U nas zapłacisz kartą
Czy blizny po oparzeniu znikają?
Jak pielęgnować i czym smarować blizny po operacji?
Blizny po operacji są nieuniknione, ale odpowiednia pielęgnacja rany jest w stanie znacząco wpłynąć na proces gojenia i wygląd blizny po jego zakończeniu. Jak powinna wyglądać pielęgnacja blizn po operacji? Kiedy ją rozpocząć i co stosować?
- Blizny po operacji bywają nieuniknione, ale nie muszą oszpecać ciała. Wystarczy odpowiednio zadbać o ranę pooperacyjną, żeby blizna po wygojeniu była jak najmniej widoczna.
- W walce z bliznami stosuje się różne preparaty miejscowe w formie maści, żelu lub kremu. Pomocna może być także terapia manualna.
- Jeśli metody nieinwazyjne nie przyniosą oczekiwanego rezultatu, bliznę można usunąć za pomocą lasera w gabinecie medycyny estetycznej.
Czym smarować oparzenia
Czy przebijać bąble po oparzeniu?
Niektórzy pytają, czy przebijać taki bąbel. Otóż lepiej tego nie robić. Jeżeli zdecydujemy się go przebić samodzielnie, to może powstać rana po oparzeniu i wda się zakażenie. Możemy natomiast poprosić lekarza o przebicie pęcherza po oparzeniu w sterylnych warunkach.
Również lekarz może podjąć decyzję czy należy przebić czy nie. W różnych przypadkach może być różnie. Jeżeli lekarz stwierdzi, że przebicie pęcherza i podanie odpowiednich leków będzie lepszym rozwiązaniem, to dokona tego na miejscu. Jest to łatwy zabieg, jeżeli ma się odpowiednie narzędzia.
Może się zdarzyć, że przebicie pęcherza oparzeniowego zdarzyło się samoistnie, albo zrobiłeś to zanim przeczytałeś poradę. W takim wypadku również należy się udać do lekarza, który będzie wiedział co dalej zrobić w tej sytuacji. Możliwe, że będzie konieczne podanie leków przeciwtężcowych. Sprawdź także ten artykuł z domowymi sposobami na oparzenia.
Prawidłowe leczenie oparzeń
Oparzenie w pierwszej kolejności należy schłodzić w letniej wodzie. Jeżeli zadziałamy odpowiednio szybko, to może nie pojawią się bąble po oparzeniu. Po oparzeniu wrzątkiem wylanym na ubranie najlepiej najpierw schłodzić miejsce letnią wodą, a dopiero potem zdjąć ubranie. W żadnym wypadku nie odrywać go na siłę od skóry. Temperatura wody ma znaczenie. Zbyt lodowata może tylko pogłębić uszkodzenia skóry i uczucie bólu. Najlepiej, żeby miała około 20 stopni.
W przypadku oparzeń II stopnia powinniśmy się udać do lekarza. Jednak przedtem należy je zabezpieczyć, najlepiej jałowym opatrunkiem, również po pojawieniu się pęcherza oparzeniowego. Czym smarować oparzenia dowiemy się od specjalisty. Innych leków używamy do rany po oparzeniu, innych przy bąblu lub pęcherzu oparzeniowym. Natomiast trzeba unikać przemywania oparzenia spirytusem, chyba że pojawi się otwarta rana i naprawdę nie mamy żadnego innego środka pod ręką.
Etapy gojenia blizny. Jak powstaje blizna?
Tworzenie blizny jest naturalnym procesem gojenia się ciała. Uszkodzoną skórę zastępuje tkanka łączna. Gojenie się rany przebiega w 4 fazach.
- Faza zapalna rozpoczyna się już w chwili zranienia. W ciągu 24–48 godzin dochodzi do przekrwienia tkanki i zwiększenia przepuszczalności naczyń włosowatych. Rana wypełnia się skrzepem krwi, który jest biologicznym opatrunkiem – chroni ranę przed odwodnieniem i drobnoustrojami chorobotwórczymi. Na brzegach rany gromadzi się włóknik, który jest rusztowaniem dla powstającego na ranie strupa.
- Ograniczona faza zapalna to etap, w którym rana się oczyszcza. Napływają do niej komórki żerne (makrofagi), które usuwają te obumarłe. Do rany wnikają naczynia krwionośne, na co organizm potrzebuje ok. 7 dni.
