U nas zapłacisz kartą
Czy blizny po oparzeniu znikają?
Tatuaż na blizny po oparzeniu
Tatuaż stanowi jedną z metod zakrywania śladów po bliznach, również tych powstałych w wyniku oparzenia. To bardzo kreatywny sposób zakrywania blizn. Czy jest on bezpieczny?
Tatuaż na bliźnie po oparzeniu może zostać wykonany dopiero wtedy, gdy blizna całkowicie się już wygoi. Ten proces jest dość wydłużony w czasie, dlatego przed wykonaniem tatuażu lepiej skonsultować się z lekarzem.
Czy istnieją przeciwwskazania do wykonania tatuażu na bliźnie? Tak, jest nimi skłonność do keloidów, czyli bliznowaceń. Polega ona na patologicznym charakterze gojenia się skóry. Oznacza to tyle, że keloid może rozrosnąć się nawet po długim czasie od oparzenia. Nie należy zatem ruszać takiej tkanki, ponieważ tatuaż może spowodować jej ponowny przyrost.
Etapy gojenia blizny. Jak powstaje blizna?
Tworzenie blizny jest naturalnym procesem gojenia się ciała. Uszkodzoną skórę zastępuje tkanka łączna. Gojenie się rany przebiega w 4 fazach.
- Faza zapalna rozpoczyna się już w chwili zranienia. W ciągu 24–48 godzin dochodzi do przekrwienia tkanki i zwiększenia przepuszczalności naczyń włosowatych. Rana wypełnia się skrzepem krwi, który jest biologicznym opatrunkiem – chroni ranę przed odwodnieniem i drobnoustrojami chorobotwórczymi. Na brzegach rany gromadzi się włóknik, który jest rusztowaniem dla powstającego na ranie strupa.
- Ograniczona faza zapalna to etap, w którym rana się oczyszcza. Napływają do niej komórki żerne (makrofagi), które usuwają te obumarłe. Do rany wnikają naczynia krwionośne, na co organizm potrzebuje ok. 7 dni.
- Faza gojenia to czas, w którym fibroblasty, czyli komórki tkanki łącznej, intensywnie wytwarzają kolagen podtrzymujący powstającą bliznę. Komórki tkanki łącznej mnożą się, a nad nimi powstaje nabłonek. Dochodzi do równowagi między ilością kolagenu produkowanego przez organizm a tego, który jest rozkładany i usuwany. Warto wiedzieć, że na prawidłowy proces gojenia wpływa prawidłowe oczyszczenie i dezynfekcja rany. A prawidłowy proces gojenia ogranicza ryzyko widocznej blizny.
- Faza przebudowy blizny zazwyczaj trwa od kilku miesięcy do nawet ponad roku.
Kiedy zacząć smarować bliznę po operacji?
Żeby blizna pooperacyjna była jak najmniej widoczna, pielęgnację należy rozpocząć najszybciej jak to możliwe. Terapia blizny pooperacyjnej polega przede wszystkim na codziennej zmianie opatrunku. Już następnego dnia po operacji powinno się zdjąć stary opatrunek, zdezynfekować ranę, a następnie czystymi rękoma założyć nowy. Taki zabieg powinno się przeprowadzać każdego dnia lub dwa razy dziennie, jeśli zaleci tak lekarz.
Zwykle około piątej doby po zabiegu można zacząć stosować maść, która przyspieszy gojenie, a dodatkowo zniweluje obrzęk. Najczęściej po około tygodniu od operacji lekarz zdejmuje szwy. Wówczas na skórze widoczna jest czerwona blizna, którą należy natłuszczać odpowiednimi preparatami.
Co bardzo ważne, dopóki blizna ma kolor czerwony, dopóty trwa gojenie rany. To, jak długo blizna jest czerwona, będzie uzależnione od wielu czynników, między innymi rodzaju zabiegu oraz miejsca nacięcia, jednakże zazwyczaj proces gojenia trwa 6-8 tygodni i jest nazywany przez specjalistów fazą rozrostu.
