienione wyżej rodzaje łuszczycy ograniczonej uchodzą za względnie łagodne, w odróżnieniu od uogólnionych postaci choroby, takich jak:
- odmiana von Zumbusch,
- liszajec opryszczkowaty (Impetigo herpetiformis).
Podstawowym objawem obu schorzeń są swędzące krostki na całym ciele, w tym na skórze, ale także na błonach śluzowych jamy ustnej, narządów płciowych, a nawet układu oddechowego.
W przypadku odmiany von Zumbusch należy się dodatkowo liczyć występowaniem silnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak:
- gorączka, dreszcze, ogólne osłabienie,
- hipokalcemia, czyli niedobór wapnia,
- zaburzenia wodno-elektrolitowe,
- zaburzenia metabolizmu białek.
Krostki są bardzo drobne, pojawiają się na całym ciele, ale ze szczególnym uwzględnieniem takich obszarów, jak:
- pachwiny i krocze,
- zgięcia stawowe,
- fałdy skórne,
Także i w tym przypadku występują poważne symptomy wewnętrzne. Oprócz hipokalcemii, pacjenci zmagają się też z hipoalbuminemią (niedobór białek albumin) oraz napadami tężyczki (niedobór magnezu i potasu). Schorzenie szczególnie często dotyka kobiety w ciąży, stanowiąc zagrożenie dla matki i płodu. Rzadko występuje u mężczyzn.
Zmiany skórne a choroby
Można wyróżnić trzy podstawowe przyczyny zmian skórnych na nogach i stopach: alergiczne, chorobowe (miejscowe lub ogólnoustrojowe) oraz uszkodzenia mechaniczne. Pojawienie się czerwonych kropek na piszczelach i łydkach najczęściej jest spowodowane nieprawidłową depilacją. Brak odpowiedniej pielęgnacji nóg przed i po zabiegu oraz używanie zanieczyszczonej lub stępionej maszynki prowadzą do powstawania mikrokrwiaków. Można się ich pozbyć po jakimś czasie, jeżeli będziemy stosować odpowiednie kosmetyki do depilacji i dbać o higienę w czasie zabiegu.
Czerwone plamy na stopach zwykle należą do objawów wywołanych chorobami miejscowymi lub zaburzeniami metabolizmu. Przyczyną czerwonych wykwitów, połączonych z opuchlizną i swędzącymi obszarami w okolicy palców jest rozwijająca się grzybica. Jeżeli jednak zauważyliśmy rozprzestrzenianie czerwonych plam na nogach, to może być też tzw. stopa cukrzycowa. Zaniedbanie objawów może prowadzić nawet do amputacji kończyny, dlatego warto się przebadać i zacząć leczenie cukrzycy.
Inną przyczyną zaczerwienienia w okolicach palców u stopy mogą być miejscowe stany zapalne, również wywołane otarciami. Najlepiej zadbać o higienę i wygodę stóp. Jeżeli przyczyną są stany reumatoidalne, to trzeba się skupić na leczeniu i łagodzeniu objawów reumatyzmu.
Wiele schorzeń objawia się raczej czerwonymi plamami na nogach. W przypadku zaburzeń krążenia są to czerwone i sine plamy nad kostkami i w okolicach podudzia. Zaawansowane zaburzenia układu krążenia mogą prowadzić do krwistych plam na nogach. Są to wybroczyny, czyli drobne miejscowe wylewy. Mogą mieć postać kropek lub plamek. Szczególnie niebezpieczne są czerwone plamy na udach.
Przyczyną wykwitów może być również atopowe zapalenie skóry. Najczęściej objawia się swędzącymi zmianami skórnymi, przede wszystkim w postaci błyszczących plam, kropek i rogowaciejącego naskórka. Rzadko występuje wyłącznie na nogach, dlatego łatwo odróżnić je od plam innego rodzaju.
Swędzące krostki na twarzy
Swędzące krostki na twarzy z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazywać mogą na rozwój trądziku w postaci krostkowej lub grudkowo-krostkowej. Są to odmiany trądziku pospolitego (młodzieńczego), typowego dla osób w wieku dojrzewania (zwłaszcza chłopców), ale też późnego, występującego u pacjentów po 25 roku życia (przede wszystkim kobiet).
Pojawiające się w przebiegu choroby krosty są wypełnione ropną treścią. Skóra wokół objęta jest procesem zapalnym. Wykwity te są niezwykle trwałe, z trudem poddają się leczeniu, a zanikając często pozostawiają po sobie głębokie, szpecące blizny.
Podstawowe lokalizacje dla trądziku młodzieńczego krostkowego, to czoło i broda. Natomiast u osób starszych, wykwity pojawiają się na brodzie, linii żuchwy oraz szyi.
W przypadku zmian grudkowo-krostkowych, na twarzy występuje też drugi rodzaj wyprysków – są to twarde, zbite guzki, wypełnione łojem, co wprost związane jest z nadprodukcją sebum. Przyczyny wykwitania swędzących krost na twarzy są zróżnicowane.
Do głównych czynników sprawczych zaliczane są:
- predyspozycje genetyczne – skłonność do dziedziczenia choroby,
- zaburzenia hormonalne – wzmożona synteza androgenów i estrogenów,
- nadaktywność gruczołów łojowych.
Uwaga – trądzik najczęściej występuje na twarzy, ale nie tylko. Pojawić mogą się także swędzące krostki na plecach, klatce piersiowej, ramionach, rzadziej – w innych miejscach ciała.
