U nas zapłacisz kartą
Czy blizny po oparzeniu znikają?
Usuwanie blizn po oparzeniu - wizyta u kosmetyczki
Do zmniejszania rozległych, ale płytkich blizn stosuje się peelingi chemiczne lub tzw. dermabrazję - mechaniczne ścieranie naskórka. Aby uzyskać widoczne rezultaty, zabiegi trzeba powtarzać co miesiąc. Podczas tego typu zabiegów naskórek usuwa się aż do skóry właściwej. W ten sposób zostają pobudzone włókna kolagenowe i następuje regeneracja skóry.
Zabiegiem mniej inwazyjnym jest tzw. mikrodermabrazja, w której do spłycania blizn, ale tylko płytkich, używa się głowicy pokrytej diamentami. Podczas zabiegu złuszcza się kolejne warstwy naskórka, dzięki czemu blizny ulegają spłyceniu.
Zabieg usuwania blizn za pomocą lasera jest dość bolesny, jednak pierwsze rezultaty są widoczne po 4–5 tygodniach. Dla zadowalających efektów, w sumie należy przeprowadzić od 3 do 5 zabiegów co 3–6 tygodni.
Przez co najmniej rok od oparzenia chroń bliznę przed promieniami słonecznymi i unikaj wizyt w solarium. Nawet niewielkie, ale powtarzające się naświetlanie może przyczynić się do przebarwienia blizny, co czyni ją bardziej widoczną.
Domowe sposoby na blizny po oparzeniu
Jak się pozbyć blizn? W medycynie ludowej stosuje się okłady z kilku roślin, które są pomocne w leczeniu ran i usuwaniu blizn:
- cebula - wyciąg z tej rośliny rozpuszcza fibryny (składnik nierozpuszczalnego białka tworzącego skrzepy), a co za tym idzie - spłaszcza i rozjaśnia bliznę. Cebula posiada również działanie przeciwbakteryjne,
- nasiona lnu, a konkretnie śluzy i oleje w nich zawarte, mają działanie przeciwzapalne, a także zmiękczają i ułatwiają gojenie ran oraz zapobiegają powstaniu widocznej blizny,
- nagietek lekarski - wyciągi z kwiatów tej rośliny (olejowe i alkoholowe) przyspieszają proces zabliźniania się wszelkiego rodzaju ran i blizn - od oparzeniowych po pooperacyjne,
- olej z nasion róży uelastycznia skórę i redukuje wypukłość blizn po oparzeniach.
Blizna po oparzeniu – zapobieganie i usuwanie. Czym smarować?
Blizna po oparzeniu tworzy się nawet przez 2 lata. Jaka będzie? Wiele zależy od leczenia i pielęgnacji. Zobacz, co zrobić, by była jak najmniej widoczna. Przeczytaj, czym smarować skórę. Dowiedz się, jak usunąć starą bliznę.
- Blizna po oparzeniu powstaje nawet przez dwa lata. W zależności od głębokości i rozległości urazu może być nieprzerostowa, przerostowa lub keloidowa
- W przypadku blizn po oparzeniach 2 stopnia, trwałość i widoczność pamiątek na skórze w dużej mierze zależna jest też od sposobu leczenia i pielęgnacji
- Bliznom po oparzeniach można zapobiegać stosując kremy, maści i żele z pantenolem, alantoiną czy heparyną. Jeśli to nie pomoże, dostępna jest szeroka paleta zabiegów: laseroterapia, mezoterapia, krioterapia, dermatochirurgia, chirurgia plastyczna.
Blizna po oparzeniu
Blizna jest tkanką łączną włóknistą, powstałą w miejscu uszkodzonej przez oparzenie skóry lub naskórka. Jej wytwarzanie w naturalny sposób związane jest z procesem gojenia się rany oparzeniowej.
Proces ten jest skomplikowany i długotrwały, przy czym czas regeneracji ściśle związany jest z charakterem i głębokością uszkodzeń, efektywnością leczenia, a także indywidualnymi predyspozycjami każdego pacjenta z osobna, w dużej mierze uwarunkowanymi genetycznie.
Warto wiedzieć, że gojenie rany pooparzeniowej trwa do 6 miesięcy, a pełen proces bliznowacenia zajmuje nawet 2 lata. Bezpośrednio po oparzeniu skóra jest silnie zarumieniona, w przypadku głębszych urazów rana jest otwarta, a w niedługim czasie w jej obszarze zaczynają się pojawiać ogniska martwicy.
Blizna, która powstaje w czasie gojenia, może mieć różny charakter:
- biała blizna po oparzeniu, nieprzerostowa, płaska, nie wystająca poza obszar urazu,
- czerwona blizna po oparzeniu, przerostowa, wypukła, gruba, ale mieszcząca się w obrębie rany,
- ciemna blizna keloidowa, zwana też bliznowcem, uznawana za patologiczną. Jest mocno zaczerwieniona, wyraźnie wychodzi poza obręb uszkodzonej skóry. Każdy najmniejszy uraz w tym miejscu grozi przerwaniem ciągłości skóry.
Blizny nieprzerostowe i przerostowe powstają szybko i utrzymują się latami, niekiedy do końca życia, aczkolwiek przy odpowiedniej pielęgnacji mogą do pewnego stopnia zanikać, stosunkowo dobrze poddają się też leczeniu chirurgicznemu.
Bliznowce natomiast wykształcają się po dłuższym czasie od urazu. Są bardzo intensywnie unaczynione, dlatego wykonywane względem nich próby interwencji chirurgicznej mogą doprowadzić do dalszych urazów.