Po upływie tego czasu zwykle blizna staje się jasna. To, że rana się wygoiła, nie oznacza, że można przestać o nią dbać. Po fazie rozrostu następuje faza modelowania, która trwa nawet do roku po operacji.
Jak dbać o bliznę po operacji w tej fazie? Zaleca się stosować maści lub opatrunki silikonowe, które chronią skórę przed utratą wilgoci, co ma bardzo duże znaczenie w ostatecznym uformowaniu się blizny.
Maść nagietkowa - na co stosować i jak zrobić? WłaściwościUsuwanie blizn po oparzeniu - wizyta u kosmetyczki
Do zmniejszania rozległych, ale płytkich blizn stosuje się peelingi chemiczne lub tzw. dermabrazję - mechaniczne ścieranie naskórka. Aby uzyskać widoczne rezultaty, zabiegi trzeba powtarzać co miesiąc. Podczas tego typu zabiegów naskórek usuwa się aż do skóry właściwej. W ten sposób zostają pobudzone włókna kolagenowe i następuje regeneracja skóry.
Zabiegiem mniej inwazyjnym jest tzw. mikrodermabrazja, w której do spłycania blizn, ale tylko płytkich, używa się głowicy pokrytej diamentami. Podczas zabiegu złuszcza się kolejne warstwy naskórka, dzięki czemu blizny ulegają spłyceniu.
Zabieg usuwania blizn za pomocą lasera jest dość bolesny, jednak pierwsze rezultaty są widoczne po 4–5 tygodniach. Dla zadowalających efektów, w sumie należy przeprowadzić od 3 do 5 zabiegów co 3–6 tygodni.
Przez co najmniej rok od oparzenia chroń bliznę przed promieniami słonecznymi i unikaj wizyt w solarium. Nawet niewielkie, ale powtarzające się naświetlanie może przyczynić się do przebarwienia blizny, co czyni ją bardziej widoczną.
Blizna po oparzeniu 2 stopnia
Oparzenia klasyfikowane są wg. 3-stopniowej skali i różnią się pod względem charakteru obrażeń, a także sposobu bliznowacenia ran.
- Oparzenie 1 stopnia. Jest powierzchowne, uszkodzony naskórek regeneruje się w szybkim tempie, uraz nie pozostawia żadnych blizn.
- Oparzenie stopnia 2a. Uszkodzona zostaje tzw. błona podstawna naskórka, a także warstwy powierzchniowe skóry. W procesie gojenia nie pojawia się tkanka ziarninowa, w związku z czym trwały ślad po oparzeniu jest stosunkowo mało widoczny – jest nim blizna nieprzerostowa.
- Oparzenie stopnia 2b. Znacznie poważniejsze, prowadzące do uszkodzenia głębokich warstw ciała. Jeśli skóra zeszła po oparzeniu, w czasie gojenia wytwarza się tkanka ziarninowa. Głównie od skuteczności leczenia i pielęgnacji zależy, jak bardzo widoczny ślad pozostanie po urazie. Przy właściwie prowadzonej terapii efektem może być jedynie niewielka blizna nieprzerostowa. Jeśli jednak leczenie jest nieefektywne, wytwarza się nieprawidłowy przebieg włókien kolagenowych, a powstała blizna ma charakter przerostowy.
- Oparzenia stopnia 3. To pełne uszkodzenie wszystkich warstw skóry. W leczeniu niezbędne jest chirurgiczne wycinanie martwych tkanek oraz dokonywanie miejscowych przeszczepów skóry. Pozostałością zawsze są widoczne blizny przerostowe.
W praktyce najczęściej dochodzi do oparzeń 2. stopnia. Są one efektem takich zdarzeń losowych, jak oblanie się wrzątkiem, gorącym mlekiem lub żrącą substancją, czy dotknięcie żelazka. Trwałość i charakter blizny w tym przypadku w ogromnej mierze determinowane są sposobem postępowania, zarówno bezpośrednio po oparzeniu, jak też w późniejszej terapii. Im lepiej będzie prowadzone leczenie, tym większa szansa, że blizny będą nieprzerostowe, a z czasem zaczną zanikać.
