U nas zapłacisz kartą
Czy blizny po oparzeniu znikają?
Blizna po oparzeniu
Blizna jest tkanką łączną włóknistą, powstałą w miejscu uszkodzonej przez oparzenie skóry lub naskórka. Jej wytwarzanie w naturalny sposób związane jest z procesem gojenia się rany oparzeniowej.
Proces ten jest skomplikowany i długotrwały, przy czym czas regeneracji ściśle związany jest z charakterem i głębokością uszkodzeń, efektywnością leczenia, a także indywidualnymi predyspozycjami każdego pacjenta z osobna, w dużej mierze uwarunkowanymi genetycznie.
Warto wiedzieć, że gojenie rany pooparzeniowej trwa do 6 miesięcy, a pełen proces bliznowacenia zajmuje nawet 2 lata. Bezpośrednio po oparzeniu skóra jest silnie zarumieniona, w przypadku głębszych urazów rana jest otwarta, a w niedługim czasie w jej obszarze zaczynają się pojawiać ogniska martwicy.
Blizna, która powstaje w czasie gojenia, może mieć różny charakter:
- biała blizna po oparzeniu, nieprzerostowa, płaska, nie wystająca poza obszar urazu,
- czerwona blizna po oparzeniu, przerostowa, wypukła, gruba, ale mieszcząca się w obrębie rany,
- ciemna blizna keloidowa, zwana też bliznowcem, uznawana za patologiczną. Jest mocno zaczerwieniona, wyraźnie wychodzi poza obręb uszkodzonej skóry. Każdy najmniejszy uraz w tym miejscu grozi przerwaniem ciągłości skóry.
Blizny nieprzerostowe i przerostowe powstają szybko i utrzymują się latami, niekiedy do końca życia, aczkolwiek przy odpowiedniej pielęgnacji mogą do pewnego stopnia zanikać, stosunkowo dobrze poddają się też leczeniu chirurgicznemu.
Bliznowce natomiast wykształcają się po dłuższym czasie od urazu. Są bardzo intensywnie unaczynione, dlatego wykonywane względem nich próby interwencji chirurgicznej mogą doprowadzić do dalszych urazów.
Blizna po oparzeniu – zapobieganie i usuwanie. Czym smarować?
Blizna po oparzeniu tworzy się nawet przez 2 lata. Jaka będzie? Wiele zależy od leczenia i pielęgnacji. Zobacz, co zrobić, by była jak najmniej widoczna. Przeczytaj, czym smarować skórę. Dowiedz się, jak usunąć starą bliznę.
- Blizna po oparzeniu powstaje nawet przez dwa lata. W zależności od głębokości i rozległości urazu może być nieprzerostowa, przerostowa lub keloidowa
- W przypadku blizn po oparzeniach 2 stopnia, trwałość i widoczność pamiątek na skórze w dużej mierze zależna jest też od sposobu leczenia i pielęgnacji
- Bliznom po oparzeniach można zapobiegać stosując kremy, maści i żele z pantenolem, alantoiną czy heparyną. Jeśli to nie pomoże, dostępna jest szeroka paleta zabiegów: laseroterapia, mezoterapia, krioterapia, dermatochirurgia, chirurgia plastyczna.
Blizna po oparzeniu 2 stopnia
Oparzenia klasyfikowane są wg. 3-stopniowej skali i różnią się pod względem charakteru obrażeń, a także sposobu bliznowacenia ran.
- Oparzenie 1 stopnia. Jest powierzchowne, uszkodzony naskórek regeneruje się w szybkim tempie, uraz nie pozostawia żadnych blizn.
- Oparzenie stopnia 2a. Uszkodzona zostaje tzw. błona podstawna naskórka, a także warstwy powierzchniowe skóry. W procesie gojenia nie pojawia się tkanka ziarninowa, w związku z czym trwały ślad po oparzeniu jest stosunkowo mało widoczny – jest nim blizna nieprzerostowa.
- Oparzenie stopnia 2b. Znacznie poważniejsze, prowadzące do uszkodzenia głębokich warstw ciała. Jeśli skóra zeszła po oparzeniu, w czasie gojenia wytwarza się tkanka ziarninowa. Głównie od skuteczności leczenia i pielęgnacji zależy, jak bardzo widoczny ślad pozostanie po urazie. Przy właściwie prowadzonej terapii efektem może być jedynie niewielka blizna nieprzerostowa. Jeśli jednak leczenie jest nieefektywne, wytwarza się nieprawidłowy przebieg włókien kolagenowych, a powstała blizna ma charakter przerostowy.
- Oparzenia stopnia 3. To pełne uszkodzenie wszystkich warstw skóry. W leczeniu niezbędne jest chirurgiczne wycinanie martwych tkanek oraz dokonywanie miejscowych przeszczepów skóry. Pozostałością zawsze są widoczne blizny przerostowe.
W praktyce najczęściej dochodzi do oparzeń 2. stopnia. Są one efektem takich zdarzeń losowych, jak oblanie się wrzątkiem, gorącym mlekiem lub żrącą substancją, czy dotknięcie żelazka. Trwałość i charakter blizny w tym przypadku w ogromnej mierze determinowane są sposobem postępowania, zarówno bezpośrednio po oparzeniu, jak też w późniejszej terapii. Im lepiej będzie prowadzone leczenie, tym większa szansa, że blizny będą nieprzerostowe, a z czasem zaczną zanikać.
Co na blizny po oparzeniu?
W sytuacji gdy leki na blizny nie przynoszą rezultatu, sięgnąć można po metody bardziej inwazyjne.
- ostrzykiwanie sterydami,
- krioterapia, czyli mrożenie,
- mezoterapia – podawanie igłą substancji stymulujących wytwarzanie kolagenu,
- laseroterapia, czyli usuwanie blizn wiązką światła,
- zabiegi dermatochirurgiczne, polegające na wycięciu blizn i zeszyciu płatów skórnych,
- operacje plastyczne – przesunięcie całych płatów skórnych, praktykowane w przypadku blizn bardzo rozległych.
Dużą popularnością cieszy się współcześnie zwłaszcza usuwanie laserowe blizn po oparzeniach. Zabiegi te wykonywane są w gabinetach i klinikach medycyny estetycznej. Laserem usuwa się stare blizny po oparzeniu, a niekiedy też metoda ta rekomendowana jest na etapie leczenia, w celu zahamowania nieprawidłowych rozrostów.
Używane do tego celu są różne urządzenia, w tym przede wszystkim lasery frakcyjne CO2. Koszt jednego zabiegu jest bardzo zróżnicowany w zależności od miejscowości oraz konkretnej kliniki. Ceny wahają się w przedziale od 300 do 800 zł, sporadycznie drożej. Do tego należy doliczyć koszty konsultacji medycznej w granicach 150 do nawet 400 zł. Ilość zabiegów zależy od wielkości i charakteru blizny, niekiedy niezbędne jest odbycie nawet 4-6 sesji.
Uciążliwość zabiegów laserowych zależna jest od indywidualnego progu wytrzymałości na ból - dla części pacjentów są one niemal obojętne, dla innych mogą być bolesne.