- Faza gojenia to czas, w którym fibroblasty, czyli komórki tkanki łącznej, intensywnie wytwarzają kolagen podtrzymujący powstającą bliznę. Komórki tkanki łącznej mnożą się, a nad nimi powstaje nabłonek. Dochodzi do równowagi między ilością kolagenu produkowanego przez organizm a tego, który jest rozkładany i usuwany. Warto wiedzieć, że na prawidłowy proces gojenia wpływa prawidłowe oczyszczenie i dezynfekcja rany. A prawidłowy proces gojenia ogranicza ryzyko widocznej blizny.
- Faza przebudowy blizny zazwyczaj trwa od kilku miesięcy do nawet ponad roku.
Co decyduje o tym, jak wygląda blizna?
Na to, jak wygląda blizna, wpływ ma wiele czynników.
- Ważne są: rodzaj urazu (zranienie, oparzenie, cięcie chirurgiczne), miejsce na ciele, gdzie skóra została uszkodzona, i indywidualne cechy organizmu, czyli skłonności do tzw. bliznowacenia.
- Każda blizna jest na początku mniej lub bardziej różowa, z czasem blednie, by ostatecznie przybrać perłową barwę. Nigdy jednak nie uzyskuje naturalnego koloru skóry. Dzieje się tak, ponieważ w tkankach blizny nie ma pigmentu nadającego jej właściwy dla danej osoby koloryt.
- Blizny skórne są pozbawione tzw. przydatków skóry, czyli gruczołów łojowych i mieszków włosowych.
- Najmniej widoczne są zazwyczaj blizny po operacjach, czyli po przecięciu skóry skalpelem, wzdłuż prostych linii, często zgodnych z naturalnymi bruzdami lub fałdami skóry.
- Blizny rozległe zwane płaszczyznowymi są bardziej widoczne. Ich powierzchnia jest zwykle nierówna, skóra często przyjmuje różowy, czerwony, a nawet sinawy odcień. To zwykle blizny po zmiażdżeniach lub oparzeniach. Im wcześniej zaczniemy prawidłowo dbać o bliznę, tym mniej będzie ona widoczna.
Blizna po oparzeniu 2 stopnia
Oparzenia klasyfikowane są wg. 3-stopniowej skali i różnią się pod względem charakteru obrażeń, a także sposobu bliznowacenia ran.
- Oparzenie 1 stopnia. Jest powierzchowne, uszkodzony naskórek regeneruje się w szybkim tempie, uraz nie pozostawia żadnych blizn.
- Oparzenie stopnia 2a. Uszkodzona zostaje tzw. błona podstawna naskórka, a także warstwy powierzchniowe skóry. W procesie gojenia nie pojawia się tkanka ziarninowa, w związku z czym trwały ślad po oparzeniu jest stosunkowo mało widoczny – jest nim blizna nieprzerostowa.
- Oparzenie stopnia 2b. Znacznie poważniejsze, prowadzące do uszkodzenia głębokich warstw ciała. Jeśli skóra zeszła po oparzeniu, w czasie gojenia wytwarza się tkanka ziarninowa. Głównie od skuteczności leczenia i pielęgnacji zależy, jak bardzo widoczny ślad pozostanie po urazie. Przy właściwie prowadzonej terapii efektem może być jedynie niewielka blizna nieprzerostowa. Jeśli jednak leczenie jest nieefektywne, wytwarza się nieprawidłowy przebieg włókien kolagenowych, a powstała blizna ma charakter przerostowy.
- Oparzenia stopnia 3. To pełne uszkodzenie wszystkich warstw skóry. W leczeniu niezbędne jest chirurgiczne wycinanie martwych tkanek oraz dokonywanie miejscowych przeszczepów skóry. Pozostałością zawsze są widoczne blizny przerostowe.
W praktyce najczęściej dochodzi do oparzeń 2. stopnia. Są one efektem takich zdarzeń losowych, jak oblanie się wrzątkiem, gorącym mlekiem lub żrącą substancją, czy dotknięcie żelazka. Trwałość i charakter blizny w tym przypadku w ogromnej mierze determinowane są sposobem postępowania, zarówno bezpośrednio po oparzeniu, jak też w późniejszej terapii. Im lepiej będzie prowadzone leczenie, tym większa szansa, że blizny będą nieprzerostowe, a z czasem zaczną zanikać.
