U nas zapłacisz kartą
Czy blizny po oparzeniu znikają?
Co decyduje o tym, jak wygląda blizna?
Na to, jak wygląda blizna, wpływ ma wiele czynników.
- Ważne są: rodzaj urazu (zranienie, oparzenie, cięcie chirurgiczne), miejsce na ciele, gdzie skóra została uszkodzona, i indywidualne cechy organizmu, czyli skłonności do tzw. bliznowacenia.
- Każda blizna jest na początku mniej lub bardziej różowa, z czasem blednie, by ostatecznie przybrać perłową barwę. Nigdy jednak nie uzyskuje naturalnego koloru skóry. Dzieje się tak, ponieważ w tkankach blizny nie ma pigmentu nadającego jej właściwy dla danej osoby koloryt.
- Blizny skórne są pozbawione tzw. przydatków skóry, czyli gruczołów łojowych i mieszków włosowych.
- Najmniej widoczne są zazwyczaj blizny po operacjach, czyli po przecięciu skóry skalpelem, wzdłuż prostych linii, często zgodnych z naturalnymi bruzdami lub fałdami skóry.
- Blizny rozległe zwane płaszczyznowymi są bardziej widoczne. Ich powierzchnia jest zwykle nierówna, skóra często przyjmuje różowy, czerwony, a nawet sinawy odcień. To zwykle blizny po zmiażdżeniach lub oparzeniach. Im wcześniej zaczniemy prawidłowo dbać o bliznę, tym mniej będzie ona widoczna.
Blizna po oparzeniu
Blizna jest tkanką łączną włóknistą, powstałą w miejscu uszkodzonej przez oparzenie skóry lub naskórka. Jej wytwarzanie w naturalny sposób związane jest z procesem gojenia się rany oparzeniowej.
Proces ten jest skomplikowany i długotrwały, przy czym czas regeneracji ściśle związany jest z charakterem i głębokością uszkodzeń, efektywnością leczenia, a także indywidualnymi predyspozycjami każdego pacjenta z osobna, w dużej mierze uwarunkowanymi genetycznie.
Warto wiedzieć, że gojenie rany pooparzeniowej trwa do 6 miesięcy, a pełen proces bliznowacenia zajmuje nawet 2 lata. Bezpośrednio po oparzeniu skóra jest silnie zarumieniona, w przypadku głębszych urazów rana jest otwarta, a w niedługim czasie w jej obszarze zaczynają się pojawiać ogniska martwicy.
Blizna, która powstaje w czasie gojenia, może mieć różny charakter:
- biała blizna po oparzeniu, nieprzerostowa, płaska, nie wystająca poza obszar urazu,
- czerwona blizna po oparzeniu, przerostowa, wypukła, gruba, ale mieszcząca się w obrębie rany,
- ciemna blizna keloidowa, zwana też bliznowcem, uznawana za patologiczną. Jest mocno zaczerwieniona, wyraźnie wychodzi poza obręb uszkodzonej skóry. Każdy najmniejszy uraz w tym miejscu grozi przerwaniem ciągłości skóry.
Blizny nieprzerostowe i przerostowe powstają szybko i utrzymują się latami, niekiedy do końca życia, aczkolwiek przy odpowiedniej pielęgnacji mogą do pewnego stopnia zanikać, stosunkowo dobrze poddają się też leczeniu chirurgicznemu.
Bliznowce natomiast wykształcają się po dłuższym czasie od urazu. Są bardzo intensywnie unaczynione, dlatego wykonywane względem nich próby interwencji chirurgicznej mogą doprowadzić do dalszych urazów.
Blizna po oparzeniu 2 stopnia
Oparzenia klasyfikowane są wg. 3-stopniowej skali i różnią się pod względem charakteru obrażeń, a także sposobu bliznowacenia ran.
- Oparzenie 1 stopnia. Jest powierzchowne, uszkodzony naskórek regeneruje się w szybkim tempie, uraz nie pozostawia żadnych blizn.
- Oparzenie stopnia 2a. Uszkodzona zostaje tzw. błona podstawna naskórka, a także warstwy powierzchniowe skóry. W procesie gojenia nie pojawia się tkanka ziarninowa, w związku z czym trwały ślad po oparzeniu jest stosunkowo mało widoczny – jest nim blizna nieprzerostowa.
