Czy blizny po oparzeniu znikają?

Blizna po oparzeniu

Blizna jest tkanką łączną włóknistą, powstałą w miejscu uszkodzonej przez oparzenie skóry lub naskórka. Jej wytwarzanie w naturalny sposób związane jest z procesem gojenia się rany oparzeniowej.

Proces ten jest skomplikowany i długotrwały, przy czym czas regeneracji ściśle związany jest z charakterem i głębokością uszkodzeń, efektywnością leczenia, a także indywidualnymi predyspozycjami każdego pacjenta z osobna, w dużej mierze uwarunkowanymi genetycznie.

Warto wiedzieć, że gojenie rany pooparzeniowej trwa do 6 miesięcy, a pełen proces bliznowacenia zajmuje nawet 2 lata. Bezpośrednio po oparzeniu skóra jest silnie zarumieniona, w przypadku głębszych urazów rana jest otwarta, a w niedługim czasie w jej obszarze zaczynają się pojawiać ogniska martwicy.

Blizna, która powstaje w czasie gojenia, może mieć różny charakter:

  • biała blizna po oparzeniu, nieprzerostowa, płaska, nie wystająca poza obszar urazu,
  • czerwona blizna po oparzeniu, przerostowa, wypukła, gruba, ale mieszcząca się w obrębie rany,
  • ciemna blizna keloidowa, zwana też bliznowcem, uznawana za patologiczną. Jest mocno zaczerwieniona, wyraźnie wychodzi poza obręb uszkodzonej skóry. Każdy najmniejszy uraz w tym miejscu grozi przerwaniem ciągłości skóry.

Blizny nieprzerostowe i przerostowe powstają szybko i utrzymują się latami, niekiedy do końca życia, aczkolwiek przy odpowiedniej pielęgnacji mogą do pewnego stopnia zanikać, stosunkowo dobrze poddają się też leczeniu chirurgicznemu.

Bliznowce natomiast wykształcają się po dłuższym czasie od urazu. Są bardzo intensywnie unaczynione, dlatego wykonywane względem nich próby interwencji chirurgicznej mogą doprowadzić do dalszych urazów.

Jak zapobiec bliznom?

Co zrobić, by blizna nie była pamiątką na całe życie? Można zapobiec niewłaściwemu gojeniu się i powstawaniu trwałych, nieestetycznych zmian. Bardzo ważna jest staranna pielęgnacja miejsca zranienia oraz oczyszczenie wodą i przemycie go odpowiednim środkiem antyseptycznym – takim, który dodatkowo nie będzie podrażniał zranienia lub zaburzał jego procesu gojenia.

Następnie ranę należy zabezpieczyć jałowym opatrunkiem. Wymaga ona specjalnego traktowania – należy pamiętać, aby jej nie podrażniać i chronić ją przed obtarciami i rozdrapywaniem.

Rany można delikatnie przemywać letnią wodą z dodatkiem mydła. Później należy ją dokładnie osuszyć czystym ręcznikiem lub gazą.

Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.

Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.

Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.

Blizny - najczęściej zadawane pytania

Poniżej przedstawiamy najczęściej zadawane pytania i odpowiedzi, jakich udzieliła dermatolog lek. Barbara Dziewulska w Grupie LUX MED.

Jak długo blizna jest czerwona? Kiedy blizna blednie?

Blizna powstaje w miejscu ubytku skóry sięgającym poniżej warstwy rozrodczej naskórka, stąd wypełnienie ubytku następuje przez tkankę łączną komórki oraz włókna. Gdy w pobliżu jest nerw, może występować bolesność blizny. Początkowo blizna może być intensywnie czerwona, a następnie przechodzi przez różne etapy gojenia, co zazwyczaj trwa kilka miesięcy. Czas, jaki potrzebny jest do zmiany koloru blizny na jasny, zależy od wielu czynników, takich jak:

  • rodzaj blizny,
  • genetyka danej osoby,
  • skuteczność procesu gojenia.

Ostateczny wygląd blizny może się stabilizować po około roku.

Dlaczego blizny swędzą?

Swędzenie blizn jest zazwyczaj związane z procesem gojenia i odbudowy kolagenu. To naturalna reakcja organizmu na uszkodzenie skóry. W przypadku intensywnego swędzenia lub trwającego długo warto skonsultować się z lekarzem, ponieważ może to wskazywać na reakcję alergiczną, infekcję lub inne problemy z procesem gojenia.

Czy można zrobić tatuaż na bliźnie?

Wykonywanie tatuażu na bliźnie jest możliwe, jednak zaleca się poczekanie, aż blizna całkowicie się zagoi. Przed decyzją o tatuażu warto skonsultować się zarówno z dermatologiem, który oceni stan skóry, jak i z tatuażystą, który może doradzić, czy skóra jest odpowiednio zagojona i gotowa na tatuaż. W niektórych przypadkach konieczne może być odczekanie kilku miesięcy lub nawet roku.

Czy blizny można opalać?

Opalanie blizn może prowadzić do trudniejszego procesu gojenia, a także zwiększyć ryzyko przebarwień skóry. Zaleca się ostrożność, szczególnie na początkowym etapie, gdy blizna jest jeszcze czerwona. Stosowanie wysokich filtrów przeciwsłonecznych na obszarze blizny pomoże zminimalizować ryzyko niepożądanych efektów.

Blizna po oparzeniu 2 stopnia

Oparzenia klasyfikowane są wg. 3-stopniowej skali i różnią się pod względem charakteru obrażeń, a także sposobu bliznowacenia ran.

  • Oparzenie 1 stopnia. Jest powierzchowne, uszkodzony naskórek regeneruje się w szybkim tempie, uraz nie pozostawia żadnych blizn.
  • Oparzenie stopnia 2a. Uszkodzona zostaje tzw. błona podstawna naskórka, a także warstwy powierzchniowe skóry. W procesie gojenia nie pojawia się tkanka ziarninowa, w związku z czym trwały ślad po oparzeniu jest stosunkowo mało widoczny – jest nim blizna nieprzerostowa.
  • Oparzenie stopnia 2b. Znacznie poważniejsze, prowadzące do uszkodzenia głębokich warstw ciała. Jeśli skóra zeszła po oparzeniu, w czasie gojenia wytwarza się tkanka ziarninowa. Głównie od skuteczności leczenia i pielęgnacji zależy, jak bardzo widoczny ślad pozostanie po urazie. Przy właściwie prowadzonej terapii efektem może być jedynie niewielka blizna nieprzerostowa. Jeśli jednak leczenie jest nieefektywne, wytwarza się nieprawidłowy przebieg włókien kolagenowych, a powstała blizna ma charakter przerostowy.
  • Oparzenia stopnia 3. To pełne uszkodzenie wszystkich warstw skóry. W leczeniu niezbędne jest chirurgiczne wycinanie martwych tkanek oraz dokonywanie miejscowych przeszczepów skóry. Pozostałością zawsze są widoczne blizny przerostowe.

W praktyce najczęściej dochodzi do oparzeń 2. stopnia. Są one efektem takich zdarzeń losowych, jak oblanie się wrzątkiem, gorącym mlekiem lub żrącą substancją, czy dotknięcie żelazka. Trwałość i charakter blizny w tym przypadku w ogromnej mierze determinowane są sposobem postępowania, zarówno bezpośrednio po oparzeniu, jak też w późniejszej terapii. Im lepiej będzie prowadzone leczenie, tym większa szansa, że blizny będą nieprzerostowe, a z czasem zaczną zanikać.

Najbardziej jednoznacznym źródłem historycznym, który pomaga nam w wyjaśnieniu obecności blizn na Obrazie Jasnogórskim i twarzy Matki Bożej jest relacja wybitnego pisarza i kronikarza staropolskiego Jana Długosza 1415-1480 , kanonika krakowskiego i wychowawcy synów króla Kazimierza Jagiellończyka.

Czytaj dalej...

Dzięki złuszczaniu wierzchnich warstw skóry, a jednocześnie pobudzenia podziałów komórkowych i syntezy włókien kolagenowych, możliwe jest zredukowanie widoczności takich defektów skórnych jak drobne zmarszczki, przebarwienia, blizny potrądzikowe czy rozstępy, a także rozszerzone pory i zaskórniki.

Czytaj dalej...

Badania prowadzone z użyciem tej substancji wykazały jednak, że witamina E choć wpływa pozytywnie na nawilżenie i elastyczność skóry, rozjaśnia również przebarwienia , to jednak nie działa na blizny.

Czytaj dalej...

Nie ma jednak potwierdzenia, że te wydarzenia faktycznie miały miejsce, a blizny są interpretowane przez wiernych jako symbol cierpienia Matki Bożej i przypominają o jej roli jako Matki wszystkich ludzi, którzy cierpią i potrzebują wsparcia.

Czytaj dalej...