- Oparzenie stopnia 2b. Znacznie poważniejsze, prowadzące do uszkodzenia głębokich warstw ciała. Jeśli skóra zeszła po oparzeniu, w czasie gojenia wytwarza się tkanka ziarninowa. Głównie od skuteczności leczenia i pielęgnacji zależy, jak bardzo widoczny ślad pozostanie po urazie. Przy właściwie prowadzonej terapii efektem może być jedynie niewielka blizna nieprzerostowa. Jeśli jednak leczenie jest nieefektywne, wytwarza się nieprawidłowy przebieg włókien kolagenowych, a powstała blizna ma charakter przerostowy.
- Oparzenia stopnia 3. To pełne uszkodzenie wszystkich warstw skóry. W leczeniu niezbędne jest chirurgiczne wycinanie martwych tkanek oraz dokonywanie miejscowych przeszczepów skóry. Pozostałością zawsze są widoczne blizny przerostowe.
W praktyce najczęściej dochodzi do oparzeń 2. stopnia. Są one efektem takich zdarzeń losowych, jak oblanie się wrzątkiem, gorącym mlekiem lub żrącą substancją, czy dotknięcie żelazka. Trwałość i charakter blizny w tym przypadku w ogromnej mierze determinowane są sposobem postępowania, zarówno bezpośrednio po oparzeniu, jak też w późniejszej terapii. Im lepiej będzie prowadzone leczenie, tym większa szansa, że blizny będą nieprzerostowe, a z czasem zaczną zanikać.
Kiedy zacząć smarować bliznę po operacji?
Żeby blizna pooperacyjna była jak najmniej widoczna, pielęgnację należy rozpocząć najszybciej jak to możliwe. Terapia blizny pooperacyjnej polega przede wszystkim na codziennej zmianie opatrunku. Już następnego dnia po operacji powinno się zdjąć stary opatrunek, zdezynfekować ranę, a następnie czystymi rękoma założyć nowy. Taki zabieg powinno się przeprowadzać każdego dnia lub dwa razy dziennie, jeśli zaleci tak lekarz.
Zwykle około piątej doby po zabiegu można zacząć stosować maść, która przyspieszy gojenie, a dodatkowo zniweluje obrzęk. Najczęściej po około tygodniu od operacji lekarz zdejmuje szwy. Wówczas na skórze widoczna jest czerwona blizna, którą należy natłuszczać odpowiednimi preparatami.
Co bardzo ważne, dopóki blizna ma kolor czerwony, dopóty trwa gojenie rany. To, jak długo blizna jest czerwona, będzie uzależnione od wielu czynników, między innymi rodzaju zabiegu oraz miejsca nacięcia, jednakże zazwyczaj proces gojenia trwa 6-8 tygodni i jest nazywany przez specjalistów fazą rozrostu.
Po upływie tego czasu zwykle blizna staje się jasna. To, że rana się wygoiła, nie oznacza, że można przestać o nią dbać. Po fazie rozrostu następuje faza modelowania, która trwa nawet do roku po operacji.
Jak dbać o bliznę po operacji w tej fazie? Zaleca się stosować maści lub opatrunki silikonowe, które chronią skórę przed utratą wilgoci, co ma bardzo duże znaczenie w ostatecznym uformowaniu się blizny.
Maść nagietkowa - na co stosować i jak zrobić? Właściwości
Jak ukryć blizny po operacji?
Co jeszcze można stosować na blizny po operacji? Poza dostępnymi w aptekach preparatami do stosowania miejscowego, warto wypróbować mniej popularnych metod, jak na przykład terapia manualna, do której zaliczają się:
- drenaż limfatyczny,
- rozluźnianie mięśniowo-powięziowe,
- masaż głęboki.
Terapia manualna jest zalecana zwłaszcza kobietom, które przeszły operację cesarskiego cięcia. Zabiegi powinny być wykonywane przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę.
Dodatkowo każdy z tych zabiegów powinien być wzbogacony o tzw. autoterapię, którą można nazwać domowym sposobem na blizny. Autoterapia polega na wykonywaniu w domowym zaciszu odpowiednich ruchów i chwytów, wyuczonych wcześniej przez fizjoterapeutę. Ćwiczenia w czasie gojenia się rany powinno się wykonywać dwa razy dziennie.
